Lucas 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC
1 Kimɔ Sisiŋ tonduma kɛ yotu Yesus kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ yɔkwa̧ nɔ kɛ goŋ Yurdɛ̧ kɛ́. Ɛ Kimɔ Sisiŋ kɛndɛ nɛ nyɛ kɛ koŋgor.
1 E Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Yesus ɗiyma mɛtu kamɔni kɛ koŋgor mate. Ɛ *Kum ɓeya mɛkele ɓoɓɛ nyɛ. Kɛ mɛtu te yinɔri hɛnɛ Yesus tì ɗyena na. Kɛ mɛtu mɛte ma si kwa̧ kɛ́, ɛ nyɛ wokɛ nja.
2 E quarenta dias foi tentado pelo diabo, e, naqueles dias, não comeu coisa alguma, e, terminados eles, teve fome.
3 Ɛ Kum ɓeya mɛkele lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ, lɛpɔ nyɛ tari te yɔkɔ nde: Yeŋsaŋgwɛ ɓɛ mampa.»
3 E disse-lhe o diabo: Se tu és o Filho de Deus, dize a esta pedra que se transforme em pão.
4 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mumɔ ti yaka joŋna ndi nɛ mampa nyɛpɔ na.› »
4 E Jesus lhe respondeu, dizendo: Escrito está que nem só de pão viverá o homem, mas de toda palavra de Deus.
5 Kɛ kɔŋte, ɛ Kum ɓeya mɛkele ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ wɛtɛ gere gere mbɛy teɗye nyɛ mɛkandɔ hɛnɛ kɛ to mɛnɛti ndi tu wɛtɛ nda yi mumɔ kiɓiɗya nɔ kɛ́.
5 E o diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe, num momento de tempo, todos os reinos do mundo.
6 Ɛ Kum ɓeya mɛkele nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Mi ta nyɛ wɛ ɗeti te yi namɔ mɛkandɔ mɛte yikɛ hɛnɛ, ɓɛ nɛ mɛluksa mɛte, kɛto ɓo nya mi ɗeti te yi namɔ yo. Ndana mi yakama ɓu̧ yo nyɛ mɔ te yi mi kwaɗyɛ kɔ.
6 E disse-lhe o diabo: Dar-te-ei a ti todo este poder e a sua glória, porque a mim me foi entregue, e dou-o a quem quero.
7 Ɗete, ŋgɛ wɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti kanɔ mi, mi má nyɛ wɛ yo hɛnɛ.»
7 Portanto, se tu me adorares, tudo será teu.
8 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Kanɔ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ, kelɔ mɛsay nyɛ ndi nyɛ nyɛpɔ.› »
8 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Vai-te, Satanás, porque está escrito: Adorarás o Senhor, teu Deus, e só a ele servirás.
9 Kɛ kɔŋte, ɛ Kum ɓeya mɛkele kɔ ɓu̧ nyɛ sendi kɛ̀ nɔ kɛ Yerusalɛm, tɛmbiɗye nyɛ kɛ tosiyɔ̧ mbanjɔ Njambiyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ, ɗokɔ piyɛ kɛ mɛnɛti,
9 Levou-o também a Jerusalém, e pô-lo sobre o pináculo do templo, e disse-lhe: Se tu és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo,
10 kɛto yo kɛtinate sendi kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Njambiyɛ ta lɛpɔ nyɛ ɓejaki ɓenɛ nde, ɓo ɓâkiɗya wɛ.
10 porque está escrito: Mandará aos seus anjos, acerca de ti, que te guardem
11 Ɗete, ɓo ta jɛkiɗye ɓɔ ɓiye nɛ wɛ, kambɔ wɛ nje ɗumɔ kol yɔ kɛ tari.› »
11 e que te sustenham nas mãos, para que nunca tropeces com o teu pé em alguma pedra.
12 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Wɛ tî ɓoɓa Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ na.› »
12 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Dito está: Não tentarás ao Senhor, teu Deus.
13 Kɛ nyɛ ma si ɓoɓɛ Yesus nɛ mɛnje mɛte yinɔri hɛnɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ lɔndɔ kɛ kɛki nɛ yí laɗye yiŋa mɛŋgimɔ.
