Lucas 4

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kimɔ Sisiŋ tonduma kɛ yotu Yesus kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ yɔkwa̧ nɔ kɛ goŋ Yurdɛ̧ kɛ́. Ɛ Kimɔ Sisiŋ kɛndɛ nɛ nyɛ kɛ koŋgor.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Yesus ɗiyma mɛtu kamɔni kɛ koŋgor mate. Ɛ *Kum ɓeya mɛkele ɓoɓɛ nyɛ. Kɛ mɛtu te yinɔri hɛnɛ Yesus tì ɗyena na. Kɛ mɛtu mɛte ma si kwa̧ kɛ́, ɛ nyɛ wokɛ nja.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Ɛ Kum ɓeya mɛkele lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ, lɛpɔ nyɛ tari te yɔkɔ nde: Yeŋsaŋgwɛ ɓɛ mampa.»
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mumɔ ti yaka joŋna ndi nɛ mampa nyɛpɔ na.› »
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Kɛ kɔŋte, ɛ Kum ɓeya mɛkele ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ wɛtɛ gere gere mbɛy teɗye nyɛ mɛkandɔ hɛnɛ kɛ to mɛnɛti ndi tu wɛtɛ nda yi mumɔ kiɓiɗya nɔ kɛ́.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Ɛ Kum ɓeya mɛkele nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Mi ta nyɛ wɛ ɗeti te yi namɔ mɛkandɔ mɛte yikɛ hɛnɛ, ɓɛ nɛ mɛluksa mɛte, kɛto ɓo nya mi ɗeti te yi namɔ yo. Ndana mi yakama ɓu̧ yo nyɛ mɔ te yi mi kwaɗyɛ kɔ.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Ɗete, ŋgɛ wɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti kanɔ mi, mi má nyɛ wɛ yo hɛnɛ.»
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Kanɔ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ, kelɔ mɛsay nyɛ ndi nyɛ nyɛpɔ.› »
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Kɛ kɔŋte, ɛ Kum ɓeya mɛkele kɔ ɓu̧ nyɛ sendi kɛ̀ nɔ kɛ Yerusalɛm, tɛmbiɗye nyɛ kɛ tosiyɔ̧ mbanjɔ Njambiyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ, ɗokɔ piyɛ kɛ mɛnɛti,
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 kɛto yo kɛtinate sendi kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Njambiyɛ ta lɛpɔ nyɛ ɓejaki ɓenɛ nde, ɓo ɓâkiɗya wɛ.
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Ɗete, ɓo ta jɛkiɗye ɓɔ ɓiye nɛ wɛ, kambɔ wɛ nje ɗumɔ kol yɔ kɛ tari.› »
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Wɛ tî ɓoɓa Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ na.› »
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Kɛ nyɛ ma si ɓoɓɛ Yesus nɛ mɛnje mɛte yinɔri hɛnɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ lɔndɔ kɛ kɛki nɛ yí laɗye yiŋa mɛŋgimɔ.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Ndana, ɛ Yesus yɔkwɛ kɛ̀ kɛ Galile nɛ ɗeti Kimɔ Sisiŋ kɛ yotu. Ɓo ɓa̧ kɛ lɛpɔ kasi nɛ kɛ pɔku mɛnɛti mɛte yinɔri hɛnɛ.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 A ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mɔy mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɗiki lukse nyɛ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Nasarɛt kɛ mbɛy komɛ nyɛ ɗɔkuma kɛ́. Kɛ yesɔ *Saba ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn nda njɛl wenɛ. Ɛ nyɛ tɛmɛ, na tɔl mɛkana mɛ Njambiyɛ.