Lucas 24

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Misi pupɛ kɛ bosa yesɔ te ɛ kandɛ jɔnja sɔndi, ɛ ɓoma ɓaka tɛmɛ ɓemɛŋmɛnɛ nɛ sut, ɓu̧ mɛmutɔ mɛte yi ɓo kombila kɛ́ kɛ̀ nɔ kɛ ɓoŋsɔŋ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ɓo ka̧ dolɔ nde, ɓo ma njeŋɛ tari te yi ɓo ɗiɓima nɛ numbu ɓoŋsɔŋ kɛ́ soŋɛ.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ɛ ɓo nyiŋɛ kɛ mɔyte kinɛ ɓɛŋɛ muŋ Kumande Yesus na.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ ndi kɛ ŋgbakima yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɓo sém semɔ, ɓembam yiɓa kɛ kɛki yan nɛ wumna mɛlambɔ nɛ mboŋ mboŋ.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ɛ ɓoma gwe wɔ̧ ɓuɗyate sɔkwɛ mɛmbɔmbu ɓɛŋɛ mɛnɛti. Ɛ ɓembam ɓenɔri lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ŋge kelɛ yi wunɛ sa̧ mɔ te ɛ nɛ joŋ kɛ mbɛy ɓemuŋ kɛ́?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Yesus yeti se waka na, a womiya. Wunɛ tâka yasi te yi nyɛ lɛpima nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ Galile kɛ́.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 A lɛpima nde: ‹Yo kponate nde, ɓo ta ɗyaŋgwɛ *Mɔnɔ mumɔ nyɛ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ. Ɓo ta ŋgba nyɛ kɛ kroa, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.› »
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ndana, ɛ ɓoma nje takɛ mɛlɛpi mɛte yi Yesus lɛpima kɛ́.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Ɛ ɓo yɔkwɛ kɛ ɓoŋsɔŋ kɛ̀ yekiɗye mɛyasi mɛte yi kwaŋnama hɛnɛ kɛ́ nyɛ ɓejekɛ kamɔ jɔ wɛtɛ nɛ̀ ɓari hɛnɛ.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Ɓoma ɓete ɓe yekiɗya mɛyasi mɛte nyɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus ɓaka ɓa̧ Mariya, ŋgɔndu Magdala nɛ̀ Yuwana nɛ̀ Mariya te nyaŋgwɛ nɛ Jak nje ɓu̧ ɓoma ɓete ɓe ɓenɛ ɓo ka̧ ɓaka.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus tì jayɛ mɛyasi mɛte yi ɓoma yekiɗya nyɛ ɓo kɛ́ na. Ɓo ɓoŋma yo nda kanɔ.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ko ɗete, ɛ Piyɛr sɛɗyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ ɓoŋsɔŋ. A ɓutumama, ɛ nyɛ ɓɛŋɛ ndi mɛndɔmbɔ kɛ mɛnɛti. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ŋgbakima yasi te yi kwaŋnama kɛ́ ɓuɗyate kwa̧ nɔ kɛ̀ tu̧ ɗyenɛ.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Kɛ kiya yesɔ te ɓejekɛ ɓe Yesus yiɓa tɛmma yí kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya nde Emayus, lɔndɔ te kilomɛta kamɔ jɔ wɛtɛ nɛ Yerusalɛm.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ mɛsimɔ kɛ kasi mɛyasi mɛte yi kwaŋnama hɛnɛ kɛ́.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓiye nɛ mɛso ɗete kɛ́, ɛ Yesus nje dolɔ ɓo tɔkɛ kɛndi ɓenɛ ɓo.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ko ɗete, yiŋa yaŋa ɗiɓima misi man, ma ɓo mɛ nje duwɛ nyɛ.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Yo mɛsimɔ mɛ ŋge yi wunɛ nyɛ kɛndɔ nɔ kɛ́?» Ɛ ɓo tɛmɛ nɛ tiŋna mɛŋgembi.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Kɛ njoka yan yiɓa, ɛ wɛtɛ nde Kleyopas yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «’Gba siya mɔ te ɛ ɗiyɛ kɛ Yerusalɛm kinɛ duwɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ mɛtu mɛte yikɛ kɛ́ ndi gba wɛ nyɛpɔ?»
