Lucas 22

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ŋgimɔ jesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɓa̧ kɛ wuta. Ɓo jéɓaŋgwɛ jesɔ te nde *Paska Ɓeyudɛn.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Ndana, ɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi sa̧ nje nda yi ɓo yakama wo nɛ Yesus kɛ́, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ɓomɔ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Ndana, ɛ *Satan nyiŋɛ temɔ Yuda te yi ɓo ɗikima jeɓa sendi nde Iskariyot kɔ. A ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ ɓe Yesus kamɔ jɔ yiɓa.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Yudas kwaŋma kɛ̀ kombile ŋgiŋ ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ yí ɓɛŋɛ nda yi nyɛ yakama ɗyaŋgwɛ nɛ Yesus nyɛ ɓo kɛ́.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Ɓomɔ ɓaka wokuma mɛsosa ɓuɗyate. Ɛ ɓo pɛsɛ nde, ɓo ta nyɛ nyɛ mɔni.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ɛ Yudas jayɛ. Ɛ nyɛ kandɛ saŋna kimɔ ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɗyaŋgwɛ nɛ Yesus kinɛ nde, ɓomɔ dûkwɛ na.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Yesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɗyaŋma. Yo ɓa̧ ŋgimɔ wona ɓɔnɔ ɓesam nɛ sadaka yi mɛɗye mɛ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Ɛ Yesus tomɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kombile mɛɗye mɛ Paska te yusu, nɛ́ wusɛ ɗye.»
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ kɛ̂n kombile ɓa yo we?»
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Komɛ wunɛ ta kumɔ kɛ mɔy ɗya kɛ́, wunɛ ta saŋgwa nɛ wɛtɛ mbam nɛ mapi mɔrɔku. Wunɛ ɓêŋgwɛ nyɛ kumɔ kɛ tu̧ te yi nyɛ ta nyiŋɛ kɛte kɛ́.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Nɛ̀ wunɛ lɛ̂pi nyɛ sa tu̧ nde: ‹Yekele kɛ diyɛ wɛ nde: Mbɛy te yi sinɛ ɓejekɛ ɓembɛ ta ɗye Paska kɛte kɛ́ ɓa we?›
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 A ta teɗye wɛtɛ nyaŋgwɛ toŋgari nyɛ wunɛ kɛ tu̧ kwey kɛ pay to te nɛ mɛyasi hɛnɛ gweya̧ kombilate kɛ mɔyte. Yo womɛte yi wunɛ ta kombile mɛɗye mɛ Paska.»
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Ɓo ka̧, ɛ ɓo dolɛ mɛyasi hɛnɛ nda yi Yesus lɛpima nyɛ ɓo kɛ́. Ɛ ɓo kombile mɛɗye mɛ Paska.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Kɛ ŋgimɔ ɗyena mɛɗye mɛ Paska ma ɗya̧ kɛ́, ɛ nyɛ kɛ̀ ɗiyɔ ɓenɛ ɓotu ɓe tomun ɓenɛ yí ɗyena.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi kwaɗya ɗye Paska te yɔkɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ sinɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi mi tì pa saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ́.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mi tí ɗye se yo na kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ ta si teɗye to ɗyena mɛɗye mɛte kɛ *Kandɔ ɗyenɛ.»
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Ɛ nyɛ ɓu̧ pelɔ nɛ tena mɛnjam kɛ mɔyte, nyɛ Njambiyɛ wosoko lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓôŋ yo kaɓiɗya,
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko mi tí hɔɓiye se tena mɛnjam maka na kumɔ nde, *Kandɔ Njambiyɛ ɗyâŋ.»
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ mampa. Kɛ nyɛ ma si nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́, ɛ nyɛ lekɛ yo nyɛ ɓo lɛpɔ nde: «Yikɛ mɛmbundɔ mɛmbɛ. Yo kɛ nyɛna kɛto yun. Wunɛ kɛ̂ kelɔ ɗekɛ ɗye takɛ nɛ mi.»
