Lucas 22
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF
1 Ŋgimɔ jesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɓa̧ kɛ wuta. Ɓo jéɓaŋgwɛ jesɔ te nde *Paska Ɓeyudɛn.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Ndana, ɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi sa̧ nje nda yi ɓo yakama wo nɛ Yesus kɛ́, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ɓomɔ.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Ndana, ɛ *Satan nyiŋɛ temɔ Yuda te yi ɓo ɗikima jeɓa sendi nde Iskariyot kɔ. A ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ ɓe Yesus kamɔ jɔ yiɓa.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Yudas kwaŋma kɛ̀ kombile ŋgiŋ ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ yí ɓɛŋɛ nda yi nyɛ yakama ɗyaŋgwɛ nɛ Yesus nyɛ ɓo kɛ́.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Ɓomɔ ɓaka wokuma mɛsosa ɓuɗyate. Ɛ ɓo pɛsɛ nde, ɓo ta nyɛ nyɛ mɔni.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ɛ Yudas jayɛ. Ɛ nyɛ kandɛ saŋna kimɔ ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɗyaŋgwɛ nɛ Yesus kinɛ nde, ɓomɔ dûkwɛ na.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Yesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɗyaŋma. Yo ɓa̧ ŋgimɔ wona ɓɔnɔ ɓesam nɛ sadaka yi mɛɗye mɛ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Ɛ Yesus tomɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kombile mɛɗye mɛ Paska te yusu, nɛ́ wusɛ ɗye.»
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ kɛ̂n kombile ɓa yo we?»
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Komɛ wunɛ ta kumɔ kɛ mɔy ɗya kɛ́, wunɛ ta saŋgwa nɛ wɛtɛ mbam nɛ mapi mɔrɔku. Wunɛ ɓêŋgwɛ nyɛ kumɔ kɛ tu̧ te yi nyɛ ta nyiŋɛ kɛte kɛ́.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Nɛ̀ wunɛ lɛ̂pi nyɛ sa tu̧ nde: ‹Yekele kɛ diyɛ wɛ nde: Mbɛy te yi sinɛ ɓejekɛ ɓembɛ ta ɗye Paska kɛte kɛ́ ɓa we?›
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 A ta teɗye wɛtɛ nyaŋgwɛ toŋgari nyɛ wunɛ kɛ tu̧ kwey kɛ pay to te nɛ mɛyasi hɛnɛ gweya̧ kombilate kɛ mɔyte. Yo womɛte yi wunɛ ta kombile mɛɗye mɛ Paska.»
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Ɓo ka̧, ɛ ɓo dolɛ mɛyasi hɛnɛ nda yi Yesus lɛpima nyɛ ɓo kɛ́. Ɛ ɓo kombile mɛɗye mɛ Paska.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Kɛ ŋgimɔ ɗyena mɛɗye mɛ Paska ma ɗya̧ kɛ́, ɛ nyɛ kɛ̀ ɗiyɔ ɓenɛ ɓotu ɓe tomun ɓenɛ yí ɗyena.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi kwaɗya ɗye Paska te yɔkɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ sinɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi mi tì pa saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ́.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mi tí ɗye se yo na kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ ta si teɗye to ɗyena mɛɗye mɛte kɛ *Kandɔ ɗyenɛ.»
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ɛ nyɛ ɓu̧ pelɔ nɛ tena mɛnjam kɛ mɔyte, nyɛ Njambiyɛ wosoko lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓôŋ yo kaɓiɗya,
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko mi tí hɔɓiye se tena mɛnjam maka na kumɔ nde, *Kandɔ Njambiyɛ ɗyâŋ.»
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ mampa. Kɛ nyɛ ma si nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́, ɛ nyɛ lekɛ yo nyɛ ɓo lɛpɔ nde: «Yikɛ mɛmbundɔ mɛmbɛ. Yo kɛ nyɛna kɛto yun. Wunɛ kɛ̂ kelɔ ɗekɛ ɗye takɛ nɛ mi.»
