Lucas 16
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ ɓa̧ nɛ kusuku ɓuɗyate. A ɓa̧ nɛ mɔ ɓakiɗya kusuku nɛ. Ɛ ɓomɔ nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, mɔ ɓakiɗya kusuku nɛ kɛ sambɔ yo.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ɛ nyɛ jeɓa nyɛ lɛpɔ nde: ‹Yo kwalɔ yasi te nda yi mi wokɛ ɓomɔ lɛpɛ nɛ ɗinɔ ɗyɔ kɛ́? Lɛpɔ kasi mɛsay mɛ ɓakiɗya kusuku mbɛ yi wɛ kelma kɛ́, kɛto wɛ tí kɛ̀ se mbɔmbu yí kelɔ mɛsay mɛte na.›
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku kɔ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Mi ta kelɔ nan, kɛto masa wombɛ kɛ soŋɛ mi kɛ mɛsay mɛ ɓakiɗya kusuku nɛ. Mi yeti nɛ ɗeti te yi putike mɛnɛti na. Njɔn jɔmbuna yasi kɛ ɓɔ ɓomɔ kɛ kelɔ mi.›
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Mi duwa̧ nda yi mi ta kelɔ, nɛ́ ɓomɔ ɓu̧ nɛ mi kimɔte kɛ mɛtu̧ man komɛ ɓo ta soŋɛ mi kɛ mɛsay kɛ́.›
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Ndana, ɛ nyɛ jeɓa mumɔ hɛnɛ ɛ ɓa̧ nɛ yaŋa ɓenɛ masa wenɛ kɔ. Ɛ nyɛ diyɛ bosa mumɔ nde: ‹Wúnɛ masa wombɛ nɛ niŋgɔ?›
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ɛ mbɛte yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ mɛmbe mɛmutɔ gɔmay.› Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ mɛkana mɔ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ nɛdɔ kɛtɔ nde, yo kamɔtan.›
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ diyɛ wɛtɛ sendi nde: ‹Yɔ ɓa niŋgɔ?› Ɛ nyɛ yeŋsa nde: ‹Makɔ yombo gɔmay.› Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ mɛkana mɔ kɛtɔ nde, yo kamɔtan jɔ kamɔtati.›
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Ɛ masa ɓeya mɔ ɓakiɗya kusuku kɔ jayɛ nyɛ kɛto jɛŋ te yi nyɛ kelma kɛ́.»
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ ɓôŋ gbɛla mɛyasi mɛ mɛnɛti maka ɓiye nɛ sɔ wúnɛ ɓomɔ, yaka nɔ, komɛ mɛyasi mɛte ta ɓanɔ wunɛ kɛ́, Njambiyɛ ta ɓu̧ wunɛ tikɔ kɛ mbɛy te yi wunɛ ta ɗiyɔ kɛte kpo nɛ kpo.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Kɛto mɔ te ɛ duwɛ ɓakiɗye mɔnɔ yasi, a yakama duwɛ ɓakiɗye sendi nyaŋgwɛ yasi. Yɔkɔ ɛ seɓile mumɔ kɛ mɔnɔ yasi, a ta seɓile sendi mumɔ kɛ nyaŋgwɛ yasi.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Ɗete, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ tì duwɛ ɓakiɗya gbɛla mɛyasi mɛ mɛnɛti maka na, nda má nje kaŋɛ sulna mɛyasi nyɛ wunɛ nde, wunɛ ɓâkiɗya?
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ tì duwɛ ɓakiɗya yasi mumɔ na, nda má nje nyɛ wunɛ yasi te yun kɔ?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Kiya mɔ mɛsay wɛtɛ ti yaka ɓɛ nɛ ɓemasa yiɓa na. Ho a ta ɓenɔ wɛtɛ, kwaɗyɛ mbaŋa, ho a ta wokuna nɛ wɛtɛ, yɛliyɛ mbaŋa. Wunɛ ti yaka kelɔ mɛsay mɛ Njambiyɛ, ɓeŋgwɛ sendi kasi kusuku na.»
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 *Ɓefarisɛ̧ ɓa̧ kɛ wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri hɛnɛ. Ɛ ɓo yisɛ Yesus, kɛto ɓo ɓa̧ nɛ kwaɗya mɔni ɓuɗyate.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ ɓu̧ yotu yun kɛ misi mɛ ɓomɔ nde, wunɛ nɛ ŋgbeŋ. Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ duwa̧ yasi te yi kɛ mɔy mɛtemɔ mun kɛ́. Wunɛ dûkwɛ nde, yasi te yi ɓomɔ lukse kɛ́, Njambiyɛ ɓɛ́ŋa yo nda ɓi̧ kɛ misi mɛnɛ.
15 Então Jesus disse a eles:
16 Mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ mɛlɛpi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́ ɗiyma kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku. Kɛ kɔŋte, kandɛ kɛ ŋgimɔ te yite, ɓo kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ. Ndana mumɔ hɛnɛ kɛ suŋna, na nyiŋ kɛte nɛ ɗeti hɛnɛ.