13 E, acabando o diabo toda a tentação, ausentou-se dele por algum tempo.
14 Ndana, ɛ Yesus yɔkwɛ kɛ̀ kɛ Galile nɛ ɗeti Kimɔ Sisiŋ kɛ yotu. Ɓo ɓa̧ kɛ lɛpɔ kasi nɛ kɛ pɔku mɛnɛti mɛte yinɔri hɛnɛ.
14 Então, pela virtude do Espírito, voltou Jesus para a Galileia, e a sua fama correu por todas as terras em derredor.
15 A ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mɔy mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɗiki lukse nyɛ.
15 E ensinava nas suas sinagogas e por todos era louvado.
16 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Nasarɛt kɛ mbɛy komɛ nyɛ ɗɔkuma kɛ́. Kɛ yesɔ *Saba ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn nda njɛl wenɛ. Ɛ nyɛ tɛmɛ, na tɔl mɛkana mɛ Njambiyɛ.
16 E, chegando a Nazaré, onde fora criado, entrou num dia de sábado, segundo o seu costume, na sinagoga e levantou-se para ler.
17 Ɛ ɓo ɓu̧ mɛkana mɛte yi Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛtima kɛ́ nyɛ nyɛ. Ɛ nyɛ ɓutɛ mɛkana tɔlɔ kɛ mbɛy te yi ɓa̧ kɛtinate nde:
17 E foi-lhe dado o livro do profeta Isaías; e, quando abriu o livro, achou o lugar em que estava escrito:
18 ‹Sisiŋ Baba Mbokɔ kɛ yotu mbɛ. A tɔkuma mi, nɛ́ mi lɛpi Kimɔ Tom nyɛ buka ɓomɔ, tomɔ mi, nɛ́ mi lɛpi nyɛ ɓebala nde, ɗiyɔ bala yan siyma. Sendi, a tomma mi, nɛ́ mi lɛpi nyɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka nde, ɓo ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ, tomɔ mi, nɛ́ mi joŋgwɛ ɓotu ɓete yi ɓo teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɓaka,
18 O Espírito do Senhor é sobre mim, pois que me ungiu para evangelizar os pobres, enviou-me a curar os quebrantados do coração,
19 pelɛ nyɛ ɓomɔ sew te yi Baba Mbokɔ ta joŋgwɛ ɓo kɛte kɛ́.›
19 a apregoar liberdade aos cativos, a dar vista aos cegos, a pôr em liberdade os oprimidos, a anunciar o ano aceitável do Senhor.
20 Kɛ nyɛ ma si tɔlɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɗiɓɛ mɛkana yɔkiɗye nyɛ mɔ te ɛ ɓa̧ kɛ kelɔ mɛsay kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya kɔ. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ. Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɔy mbanjɔ ɓaka ɗikima ɓɛŋɛ nyɛ nɛ ŋgoŋ.
20 E, cerrando o livro e tornando a dá- lo ao ministro, assentou-se; e os olhos de todos na sinagoga estavam fitos nele.
21 Ndana, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: ‹Kɛ yesɔ te yɔkɔ muka, mɛyasi mɛte yi wunɛ wokuma, mi kɛ tɔlɔ kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ ma kelna gbate.›
21 Então, começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu esta Escritura em vossos ouvidos.
22 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ jayɛ nyɛ. Ɛ ɓo ŋgbakima kimɔ mɛlɛpi mɛte yi ɗikima pundɔ kɛ numbu nɛ kɛ́. Ɛ ɓomɔ diyɛ nde: «’Yɔkɔ yeti mɔnɔ Yosɛp na?»
22 E todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que saíam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo gbate, wunɛ ta nyɛ mi kanɔ nde: ‹Dɔkita, siɗyikwɛ kɔn yɔ nɛ ŋguru wɔ.› Wunɛ ta lɛpɔ sendi nyɛ mi nde: ‹Wusɛ wokuma mɛyasi mɛte yi wɛ kelma kɛ Kapɛrnawum kɛ́ hɛnɛ. Pa kelɔ sendi kiya mɛyasi mɛte waka kɛ ɗya ɗyɔ.› »
23 E ele lhes disse: Sem dúvida, me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; faze também aqui na tua pátria tudo o que ouvimos ter sido feito em Cafarnaum.