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Kɛ mɛɗye ma siyɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ sendi pelɔ tena mɛnjam nyɛ ɓo nda yi nyɛ kelma nɛ mampa kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Pelɔ tena mɛnjam te yikɛ, yo jɔnja mbon te yi kɛ kelna nɛ mɛkiyɔ mɛmbɛ yi kɛ nyanja kɛto yun kɛ́.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Yasi wɛtɛ, wunɛ dûkwɛ nde: Mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ mi kɔ waka kɛ mɛɗye sinɛ nyɛ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 *Mɔnɔ mumɔ ta kwa̧ gbate nda yi Njambiyɛ pɛsima kɛ́. Yasi wɛtɛ, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ.»
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ndana, ɛ ɓo kandɛ mɛdiyna tandɛ yan kɛ kasi mɔ te ɛ yakama kelɔ kwalɔ mɛkele mɛte yite kɛ njoka yan kɔ.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Ɛ mɛtandɔ ɗya̧ sendi kɛ njoka ɓejekɛ, kɛto ɓo kwaɗya duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɛ njoka yan kɔ.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ɓekumande ɓe mɛnɛti kɛ ɗiyɔ nɛ ɓomɔ. Sendi, ɓotu ɓete ɓe namɛ ɓɛsɔ ɓaka, ɓo jéɓaŋgwɛ ɓo nde kimɔ ɓomɔ.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Yasi wɛtɛ kɛ yun, kinɛ yaŋa ɗete na. Tomba kɛ njoka yun yâkaŋgwɛ ɓɛ nda jɔkiɗya. Mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ ɓɛsɔ kɔ yâkaŋgwɛ ɓɛ nda mɔnɔ mɛsay.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Nda kwa̧ jakɔsɔ? ’Yo mɔ te ɛ ɗiyɛ kɛ mbɛy mɛɗye laɗye kɔ, ho yɔkɔ ɛ ɓu̧ mɛɗye nje nyɛ jakɔsɔ kɔ? ’Yeti yɔkɔ ɛ ɗiyɛ kɛ mbɛy mɛɗye laɗye kɔ kwa̧ jakɔsɔ na? Yasi wɛtɛ, mi mbɛ nda mɔnɔ mɛsay kɛ njoka yun.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 Wunɛ ɗiyma kpo nɛ kpo kɛ kɔŋ mbɛ kɛ ŋgimɔ te yi mi saŋgwama nɛ mɛbɔnɛ kɛ́.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ɗete, nda Saŋmbɛ nya mi ɗeti nde, mi nâm *Kandɔ ɗyenɛ kɛ́, mi sendi kɛ nyɛ wunɛ ɗeti te yi namɔ yo.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Ɗete, nɛ́ wunɛ ɗiy ɗyena, hɔɓiye kɛ mbɛy komɛ mi ɗyena kɛ Kandɔ ɗyembɛ kɛ́, nɛ́ wunɛ ɗiy kɛ nyaŋgwɛ mɛmbɛy pɛsɔ jɔsi mɛkandɔ kamɔ jɔ yiɓa ɓe kandɔ Isarayɛl.»
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Simɔn, Simɔn, wokɔ kimɔte. *Satan diyma, na pɛpi wunɛ nda yi ɓo pɛpɛ nɛ lɛsi yí ɓakɛ nɛ njɔsɔ te nɛ̀ kopu te kɛ́.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Yasi wɛtɛ, mi ŋgwɛtama nɛ Njambiyɛ kɛto yɔ, ma wɛ mɛ nje ɗiyɔ kinɛ tikɔ se temɔ nɛ mi na. Yasi wɛtɛ, komɛ wɛ ta nje yeŋsa nɛ kɔkɔ jayɛ mi kɛ́, nɔ̀ nyɛ̂ki ɓemɔŋ ɗeti.»
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ko kɛna jɔɓɔ ko sɔŋ, mi gba nɛdɔ te yi kɛ̀ sinɛ wɛ.»
