Lucas 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Kimɔ Sisiŋ tonduma kɛ yotu Yesus kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ yɔkwa̧ nɔ kɛ goŋ Yurdɛ̧ kɛ́. Ɛ Kimɔ Sisiŋ kɛndɛ nɛ nyɛ kɛ koŋgor.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Yesus ɗiyma mɛtu kamɔni kɛ koŋgor mate. Ɛ *Kum ɓeya mɛkele ɓoɓɛ nyɛ. Kɛ mɛtu te yinɔri hɛnɛ Yesus tì ɗyena na. Kɛ mɛtu mɛte ma si kwa̧ kɛ́, ɛ nyɛ wokɛ nja.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Ɛ Kum ɓeya mɛkele lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ, lɛpɔ nyɛ tari te yɔkɔ nde: Yeŋsaŋgwɛ ɓɛ mampa.»
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mumɔ ti yaka joŋna ndi nɛ mampa nyɛpɔ na.› »
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Kɛ kɔŋte, ɛ Kum ɓeya mɛkele ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ wɛtɛ gere gere mbɛy teɗye nyɛ mɛkandɔ hɛnɛ kɛ to mɛnɛti ndi tu wɛtɛ nda yi mumɔ kiɓiɗya nɔ kɛ́.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Ɛ Kum ɓeya mɛkele nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Mi ta nyɛ wɛ ɗeti te yi namɔ mɛkandɔ mɛte yikɛ hɛnɛ, ɓɛ nɛ mɛluksa mɛte, kɛto ɓo nya mi ɗeti te yi namɔ yo. Ndana mi yakama ɓu̧ yo nyɛ mɔ te yi mi kwaɗyɛ kɔ.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Ɗete, ŋgɛ wɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti kanɔ mi, mi má nyɛ wɛ yo hɛnɛ.»
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Kanɔ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ, kelɔ mɛsay nyɛ ndi nyɛ nyɛpɔ.› »
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Kɛ kɔŋte, ɛ Kum ɓeya mɛkele kɔ ɓu̧ nyɛ sendi kɛ̀ nɔ kɛ Yerusalɛm, tɛmbiɗye nyɛ kɛ tosiyɔ̧ mbanjɔ Njambiyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ, ɗokɔ piyɛ kɛ mɛnɛti,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 kɛto yo kɛtinate sendi kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Njambiyɛ ta lɛpɔ nyɛ ɓejaki ɓenɛ nde, ɓo ɓâkiɗya wɛ.
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 Ɗete, ɓo ta jɛkiɗye ɓɔ ɓiye nɛ wɛ, kambɔ wɛ nje ɗumɔ kol yɔ kɛ tari.› »
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Wɛ tî ɓoɓa Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ na.› »
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Kɛ nyɛ ma si ɓoɓɛ Yesus nɛ mɛnje mɛte yinɔri hɛnɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ lɔndɔ kɛ kɛki nɛ yí laɗye yiŋa mɛŋgimɔ.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Ndana, ɛ Yesus yɔkwɛ kɛ̀ kɛ Galile nɛ ɗeti Kimɔ Sisiŋ kɛ yotu. Ɓo ɓa̧ kɛ lɛpɔ kasi nɛ kɛ pɔku mɛnɛti mɛte yinɔri hɛnɛ.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 A ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mɔy mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɗiki lukse nyɛ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Nasarɛt kɛ mbɛy komɛ nyɛ ɗɔkuma kɛ́. Kɛ yesɔ *Saba ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn nda njɛl wenɛ. Ɛ nyɛ tɛmɛ, na tɔl mɛkana mɛ Njambiyɛ.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Ɛ ɓo ɓu̧ mɛkana mɛte yi Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛtima kɛ́ nyɛ nyɛ. Ɛ nyɛ ɓutɛ mɛkana tɔlɔ kɛ mbɛy te yi ɓa̧ kɛtinate nde:
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 ‹Sisiŋ Baba Mbokɔ kɛ yotu mbɛ. A tɔkuma mi, nɛ́ mi lɛpi Kimɔ Tom nyɛ buka ɓomɔ, tomɔ mi, nɛ́ mi lɛpi nyɛ ɓebala nde, ɗiyɔ bala yan siyma. Sendi, a tomma mi, nɛ́ mi lɛpi nyɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka nde, ɓo ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ, tomɔ mi, nɛ́ mi joŋgwɛ ɓotu ɓete yi ɓo teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɓaka,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 pelɛ nyɛ ɓomɔ sew te yi Baba Mbokɔ ta joŋgwɛ ɓo kɛte kɛ́.›