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Ɛ ɓo ɓu̧ mɛkana mɛte yi Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛtima kɛ́ nyɛ nyɛ. Ɛ nyɛ ɓutɛ mɛkana tɔlɔ kɛ mbɛy te yi ɓa̧ kɛtinate nde:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 ‹Sisiŋ Baba Mbokɔ kɛ yotu mbɛ. A tɔkuma mi, nɛ́ mi lɛpi Kimɔ Tom nyɛ buka ɓomɔ, tomɔ mi, nɛ́ mi lɛpi nyɛ ɓebala nde, ɗiyɔ bala yan siyma. Sendi, a tomma mi, nɛ́ mi lɛpi nyɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka nde, ɓo ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ, tomɔ mi, nɛ́ mi joŋgwɛ ɓotu ɓete yi ɓo teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɓaka,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 pelɛ nyɛ ɓomɔ sew te yi Baba Mbokɔ ta joŋgwɛ ɓo kɛte kɛ́.›
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Kɛ nyɛ ma si tɔlɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɗiɓɛ mɛkana yɔkiɗye nyɛ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ kelɔ mɛsay kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya kɔ. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ. Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɔy mbanjɔ ɓaka ɗikima ɓɛŋɛ nyɛ nɛ ŋgoŋ.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Ndana, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: ‹Kɛ yesɔ te yɔkɔ muka, mɛyasi mɛte yi wunɛ wokuma, mi kɛ tɔlɔ kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ ma kelna gbate.›
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ jayɛ nyɛ. Ɛ ɓo ŋgbakima kimɔ mɛlɛpi mɛte yi ɗikima pundɔ kɛ numbu nɛ kɛ́. Ɛ ɓomɔ diyɛ nde: «’Yɔkɔ yeti mɔnɔ Yosɛp na?»
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo gbate, wunɛ ta nyɛ mi kanɔ nde: ‹Dɔkita, siɗyikwɛ kɔn yɔ nɛ ŋguru wɔ.› Wunɛ ta lɛpɔ sendi nyɛ mi nde: ‹Wusɛ wokuma mɛyasi mɛte yi wɛ kelma kɛ Kapɛrnawum kɛ́ hɛnɛ. Pa kelɔ sendi kiya mɛyasi mɛte waka kɛ ɗya ɗyɔ.› »
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ɓo tí jaya mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ ɗya ɗyenɛ na.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde: Ɓekusɔ ɓoma ɓa̧ kɛ mɛnɛti mɛ Isarayɛl ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi Eli ɓa̧ nɛ joŋ kɛ́. Sew yitati nɛ̀ ŋgwɛndɛ yitan jɔ wɛtɛ kwaŋma kinɛ mbiyɔ nɛ nɔ na, ɛ nyaŋgwɛ kolɔ ɗya̧ kɛ ndiŋgɛlɛ mɛnɛti mɛ Isarayɛl hɛnɛ.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Ko ɗete, Njambiyɛ tì tomɛ Eli kɛnjɛ kɛ yasi wɛtɛ kusɔ kɛ njoka ɓekusɔ ɓoma ɓe kandɔ Isarayɛl na. A kpalma tomɔ Eli kɛnjɛ kɛ yasi wɛtɛ kusɔ nyari kɛ Sarɛpta kɛ mɛnɛti mɛ Sidɔn.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Sendi, kɛ ŋgimɔ te yi Elise te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓa̧ nɛ jɔŋ kɛ́, ɓomɔ ɓe ndoko ɓa̧ ɓuɗyate kɛ Isarayɛl. Ko ɗete, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì nje nde, ɓo sâki kɔn nɛ na, ndi wɛtɛ jɛŋgwɛ nde Naman te mɔ mɛnɛti mɛ Siri nja̧.»
