Lucas 23

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɛ kɔŋte, ɛ nyaŋgwɛ ɓomɔ ɓaka hɛnɛ tɛmɛ nɛ gam ɓu̧ Yesus kɛ̀ nɔ kɛ yi Pilat.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ɛ ɓo kandɛ lɛpɔ mɛyasi suŋgwɛ nɛ nyɛ nde: «Wusɛ dolma mbam kɔ kɛ teɗye ɗetina to nyɛ ɓotu ɓe kandɔ ɗyusu. A kɛ kiɗyɛ ɓomɔ nde, ɓo tî gboku garama nyɛ *Sesar na. A kɛ lɛpɔ sendi nde, nyɛ *Krist, nyɛ kumande.»
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ɛ Pilat diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kumande Ɓeyudɛn?» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo nda yi wɛ lɛpɛ kɛ́.»
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Ɛ Pilat nje lɛpɔ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ŋgil ɓomɔ nde: «Mi yeti kɛ ɓɛŋɛ mbɛ yiŋa mɛjɔsɔ kɛ yotu mbam kɔ na.»
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo ka̧ ndi mbɔmbu lɛpɔ nɛ ɗeti kwa̧ to te nde: «A kɛ ɗesɛ to ɓomɔ nɛ teɗya yasi nɛ kandɛ kɛ Galile nɛ̀ Yuda hɛnɛ nje kumɔ nɔ ndana waka.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Kɛ Pilat ma wokɔ kasi Galile kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ nde: «Mbam kɔ mɔ Galile?»
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Kɛ nyɛ ma wokɔ nde, Yesus wókunaŋgwɛ nɛ Herod kɛ́, ɛ nyɛ kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ nyɛ, kɛto Herod ɓa̧ sendi kɛ Yerusalɛm kɛ pɔku mɛtu mɛte yite.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Kɛ kumande Herod ma ɓɛŋɛ Yesus kɛ́, ɛ nyɛ sosa ɓuɗyate, kɛto a ɓa̧ nɛ yɛsiɗyɛ ɓɛŋna nɛ njombu yaŋa, kɛto mɛyasi mɛte yi nyɛ ɗikima wokɔ kɛ kasi nɛ kɛ́. Herod ɓa̧ kɛ takɛ sendi nde, Yesus ta kelɔ yiŋa mɛyekambiyɛ kɛ misi mɛnɛ.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ɛ nyɛ diyɛ Yesus ɓuɗya mɛdiyan. Ko ɗete, a tì yeŋsa yaŋa nyɛ nyɛ na.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓa̧ sendi te, ɗiki pɛsɔ ɓeya mɛlɛpi nyɛ kɛ numbu nɛ nɛ ŋgaŋ.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Herod ɓenɛ ɓesɔja ɓenɛ yɛliya nyɛ wuŋgwɛ nyɛ. Ɓo lɛnja nyɛ kpasa lambɔ. Kɛ kɔŋte, ɛ Herod yɔkiɗye nyɛ kɛnjɛ Pilat.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Kɛ kiya yesɔ te ɛ Pilat ɓenɛ Herod ɓiye mɛsɔ. Nɛ mbɔmbu, ɓo ɓa̧ nɛ pendɔ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Ndana, ɛ Pilat wesiɗye ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓomɔ ɓe kandɔ Ɓeyudɛn nɛ̀ ɓekum ɓan hɛnɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 «Wunɛ ɓoŋma mbam kɔ nje nɔ kɛ yembɛ nde, a kɛ ɗesɛ to ɓomɔ. Ndana ndana mi diyma nyɛ mɛdiyan kɛ misi mun. Yasi wɛtɛ, mi tì ɓɛŋɛ mɛjɔsɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ yotu nɛ nda yi wunɛ lɛpima kɛ́ na.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Herod sendi tì ɓɛŋɛ mɛjɔsɔ kɛ yotu nɛ na, yori yi nyɛ yɔkiɗya sendi nyɛ njesɛ wusɛ kɛ́. Ɗete, mbam kɔ tì kelɛ yiŋa yaŋa yi yakama nde, a sɔ̂mbu sɔŋ kɛto te na.»