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Kɛ nyɛ ma si tɔlɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɗiɓɛ mɛkana yɔkiɗye nyɛ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ kelɔ mɛsay kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya kɔ. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ. Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɔy mbanjɔ ɓaka ɗikima ɓɛŋɛ nyɛ nɛ ŋgoŋ.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Ndana, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: ‹Kɛ yesɔ te yɔkɔ muka, mɛyasi mɛte yi wunɛ wokuma, mi kɛ tɔlɔ kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ ma kelna gbate.›
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ jayɛ nyɛ. Ɛ ɓo ŋgbakima kimɔ mɛlɛpi mɛte yi ɗikima pundɔ kɛ numbu nɛ kɛ́. Ɛ ɓomɔ diyɛ nde: «’Yɔkɔ yeti mɔnɔ Yosɛp na?»
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo gbate, wunɛ ta nyɛ mi kanɔ nde: ‹Dɔkita, siɗyikwɛ kɔn yɔ nɛ ŋguru wɔ.› Wunɛ ta lɛpɔ sendi nyɛ mi nde: ‹Wusɛ wokuma mɛyasi mɛte yi wɛ kelma kɛ Kapɛrnawum kɛ́ hɛnɛ. Pa kelɔ sendi kiya mɛyasi mɛte waka kɛ ɗya ɗyɔ.› »
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ɓo tí jaya mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ ɗya ɗyenɛ na.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde: Ɓekusɔ ɓoma ɓa̧ kɛ mɛnɛti mɛ Isarayɛl ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi Eli ɓa̧ nɛ joŋ kɛ́. Sew yitati nɛ̀ ŋgwɛndɛ yitan jɔ wɛtɛ kwaŋma kinɛ mbiyɔ nɛ nɔ na, ɛ nyaŋgwɛ kolɔ ɗya̧ kɛ ndiŋgɛlɛ mɛnɛti mɛ Isarayɛl hɛnɛ.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Ko ɗete, Njambiyɛ tì tomɛ Eli kɛnjɛ kɛ yasi wɛtɛ kusɔ kɛ njoka ɓekusɔ ɓoma ɓe kandɔ Isarayɛl na. A kpalma tomɔ Eli kɛnjɛ kɛ yasi wɛtɛ kusɔ nyari kɛ Sarɛpta kɛ mɛnɛti mɛ Sidɔn.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Sendi, kɛ ŋgimɔ te yi Elise te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓa̧ nɛ jɔŋ kɛ́, ɓomɔ ɓe ndoko ɓa̧ ɓuɗyate kɛ Isarayɛl. Ko ɗete, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì nje nde, ɓo sâki kɔn nɛ na, ndi wɛtɛ jɛŋgwɛ nde Naman te mɔ mɛnɛti mɛ Siri nja̧.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Kɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mbanjɔ ɓaka ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo wokɛ ŋgambi ɓuɗyate.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Ɛ ɓo tɛmɛ ɗuɗye Yesus kɛ ɗya ɗyan ŋgbɔsɔ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ to keki, nɛ́ ɓo kɛ̀ pusu nyɛ ɓetɛ kɛnjɛ gboŋgo. Ɗya ɗyan te ɓa̧ kɛ to keki. Ɓo ka̧ nɛ nyɛ mate, nɛ́ ɓo kɛ̀ pusu nyɛ ɓetɛ kɛnjɛ gboŋgo.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ kwa̧ nɛ ŋgbeŋ ŋgbeŋ kɛ njoka yan kinɛ mumɔ nɛ ɓiye nyɛ na.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Ndana, ɛ Yesus siliyɛ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya nde Kapɛrnawum kɛ Galile. Kumɔ mate, ɛ nyɛ ɗiki teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ yesɔ *Saba.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Ɓomɔ ŋgbakimama kwalɔ teɗya yasi te yenɛ ɓuɗyate, kɛto a ɗikima lɛpina nɛ ɗeti Njambiyɛ.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Wɛtɛ mbam ɓa̧ kɛ mɔy mbanjɔ nɛ ɓeya sisiŋ *Satan kɛ yotu. Ɛ nyɛ kembiɗya nɛ mɛn kɛ kwey nde:
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 «Ŋge ɓa Yesus te mɔ Nasarɛt, sinɛ wunɛ nɛ lɛpi te nda? ’Wɛ njáki nje girise wusɛ? Mi duwa̧ wɛ kimɔte, wɛ pupuna mɔ te yi Njambiyɛ tɔkuma njesɛ.»
