Lucas 19

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesus kɛndima ɗya̧ kɛ Yeriko. A ɓa̧ kɛ kwa̧ nje nɛ nje.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Wɛtɛ mbam nde Sase ɓa̧ kɛ ɗya te. A ɓa̧ kum ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama. A ɓa̧ sendi mɔ kusuku.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 A saŋma nje te yi ɓɛŋɛ mɔ te yi ɓo jeɓa nde Yesus kɔ. Yasi wɛtɛ, a tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi ɓɛŋɛ nyɛ na kɛto ŋgil ɓomɔ, kɛto Sase ɓa̧ mɔ ɓotu.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ɛ nyɛ nje sɛɗyɛ kwa̧ kɛ̀ mbɔmbu kɛ̀ ɓendɔ wɛtɛ jeti nde sikɔmɔr, na ɓɛŋ Yesus, kɛto Yesus yâkaŋgwɛ kwa̧ womɛte.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Kɛ Yesus ma kumɔ womɛte kɛ́, ɛ nyɛ kaŋɛ misi ɓɛŋɛ Sase lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Pikwɛ nɛdɔ, kɛto muka mi yâkaŋgwɛ ya kɛ tu̧ ɗyɔ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ɛ Sase piyɛ ɓekɛ ɓekɛ ɓu̧ Yesus nɛ mɛsosa.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓɛŋma mɛyasi mɛte ɓaka nyiŋgilama lɛpɔ nde: «A ka̧ ya kɛ yasi mɔ mɛɓeyɔ.»
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Yasi wɛtɛ, ɛ Sase tɛmɛ kɛ mbɔmbu Kumande Yesus lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wokɔ. Mi ta ɓakɛ kusuku mbɛ kɛ ɓembe, ɓu̧ ŋgaɓiyɛ te wɛtɛ nyɛ buka ɓomɔ. Sendi, ŋgɛ ɓɛ nde, mi seɓila mumɔ, ɓu̧ nɛ yaŋa kɛ ɓɔ nɛ, mi ta yɔkiɗye yo mɛŋga yini nyɛ nyɛ.»
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ɛ Yesus nje yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓotu ɓe tu̧ ɗyɔ mɛ nɛ joŋgwɛ muka, kɛto wɛ sendi nday Abaraham,
9 Então Jesus disse:
10 kɛto *Mɔnɔ mumɔ njáki nje sa̧ ɓotu ɓete ɓe ma ɗimbiyɛ ɓaka joŋgwɛ ɓo.»
10 Porque o
11 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ ɓa̧ kɛ wokɔ yasi te yi Yesus ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́, ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu yekiɗye wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓo. Yesus ɓa̧ kɛ wuta nɛ Yerusalɛm. Ɛ ɓomɔ takɛ nde, *Kandɔ Njambiyɛ ta ɗya̧ ndana ndana.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 A yekiɗya kanɔ te nde: «Wɛtɛ mbam jaɗya kɛ yiŋa kandɔ ɓekumande. Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ lɔndunate kɛ wɛtɛ mɛnɛti kɛ ɓoŋna ɗiyɔ kumande. Kɛ nyɛ si ɓu̧ ɗiyɔ kumande, a má nje yɔkwɛ.