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Kɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mbanjɔ ɓaka ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo wokɛ ŋgambi ɓuɗyate.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Ɛ ɓo tɛmɛ ɗuɗye Yesus kɛ ɗya ɗyan ŋgbɔsɔ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ to keki, nɛ́ ɓo kɛ̀ pusu nyɛ ɓetɛ kɛnjɛ gboŋgo. Ɗya ɗyan te ɓa̧ kɛ to keki. Ɓo ka̧ nɛ nyɛ mate, nɛ́ ɓo kɛ̀ pusu nyɛ ɓetɛ kɛnjɛ gboŋgo.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ kwa̧ nɛ ŋgbeŋ ŋgbeŋ kɛ njoka yan kinɛ mumɔ nɛ ɓiye nyɛ na.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Ndana, ɛ Yesus siliyɛ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya nde Kapɛrnawum kɛ Galile. Kumɔ mate, ɛ nyɛ ɗiki teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ yesɔ *Saba.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Ɓomɔ ŋgbakimama kwalɔ teɗya yasi te yenɛ ɓuɗyate, kɛto a ɗikima lɛpina nɛ ɗeti Njambiyɛ.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Wɛtɛ mbam ɓa̧ kɛ mɔy mbanjɔ nɛ ɓeya sisiŋ *Satan kɛ yotu. Ɛ nyɛ kembiɗya nɛ mɛn kɛ kwey nde:
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 «Ŋge ɓa Yesus te mɔ Nasarɛt, sinɛ wunɛ nɛ lɛpi te nda? ’Wɛ njáki nje girise wusɛ? Mi duwa̧ wɛ kimɔte, wɛ pupuna mɔ te yi Njambiyɛ tɔkuma njesɛ.»
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nde: «Ɗiɓɔ numbu yɔ pundɔ kɛ yotu mbam kɔ.» Ɛ ɓeya sisiŋ jalɛ mbam kɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka pundɔ kwa̧ kinɛ kelɔ yiŋa ɓeya yaŋa nɛ nyɛ na.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima ɓuɗyate numbu hɛ haŋ, ɛ ɓo ɗiki diyna nde: «Kwalɔ lɛpi te yikɛ nan? Mbam te yɔkɔ kɛ ɓama nɛ ɗeti nyɛ ɓeya mɛsisiŋ, ɓeya mɛsisiŋ kɛ pundɔ kwa̧.»
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Ɛ ɗinɔ Yesus wumɛ njanja yaka nɛ pɔku mɛnɛti mɛte yinɔri hɛnɛ.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pundɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ̀ kɛ tu̧ wɛtɛ mbam nde Simɔn. Ki nɛ Simɔn ɛ nyari ɓa̧ kɛ kɔnɔ ɓuɗyate nɛ ɗuku. Ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ Yesus nde, a jôŋgwɛ nyɛ.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Ɛ Yesus ɗitima kɛ to nyari ɓama nɛ kɔn, ɛ kɔn siyɛ. Ndana ndana, ɛ nyari kɛ̀ kelɔ mɛsay nyɛ ɓo.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Kɛ ŋgimɔ te yi tu ɓa̧ kɛ yinja kɛ́, ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ nɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɗikima kɔnɔ nɛ mboya mɛkɔn hɛnɛ ɓaka ɓu̧ ɓo nje nɔ kɛ yi Yesus. Ɛ nyɛ kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu mumɔ hɛnɛ siɗyɛ mɛkɔn man.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Ɓeya mɛsisiŋ punduma sendi kɛ yotu ɓuɗya ɓomɔ. Ɓeya mɛsisiŋ mɛte ɗikima kembiɗya nde: «Wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ!» Ɛ Yesus ɗiki ɓamɛ ɓo ɗiɓɔ mɛnumbu man, kɛto ɓeya mɛsisiŋ duwa̧ nde, Yesus nyɛ *Krist, yɔkɔ yi Njambiyɛ tomma kɔ.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ Yesus ɗuwɛ kɛ̀ ɗya kɛ̀ wɛtɛ mbɛy te yi ɓa̧ kinɛ ɓomɔ kɛte kɛ́. Ɛ ŋgil ɓomɔ kandɛ saŋna nɛ. Kɛ ɓo ma dolɔ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo sa̧ nde, a tî kwaŋ se kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy tikɔ ɓo na.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi yâkaŋgwɛ kɛ̀ sendi kɛ yiŋa mɛɗya kɛ̀ lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ, kɛto a ma tóm mi njesɛ kɛto te yite.»
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu pelɛ Kimɔ Tom kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Galile.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.