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Kɛ mɛɗye ma siyɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ sendi pelɔ tena mɛnjam nyɛ ɓo nda yi nyɛ kelma nɛ mampa kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Pelɔ tena mɛnjam te yikɛ, yo jɔnja mbon te yi kɛ kelna nɛ mɛkiyɔ mɛmbɛ yi kɛ nyanja kɛto yun kɛ́.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Yasi wɛtɛ, wunɛ dûkwɛ nde: Mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ mi kɔ waka kɛ mɛɗye sinɛ nyɛ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 *Mɔnɔ mumɔ ta kwa̧ gbate nda yi Njambiyɛ pɛsima kɛ́. Yasi wɛtɛ, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ.»
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Ndana, ɛ ɓo kandɛ mɛdiyna tandɛ yan kɛ kasi mɔ te ɛ yakama kelɔ kwalɔ mɛkele mɛte yite kɛ njoka yan kɔ.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ɛ mɛtandɔ ɗya̧ sendi kɛ njoka ɓejekɛ, kɛto ɓo kwaɗya duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɛ njoka yan kɔ.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ɓekumande ɓe mɛnɛti kɛ ɗiyɔ nɛ ɓomɔ. Sendi, ɓotu ɓete ɓe namɛ ɓɛsɔ ɓaka, ɓo jéɓaŋgwɛ ɓo nde kimɔ ɓomɔ.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Yasi wɛtɛ kɛ yun, kinɛ yaŋa ɗete na. Tomba kɛ njoka yun yâkaŋgwɛ ɓɛ nda jɔkiɗya. Mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ ɓɛsɔ kɔ yâkaŋgwɛ ɓɛ nda mɔnɔ mɛsay.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Nda kwa̧ jakɔsɔ? ’Yo mɔ te ɛ ɗiyɛ kɛ mbɛy mɛɗye laɗye kɔ, ho yɔkɔ ɛ ɓu̧ mɛɗye nje nyɛ jakɔsɔ kɔ? ’Yeti yɔkɔ ɛ ɗiyɛ kɛ mbɛy mɛɗye laɗye kɔ kwa̧ jakɔsɔ na? Yasi wɛtɛ, mi mbɛ nda mɔnɔ mɛsay kɛ njoka yun.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Wunɛ ɗiyma kpo nɛ kpo kɛ kɔŋ mbɛ kɛ ŋgimɔ te yi mi saŋgwama nɛ mɛbɔnɛ kɛ́.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ɗete, nda Saŋmbɛ nya mi ɗeti nde, mi nâm *Kandɔ ɗyenɛ kɛ́, mi sendi kɛ nyɛ wunɛ ɗeti te yi namɔ yo.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Ɗete, nɛ́ wunɛ ɗiy ɗyena, hɔɓiye kɛ mbɛy komɛ mi ɗyena kɛ Kandɔ ɗyembɛ kɛ́, nɛ́ wunɛ ɗiy kɛ nyaŋgwɛ mɛmbɛy pɛsɔ jɔsi mɛkandɔ kamɔ jɔ yiɓa ɓe kandɔ Isarayɛl.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Simɔn, Simɔn, wokɔ kimɔte. *Satan diyma, na pɛpi wunɛ nda yi ɓo pɛpɛ nɛ lɛsi yí ɓakɛ nɛ njɔsɔ te nɛ̀ kopu te kɛ́.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Yasi wɛtɛ, mi ŋgwɛtama nɛ Njambiyɛ kɛto yɔ, ma wɛ mɛ nje ɗiyɔ kinɛ tikɔ se temɔ nɛ mi na. Yasi wɛtɛ, komɛ wɛ ta nje yeŋsa nɛ kɔkɔ jayɛ mi kɛ́, nɔ̀ nyɛ̂ki ɓemɔŋ ɗeti.»
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ko kɛna jɔɓɔ ko sɔŋ, mi gba nɛdɔ te yi kɛ̀ sinɛ wɛ.»