24 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ɓo tí jaya mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ ɗya ɗyenɛ na.
24 E disse: Em verdade vos digo que nenhum profeta é bem-recebido na sua pátria.
25 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde: Ɓekusɔ ɓoma ɓa̧ kɛ mɛnɛti mɛ Isarayɛl ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi Eli ɓa̧ nɛ joŋ kɛ́. Sew yitati nɛ̀ ŋgwɛndɛ yitan jɔ wɛtɛ kwaŋma kinɛ mbiyɔ nɛ nɔ na, ɛ nyaŋgwɛ kolɔ ɗya̧ kɛ ndiŋgɛlɛ mɛnɛti mɛ Isarayɛl hɛnɛ.
25 Em verdade vos digo que muitas viúvas existiam em Israel nos dias de Elias, quando o céu se cerrou por três anos e seis meses, de sorte que em toda a terra houve grande fome;
26 Ko ɗete, Njambiyɛ tì tomɛ Eli kɛnjɛ kɛ yasi wɛtɛ kusɔ kɛ njoka ɓekusɔ ɓoma ɓe kandɔ Isarayɛl na. A kpalma tomɔ Eli kɛnjɛ kɛ yasi wɛtɛ kusɔ nyari kɛ Sarɛpta kɛ mɛnɛti mɛ Sidɔn.
26 e a nenhuma delas foi enviado Elias, senão a Sarepta de Sidom, a uma mulher viúva.
27 Sendi, kɛ ŋgimɔ te yi Elise te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓa̧ nɛ jɔŋ kɛ́, ɓomɔ ɓe ndoko ɓa̧ ɓuɗyate kɛ Isarayɛl. Ko ɗete, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì nje nde, ɓo sâki kɔn nɛ na, ndi wɛtɛ jɛŋgwɛ nde Naman te mɔ mɛnɛti mɛ Siri nja̧.»
27 E muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Kɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mbanjɔ ɓaka ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo wokɛ ŋgambi ɓuɗyate.
28 E todos, na sinagoga, ouvindo essas coisas, se encheram de ira.
29 Ɛ ɓo tɛmɛ ɗuɗye Yesus kɛ ɗya ɗyan ŋgbɔsɔ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ to keki, nɛ́ ɓo kɛ̀ pusu nyɛ ɓetɛ kɛnjɛ gboŋgo. Ɗya ɗyan te ɓa̧ kɛ to keki. Ɓo ka̧ nɛ nyɛ mate, nɛ́ ɓo kɛ̀ pusu nyɛ ɓetɛ kɛnjɛ gboŋgo.
29 E, levantando-se, o expulsaram da cidade e o levaram até ao cume do monte em que a cidade deles estava edificada, para dali o precipitarem.
30 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ kwa̧ nɛ ŋgbeŋ ŋgbeŋ kɛ njoka yan kinɛ mumɔ nɛ ɓiye nyɛ na.
30 Ele, porém, passando pelo meio deles, retirou-se.
31 Ndana, ɛ Yesus siliyɛ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya nde Kapɛrnawum kɛ Galile. Kumɔ mate, ɛ nyɛ ɗiki teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ yesɔ *Saba.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava nos sábados.
32 Ɓomɔ ŋgbakimama kwalɔ teɗya yasi te yenɛ ɓuɗyate, kɛto a ɗikima lɛpina nɛ ɗeti Njambiyɛ.
32 E admiravam-se da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Wɛtɛ mbam ɓa̧ kɛ mɔy mbanjɔ nɛ ɓeya sisiŋ *Satan kɛ yotu. Ɛ nyɛ kembiɗya nɛ mɛn kɛ kwey nde:
33 E estava na sinagoga um homem que tinha um espírito de um demônio imundo, e este exclamou em alta voz,
34 «Ŋge ɓa Yesus te mɔ Nasarɛt, sinɛ wunɛ nɛ lɛpi te nda? ’Wɛ njáki nje girise wusɛ? Mi duwa̧ wɛ kimɔte, wɛ pupuna mɔ te yi Njambiyɛ tɔkuma njesɛ.»
