Lucas 7

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ yasi te yi nyɛ kwaɗya lɛpɔ hɛnɛ kɛ́ nyɛ ɓomɔ, ɛ nyɛ yɔkwɛ kɛ̀ kɛ Kapɛrnawum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wɛtɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja, mɔ Rom ɓa̧ nɛ wɛtɛ mɔ mɛsay wenɛ yi nyɛ ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ. Mɔ mɛsay te ɓa̧ kɛ kɔnɔ. A ɓa̧ nɛdɔ nɛ sɔŋ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Kɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ ma wokɔ kasi Yesus kɛ́, ɛ nyɛ tomɛ ɓaŋa ɓetomba Ɓeyudɛn kɛnjɛ kɛ yenɛ nde, a njâki joŋgwɛ mɔ mɛsay wenɛ.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ɓo ka̧ kumɔ dolɔ Yesus, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ nyɛ ɓuɗyate lɛpɔ nde: «Yakama nde, kama mbam te,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 kɛto a kɛ kwaɗyɛ kandɔ ɗyusu. Sendi, yo nyɛ sumɛ mbanjɔ mɛwesiɗya musu.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ɛ Yesus kwa̧ ɓenɛ ɓo. Kɛ nyɛ ma wuta nɛ tu̧ kɛ́, ɛ kum ɓesɔja tomɛ ɓesɔ ɓenɛ kɛ̀ saŋgwa nɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ tî njaŋgwɛ yotu yɔ na, kɛto mi yeti mɔ te yi wɛ yakama nyiŋɛ kɛ tu̧ ɗyembɛ na.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Yo ɗete yi mi ɓɛŋma nde, mi ti yaka wuta kɛ kɛki yɔ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓeta ndi gbɛla numbu kɛnjɛ, nɛ́ kɔn mɔ mɛsay wombɛ siy.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Kɛto ko mi, ɓaŋa ɓomɔ kɛ ɗiyɔ nɛ mi, ma mi kɛ ɗiyɔ sendi nɛ ɓesɔja. Mi yakama lɛpɔ nyɛ wɛtɛ sɔja nde: ‹Kɛn kaka,› ɔ ɓɛ́ŋa, a ka̧, lɛpɔ nyɛ mbaŋa nde: ‹Inja woŋga,› a má nje. Mi yakama lɛpɔ nyɛ mɔ mɛsay wombɛ nde: ‹Kelɔ yiri,› ɔ ɓɛ́ŋa, a kelma.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Kɛ Yesus ma wokɔ mɛlɛpi mɛte yi nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ lɛpima kɛ́, ɛ nyɛ jayɛ nyɛ. Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nyɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ ɓaka nde: «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko ɓɛkɔ kɛ kandɔ Isarayɛl, mi tì pa ɓɛŋɛ kwalɔ nyaŋgwɛ tikina temɔ te yikɛ na.»
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Komɛ ɓotu ɓe tomun yɔkwa̧ kɛ tu̧ kɛ́, ɓo dól nde, yotu mɔ mɛsay mɛ nɛ tɛ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus nje kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya nde Nayin ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ wuta nɛ numɛy ndoko te yi linja ɗya kɛ́, ɛ nyɛ saŋgwa nɛ ɓomɔ kɛ soɓɛ muŋ kɛ̀ pumbɔ. Yo ɓa̧ kikɔ mɔnɔ mbam wɛtɛ kusɔ nyari. Ɓotu ɓe ɗya ɓuɗyate ka̧ njɔŋ wɛtɛ ɓenɛ ɓe kusɔ nya kɔ.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Kɛ Kumande Yesus ma ɓɛŋɛ kusɔ nya kɔ kɛ́, ɛ nyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî lel na.»
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ɛ nyɛ jisɛ kɛ̀ mate kpokɛ taŋ te yi ɓo soɓɛ muŋ kɛte kɛ́. Ɛ ɓotu ɓe soɓuna muŋ tɛmɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Gwanjɔ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Tɛma.»