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Ɛ Pilat lɛpɛ nde: «Yi ɓa̧ ɗete kɛ́, mi ta lɛpɔ nde, ɓo njûru nyɛ, má nje soŋɛ ɓɔ nɛ nyɛ.»
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Yo ɓa̧ tumbu kɛ yan nde, kɛ ŋgimɔ jesɔ *Paska yan hɛnɛ Pilat sôŋa ɓɔ nɛ mɔ jɔɓɔ wɛtɛ.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ɛ ɓo hɛnɛ ŋgbɔ kembɔ ndi tu wɛtɛ nde: «Mbam kɔ gwâki, nɔ̀ sôŋa ɓɔ nɛ Barabas yɔkiɗye nyɛ wusɛ.»
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Ɓo nyɛ́ki Barabas kɛ jɔɓɔ, kɛto a ɗesa to ɓomɔ suŋgwɛ nɛ ɓekum ɓe ɗya nɛ̀ kɛto wona mumɔ.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Ɛ Pilat ɓasiɗye lɛpina nyɛ ɓomɔ, kɛto a kwaɗya soŋɛ ɓɔ nɛ Yesus.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo ka̧ mbɔmbu kembɔ nde: «Ŋgbakɔ nyɛ kɛ kroa. Ŋgbakɔ nyɛ kɛ kroa.»
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Ɛ Pilat lɛpɛ nyɛ ɓo kɛ mɛŋga yitatite nde: «Ma yo kwalɔ ɓeya yasi te nda yi nyɛ kelma kɛ́? Mi tì ɓɛŋɛ yiŋa mɛjɔsɔ kɛ yotu nɛ yi yakama nde, a sɔ̂mbu sɔŋ kɛto te na. Mi ta lɛpɔ nde, ɓo njûru nyɛ, má nje soŋɛ ɓɔ nɛ nyɛ.»
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ko ɗete, ɓo ka̧ ndi mbɔmbu nɛ ɓeya mɛkembi lɛpɔ nde, ɓo ŋgbâki Yesus kɛ kroa. Ɛ mɛkembi man laŋsa.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Ɛ Pilat lɛpɛ nde, yasi te yi ɓo diyma kɛ́ ta kelna.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ɛ nyɛ nje soŋɛ ɓɔ nɛ yɔkɔ yi ɓo nya nyɛ kɛ jɔɓɔ kɛto ɗesa to ɓomɔ suŋgwɛ nɛ ɓekum ɓe ɗya nɛ̀ kɛto wona mumɔ kɔ. Yo nyɛ yi ɓo ɓa̧ kɛ kwaɗyɛ. Ɛ nyɛ nje kaŋɛ Yesus nyɛ ɓo, nɛ́ ɓo kel nɛ nyɛ nda yi ɓo kwaɗya kɛ́.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ ɓu̧ Yesus kwa̧ nɔ kɛ́, ɛ ɓo saŋgwa nɛ wɛtɛ mbam nde Simɔn, mɔ Sirɛn kɛ yɔkwɛ ŋgwaŋ. Ɛ ɓo ɓiye nyɛ soɓiɗye nyɛ kroa nde, a kɛ̂ndi nɔ kɛ kɔŋ Yesus.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Nyaŋgwɛ ŋgil ɓotu ɓe ɗya nɛ̀ ɓaŋa ɓomari ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ Yesus. Ɓoma ɓete ɓa̧ kɛ jaɓa wo yotu kɛto nɛ.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ɛ Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ ɓomari lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓoma ɓe Yerusalɛm, wunɛ tî lel kɛto mbɛ na, yasi wɛtɛ, wunɛ lêl kɛto yun nɛ̀ kɛto ɓɔnɔ ɓun.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Kɛto wunɛ dûkwɛ nde, mɛtu ta ɗya̧ yi ɓomɔ ta lɛpɔ nde: ‹Ɓekundu nɛ̀ ɓomari ɓete ɓe tì ja yí nyɛ nɛ ɓɔnɔsikɛ ɓɛri wɛtɛ yesɔ ɓaka nɛ mɛsosa.›
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓomɔ ta lɛpɔ nyɛ mɛkeki nde: ‹Wunɛ ɓâl kɛ to su.› Ɓo ta lɛpɔ sendi nyɛ mɛkoru nde: ‹Wunɛ mbâsi wusɛ.›
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Ma ŋgɛ ɓo kelɛ ɗete nɛ ɓɔsuna jeti, yo má nje ɓɛ nan nɛ sɔsuna jeti?»
