Lucas 18
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC
1 Yesus yekiɗya wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ yí teɗye ɓo nde, ɓo yâkaŋgwɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ mɛtu hɛnɛ kinɛ katɔ na.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 A yekiɗya nde: «Wɛtɛ mɔ pɛsina jɔsi ɓa̧ kɛ wɛtɛ ɗya. A tì ɓɛ kɛ kambɔ Njambiyɛ na. Sendi, yeti kasi nɛ nɛ mumɔ na.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Wɛtɛ kusɔ nyari ɓa̧ kɛ ɗya te. A ɗikima nje mɛŋgimɔ hɛnɛ kɛ yi mɔ pɛsina jɔsi kɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Pɛsɔ jɔsi kɛ njoka mbɛ sinɛ mɔ mɛlɛpi wombɛ.›
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Mɛŋgimɔ kwaŋma ɓuɗyate, mɔ pɛsina jɔsi tì kwaɗyɛ na. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nje lɛpɔ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Mi kɛ duwɛ gbate nde, mi yeti kɛ kambɔ Njambiyɛ na. Sendi, mi yeti nɛ kasi nɛ mumɔ na.
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Ko ɓɛkɔ ɗete, mi ta pɛsɔ lɛpi kusɔ nya kɔ, kɛto a kɛ njaŋgwɛ mi. Mi ta pɛsɔ lɛpi nɛ, kɛto a ta potɔ to mbɛ nɛ njenate mɛtu hɛnɛ.› »
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Ɛ Nyaŋgwɛ Kumande kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wunɛ wôku ndi yasi te yi ɓeya mɔ pɛsina jɔsi kɔ lɛpima kɛ́.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 ’Wunɛ táka gbate nde, Njambiyɛ ta ɗiyɔ ka kinɛ pɛsɔ lɛpi kɛto ɓotu ɓete ɓe nyɛ ma tɔkɛ ɓaka yí kamɛ nɛ ɓo? ’A ta ɗiyɔ ka kinɛ pɛsɔ lɛpi kɛto ɓotu ɓete ɓe ŋgwɛta nɛ nyɛ tu nɛ yesɔ ɓaka? ’A ta linja kinɛ pɛsɔ ka lɛpi nɛdɔ kɛto yan yí kamɛ nɛ ɓo?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: A ta pɛsɔ lɛpi nɛdɔ kɛto yan yí kamɛ nɛ ɓo.» Yesus siɗya lɛpɔ nde: Komɛ *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ́, ’a ta kweɗya ka ɓomɔ kɛ tikɔ temɔ nɛ Njambiyɛ?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 A ka̧ mbɔmbu yekiɗye sendi wɛtɛ kanɔ, kɛto ɓotu ɓete ɓe lɛpɛ gba nde, ɓo nɛ ŋgbeŋ nje kpalɔ yɛliyɛ ɓɛsɔ ɓaka.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 A yekiɗya nde: «Ɓembam yiɓa tɛmma kɛ̀ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ yí kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ. Wɛtɛ ɓa̧ mɔ *Farisɛ̧, wɛtɛ ɓa̧ mɔ ɓoŋna mɔni garama.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Mɔ Farisɛ̧ tɛmma tɛma lɛpɔ nyɛ Njambiyɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Njambiyɛ wombɛ, mi kɛ nyɛ wɛ wosoko, kɛto mi yeti nda ɓaŋa ɓomɔ na. Ɓaŋa ɓotu ɓe ŋgaŋ, ɓaŋa kɔtu ɓomɔ, ɓaŋa ɓotu ɓe kelna wanja. Wosoko, kɛto mi yeti nda mɔ ɓoŋna mɔni garama te yɔkɔ na.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Kɛ mɔy sɔndi wɛtɛ mi kíy mɛɗye mɛŋga yiɓa. Kɛ mɛyasi hɛnɛ te yi mi sɔmbɛ, mi ɓáka yo kɛ mɛŋgaɓiyɛ kamɔ kamɔ, ɓu̧ ŋgaɓiyɛ kwalɔ mɛyasi mɛte wɛtɛ wɛtɛ nyɛ wɛ Njambiyɛ.›
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Yasi wɛtɛ, mɔ ɓoŋna mɔni garama kwaŋma nɛ kɛ̀ ɗiyɔ nɛ naŋ. A tì ɓoɓɛ kaŋɛ misi nɛ mbɛt kɛnjɛ kwey na. Yasi wɛtɛ, a kpoma ɓɔ kɛ ɓeti lɛpɔ nde: ‹Njambiyɛ wombɛ, soŋa ŋgambi yɔ kɛ to mbɛ, mi mɔ mɛɓeyɔ.› »
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mbam kɔ ɗuwa̧ kɛ̀ tu̧ ɗyenɛ nɛ temɔ nɛ tɛ, kɛto Njambiyɛ pɛsima nde, a mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, soŋɛ mɔ Farisɛ̧. Kɛto mɔ te ɛ ɓendiɗye yotu kɛnjɛ kwey, Njambiyɛ ta piɗyɛ nyɛ kɛnjɛ nji̧. Ma yɔkɔ ɛ piɗyɛ yotu kɛnjɛ nji̧, Njambiyɛ ta ɓendiɗye nyɛ kɛnjɛ kwey.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Ɓomɔ ɓoŋma sɛkɛ sɛkɛ ɓɔnɔsikɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi Yesus, na kpoki ɓo, yí nyɛ ɓo mɛkombila. Yasi wɛtɛ, kɛ ɓejekɛ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo ɓama nɛ ɓotu ɓete.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Ɛ Yesus lɛpɛ nde, ɓo ɓôŋ ɓɔnɔsikɛ kɛ̀ nɔ. Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nde: «Nɛ tîki, nɛ́ ɓɔnɔsikɛ nje kɛ yembɛ. Nɛ tî peti ɓo na, kɛto *Kandɔ Njambiyɛ wókunaŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe nda ɓɔnɔsikɛ ɓaka.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ mumɔ ti jayɛ Kandɔ Njambiyɛ nda mɔnɔsikɛ na, a tí nyiŋɛ kɛte na.»