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nde: «Ɗiɓɔ numbu yɔ pundɔ kɛ yotu mbam kɔ.» Ɛ ɓeya sisiŋ jalɛ mbam kɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka pundɔ kwa̧ kinɛ kelɔ yiŋa ɓeya yaŋa nɛ nyɛ na.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima ɓuɗyate numbu hɛ haŋ, ɛ ɓo ɗiki diyna nde: «Kwalɔ lɛpi te yikɛ nan? Mbam te yɔkɔ kɛ ɓama nɛ ɗeti nyɛ ɓeya mɛsisiŋ, ɓeya mɛsisiŋ kɛ pundɔ kwa̧.»
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Ɛ ɗinɔ Yesus wumɛ njanja yaka nɛ pɔku mɛnɛti mɛte yinɔri hɛnɛ.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pundɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ̀ kɛ tu̧ wɛtɛ mbam nde Simɔn. Ki nɛ Simɔn ɛ nyari ɓa̧ kɛ kɔnɔ ɓuɗyate nɛ ɗuku. Ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ Yesus nde, a jôŋgwɛ nyɛ.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Ɛ Yesus ɗitima kɛ to nyari ɓama nɛ kɔn, ɛ kɔn siyɛ. Ndana ndana, ɛ nyari kɛ̀ kelɔ mɛsay nyɛ ɓo.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Kɛ ŋgimɔ te yi tu ɓa̧ kɛ yinja kɛ́, ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ nɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɗikima kɔnɔ nɛ mboya mɛkɔn hɛnɛ ɓaka ɓu̧ ɓo nje nɔ kɛ yi Yesus. Ɛ nyɛ kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu mumɔ hɛnɛ siɗyɛ mɛkɔn man.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Ɓeya mɛsisiŋ punduma sendi kɛ yotu ɓuɗya ɓomɔ. Ɓeya mɛsisiŋ mɛte ɗikima kembiɗya nde: «Wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ!» Ɛ Yesus ɗiki ɓamɛ ɓo ɗiɓɔ mɛnumbu man, kɛto ɓeya mɛsisiŋ duwa̧ nde, Yesus nyɛ *Krist, yɔkɔ yi Njambiyɛ tomma kɔ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ Yesus ɗuwɛ kɛ̀ ɗya kɛ̀ wɛtɛ mbɛy te yi ɓa̧ kinɛ ɓomɔ kɛte kɛ́. Ɛ ŋgil ɓomɔ kandɛ saŋna nɛ. Kɛ ɓo ma dolɔ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo sa̧ nde, a tî kwaŋ se kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy tikɔ ɓo na.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi yâkaŋgwɛ kɛ̀ sendi kɛ yiŋa mɛɗya kɛ̀ lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ, kɛto a ma tóm mi njesɛ kɛto te yite.»
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu pelɛ Kimɔ Tom kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Galile.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.