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓoŋma Yesus kwa̧ nɔ kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ sendi ɓotu ɓe kelna nyaŋgwɛ ɓeya mɛkele yiɓa, nɛ́ ɓo kɛ̀ wo ɓo nda Yesus.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ mbɛy te yi ɓo jeɓa nde Gboŋgo to kɛ́, ɛ ɓo ŋgba Yesus womɛte kɛ kroa, ŋgba sendi ɓotu ɓe nyaŋgwɛ ɓeya mɛkele ɓaka yiɓa, wɛtɛ kɛ kroa te wenɛ pulɔ mbam ɓɔ Yesus, wɛtɛ kɛ wenɛ pulɔ gare nɛ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Da, tikɔ ɓo nɛ ŋgwɛtɛ, kɛto ɓo yeti kɛ duwɛ yasi te yi ɓo kelɛ kɛ́ na.» Ɓo ɓoŋma mɛlambɔ mɛnɛ lu̧ kɛ mbari yí kaɓiɗya nɛ yo.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Ɓomɔ ɓa̧ womɛte ɗiki ɓɛŋɛ. Ɓekum ɗikima nyɛtɔ nyɛ lɛpɔ nde: «A ɗikima joŋgwɛ ɓaŋa ɓomɔ. Ma ndana, a jôŋgwɛ yotu nɛ nɛ ŋguru wenɛ, ŋgɛ ɓɛ nde, nyɛ *Krist te yi Njambiyɛ tɔkuma kɔ.»
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ɓesɔja ɗikima nyɛtɔ nyɛ sendi. Ɓo ka̧ kɛ kɛki nɛ jɛkiɗye ɗyanjina mɛnjam nyɛ nyɛ
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 lɛpɔ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ kumande Ɓeyudɛn, joŋgwɛ yotu yɔ nɛ ŋguru wɔ.»
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Ɓo kɛtima yiŋa yasi ŋgba kɛ to kroa nɛ nde: ‹Yɔkɔ kumande Ɓeyudɛn.›
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Kɛ njoka ɓotu ɓe kelna nyaŋgwɛ ɓeya mɛkele yi ɓo ŋgbama kɛ kroa ɓaka, wɛtɛ toyma Yesus lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ yeti *Krist na? Joŋgwɛ yotu yɔ nɛ ŋguru wɔ, nɛ̀ wɛ joŋgwɛ sendi wusɛ.»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Ɛ yɔru ndeyɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Yo ŋge, wɛ ti kámbi Njambiyɛ na? Mbam kɔ kɛ saŋgwa nɛ kiya mɛndeya nɛ̀ mɛbɔnɛ nda wusɛ.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Nɛ̀ wɛ nɛ̀ mi, yusu yakama nɛ wusɛ ɓeŋgwɛ nyaŋgwɛ ɓeya mɛkele musu. Kɛ ɓɛ mbam te yɔkɔ, a tì kelɛ nɛ ɓeya yaŋa na.»
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nde: «Yesus, nɔ̀ tâka mi komɛ wɛ ta nje namɔ mbokɔ kɛ́.»