16 — A
17 Wunɛ dûkwɛ nde, ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti yakama yambile nɛdɔ. Yasi wɛtɛ, kinɛ mɔnɔ yaŋa nɛ mbɛt yakama ɗuwɛ kɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ na.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 «Mumɔ hɛnɛ ɛ soŋɛ ɓɔ nɛ nyari ɓu̧ mbaŋa, yite nyɛ mɔ kelna wanja. Sendi, mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ nya te yi njom soŋma ɓɔ nɛ nyɛ, mɔ te mɔ kelna wanja.»
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus yekiɗye wɛtɛ kanɔ nde: «Wɛtɛ mbam ɓa̧ nɛ ɓuɗya kusuku. A ɗikima lɛŋɛ kpasa mɛlambɔ mɛte yi ɗye ɓuɗya mɔni. A ɗikima joŋna mɛtu hɛnɛ kɛ nyɛŋgwɛ, komsa ɓuɗya mɛɗye jeɓa nɛ ɓomɔ.
19 Jesus continuou:
20 Yo ɓa̧ sendi nɛ wɛtɛ buka mumɔ nde Lasar. A ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛ numɛy mɔ kusuku kɔ. Yotu Lasar ɓa̧ tandɛ mɛpeŋ nɛ fata fata.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 A kwaɗya ɗye mɛmbulma mɛɗye mɛte yi ɗikima ɓalɔ wulɛ kɛ teɓel mɔ kusuku kɔ kɛ́. Ko ɓembiye ɗikima nje ɗatɔ mɛpeŋ mɛnɛ.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Ɗiyɔ kɛ́, buka mɔ kɔ nja̧ gwe, ɛ ɓejaki ɓe Njambiyɛ soɓɛ nyɛ kɛ̀ tikɔ kɛ kɛki Abaraham. Mɔ kusuku kɔ nja̧ gwe sendi, ɛ ɓo pumbɛ nyɛ.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 A ɓa̧ kɛ saŋgwa nɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mate kɛ ɗya ɓemuŋ. Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi kɛ́, a ɓɛ́ŋa kɛnjɛ lɔndunate Lasar kɛ kɛki Abaraham.
23 Ele sofria muito no
24 Ɛ nyɛ kembiɗya lɛpɔ nde: ‹Saŋsu Abaraham, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ. Tomɔ Lasar, a tɔ̂pa toŋ nyɛy nɛ kɛ mɔrɔku nje wɛɗye nɛ ɗyem ɗyembɛ, kɛto mi kɛ saŋgwa nɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kɛ lam ɗitɛ te yikɛ.›
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Ɛ Abaraham yeŋsa nde: ‹Mɔnmbɛ, taka kimɔte. Wɛ ɓa̧ nɛ kusuku ɓuɗyate kɛ joŋgwɛ ɗyɔ, ɛ Lasar saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ ŋgimɔ te yite. Ndana Lasar mɛ kɛ kimɔ ɗiyɔ woŋga, ma wɛ mɛ yɔ kɛ mɛbɔnɛ.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Yiŋa yasi sendi nde: Nyaŋgwɛ gboŋgo ndoŋ kɛ njoka su sinɛ wunɛ. Ɗete, ŋgɛ ɓomɔ kwaɗyɛ tɛmɛ woŋga yí kɛ̀ wɛri, ɓo ti yaka kwa̧ na. Sendi, ŋgɛ ɓomɔ kwaɗyɛ tɛmɛ wɛri nje woŋga, ɓo ti yaka saɓiyɛ na.›
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Ɛ mɔ kusuku kɔ lɛpɛ nde: ‹Saŋsu, nda yo ɗete kɛ́, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wɛ nde: Tomɔ Lasar kɛnjɛ kɛ yi saŋmbɛ,
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 kɛto mi nɛ ɓemaŋ ɓembɛ yitan, na kɛ̀ lɛpi yasi te yi nyɛ ɓɛŋma nɛ misi mɛnɛ kɛ́ kimɔte nyɛ ɓo, ma ɓo nje nje sendi kɛ mbɛy nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛte yikɛ.›
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Ɛ Abaraham yeŋsa nde: ‹Mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mate, ɓo ɓêŋgwɛ yo.›
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Ɛ mɔ kusuku lɛpɛ nde: ‹Ko na, Abaraham, saŋsu! Yo nde, ŋgɛ wɛtɛ mumɔ tɛmɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ma gwe ɓaka kɛ̀ pɛ yan, ɓo ta yeŋsa temɔ.›
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Ɛ Abaraham nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ŋgɛ ɓo ti wokɛ mɛn Mɔyisi nɛ̀ mɛn ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ na, ɓo ti yaka jayɛ yiŋa yaŋa na, ko ɓɛkɔ nde, mumɔ wômkwɛ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ ɓo.›
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.