Lucas 7
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC
1 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ yasi te yi nyɛ kwaɗya lɛpɔ hɛnɛ kɛ́ nyɛ ɓomɔ, ɛ nyɛ yɔkwɛ kɛ̀ kɛ Kapɛrnawum.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wɛtɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja, mɔ Rom ɓa̧ nɛ wɛtɛ mɔ mɛsay wenɛ yi nyɛ ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ. Mɔ mɛsay te ɓa̧ kɛ kɔnɔ. A ɓa̧ nɛdɔ nɛ sɔŋ.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Kɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ ma wokɔ kasi Yesus kɛ́, ɛ nyɛ tomɛ ɓaŋa ɓetomba Ɓeyudɛn kɛnjɛ kɛ yenɛ nde, a njâki joŋgwɛ mɔ mɛsay wenɛ.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ɓo ka̧ kumɔ dolɔ Yesus, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ nyɛ ɓuɗyate lɛpɔ nde: «Yakama nde, kama mbam te,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 kɛto a kɛ kwaɗyɛ kandɔ ɗyusu. Sendi, yo nyɛ sumɛ mbanjɔ mɛwesiɗya musu.»
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ɛ Yesus kwa̧ ɓenɛ ɓo. Kɛ nyɛ ma wuta nɛ tu̧ kɛ́, ɛ kum ɓesɔja tomɛ ɓesɔ ɓenɛ kɛ̀ saŋgwa nɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ tî njaŋgwɛ yotu yɔ na, kɛto mi yeti mɔ te yi wɛ yakama nyiŋɛ kɛ tu̧ ɗyembɛ na.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Yo ɗete yi mi ɓɛŋma nde, mi ti yaka wuta kɛ kɛki yɔ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓeta ndi gbɛla numbu kɛnjɛ, nɛ́ kɔn mɔ mɛsay wombɛ siy.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Kɛto ko mi, ɓaŋa ɓomɔ kɛ ɗiyɔ nɛ mi, ma mi kɛ ɗiyɔ sendi nɛ ɓesɔja. Mi yakama lɛpɔ nyɛ wɛtɛ sɔja nde: ‹Kɛn kaka,› ɔ ɓɛ́ŋa, a ka̧, lɛpɔ nyɛ mbaŋa nde: ‹Inja woŋga,› a má nje. Mi yakama lɛpɔ nyɛ mɔ mɛsay wombɛ nde: ‹Kelɔ yiri,› ɔ ɓɛ́ŋa, a kelma.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Kɛ Yesus ma wokɔ mɛlɛpi mɛte yi nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ lɛpima kɛ́, ɛ nyɛ jayɛ nyɛ. Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nyɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ ɓaka nde: «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko ɓɛkɔ kɛ kandɔ Isarayɛl, mi tì pa ɓɛŋɛ kwalɔ nyaŋgwɛ tikina temɔ te yikɛ na.»
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Komɛ ɓotu ɓe tomun yɔkwa̧ kɛ tu̧ kɛ́, ɓo dól nde, yotu mɔ mɛsay mɛ nɛ tɛ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus nje kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya nde Nayin ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ wuta nɛ numɛy ndoko te yi linja ɗya kɛ́, ɛ nyɛ saŋgwa nɛ ɓomɔ kɛ soɓɛ muŋ kɛ̀ pumbɔ. Yo ɓa̧ kikɔ mɔnɔ mbam wɛtɛ kusɔ nyari. Ɓotu ɓe ɗya ɓuɗyate ka̧ njɔŋ wɛtɛ ɓenɛ ɓe kusɔ nya kɔ.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Kɛ Kumande Yesus ma ɓɛŋɛ kusɔ nya kɔ kɛ́, ɛ nyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî lel na.»
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Ɛ nyɛ jisɛ kɛ̀ mate kpokɛ taŋ te yi ɓo soɓɛ muŋ kɛte kɛ́. Ɛ ɓotu ɓe soɓuna muŋ tɛmɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Gwanjɔ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Tɛma.»
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Ndana, ɛ muŋ tɛmɛ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kandɛ ndapi. Ɛ Yesus ɓu̧ nyɛ yɔkiɗye nyɛ nyaŋgwɛ.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ gwe wɔ̧ lukse Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɗyaŋma kɛ njoka su.» Sendi: «Njambiyɛ takima ɓomɔ ɓenɛ.»
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Ɛ je yasi te yi Yesus kelma kɛ́ saŋgwa mɛnɛti mɛ Yuda nɛ pɔku mɛnɛti mɛte yite hɛnɛ.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Ɓejekɛ ɓe Jaŋ yekiɗya sendi mɛyasi mɛte yinɔri hɛnɛ nyɛ nyɛ.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 Ɛ nyɛ jeɓa yiɓa kɛ njoka yan tomɔ ɓo kɛnjɛ kɛ yi Kumande Yesus nde, ɓo dîya nyɛ nde: «Yo ka wɛ mɔ te ɛ ɓa̧ nde, a njâki kɔ, ho wusɛ lâɗya mbaŋa dɛlɛ?»