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́: Muka sinɛ wɛ ta ɗiyɔ kɛ *Paradis!»
43 Jesus lhe respondeu:
44 Yo ɓa̧ kɛ pɔku ɓembe yesɔ, ɛ yitil kelɛ kɛ to mɛnɛti hɛnɛ kumɔ kɛ hawa yitati te yi ɓekoko.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Ɛ misi mɛ yesɔ ɗiɓiɗya. Ɛ nyaŋgwɛ lambɔ te yi ɓa̧ kɛsate kɛ mbɛy te yi nɛ kiyɔ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kɛ́ nyaliyɛ kɛ ɓembe.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Ɛ Yesus kembɛ lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Da, mi kɛ yɔkiɗye Sisiŋ mbɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ mɔ!» Kɛ nyɛ ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ jɛyɛ gwe.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Kɛ kum ɓesɔja te ɛ ɓa̧ womɛte kɔ ma ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ nyɛ lukse Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Mbam kɔ ɓa̧ gbate ŋgbeŋ mumɔ!»
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Ɓomɔ nja̧ nɛ ŋgil yí nje ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́. Kɛ ɓo ma si ɓɛŋɛ mɛkele mɛnɔri kɛ́, ɛ ɓo hɛnɛ kpo ɓɔ kɛ ɓeti jaɓa ɗuwɛ nɔ.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Ɓenjɔŋ ɓe Yesus hɛnɛ nɛ̀ ɓoma ɓete ɓe ɓeŋgwa nyɛ kandɛ Galile ɓaka ɗiyma nɛ naŋ ɓɛŋɛ mɛyasi mɛte yi ɓa̧ kɛ kwaŋna kɛ́.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Wɛtɛ mbam nde Yosɛp ɓa̧ kɛ njɔŋ nyaŋgwɛ jɔsi Ɓeyudɛn. A ɓa̧ kimɔ mumɔ, ɓɛ sendi nɛ ŋgbeŋ.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 A ɓa̧ mɔ Arimate kɛ mɛnɛti mɛ Ɓeyudɛn. Sendi, a ɓa̧ kɛ laɗye *Kandɔ Njambiyɛ. A tì nyɛ numbu nɛ kɛ mɛlɛpi nɛ̀ kɛ mɛyasi mɛte yi ɓenjɔŋ ɓenɛ pɛsima kɛ kasi Yesus kɛ́ na.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ yi Pilat kɛ̀ diyɛ muŋ Yesus.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Ɛ Pilat jayɛ. Ɛ Yosɛp piɗyɛ muŋ Yesus kɛ kroa ɓɔyɛ nɛ ndɔmbɔ ɓu̧ kɛ̀ niŋgwɛ kɛ mɔy ɓoŋsɔŋ te yi ɓo timma kɛ nyaŋgwɛ tari kɛ́. Ɓo tì pumbɛ wɛtɛ mumɔ kɛte nɛ mbɔmbu na.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Yo ɓa̧ yesɔ te yi ɓo ɗiki komsa kɛte kɛ́, sendi ɓukwa̧ ndi mɔnɔ ŋgimɔ nɛ mbɛt, nɛ́ *Saba kandi.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Ɓoma ɓete ɓe ɓeŋgwa Yesus wulɛ Galile ɓaka ka̧ tikiɗye Yosɛp kɛ mbɛy ɓoŋsɔŋ. Ɓo ɓɛŋma ɓoŋsɔŋ ɓɛŋɛ sendi nda yi ɓo niŋgwa nɛ muŋ Yesus kɛte kɛ́.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Ɓo yɔkwa̧ mate kɛ̀ kombile yiŋa mɛmutɔ mɛte yi ɓa̧ nɛ kimɔ mɛtul nɛ̀ mɛlɔbinda. Kɛ yesɔ Saba ma ɗya̧, ɛ ɓo wɛɗya ɓeŋgwɛ mɛmboŋga man.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.