Lucas 22
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Ŋgimɔ jesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɓa̧ kɛ wuta. Ɓo jéɓaŋgwɛ jesɔ te nde *Paska Ɓeyudɛn.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Ndana, ɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi sa̧ nje nda yi ɓo yakama wo nɛ Yesus kɛ́, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ɓomɔ.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Ndana, ɛ *Satan nyiŋɛ temɔ Yuda te yi ɓo ɗikima jeɓa sendi nde Iskariyot kɔ. A ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ ɓe Yesus kamɔ jɔ yiɓa.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Yudas kwaŋma kɛ̀ kombile ŋgiŋ ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ yí ɓɛŋɛ nda yi nyɛ yakama ɗyaŋgwɛ nɛ Yesus nyɛ ɓo kɛ́.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ɓomɔ ɓaka wokuma mɛsosa ɓuɗyate. Ɛ ɓo pɛsɛ nde, ɓo ta nyɛ nyɛ mɔni.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ɛ Yudas jayɛ. Ɛ nyɛ kandɛ saŋna kimɔ ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɗyaŋgwɛ nɛ Yesus kinɛ nde, ɓomɔ dûkwɛ na.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Yesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɗyaŋma. Yo ɓa̧ ŋgimɔ wona ɓɔnɔ ɓesam nɛ sadaka yi mɛɗye mɛ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Ɛ Yesus tomɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kombile mɛɗye mɛ Paska te yusu, nɛ́ wusɛ ɗye.»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ kɛ̂n kombile ɓa yo we?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Komɛ wunɛ ta kumɔ kɛ mɔy ɗya kɛ́, wunɛ ta saŋgwa nɛ wɛtɛ mbam nɛ mapi mɔrɔku. Wunɛ ɓêŋgwɛ nyɛ kumɔ kɛ tu̧ te yi nyɛ ta nyiŋɛ kɛte kɛ́.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Nɛ̀ wunɛ lɛ̂pi nyɛ sa tu̧ nde: ‹Yekele kɛ diyɛ wɛ nde: Mbɛy te yi sinɛ ɓejekɛ ɓembɛ ta ɗye Paska kɛte kɛ́ ɓa we?›
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 A ta teɗye wɛtɛ nyaŋgwɛ toŋgari nyɛ wunɛ kɛ tu̧ kwey kɛ pay to te nɛ mɛyasi hɛnɛ gweya̧ kombilate kɛ mɔyte. Yo womɛte yi wunɛ ta kombile mɛɗye mɛ Paska.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ɓo ka̧, ɛ ɓo dolɛ mɛyasi hɛnɛ nda yi Yesus lɛpima nyɛ ɓo kɛ́. Ɛ ɓo kombile mɛɗye mɛ Paska.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Kɛ ŋgimɔ ɗyena mɛɗye mɛ Paska ma ɗya̧ kɛ́, ɛ nyɛ kɛ̀ ɗiyɔ ɓenɛ ɓotu ɓe tomun ɓenɛ yí ɗyena.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi kwaɗya ɗye Paska te yɔkɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ sinɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi mi tì pa saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ́.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mi tí ɗye se yo na kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ ta si teɗye to ɗyena mɛɗye mɛte kɛ *Kandɔ ɗyenɛ.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ɛ nyɛ ɓu̧ pelɔ nɛ tena mɛnjam kɛ mɔyte, nyɛ Njambiyɛ wosoko lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓôŋ yo kaɓiɗya,