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Kɛ ɓotu ɓe tomun ma kɛ̀ dolɔ Yesus kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku tomɛ wusɛ njesɛ kɛ yɔ nde: ‹’Yo ka wɛ mɔ te ɛ yâkaŋgwɛ nje kɔ, ho wusɛ lâɗya mbaŋa dɛlɛ?› »
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Kɛ kiya ŋgimɔ te Yesus ɓa̧ kɛ siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓuɗya ɓomɔ, ɓaka ɓe ɓa̧ nɛ mɛkɔsu nɛ̀ ɓe ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɗiɓina misi ɓaka, a kelma nde, ɓo ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓotu ɓete ɓe Jaŋ tomma ɓaka nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ yekiɗye mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋma nɛ̀ yi wunɛ wokuma kɛ́ nyɛ nyɛ. Wunɛ lɛ̂pi nyɛ nyɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka mɛ kɛ ɓɛŋɛ yasi. Ɓotu ɓe ndɛmbil mɛ kɛ kɛndɔ nɛ ŋgbeŋ. Ɓaka ɓe nɛ ndoko ɓaka mɛ nɛ yotu nɛ kpɛlɛŋ. Wunɛ lɛ̂pi sendi nyɛ nyɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɗiɓina mɛtɔ ɓaka mɛ kɛ wokɔ yasi. Ɓemuŋ kɛ womiyɛ. Ɓo kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom nyɛ buka ɓomɔ.»
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «Mɔ te ɛ ta ɗiyɔ kinɛ jɔsiɗye kelɔ yiŋa ɓeya yasi kɛto mbɛ kɔ nɛ mɛsosa.»
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Kɛ ɓotu ɓete ɓe Jaŋ tomma ɓaka ma si kwa̧ kɛ́, ɛ Yesus kandɛ lɛpi kɛ kasi Jaŋ nyɛ ŋgil ɓomɔ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Kɛ yi wunɛ ka̧ kɛ koŋgor kɛ́, wunɛ kwaɗya kɛ̀ ɓɛŋɛ yasi te nda? ’Wunɛ kwaɗya kɛ̀ ɓɛŋɛ njoy te yi pupɔ wumbiɗye kɛ́?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 ’Wunɛ ka̧ gbate kɛ̀ ɓɛŋɛ ŋge? ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ mbaŋa mumɔ nɛ kpasa mɛlambɔ kɛ yotu? Ɓotu ɓete ɓe lɛŋɛ kpasa mɛlambɔ nɛ̀ ɓe joŋna kɛ nyɛm nyɛm joŋgwɛ ɓaka ɗíy kɛ tu̧ ɓekumande.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ ŋge? ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ? I̧, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Nyɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ gbate gbate, ma yasi wɛtɛ, a kwaŋma yite.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Yo nyɛ yi kasi nɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓɛŋa, mi kɛ kandɛ tomɔ mɔ tomun wombɛ nɛ wɛ, na kɛ̀ kandi kombile nje tikɛ wɛ.›
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ ɛ jaɗya wulɛ kɛ mɔy nyari kwaŋma Jaŋ na. Ko ɗete, njena mumɔ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ kwa̧ nyɛ.»
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe ɗikima wokɔ yasi te yi Jaŋ ɗikima lɛpɔ kɛ́ téɗya nde, Njambiyɛ nɛ ŋgbeŋ. Ɛ ɓo jayɛ nde, a tɔ̂pa ɓo kɛ mɔrɔku.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Yasi wɛtɛ, *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga sɛŋma nde, Jaŋ tî tɔpa ɓo kɛ mɔrɔku na. Ɗete, ɓo téɗya yan nde, yasi te yi Njambiyɛ kombila kɛ yan kɛ́ ɓa̧ gbɛlate.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 «Mi ta yekɔ ɓa ɓotu ɓe ŋgimɔ te yɔkɔ nɛ ɓe nda? Ɓo nda ɓe nda?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Ɓo nda ɓɔnɔsikɛ te ɓe ɗiyɛ kɛ babal, ɓaka má lɛpɔ kɛnjɛ ɓɛsɔ nde: ‹Wusɛ tɔŋma mbule nyɛ wunɛ, wunɛ kinɛ ɓɔlɔ na. Wusɛ jembima mɛjembi mɛ sɔŋ nyɛ wunɛ, wunɛ kinɛ lelɔ na.›
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ɗete sendi, Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nja̧. Mɛɗye, a ti ɗyáki. Mɛnjam, a ti hɔ́ɓiya. Kɛ kɔŋte, wunɛ nde: ‹A nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu.›