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Piyɛr, mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Wɛ ta tonɔ muka kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ.»
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kɛ ŋgimɔ te yi mi tomma nɛ wunɛ kinɛ kom mɔni kinɛ koɓiyɛ kinɛ mɛnakala kɛ́, ’ɛ yaŋa ɓanɛ wunɛ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Ko yaŋa tì ɓanɛ wusɛ na.»
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ndana yɛy, mɔ te ɛ nɛ kom mɔni, a ɓôŋ. Mɔ te ɛ nɛ koɓiyɛ, a ɓôŋ. Ma yɔkɔ ɛ kinɛ kafa kɔ ɗyâŋgwɛ lambɔ nɛ ɓɔmɔ nɔ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mɛlɛpi mɛte yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ kasi mbɛ kɛ́ ta kelna gbate. Yo ɓa̧ kɛtinate nde: ‹Ɓo ɓoŋma nyɛ nda mɔ mɛɓeyɔ.› Yasi te yi yo kɛtinate kɛ kasi mbɛ kɛ́ ta ɓɛ kɛ si kelna.»
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Ɛ ɓejekɛ lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mɛkafa yiɓa kɛ́.» Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yakama ɗete.»
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus pundɛ kɛ̀ kɛ *Keki mɛoliviye nda njɛl wenɛ. Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Kɛ nyɛ ma kumɔ mate kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ Njambiyɛ, ma wunɛ mɛ nje ɓalɔ komɛ *Satan ta ɓoɓɛ wunɛ kɛ́.»
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ jisɛ kɛ kɛki yan kɛ̀ nɛ naŋ nɛ mbɛt yaka lɔndɔ ɓetina kusu. Ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 «Da, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, kelɔ nde, nyaŋgwɛ mapi mɛbɔnɛ mɛte yikɛ ɗûkwɛ kɛ to mbɛ. Ma, yo tî kelnaŋgwɛ nda yi mi kwaɗyɛ kɛ́ na, yo kêlnaŋgwɛ nda yi wɛ kwaɗyɛ kɛ́.»
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ndana, ɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ wulɛ ɗyoɓɔ nje nyɛ nyɛ ɗeti.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Dodo sɔŋ ɓiyma Yesus. Ɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nɛ tiŋ, ɓiriki punduma kɛ yotu nɛ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda yi mɛkiyɔ ɗɔɗya nɔ kɛ́.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Kɛ nyɛ ma si ŋgwɛta kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ komɛ ɓejekɛ ɗiyma kɛ́. A dolma ɓo kɛ jakɔ, kɛto mɛtakɛ kwaŋma ɓo.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ yáki kɛto ŋge? Wunɛ tɛ̂ma ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ, ma mɛɓoɓilan nje laŋsa wunɛ.»
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesus ɓa̧ ndi kɛ lɛpina ɗete kɛ́, yaka nɔ, ŋgil kɛ ɗya̧. Yudas te ɛ ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa kɔ ɓɛ to njɔŋ te. Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ kɛki Yesus, na dul numbu nɛ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yudas, ’wɛ kɛ ɗyaŋgwɛ ka *Mɔnɔ mumɔ nɛ nje dulna numbu nɛ?»
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ Yesus ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kɛ kwaɗyɛ kelna kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wusɛ kɔ̂tu ɓo nɛ mɛkafa?»
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ɛ wɛtɛ kɛ njoka yan kɔtɛ mɔ mɛsay mɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ pɛsɔ tɔ nɛ ɛ mbam ɓɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tîki, yo ɗîy ɗete.» Ɛ nyɛ kpokɛ tɔ mbam te joŋgwɛ nyɛ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya ɓe nja̧ kɛ ɓiyna nɛ ɓaka nde: «Wunɛ nja̧ nɛ mɛkafa nɛ̀ mɛtegbe yí nje ɓiye nɛ mi nda yi ɓo ɓeŋgwɛ nɛ mɔ guɓɔ kɛ́.