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Piyɛr, mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Wɛ ta tonɔ muka kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ.»
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kɛ ŋgimɔ te yi mi tomma nɛ wunɛ kinɛ kom mɔni kinɛ koɓiyɛ kinɛ mɛnakala kɛ́, ’ɛ yaŋa ɓanɛ wunɛ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Ko yaŋa tì ɓanɛ wusɛ na.»
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ndana yɛy, mɔ te ɛ nɛ kom mɔni, a ɓôŋ. Mɔ te ɛ nɛ koɓiyɛ, a ɓôŋ. Ma yɔkɔ ɛ kinɛ kafa kɔ ɗyâŋgwɛ lambɔ nɛ ɓɔmɔ nɔ.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Kɛto mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mɛlɛpi mɛte yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ kasi mbɛ kɛ́ ta kelna gbate. Yo ɓa̧ kɛtinate nde: ‹Ɓo ɓoŋma nyɛ nda mɔ mɛɓeyɔ.› Yasi te yi yo kɛtinate kɛ kasi mbɛ kɛ́ ta ɓɛ kɛ si kelna.»
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Ɛ ɓejekɛ lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mɛkafa yiɓa kɛ́.» Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yakama ɗete.»
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus pundɛ kɛ̀ kɛ *Keki mɛoliviye nda njɛl wenɛ. Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Kɛ nyɛ ma kumɔ mate kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ Njambiyɛ, ma wunɛ mɛ nje ɓalɔ komɛ *Satan ta ɓoɓɛ wunɛ kɛ́.»
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ jisɛ kɛ kɛki yan kɛ̀ nɛ naŋ nɛ mbɛt yaka lɔndɔ ɓetina kusu. Ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde:
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 «Da, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, kelɔ nde, nyaŋgwɛ mapi mɛbɔnɛ mɛte yikɛ ɗûkwɛ kɛ to mbɛ. Ma, yo tî kelnaŋgwɛ nda yi mi kwaɗyɛ kɛ́ na, yo kêlnaŋgwɛ nda yi wɛ kwaɗyɛ kɛ́.»
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ndana, ɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ wulɛ ɗyoɓɔ nje nyɛ nyɛ ɗeti.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Dodo sɔŋ ɓiyma Yesus. Ɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nɛ tiŋ, ɓiriki punduma kɛ yotu nɛ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda yi mɛkiyɔ ɗɔɗya nɔ kɛ́.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Kɛ nyɛ ma si ŋgwɛta kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ komɛ ɓejekɛ ɗiyma kɛ́. A dolma ɓo kɛ jakɔ, kɛto mɛtakɛ kwaŋma ɓo.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ yáki kɛto ŋge? Wunɛ tɛ̂ma ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ, ma mɛɓoɓilan nje laŋsa wunɛ.»
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesus ɓa̧ ndi kɛ lɛpina ɗete kɛ́, yaka nɔ, ŋgil kɛ ɗya̧. Yudas te ɛ ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa kɔ ɓɛ to njɔŋ te. Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ kɛki Yesus, na dul numbu nɛ.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yudas, ’wɛ kɛ ɗyaŋgwɛ ka *Mɔnɔ mumɔ nɛ nje dulna numbu nɛ?»
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ Yesus ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kɛ kwaɗyɛ kelna kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wusɛ kɔ̂tu ɓo nɛ mɛkafa?»
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Ɛ wɛtɛ kɛ njoka yan kɔtɛ mɔ mɛsay mɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ pɛsɔ tɔ nɛ ɛ mbam ɓɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tîki, yo ɗîy ɗete.» Ɛ nyɛ kpokɛ tɔ mbam te joŋgwɛ nyɛ.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya ɓe nja̧ kɛ ɓiyna nɛ ɓaka nde: «Wunɛ nja̧ nɛ mɛkafa nɛ̀ mɛtegbe yí nje ɓiye nɛ mi nda yi ɓo ɓeŋgwɛ nɛ mɔ guɓɔ kɛ́.