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Ndana *Mɔnɔ mumɔ nja̧. Mɛɗye, a kɛ ɗye. Mɛnjam, a kɛ hɔɓiye. Kɛ kɔŋte, wunɛ nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa ndi nyaŋgwɛ mɔ mɛɗye nɛ̀ nyaŋgwɛ mɔ ɗyena mɛnjam te yɔkɔ, sɔ nɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe ɓeya joŋgwɛ.›
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ ɓaka kɛ jayɛ nde: Ɗyanɔ ɗyenɛ nɛ ŋgbeŋ.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Wɛtɛ mɔ *Farisɛ̧ jeɓama Yesus nde, a kɛ̂n ɗyena kɛ tu̧ ɗyenɛ. Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ tu̧ mɔ Farisɛ̧ te kɛ̀ ɗiyɔ, na ɗyena.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Wɛtɛ nya mɛɓeyɔ ɓa̧ kɛ ɗya te. Ŋgɛ nyɛ ma wokɔ nde, Yesus ka̧ ɗyena kɛ tu̧ mɔ Farisɛ̧ kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ kpasa ndaki nɛ lɔbinda kɛ mɔyte
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 kɛ̀ ɗiyɔ kɛ kɔŋ Yesus yaka nɛ mɛkol mɛnɛ. Nya kɔ ɓa̧ kɛ lelɔ. Ɛ misiɗyɛ ɗiki ɓalɔ kɛ mɛkol mɛ Yesus, ɛ nya kɔ ɗiki titɔ yo nɛ nyiŋɔ to nɛ. A ɗikima dulɔ sendi mɛkol mɛ Yesus lɔmbɛ lɔbinda yinɔri kɛte.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Kɛ mɔ Farisɛ̧ te ɛ jeɓama Yesus kɔ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Mbam kɔ má ɓɛki gbate mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, ma nyɛ kɛ duwɛ nya te ɛ kɛ kpokɛ nyɛ kɔ, ma nyɛ kɛ duwɛ joŋgwɛ nya te, duwɛ nde, nyɛ mɔ mɛɓeyɔ.›
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Ndana, ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Simɔn, mi kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ yiŋa yasi nyɛ wɛ.» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yekele, lɛpɔ.»
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ nya ɓomɔ yiɓa pilo. Wɛtɛ ɓoŋma mil gɔmay yitan. Ɛ wɛtɛ ɓu̧ nɛ mil kamɔtan.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Nda ɓo hɛnɛ yiɓa tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi gbo mɔni te nyɛ sa te na, ɛ nyɛ tikɛ ɓo hɛnɛ yiɓa nɛ ŋgwɛtɛ nde, ɓo tî gboku se na. Kɛ njoka ɓotu ɓaka yiɓa, yo yɛn ɛ yâkaŋgwɛ kwaɗyɛ mbam kɔ kwa̧ to te kɔ?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Ɛ Simɔn yeŋsa nde: «Mi táka nde, yo yɔkɔ ɛ ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ pilo kɔ.» Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ pɛsima kimɔte.»
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Ɛ Yesus nje yeŋsa ɓɛŋɛ pulɔ nyari lɛpɔ nyɛ Simɔn nde: «’Wɛ kɛ ɓɛŋɛ nya kɔ? Mi nyiŋma tu̧ ɗyɔ, wɛ tì nyɛ mi mɔrɔku nde, mi wêya nɛ mɛkol mɛmbɛ na. Yasi wɛtɛ, ndi nyɛ ma ɓɔsɛ mɛkol mɛmbɛ nɛ misiɗyɛ mɛnɛ titɔ yo nɛ nyiŋɔ to nɛ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Wɛ tì dulɛ numbu mbɛ na, ndi nyɛ, kandɛ yi mi ma nyíŋa nɛ tu̧ ɗyɔ muka, a yeti kɛ wɛɗya dulna mɛkol mɛmbɛ na.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Wɛ tì lɔmbɛ lɔbinda kɛ to mbɛ na, ndi nyɛ lɔmbuma kimɔ lɔbinda kɛ mɛkol mɛmbɛ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Ɓuɗya mɛɓeyɔ mɛte yi nyɛ kelma kɛ́ ma ɗuwɛ kɛ to nɛ nɛ ŋgwɛtɛ, kɛto a kwaɗya mi ɓuɗyate. Mɔ te yi ɓo tikɛ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ nɛ mbɛt, a téɗya sendi mɛkwaɗya nɛ mbɛt.»
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nya kɔ nde: «Mɛɓeyɔ mɔ ma ɗuwɛ kɛ to yɔ nɛ ŋgwɛtɛ.»
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓe Yesus ɓaka lɛpɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man nde: ‹Yɔkɔ nda ɛ soŋɛ mɛɓeyɔ kɛ to mumɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɔ?›
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyari nde: «Tikina temɔ te yi wɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ joŋgwa wɛ, kwaŋgɔ nɛ tɛ.»
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.