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Mi ɗikima ɗiyɔ mɛtu hɛnɛ sinɛ wunɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ, wunɛ tì ɓiye mi na. Yo ndi nde, ŋgimɔ yun ɗyaŋma, ɓu̧ sendi ŋgimɔ te yi *Satan.»
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Kɛ ɓo ma si ɓiye Yesus kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Piyɛr ɗikima ɓeŋgwɛ ɓo nɛ naŋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ɓo joŋgwa ɗitɛ kɛ ɓembe sɛ̧ ɗiyɔ kɛ kɛkite. Ɛ Piyɛr nje ɗiyɔ sendi kɛ njoka yan.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Wɛtɛ nya te ɛ ɗikima kelɔ mɛsay kɛ tu̧ kɔ ɓɛŋma nyɛ kɛ ɗiyɔ kɛ kɛki ɗitɛ. Ɛ nyɛ seŋgile nyɛ lɛpɔ nde: «Mbam kɔ ɓa̧ sendi ɓenɛ nyɛ!»
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Yasi wɛtɛ, ɛ Piyɛr tonɛ lɛpɔ nde: «Nyari, mi yeti kɛ duwɛ nyɛ na!»
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɗiyɔ nɛ mbɛt kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam ɓɛŋɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Wɛ sendi kɛ njoka ɓotu ɓete.» Ɛ Piyɛr lɛpɛ nde: «Mbam, mi yeti kɛ mɔyte na!»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ɗiyɔ nda hawa wɛtɛ kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam nje ɓasiɗye lɛpɔ sendi nde: «Gbate, mbam kɔ ɓa̧ sendi ɓenɛ nyɛ, kɛto nyɛ sendi mɔ Galile!»
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ɛ Piyɛr yeŋsa nde: «Mbam, mi yeti kɛ duwɛ yasi te yi wɛ kwaɗyɛ lɛpɔ kɛ́ na!» Piyɛr ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ mbam kuɓɛ kɔkɛ.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ɛ Kumande Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ Piyɛr nɛ ŋgoŋ. Ɛ Piyɛr nje takɛ lɛpi te yi Kumande Yesus ma lɛ́pi nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ta tonɔ muka kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ.›
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Ɛ Piyɛr pundɛ kɛ̀ lelɔ ɓuɗyate.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ɓembam ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓakiɗye Yesus ɓaka ɗikima nyɛtɔ nyɛ, mɛndɛ sendi nyɛ.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Ɓo wotuma misi mɛnɛ nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Tuɓɔ mɔ te ɛ mɛndima wɛ kɔ.»
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Ɓo ka̧ sendi mbɔmbu yí lɛpɔ sendi yiŋa ɓuɗya mɛlɛpi mɛ gbutu suŋgwɛ nɛ nyɛ ɓuɗyate.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ njɔŋ ɓetomba ɓe ɗya wesiɗya ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga. Ɛ ɓo tomɛ ɓomɔ kɛ̀ ɓu̧ nɛ nyɛ nje nɔ kɛ mbɛy nyaŋgwɛ jɔsi yan.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ *Krist, lɛpɔ nyɛ wusɛ.» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mi lɛpɛ nyɛ wunɛ, wunɛ tí jayɛ na.
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Sendi, ŋgɛ mi diyɛ wunɛ mɛdiyan, wunɛ tí yeŋsa nyɛ mi na.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Kandɛ ndana *Mɔnɔ mumɔ ta ɗiyɔ kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ.»
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ndana, ɛ ɓo hɛnɛ lɛpɛ nde: «’Yite nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo nda yi wunɛ lɛpɛ kɛ́, mi Mɔnɔ Njambiyɛ.»
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nde: «Ŋge yi ɓo ta lɛpɔ sendi nyɛ wusɛ kɛ́? Wusɛ ma wokɔ nda yi nyɛ lɛpima nɛ numbu nɛ kɛ́.»
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.