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko mi tí hɔɓiye se tena mɛnjam maka na kumɔ nde, *Kandɔ Njambiyɛ ɗyâŋ.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ mampa. Kɛ nyɛ ma si nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́, ɛ nyɛ lekɛ yo nyɛ ɓo lɛpɔ nde: «Yikɛ mɛmbundɔ mɛmbɛ. Yo kɛ nyɛna kɛto yun. Wunɛ kɛ̂ kelɔ ɗekɛ ɗye takɛ nɛ mi.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kɛ mɛɗye ma siyɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ sendi pelɔ tena mɛnjam nyɛ ɓo nda yi nyɛ kelma nɛ mampa kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Pelɔ tena mɛnjam te yikɛ, yo jɔnja mbon te yi kɛ kelna nɛ mɛkiyɔ mɛmbɛ yi kɛ nyanja kɛto yun kɛ́.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Yasi wɛtɛ, wunɛ dûkwɛ nde: Mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ mi kɔ waka kɛ mɛɗye sinɛ nyɛ.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 *Mɔnɔ mumɔ ta kwa̧ gbate nda yi Njambiyɛ pɛsima kɛ́. Yasi wɛtɛ, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ.»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Ndana, ɛ ɓo kandɛ mɛdiyna tandɛ yan kɛ kasi mɔ te ɛ yakama kelɔ kwalɔ mɛkele mɛte yite kɛ njoka yan kɔ.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Ɛ mɛtandɔ ɗya̧ sendi kɛ njoka ɓejekɛ, kɛto ɓo kwaɗya duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɛ njoka yan kɔ.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ɓekumande ɓe mɛnɛti kɛ ɗiyɔ nɛ ɓomɔ. Sendi, ɓotu ɓete ɓe namɛ ɓɛsɔ ɓaka, ɓo jéɓaŋgwɛ ɓo nde kimɔ ɓomɔ.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Yasi wɛtɛ kɛ yun, kinɛ yaŋa ɗete na. Tomba kɛ njoka yun yâkaŋgwɛ ɓɛ nda jɔkiɗya. Mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ ɓɛsɔ kɔ yâkaŋgwɛ ɓɛ nda mɔnɔ mɛsay.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Nda kwa̧ jakɔsɔ? ’Yo mɔ te ɛ ɗiyɛ kɛ mbɛy mɛɗye laɗye kɔ, ho yɔkɔ ɛ ɓu̧ mɛɗye nje nyɛ jakɔsɔ kɔ? ’Yeti yɔkɔ ɛ ɗiyɛ kɛ mbɛy mɛɗye laɗye kɔ kwa̧ jakɔsɔ na? Yasi wɛtɛ, mi mbɛ nda mɔnɔ mɛsay kɛ njoka yun.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Wunɛ ɗiyma kpo nɛ kpo kɛ kɔŋ mbɛ kɛ ŋgimɔ te yi mi saŋgwama nɛ mɛbɔnɛ kɛ́.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ɗete, nda Saŋmbɛ nya mi ɗeti nde, mi nâm *Kandɔ ɗyenɛ kɛ́, mi sendi kɛ nyɛ wunɛ ɗeti te yi namɔ yo.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Ɗete, nɛ́ wunɛ ɗiy ɗyena, hɔɓiye kɛ mbɛy komɛ mi ɗyena kɛ Kandɔ ɗyembɛ kɛ́, nɛ́ wunɛ ɗiy kɛ nyaŋgwɛ mɛmbɛy pɛsɔ jɔsi mɛkandɔ kamɔ jɔ yiɓa ɓe kandɔ Isarayɛl.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Simɔn, Simɔn, wokɔ kimɔte. *Satan diyma, na pɛpi wunɛ nda yi ɓo pɛpɛ nɛ lɛsi yí ɓakɛ nɛ njɔsɔ te nɛ̀ kopu te kɛ́.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Yasi wɛtɛ, mi ŋgwɛtama nɛ Njambiyɛ kɛto yɔ, ma wɛ mɛ nje ɗiyɔ kinɛ tikɔ se temɔ nɛ mi na. Yasi wɛtɛ, komɛ wɛ ta nje yeŋsa nɛ kɔkɔ jayɛ mi kɛ́, nɔ̀ nyɛ̂ki ɓemɔŋ ɗeti.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ko kɛna jɔɓɔ ko sɔŋ, mi gba nɛdɔ te yi kɛ̀ sinɛ wɛ.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Piyɛr, mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Wɛ ta tonɔ muka kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kɛ ŋgimɔ te yi mi tomma nɛ wunɛ kinɛ kom mɔni kinɛ koɓiyɛ kinɛ mɛnakala kɛ́, ’ɛ yaŋa ɓanɛ wunɛ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Ko yaŋa tì ɓanɛ wusɛ na.»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ndana yɛy, mɔ te ɛ nɛ kom mɔni, a ɓôŋ. Mɔ te ɛ nɛ koɓiyɛ, a ɓôŋ. Ma yɔkɔ ɛ kinɛ kafa kɔ ɗyâŋgwɛ lambɔ nɛ ɓɔmɔ nɔ.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mɛlɛpi mɛte yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ kasi mbɛ kɛ́ ta kelna gbate. Yo ɓa̧ kɛtinate nde: ‹Ɓo ɓoŋma nyɛ nda mɔ mɛɓeyɔ.› Yasi te yi yo kɛtinate kɛ kasi mbɛ kɛ́ ta ɓɛ kɛ si kelna.»