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Yo ŋge yi kwaŋnama kɛ́?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kasi Yesus te mɔ Nasarɛt. A ɓa̧ ɗetina mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mɛkele nɛ̀ kɛ mɛlɛpi kɛ mbɔmbu Njambiyɛ nɛ̀ kɛ mbɔmbu ɓomɔ hɛnɛ.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ɓekum ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekum ɓusu ɓoŋma nyɛ nyɛ ɓekum ɓe Rom ɓe ɗiyɛ nɛ ɗya ɓaka, nɛ́ ɓo wo nyɛ. Ɛ ɓo ŋgba nyɛ kɛ kroa.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Wusɛ ɓa̧ nɛ ɓiɓina temɔ nde, yo nyɛ ta soŋɛ kandɔ Isarayɛl kɛ ɓeya ɗiyɔ. Yasi wɛtɛ, nɛ takinate yinɔri hɛnɛ, yo mɛ kɛ̀ muka mɛtu yitati yi mɛyasi mɛte kwaŋnama nɔ kɛ́.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Kɛ kimɔ lɛpinate ɓaŋa ɓoma kɛ njoka su nja̧ lekɛ temɔ su. Ɓo tɛmma muka ɓemɛŋmɛnɛ nɛ sut kɛ̀ kɛ ɓoŋsɔŋ.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Yasi wɛtɛ, ɓo tì dolɛ muŋ nɛ na. Ɓo yɔkwa̧ nje yekiɗye nyɛ wusɛ nde, ɓejaki ɓe Njambiyɛ punja yotu nyɛ ɓo. Ɛ ɓejaki lɛpɛ nyɛ ɓo nde, a nɛ joŋ.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Kɛ kɔŋte, ɓaŋa ɓenjɔŋ ɓusu nja̧ kɛ̀ sendi kɛ ɓoŋsɔŋ. Ɛ ɓo ɓɛŋɛ mɛyasi ndi nda yi ɓomari yekiɗya kɛ̀. Ndi nyɛ, ɓo tì ɓɛŋɛ nyɛ na.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Ndana, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe kinɛ ɗyanɔ ɓaka, wunɛ yeti kɛ tikɔ temɔ kɛ mɛyasi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́ nɛdɔ na.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ’Yo tì ɓɛ nde, *Krist sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ ɗete, na nje ɓɛ nɛ mɛluksa mɛnɛ na?»
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ɛ nyɛ nje nɛmbɛ kasi joŋgwɛ ɗyenɛ kɛ mɔy mɛkana mɛ Njambiyɛ hɛnɛ kandɛ kɛ mɛkana mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ kɛ̀ nɔ kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ hɛnɛ.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Kɛ ɓo ma wuta nɛ ɗya te yi ɓejekɛ ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛte kɛ́, ɛ nyɛ kelɛ nda a kɛ kwa̧ li̧ ɓo.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Yasi wɛtɛ, ɛ ɓejekɛ jeliyɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Yakɔ sinɛ wunɛ, kɛto ɓekoko ma ɗya̧, yesɔ ma ɓalɔ.» Ɛ nyɛ nyiŋɛ tu̧, na kɛ̀ ya ɓenɛ ɓo.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Kɛ nyɛ ma kwa̧ ɗiyɔ ɓenɛ ɓo kɛ mbɛy mɛɗye kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ mampa nyɛ Njambiyɛ wosoko lekɛ nje ɓu̧ nyɛ ɓo.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ndana, ɛ misi man ɓutuna, ɛ ɓo nje duwɛ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ ɗimbiyɛ kɛ misi man.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ɛ ɓo lɛpɛ tandɛ yan nde: «’Lɛpi te yi nyɛ ɗikima lɛpɔ nyɛ wusɛ kɛ nje nɛ̀ nɛmbina mɛlɛpi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ te yi nyɛ ɗikima nɛmbɛ kɛ́ tì lu̧ wusɛ kɛ temɔ na?»
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ɛ ɓo tɛmɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te yɔkwɛ kɛ̀ Yerusalɛm dolɔ ɓejekɛ kamɔ jɔ wɛtɛ nɛ̀ ɓenjɔŋ ɓan kɛ mbɛy wɛtɛ
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 kɛ lɛpɔ nde: «Kumande Yesus womiya gbate. A punja yotu nyɛ Simɔn.»