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ndana, ɛ muŋ tɛmɛ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kandɛ ndapi. Ɛ Yesus ɓu̧ nyɛ yɔkiɗye nyɛ nyaŋgwɛ.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ gwe wɔ̧ lukse Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɗyaŋma kɛ njoka su.» Sendi: «Njambiyɛ takima ɓomɔ ɓenɛ.»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ɛ je yasi te yi Yesus kelma kɛ́ saŋgwa mɛnɛti mɛ Yuda nɛ pɔku mɛnɛti mɛte yite hɛnɛ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Ɓejekɛ ɓe Jaŋ yekiɗya sendi mɛyasi mɛte yinɔri hɛnɛ nyɛ nyɛ.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Ɛ nyɛ jeɓa yiɓa kɛ njoka yan tomɔ ɓo kɛnjɛ kɛ yi Kumande Yesus nde, ɓo dîya nyɛ nde: «Yo ka wɛ mɔ te ɛ ɓa̧ nde, a njâki kɔ, ho wusɛ lâɗya mbaŋa dɛlɛ?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Kɛ ɓotu ɓe tomun ma kɛ̀ dolɔ Yesus kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku tomɛ wusɛ njesɛ kɛ yɔ nde: ‹’Yo ka wɛ mɔ te ɛ yâkaŋgwɛ nje kɔ, ho wusɛ lâɗya mbaŋa dɛlɛ?› »
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Kɛ kiya ŋgimɔ te Yesus ɓa̧ kɛ siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓuɗya ɓomɔ, ɓaka ɓe ɓa̧ nɛ mɛkɔsu nɛ̀ ɓe ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɗiɓina misi ɓaka, a kelma nde, ɓo ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓotu ɓete ɓe Jaŋ tomma ɓaka nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ yekiɗye mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋma nɛ̀ yi wunɛ wokuma kɛ́ nyɛ nyɛ. Wunɛ lɛ̂pi nyɛ nyɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka mɛ kɛ ɓɛŋɛ yasi. Ɓotu ɓe ndɛmbil mɛ kɛ kɛndɔ nɛ ŋgbeŋ. Ɓaka ɓe nɛ ndoko ɓaka mɛ nɛ yotu nɛ kpɛlɛŋ. Wunɛ lɛ̂pi sendi nyɛ nyɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɗiɓina mɛtɔ ɓaka mɛ kɛ wokɔ yasi. Ɓemuŋ kɛ womiyɛ. Ɓo kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom nyɛ buka ɓomɔ.»
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «Mɔ te ɛ ta ɗiyɔ kinɛ jɔsiɗye kelɔ yiŋa ɓeya yasi kɛto mbɛ kɔ nɛ mɛsosa.»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Kɛ ɓotu ɓete ɓe Jaŋ tomma ɓaka ma si kwa̧ kɛ́, ɛ Yesus kandɛ lɛpi kɛ kasi Jaŋ nyɛ ŋgil ɓomɔ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Kɛ yi wunɛ ka̧ kɛ koŋgor kɛ́, wunɛ kwaɗya kɛ̀ ɓɛŋɛ yasi te nda? ’Wunɛ kwaɗya kɛ̀ ɓɛŋɛ njoy te yi pupɔ wumbiɗye kɛ́?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ’Wunɛ ka̧ gbate kɛ̀ ɓɛŋɛ ŋge? ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ mbaŋa mumɔ nɛ kpasa mɛlambɔ kɛ yotu? Ɓotu ɓete ɓe lɛŋɛ kpasa mɛlambɔ nɛ̀ ɓe joŋna kɛ nyɛm nyɛm joŋgwɛ ɓaka ɗíy kɛ tu̧ ɓekumande.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ ŋge? ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ? I̧, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Nyɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ gbate gbate, ma yasi wɛtɛ, a kwaŋma yite.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Yo nyɛ yi kasi nɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓɛŋa, mi kɛ kandɛ tomɔ mɔ tomun wombɛ nɛ wɛ, na kɛ̀ kandi kombile nje tikɛ wɛ.›
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ ɛ jaɗya wulɛ kɛ mɔy nyari kwaŋma Jaŋ na. Ko ɗete, njena mumɔ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ kwa̧ nyɛ.»
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe ɗikima wokɔ yasi te yi Jaŋ ɗikima lɛpɔ kɛ́ téɗya nde, Njambiyɛ nɛ ŋgbeŋ. Ɛ ɓo jayɛ nde, a tɔ̂pa ɓo kɛ mɔrɔku.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Yasi wɛtɛ, *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga sɛŋma nde, Jaŋ tî tɔpa ɓo kɛ mɔrɔku na. Ɗete, ɓo téɗya yan nde, yasi te yi Njambiyɛ kombila kɛ yan kɛ́ ɓa̧ gbɛlate.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 «Mi ta yekɔ ɓa ɓotu ɓe ŋgimɔ te yɔkɔ nɛ ɓe nda? Ɓo nda ɓe nda?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ɓo nda ɓɔnɔsikɛ te ɓe ɗiyɛ kɛ babal, ɓaka má lɛpɔ kɛnjɛ ɓɛsɔ nde: ‹Wusɛ tɔŋma mbule nyɛ wunɛ, wunɛ kinɛ ɓɔlɔ na. Wusɛ jembima mɛjembi mɛ sɔŋ nyɛ wunɛ, wunɛ kinɛ lelɔ na.›