12 Então Jesus disse:
13 Kɛ ŋgimɔ kwaŋge ɛ nyɛ jeɓa ɓaŋa ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ kamɔ, nyɛ ɓo sule lɔr kamɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: ‹Wunɛ ɗɔ̂kwɛ yo kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi mi ta yɔkwɛ kɛ́.›
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ɓotu ɓe ɗya ɗyenɛ ɗikima ɓenɔ nyɛ. Ɛ ɓo tomɛ ɓomɔ kɛnjɛ kɛ kɔŋ nɛ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ nyaŋgwɛ kumande ɗya te nde: ‹Wusɛ yeti kɛ kwaɗyɛ nde, mbam kɔ ɗîy nɛ wusɛ na.›
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 «Ndana, kɛ nyɛ ma yɔkwɛ kɛ ɓoŋna ɗiyɔ Kumande kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nde, ɓo jêɓaŋgwɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓete ɓe nyɛ nya ɓo mɔni ɓaka. A kwaɗya duwɛ nda yi mumɔ hɛnɛ ɗɔkwa nɛ yenɛ kɛ́.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ɛ bosa mumɔ ɗya̧ lɛpɔ nde: ‹Kumande, sule lɔr wɔ punja sule lɔr kamɔ.›
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Kimɔ yaŋa, wɛ mɔ mɛsay te yi ɓo yakama ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nɛ nyɛ. Nda yi wɛ duwa̧ ɓakiɗye yasi te yi nɛ mbɛt, mi kɛ nyɛ wɛ mɛɗya kamɔ nde, ɗiyɔ nɔ.›
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ɛ mumɔ yiɓate nje lɛpɔ nde: ‹Kumande, sule lɔr wɔ punja sule lɔr yitan.›
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ɛ Kumande lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ sendi, ɗiyɔ nɛ mɛɗya yitan.›
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Ɛ mumɔ yitatite nje lɛpɔ nde: ‹Kumande, sule lɔr wɔ kɔ. Mi ɓɔyma yo nɛ kum lambɔ sɔɗyɛ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Mi gwa̧ wɔ̧ yɔ, kɛto wɛ nɛ nyanɔ ɓuɗyate. Wɛ ɓóŋ yasi kinɛ yaŋa te yi wɛ paŋma komɔ na. Wɛ ndɛ́m mɛɗye kinɛ mbɛki te yi wɛ paŋma ɓɛ na.›
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ɛ Kumande lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ɓeya mɔ mɛsay. Mi ta pɛsɔ lɛpi yɔ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛte yi punduma kɛ numbu yɔ kɛ́. Wɛ duwa̧ nde, mi nɛ nyanɔ ɓuɗyate. Mi ɓóŋ yasi kinɛ yaŋa te yi mi paŋma komɔ na. Mi ndɛ́m mɛɗye kinɛ mbɛki te yi mi paŋma ɓɛ na.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Ŋge kelɛ yi wɛ tì ɓu̧ mɔni mbɛ kɛ̀ tikɔ kɛ mbɛy ɗɔkwa te kɛ́? Ŋge yi wɛ ti kelɛ ɗete, simande kɛ yɔkwe mbɛ, mi ta sɔmbɔ liɓa kɛ to te kɛ́?›
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ɛ Kumande lɛpɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka nde: ‹Wunɛ sûku sule lɔr te yi kɛ ɓɔ nɛ kɛ́ kaŋɛ nyɛ mɔ te ɛ nɛ sule lɔr kamɔ kɔ.›
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Kumande, mbɛte nɛ sule lɔr kamɔ.›
25 Eles responderam:
26 Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ɓo ta dokiɗye yasi nyɛ mɔ te ɛ mɛ nɔ kɔ. Yasi wɛtɛ, pɛ yɔkɔ ɛ kinɛ yaŋa kɔ, ɓo ta sukɔ ko mɔnɔ yasi te yi nyɛ nɔ kɛ́.
26 — E o patrão disse:
27 Kɛ ɓɛ ɓotu ɓete ɓe ɓenɛ mi ɓaka, wunɛ ɓôŋ ɓo nje nɔ, kɛto ɓo tì kwaɗyɛ nde, mi ɗîy nɛ ɓo na. Wunɛ njâki nɛ ɓo waka nje pɛsɔ mɛŋgiŋ man kɛ mbɔmbu wombɛ.› »
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Kɛ Yesus ma si lɛpina ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ to njɔŋ kɛndi yí kɛ̀ nɔ Yerusalɛm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Kɛ nyɛ ma wuta nɛ Betfage nɛ̀ Betani kɛ kɛki *Keki mɛoliviye kɛ́, ɛ nyɛ tomɛ ɓaŋa ɓejekɛ ɓenɛ yiɓa
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ ɗya te ɛ kɛ mbɔmbu wun kɔ. Komɛ wunɛ ta nyiŋɛ kɛ mɔy ɗya kɛ́, wunɛ ta dolɔ mɔnɔ tofu tiŋnate. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì pa ɗiɗyɛ mɛta mɛnɛ wɛtɛ yesɔ kɛ to nɛ na. Nɛ̀ wunɛ wûnja nyɛ nje nɔ.