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ɛ ɓejekɛ ɓaka yiɓa nje yekiɗye sendi yasi te yi kwaŋnama nɛ ɓo kɛ nje kɛ́. Ɓo yekiɗya nda yi ɓo nja̧ duwɛ nɛ nyɛ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ lekima nɛ mampa kɛ́.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ ndi kɛ yekiɗye ɗete kɛ́, ɓo sém semɔ, Yesus ɗyaŋma kɛ njoka yan lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy nɛ tɛ!»
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ŋgwaŋgwa takɛ nde, ɓo ɓɛ́ŋa ablasa.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ gwe wɔ̧ kɛ́? Kɛto ŋge yi wunɛ ɓɛ sendi nɛ njɛl mɛtakɛ te yite kɛ mɔy mɛtemɔ mun kɛ́?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Wunɛ ɓɛ̂ŋa mɛɓɔ mɛmbɛ nɛ̀ mɛkol mɛmbɛ. Yo mi gbate gbate. Wunɛ ɓôɓila yotu mbɛ, nɛ́ wunɛ ɓɛŋa kimɔte, kɛto ablasa yeti nɛ mɛmbundɔ nɛ̀ mɛyesɔ nda yi mi tɛmɛ nɔ kɛ mbɔmbu wun kɛ́ na.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ɛ nyɛ lɛpɛ ɗete teɗye nɛ ɓo mɛɓɔ nɛ̀ mɛkol mɛnɛ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ɓo tì jayɛ nɛdɔ na, kɛto mɛsosa kwaŋma ɓo. Nda ɓo ka̧ ndi mbɔmbu yi ŋgbakima kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ yiŋa yasi waka yi mumɔ yakama ɗye?»
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ɛ ɓo ɓu̧ ɓumbuna njanjɔ nɛ̀ papi jo wɛtɛ nyɛ nyɛ.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ɛ nyɛ ɓu̧ yo ɗye kɛ misi man.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kɛ ŋgimɔ te yi mi ɓa̧ nɔ sinɛ wunɛ kɛ́, mi ɗikima lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mɛyasi hɛnɛ te yi ɓa̧ kɛtinate kɛ kasi mbɛ kɛ mɔy mɛkana mɛ mɛmboŋga te yi Mɔyisi kɛtima nɛ̀ kɛ mɔy mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ kɛ mɔy mɛkana mɛ Ɓesom kɛ́ ta kelna gbate.»
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Ndana, ɛ nyɛ ɓutɛ ɗyanɔ ɗyan, nɛ́ ɓo woku nɛ to mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo kɛtinate nde, *Krist ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ gwe nje womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɛ mɛtu yitati.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Ɓo ta pelɛ nyɛ mɛkandɔ hɛnɛ nɛ ɗinɔ ɗyenɛ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ mɛtemɔ jayɛ mɛɓeyɔ man, nɛ́ Njambiyɛ tiki ɓo nɛ ŋgwɛtɛ. Ɓo ta pelɛ kandɛ kɛ Yerusalɛm.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Wunɛ ta yekiɗye mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋma kɛ́.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Wunɛ dûkwɛ nde, mi ta njesɛ wunɛ Kimɔ Sisiŋ te yi Saŋmbɛ kpoma kɛ́ nɛ ŋguru wombɛ. Wunɛ ɗîy kɛ mɔy ɗya kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ta ɓu̧ nɛ nyaŋgwɛ ɗeti te kɛ́. Yo ta wulɛ kɛ ɗyoɓɔ nje kɛ yotu yun.»
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ pulɔ Betani. Ɛ nyɛ kaŋɛ mɛɓɔ kɛnjɛ kwey nyɛ ɓo mɛkombila.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ ndi kɛ nyɛ ɓo mɛkombila ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓaka nɛ ɓo. Ɛ Njambiyɛ yɔkiɗye nyɛ kɛnjɛ ɗyoɓɔ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Kɛ ɓo ma si kanɔ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo yɔkwɛ kɛ̀ Yerusalɛm nɛ nyaŋgwɛ mɛsosa.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ɓo ɗiyma mɛtu hɛnɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ yí lukse Njambiyɛ.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.