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ɗete sendi, Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nja̧. Mɛɗye, a ti ɗyáki. Mɛnjam, a ti hɔ́ɓiya. Kɛ kɔŋte, wunɛ nde: ‹A nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu.›
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ndana *Mɔnɔ mumɔ nja̧. Mɛɗye, a kɛ ɗye. Mɛnjam, a kɛ hɔɓiye. Kɛ kɔŋte, wunɛ nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa ndi nyaŋgwɛ mɔ mɛɗye nɛ̀ nyaŋgwɛ mɔ ɗyena mɛnjam te yɔkɔ, sɔ nɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe ɓeya joŋgwɛ.›
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ ɓaka kɛ jayɛ nde: Ɗyanɔ ɗyenɛ nɛ ŋgbeŋ.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Wɛtɛ mɔ *Farisɛ̧ jeɓama Yesus nde, a kɛ̂n ɗyena kɛ tu̧ ɗyenɛ. Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ tu̧ mɔ Farisɛ̧ te kɛ̀ ɗiyɔ, na ɗyena.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Wɛtɛ nya mɛɓeyɔ ɓa̧ kɛ ɗya te. Ŋgɛ nyɛ ma wokɔ nde, Yesus ka̧ ɗyena kɛ tu̧ mɔ Farisɛ̧ kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ kpasa ndaki nɛ lɔbinda kɛ mɔyte
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 kɛ̀ ɗiyɔ kɛ kɔŋ Yesus yaka nɛ mɛkol mɛnɛ. Nya kɔ ɓa̧ kɛ lelɔ. Ɛ misiɗyɛ ɗiki ɓalɔ kɛ mɛkol mɛ Yesus, ɛ nya kɔ ɗiki titɔ yo nɛ nyiŋɔ to nɛ. A ɗikima dulɔ sendi mɛkol mɛ Yesus lɔmbɛ lɔbinda yinɔri kɛte.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Kɛ mɔ Farisɛ̧ te ɛ jeɓama Yesus kɔ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Mbam kɔ má ɓɛki gbate mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, ma nyɛ kɛ duwɛ nya te ɛ kɛ kpokɛ nyɛ kɔ, ma nyɛ kɛ duwɛ joŋgwɛ nya te, duwɛ nde, nyɛ mɔ mɛɓeyɔ.›
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Ndana, ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Simɔn, mi kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ yiŋa yasi nyɛ wɛ.» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yekele, lɛpɔ.»
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ nya ɓomɔ yiɓa pilo. Wɛtɛ ɓoŋma mil gɔmay yitan. Ɛ wɛtɛ ɓu̧ nɛ mil kamɔtan.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Nda ɓo hɛnɛ yiɓa tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi gbo mɔni te nyɛ sa te na, ɛ nyɛ tikɛ ɓo hɛnɛ yiɓa nɛ ŋgwɛtɛ nde, ɓo tî gboku se na. Kɛ njoka ɓotu ɓaka yiɓa, yo yɛn ɛ yâkaŋgwɛ kwaɗyɛ mbam kɔ kwa̧ to te kɔ?»
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Ɛ Simɔn yeŋsa nde: «Mi táka nde, yo yɔkɔ ɛ ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ pilo kɔ.» Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ pɛsima kimɔte.»
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ɛ Yesus nje yeŋsa ɓɛŋɛ pulɔ nyari lɛpɔ nyɛ Simɔn nde: «’Wɛ kɛ ɓɛŋɛ nya kɔ? Mi nyiŋma tu̧ ɗyɔ, wɛ tì nyɛ mi mɔrɔku nde, mi wêya nɛ mɛkol mɛmbɛ na. Yasi wɛtɛ, ndi nyɛ ma ɓɔsɛ mɛkol mɛmbɛ nɛ misiɗyɛ mɛnɛ titɔ yo nɛ nyiŋɔ to nɛ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Wɛ tì dulɛ numbu mbɛ na, ndi nyɛ, kandɛ yi mi ma nyíŋa nɛ tu̧ ɗyɔ muka, a yeti kɛ wɛɗya dulna mɛkol mɛmbɛ na.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Wɛ tì lɔmbɛ lɔbinda kɛ to mbɛ na, ndi nyɛ lɔmbuma kimɔ lɔbinda kɛ mɛkol mɛmbɛ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Ɓuɗya mɛɓeyɔ mɛte yi nyɛ kelma kɛ́ ma ɗuwɛ kɛ to nɛ nɛ ŋgwɛtɛ, kɛto a kwaɗya mi ɓuɗyate. Mɔ te yi ɓo tikɛ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ nɛ mbɛt, a téɗya sendi mɛkwaɗya nɛ mbɛt.»
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nya kɔ nde: «Mɛɓeyɔ mɔ ma ɗuwɛ kɛ to yɔ nɛ ŋgwɛtɛ.»
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓe Yesus ɓaka lɛpɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man nde: ‹Yɔkɔ nda ɛ soŋɛ mɛɓeyɔ kɛ to mumɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɔ?›
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyari nde: «Tikina temɔ te yi wɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ joŋgwa wɛ, kwaŋgɔ nɛ tɛ.»
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.