30 com a seguinte ordem:
31 Ŋgɛ mumɔ diyɛ wunɛ nde: ‹Wunɛ wúnja nyɛ kɛto ŋge?› nɛ̀ wunɛ yêŋsaŋgwɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ Kumande kɛ kwaɗyɛ kelɔ yiŋa yasi nɛ nyɛ.› »
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ɓejekɛ ɓete ɓe nyɛ tomma ɓaka ka̧ kweɗya mɛyasi nda yi nyɛ lɛpima nyɛ ɓo kɛ́.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ wunjɛ mɔnɔ tofu kɛ́, ɛ ɓesa ɓete diyɛ ɓo nde: «Wunɛ wúnja nyɛ kɛto ŋge?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande kɛ kwaɗyɛ kelɔ yiŋa yasi nɛ nyɛ.»
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ɛ ɓo ɓu̧ mɔnɔ tofu kɛ̀ nɔ kɛ yi Yesus, ɓu̧ mɛlambɔ man jonɔ kɛ to nɛ, nje ɓendiɗye nyɛ kɛ to te.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ kwa̧ kɛ́, ɛ ɓomɔ ɓɛ kɛ jonɔ mɛlambɔ man kɛ nje, na kɛndi kɛ to te.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Kɛ nyɛ ma wuta nɛ Yerusalɛm kɛ piya *Keki mɛoliviye kɛ́, ɛ mɛsosa kwa̧ ŋgil ɓejekɛ hɛnɛ. Ɛ ɓo lukse Njambiyɛ nɛ mɛn kɛ kwey kɛto nyaŋgwɛ mɛkele hɛnɛ te yi ɓo ɗikima ɓɛŋɛ kɛ́.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ɛ ɓo lɛpɛ nde: ‹Mɛkombila nɛ Kumande te ɛ nje nɛ ɗinɔ Baba Mbokɔ kɔ! Tɛte ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ kɛ ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛluksa ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ kɛ kwey!›
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ɛ ɓaŋa *Ɓefarisɛ̧ ɓe ɓa̧ kɛ mɔy ŋgil yinɔri ɓaka lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Yekele, gayɔ ɓejekɛ ɓɔ.»
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ŋgɛ ɓo ɗiɓɛ numbu, mɛtari ta kpalɔ lɛpina nɛ mɛn kɛ kwey.»
40 Jesus respondeu:
41 Kɛ Yesus ma kumɔ kɛ kɛki Yerusalɛm kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ ɗya kɛ́, ɛ nyɛ kandɛ ɗukwe
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 lɛpɔ nde: «Yerusalɛm, wɛ má dukwɛ yɔ mɛyasi mɛte yi nyɛ wɛ tɛte kɛ yesɔ te yɔkɔ muka, ma yo gba kimɔte. Yasi wɛtɛ, yo sɔɗyate ndana kɛ misi mɔ.
42 e disse:
43 Kɛto ŋgimɔ ta ɗya̧, ɓependɔ ɓɔ ta sumɔ ndoko litɔ wɛ. Ɓo ta sɛŋgɔ wɛ mɛmbɛy hɛnɛ.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ɓo ta yaŋgile wɛ wúnɛ ɓɔnɔ ɓɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti. Ɓo tí tikɔ tari wɛtɛ dokiɗyate kɛ to jakɔsɔ na. Yo ta kelna ɗete, kɛto wɛ tì duwɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ nja̧ ɓɛŋɛ wɛ kɛ́ na.»
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ɛ nyɛ kwa̧ nyiŋɛ mbanjɔ Njambiyɛ kandɛ ɗuɗya ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɗyaŋgwɛ mɛyasi womɛte ɓaka
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Tu̧ ɗyembɛ ta ɓɛ tu̧ mɛŋgwɛta.› Yasi wɛtɛ, wunɛ ma yeŋsa yo nɛ gbaŋ ɓotu ɓe guɓɔ.»
46 Ele lhes disse:
47 A ɗikima teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mɛtu hɛnɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ. Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl saŋma nje te yi wo nyɛ.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Yasi wɛtɛ, ɓo tì duwɛ nda yi ɓo yakama kelɔ kɛ́ na, kɛto ɓomɔ hɛnɛ nya temɔ yan kɛ wokuna mɛlɛpi mɛnɛ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.