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Mi ɗikima ɗiyɔ mɛtu hɛnɛ sinɛ wunɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ, wunɛ tì ɓiye mi na. Yo ndi nde, ŋgimɔ yun ɗyaŋma, ɓu̧ sendi ŋgimɔ te yi *Satan.»
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Kɛ ɓo ma si ɓiye Yesus kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Piyɛr ɗikima ɓeŋgwɛ ɓo nɛ naŋ.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ɓo joŋgwa ɗitɛ kɛ ɓembe sɛ̧ ɗiyɔ kɛ kɛkite. Ɛ Piyɛr nje ɗiyɔ sendi kɛ njoka yan.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Wɛtɛ nya te ɛ ɗikima kelɔ mɛsay kɛ tu̧ kɔ ɓɛŋma nyɛ kɛ ɗiyɔ kɛ kɛki ɗitɛ. Ɛ nyɛ seŋgile nyɛ lɛpɔ nde: «Mbam kɔ ɓa̧ sendi ɓenɛ nyɛ!»
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Yasi wɛtɛ, ɛ Piyɛr tonɛ lɛpɔ nde: «Nyari, mi yeti kɛ duwɛ nyɛ na!»
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Ɗiyɔ nɛ mbɛt kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam ɓɛŋɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Wɛ sendi kɛ njoka ɓotu ɓete.» Ɛ Piyɛr lɛpɛ nde: «Mbam, mi yeti kɛ mɔyte na!»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Ɗiyɔ nda hawa wɛtɛ kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam nje ɓasiɗye lɛpɔ sendi nde: «Gbate, mbam kɔ ɓa̧ sendi ɓenɛ nyɛ, kɛto nyɛ sendi mɔ Galile!»
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ɛ Piyɛr yeŋsa nde: «Mbam, mi yeti kɛ duwɛ yasi te yi wɛ kwaɗyɛ lɛpɔ kɛ́ na!» Piyɛr ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ mbam kuɓɛ kɔkɛ.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ɛ Kumande Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ Piyɛr nɛ ŋgoŋ. Ɛ Piyɛr nje takɛ lɛpi te yi Kumande Yesus ma lɛ́pi nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ta tonɔ muka kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ.›
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Ɛ Piyɛr pundɛ kɛ̀ lelɔ ɓuɗyate.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Ɓembam ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓakiɗye Yesus ɓaka ɗikima nyɛtɔ nyɛ, mɛndɛ sendi nyɛ.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Ɓo wotuma misi mɛnɛ nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Tuɓɔ mɔ te ɛ mɛndima wɛ kɔ.»
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Ɓo ka̧ sendi mbɔmbu yí lɛpɔ sendi yiŋa ɓuɗya mɛlɛpi mɛ gbutu suŋgwɛ nɛ nyɛ ɓuɗyate.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ njɔŋ ɓetomba ɓe ɗya wesiɗya ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga. Ɛ ɓo tomɛ ɓomɔ kɛ̀ ɓu̧ nɛ nyɛ nje nɔ kɛ mbɛy nyaŋgwɛ jɔsi yan.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ *Krist, lɛpɔ nyɛ wusɛ.» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mi lɛpɛ nyɛ wunɛ, wunɛ tí jayɛ na.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Sendi, ŋgɛ mi diyɛ wunɛ mɛdiyan, wunɛ tí yeŋsa nyɛ mi na.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Kandɛ ndana *Mɔnɔ mumɔ ta ɗiyɔ kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ.»
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ndana, ɛ ɓo hɛnɛ lɛpɛ nde: «’Yite nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo nda yi wunɛ lɛpɛ kɛ́, mi Mɔnɔ Njambiyɛ.»
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nde: «Ŋge yi ɓo ta lɛpɔ sendi nyɛ wusɛ kɛ́? Wusɛ ma wokɔ nda yi nyɛ lɛpima nɛ numbu nɛ kɛ́.»
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.