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ɛ ɓejekɛ lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mɛkafa yiɓa kɛ́.» Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yakama ɗete.»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus pundɛ kɛ̀ kɛ *Keki mɛoliviye nda njɛl wenɛ. Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Kɛ nyɛ ma kumɔ mate kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ Njambiyɛ, ma wunɛ mɛ nje ɓalɔ komɛ *Satan ta ɓoɓɛ wunɛ kɛ́.»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ jisɛ kɛ kɛki yan kɛ̀ nɛ naŋ nɛ mbɛt yaka lɔndɔ ɓetina kusu. Ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde:
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 «Da, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, kelɔ nde, nyaŋgwɛ mapi mɛbɔnɛ mɛte yikɛ ɗûkwɛ kɛ to mbɛ. Ma, yo tî kelnaŋgwɛ nda yi mi kwaɗyɛ kɛ́ na, yo kêlnaŋgwɛ nda yi wɛ kwaɗyɛ kɛ́.»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Ndana, ɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ wulɛ ɗyoɓɔ nje nyɛ nyɛ ɗeti.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Dodo sɔŋ ɓiyma Yesus. Ɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nɛ tiŋ, ɓiriki punduma kɛ yotu nɛ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda yi mɛkiyɔ ɗɔɗya nɔ kɛ́.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Kɛ nyɛ ma si ŋgwɛta kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ komɛ ɓejekɛ ɗiyma kɛ́. A dolma ɓo kɛ jakɔ, kɛto mɛtakɛ kwaŋma ɓo.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ yáki kɛto ŋge? Wunɛ tɛ̂ma ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ, ma mɛɓoɓilan nje laŋsa wunɛ.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Yesus ɓa̧ ndi kɛ lɛpina ɗete kɛ́, yaka nɔ, ŋgil kɛ ɗya̧. Yudas te ɛ ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa kɔ ɓɛ to njɔŋ te. Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ kɛki Yesus, na dul numbu nɛ.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yudas, ’wɛ kɛ ɗyaŋgwɛ ka *Mɔnɔ mumɔ nɛ nje dulna numbu nɛ?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ Yesus ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kɛ kwaɗyɛ kelna kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wusɛ kɔ̂tu ɓo nɛ mɛkafa?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ɛ wɛtɛ kɛ njoka yan kɔtɛ mɔ mɛsay mɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ pɛsɔ tɔ nɛ ɛ mbam ɓɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tîki, yo ɗîy ɗete.» Ɛ nyɛ kpokɛ tɔ mbam te joŋgwɛ nyɛ.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya ɓe nja̧ kɛ ɓiyna nɛ ɓaka nde: «Wunɛ nja̧ nɛ mɛkafa nɛ̀ mɛtegbe yí nje ɓiye nɛ mi nda yi ɓo ɓeŋgwɛ nɛ mɔ guɓɔ kɛ́.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Mi ɗikima ɗiyɔ mɛtu hɛnɛ sinɛ wunɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ, wunɛ tì ɓiye mi na. Yo ndi nde, ŋgimɔ yun ɗyaŋma, ɓu̧ sendi ŋgimɔ te yi *Satan.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Kɛ ɓo ma si ɓiye Yesus kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Piyɛr ɗikima ɓeŋgwɛ ɓo nɛ naŋ.