34 dizendo: Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste a destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.
35 Ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nde: «Ɗiɓɔ numbu yɔ pundɔ kɛ yotu mbam kɔ.» Ɛ ɓeya sisiŋ jalɛ mbam kɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka pundɔ kwa̧ kinɛ kelɔ yiŋa ɓeya yaŋa nɛ nyɛ na.
35 E Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai dele. E o demônio, lançando-o por terra no meio do povo, saiu dele, sem lhe fazer mal.
36 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima ɓuɗyate numbu hɛ haŋ, ɛ ɓo ɗiki diyna nde: «Kwalɔ lɛpi te yikɛ nan? Mbam te yɔkɔ kɛ ɓama nɛ ɗeti nyɛ ɓeya mɛsisiŋ, ɓeya mɛsisiŋ kɛ pundɔ kwa̧.»
36 E veio espanto sobre todos, e falavam uns e outros, dizendo: Que palavra é esta, que até aos espíritos imundos manda com autoridade e poder, e eles saem?
37 Ɛ ɗinɔ Yesus wumɛ njanja yaka nɛ pɔku mɛnɛti mɛte yinɔri hɛnɛ.
37 E a sua fama divulgava-se por todos os lugares, em redor daquela comarca.
38 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ pundɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ̀ kɛ tu̧ wɛtɛ mbam nde Simɔn. Ki nɛ Simɔn ɛ nyari ɓa̧ kɛ kɔnɔ ɓuɗyate nɛ ɗuku. Ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ Yesus nde, a jôŋgwɛ nyɛ.
38 Ora, levantando-se Jesus da sinagoga, entrou em casa de Simão; e a sogra de Simão estava enferma com muita febre; e rogaram-lhe por ela.
39 Ɛ Yesus ɗitima kɛ to nyari ɓama nɛ kɔn, ɛ kɔn siyɛ. Ndana ndana, ɛ nyari kɛ̀ kelɔ mɛsay nyɛ ɓo.
39 E, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou. E ela, levantando-se logo, servia-os.
40 Kɛ ŋgimɔ te yi tu ɓa̧ kɛ yinja kɛ́, ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ nɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɗikima kɔnɔ nɛ mboya mɛkɔn hɛnɛ ɓaka ɓu̧ ɓo nje nɔ kɛ yi Yesus. Ɛ nyɛ kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu mumɔ hɛnɛ siɗyɛ mɛkɔn man.
40 E, ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de várias doenças lhos traziam; e, impondo as mãos sobre cada um deles, os curava.
41 Ɓeya mɛsisiŋ punduma sendi kɛ yotu ɓuɗya ɓomɔ. Ɓeya mɛsisiŋ mɛte ɗikima kembiɗya nde: «Wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ!» Ɛ Yesus ɗiki ɓamɛ ɓo ɗiɓɔ mɛnumbu man, kɛto ɓeya mɛsisiŋ duwa̧ nde, Yesus nyɛ *Krist, yɔkɔ yi Njambiyɛ tomma kɔ.
41 E também de muitos saíam demônios, clamando e dizendo: Tu és o Cristo, o Filho de Deus. E ele, repreendendo- os, não os deixava falar, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ Yesus ɗuwɛ kɛ̀ ɗya kɛ̀ wɛtɛ mbɛy te yi ɓa̧ kinɛ ɓomɔ kɛte kɛ́. Ɛ ŋgil ɓomɔ kandɛ saŋna nɛ. Kɛ ɓo ma dolɔ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo sa̧ nde, a tî kwaŋ se kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy tikɔ ɓo na.
42 E, sendo já dia, saiu e foi para um lugar deserto; e a multidão o procurava e chegou junto dele; e o detinham, para que não se ausentasse deles.
43 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi yâkaŋgwɛ kɛ̀ sendi kɛ yiŋa mɛɗya kɛ̀ lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ, kɛto a ma tóm mi njesɛ kɛto te yite.»
43 Ele, porém, lhes disse: Também é necessário que eu anuncie a outras cidades o evangelho do Reino de Deus, porque para isso fui enviado.
44 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu pelɛ Kimɔ Tom kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Galile.
44 E pregava nas sinagogas da Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.