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Wɛtɛ yesɔ wɛtɛ kum Ɓeyudɛn diyma Yesus nde: «Kimɔ yekele, mi kêl nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi wɛ jeɓa mi nde kimɔ mumɔ kɛ́? Kɛto kinɛ kimɔ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Wɛ ma duwɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, yo nde: ‹Kpɛ, wɛ tî kel wanja na. Wɛ tî woku mumɔ na. Wɛ tî guɓu na. Wɛ tî pɛsi lɛpi nyɛ kɛ numbu mumɔ na. Jɛsɔ sɔŋgwɛ ɓenɛ nyɔŋgwɛ.› »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ɛ mbam yeŋsa nde: «Mi kɛ ɓakiɗye mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kandɛ nɛ mɔnɔsikɛ.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Kɛ Yesus ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓukwa̧ yasi wɛtɛ yi wɛ tì pa kelɔ kɛ́, yo nde: Kɛn ɗyaŋgwɛ mɛyasi mɔ hɛnɛ, nɔ̀ ɓôŋ mɔni te kaɓɔ nyɛ buka ɓomɔ. Ɗete, wɛ ta ɓɛ nɛ kusuku kɛ ɗyoɓɔ. Kɛ kɔŋte, nɔ̀ ɓêŋgwɛ mi.»
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Kɛ mbam kɔ ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ wokɛ ŋgambi ɓuɗyate, kɛto a ɓa̧ nɛ ɓuɗya kusuku.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Yo gba sulnate kɛ yi ɓotu ɓe kusuku nde, ɓo nyîŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yo jɛwnate nde, nyaŋgwɛ nyamɔ nda *samo yakama kwa̧ lalɛ nɛdɔ kɛ njɛmbi alula nɛ̀ nde, mɔ kusuku nyîŋa kɛ Kandɔ Njambiyɛ.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ wokɔ yasi te yi Yesus ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ nja̧ diyɛ nde: «Ma ŋgɛ ɓɛ ɗete, nda yakama ju̧ kɔ?»
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Yasi te yi ɓomɔ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ, Njambiyɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ yo.»
27 Mas ele respondeu: As
28 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓɛŋa, wusɛ ma tikɔ su mɛyasi musu hɛnɛ ɓeŋgwɛ wɛ.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ mumɔ tikɛ tu̧ ɗyenɛ, tikɔ nyari ho ɓemaŋ ho saŋgwɛ ɓenɛ nyaŋgwɛ, tikɔ ɓɔnɔ kɛto *Kandɔ Njambiyɛ,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 mɔ te ta ɓɛ nɛ mɛyasi mɛte yinɔri kɛ ŋgimɔ te yɔkɔ kwa̧ yi mbɔmbu. A ta ɓɛ sendi nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo kɛ mɛtu mɛte yi ta nje kɛ́.»
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Nɛ ɓɛ̂ŋa, wusɛ ɓe ɓendɛ kɛ̀ pɛ Yerusalɛm ɓaka: Mɛyasi hɛnɛ te yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛtima kɛ kasi *Mɔnɔ mumɔ kɛ́ ta kelna gbate.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Ɓo ta ɓu̧ nyɛ kaŋɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka. Ɓo ta nyɛtɔ nyɛ, tɔyɛ nyɛ, sa mɛsɛri kɛ yotu nɛ,
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 njurɔ nyɛ nɛ njambala. Kɛ kɔŋte, ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
33 e, havendo-
34 Yasi wɛtɛ, ɓejekɛ tì wokɛ yaŋa kɛ yasi te yi Yesus lɛpima kɛ́ na. To te ɓa̧ sɔɗyate nɛ ɓo, ɓo tì ɓiye to lɛpi te na.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yesus ɓa̧ kɛ wuta nɛ Yeriko. Kɛ ŋgimɔ te yite wɛtɛ mɔ ɗiɓina misi ɓa̧ kɛ ɗiyɔ kɛ kɛki nje. A ɗikima jɔmbɔ mɛyasi kɛ mɛɓɔ mɛ ɓomɔ.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Kɛ nyɛ ma wokɔ ŋgil ɓomɔ kɛ kwa̧ kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ to te.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yo Yesus te, mɔ ɗya Nasarɛt kwa̧.»
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Kɛ nyɛ ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ kembɛ nde: «Yesus, mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ.»
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ mbɔmbu ɓaka ɓamɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, a ɗîɓi numbu. Ko ɓɛkɔ ɗete, a nja̧ kembɔ kwa̧ to te nde: «Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ.»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ɛ Yesus tɛmɛ lɛpɔ nde, ɓo ɓôŋ nyɛ kɛ̀ nɔ. Kɛ mɔ ɗiɓina misi ma wuta nɛ nyɛ kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ nyɛ nde:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Wɛ kwáɗyikwɛ nde, mi kêl ŋge nyɛ wɛ?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, kelɔ nde, mi ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.»
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓɛŋnaŋgwɛ, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ndana ndana, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi ɓeŋgwɛ Yesus nɛ luksa Njambiyɛ kɛ numbu. Kɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ ɓo lukse Njambiyɛ.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.