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Ɓo joŋgwa ɗitɛ kɛ ɓembe sɛ̧ ɗiyɔ kɛ kɛkite. Ɛ Piyɛr nje ɗiyɔ sendi kɛ njoka yan.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Wɛtɛ nya te ɛ ɗikima kelɔ mɛsay kɛ tu̧ kɔ ɓɛŋma nyɛ kɛ ɗiyɔ kɛ kɛki ɗitɛ. Ɛ nyɛ seŋgile nyɛ lɛpɔ nde: «Mbam kɔ ɓa̧ sendi ɓenɛ nyɛ!»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Yasi wɛtɛ, ɛ Piyɛr tonɛ lɛpɔ nde: «Nyari, mi yeti kɛ duwɛ nyɛ na!»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ɗiyɔ nɛ mbɛt kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam ɓɛŋɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Wɛ sendi kɛ njoka ɓotu ɓete.» Ɛ Piyɛr lɛpɛ nde: «Mbam, mi yeti kɛ mɔyte na!»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Ɗiyɔ nda hawa wɛtɛ kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam nje ɓasiɗye lɛpɔ sendi nde: «Gbate, mbam kɔ ɓa̧ sendi ɓenɛ nyɛ, kɛto nyɛ sendi mɔ Galile!»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ɛ Piyɛr yeŋsa nde: «Mbam, mi yeti kɛ duwɛ yasi te yi wɛ kwaɗyɛ lɛpɔ kɛ́ na!» Piyɛr ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ mbam kuɓɛ kɔkɛ.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Ɛ Kumande Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ Piyɛr nɛ ŋgoŋ. Ɛ Piyɛr nje takɛ lɛpi te yi Kumande Yesus ma lɛ́pi nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ta tonɔ muka kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ.›
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Ɛ Piyɛr pundɛ kɛ̀ lelɔ ɓuɗyate.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Ɓembam ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓakiɗye Yesus ɓaka ɗikima nyɛtɔ nyɛ, mɛndɛ sendi nyɛ.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ɓo wotuma misi mɛnɛ nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Tuɓɔ mɔ te ɛ mɛndima wɛ kɔ.»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ɓo ka̧ sendi mbɔmbu yí lɛpɔ sendi yiŋa ɓuɗya mɛlɛpi mɛ gbutu suŋgwɛ nɛ nyɛ ɓuɗyate.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ njɔŋ ɓetomba ɓe ɗya wesiɗya ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga. Ɛ ɓo tomɛ ɓomɔ kɛ̀ ɓu̧ nɛ nyɛ nje nɔ kɛ mbɛy nyaŋgwɛ jɔsi yan.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ *Krist, lɛpɔ nyɛ wusɛ.» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mi lɛpɛ nyɛ wunɛ, wunɛ tí jayɛ na.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Sendi, ŋgɛ mi diyɛ wunɛ mɛdiyan, wunɛ tí yeŋsa nyɛ mi na.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Kandɛ ndana *Mɔnɔ mumɔ ta ɗiyɔ kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ndana, ɛ ɓo hɛnɛ lɛpɛ nde: «’Yite nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo nda yi wunɛ lɛpɛ kɛ́, mi Mɔnɔ Njambiyɛ.»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nde: «Ŋge yi ɓo ta lɛpɔ sendi nyɛ wusɛ kɛ́? Wusɛ ma wokɔ nda yi nyɛ lɛpima nɛ numbu nɛ kɛ́.»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.