Lucas 16

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ ɓa̧ nɛ kusuku ɓuɗyate. A ɓa̧ nɛ mɔ ɓakiɗya kusuku nɛ. Ɛ ɓomɔ nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, mɔ ɓakiɗya kusuku nɛ kɛ sambɔ yo.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Ɛ nyɛ jeɓa nyɛ lɛpɔ nde: ‹Yo kwalɔ yasi te nda yi mi wokɛ ɓomɔ lɛpɛ nɛ ɗinɔ ɗyɔ kɛ́? Lɛpɔ kasi mɛsay mɛ ɓakiɗya kusuku mbɛ yi wɛ kelma kɛ́, kɛto wɛ tí kɛ̀ se mbɔmbu yí kelɔ mɛsay mɛte na.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku kɔ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Mi ta kelɔ nan, kɛto masa wombɛ kɛ soŋɛ mi kɛ mɛsay mɛ ɓakiɗya kusuku nɛ. Mi yeti nɛ ɗeti te yi putike mɛnɛti na. Njɔn jɔmbuna yasi kɛ ɓɔ ɓomɔ kɛ kelɔ mi.›
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Mi duwa̧ nda yi mi ta kelɔ, nɛ́ ɓomɔ ɓu̧ nɛ mi kimɔte kɛ mɛtu̧ man komɛ ɓo ta soŋɛ mi kɛ mɛsay kɛ́.›
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ndana, ɛ nyɛ jeɓa mumɔ hɛnɛ ɛ ɓa̧ nɛ yaŋa ɓenɛ masa wenɛ kɔ. Ɛ nyɛ diyɛ bosa mumɔ nde: ‹Wúnɛ masa wombɛ nɛ niŋgɔ?›
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ɛ mbɛte yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ mɛmbe mɛmutɔ gɔmay.› Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ mɛkana mɔ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ nɛdɔ kɛtɔ nde, yo kamɔtan.›
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ diyɛ wɛtɛ sendi nde: ‹Yɔ ɓa niŋgɔ?› Ɛ nyɛ yeŋsa nde: ‹Makɔ yombo gɔmay.› Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ mɛkana mɔ kɛtɔ nde, yo kamɔtan jɔ kamɔtati.›
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ɛ masa ɓeya mɔ ɓakiɗya kusuku kɔ jayɛ nyɛ kɛto jɛŋ te yi nyɛ kelma kɛ́.»
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ ɓôŋ gbɛla mɛyasi mɛ mɛnɛti maka ɓiye nɛ sɔ wúnɛ ɓomɔ, yaka nɔ, komɛ mɛyasi mɛte ta ɓanɔ wunɛ kɛ́, Njambiyɛ ta ɓu̧ wunɛ tikɔ kɛ mbɛy te yi wunɛ ta ɗiyɔ kɛte kpo nɛ kpo.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Kɛto mɔ te ɛ duwɛ ɓakiɗye mɔnɔ yasi, a yakama duwɛ ɓakiɗye sendi nyaŋgwɛ yasi. Yɔkɔ ɛ seɓile mumɔ kɛ mɔnɔ yasi, a ta seɓile sendi mumɔ kɛ nyaŋgwɛ yasi.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Ɗete, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ tì duwɛ ɓakiɗya gbɛla mɛyasi mɛ mɛnɛti maka na, nda má nje kaŋɛ sulna mɛyasi nyɛ wunɛ nde, wunɛ ɓâkiɗya?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ tì duwɛ ɓakiɗya yasi mumɔ na, nda má nje nyɛ wunɛ yasi te yun kɔ?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Kiya mɔ mɛsay wɛtɛ ti yaka ɓɛ nɛ ɓemasa yiɓa na. Ho a ta ɓenɔ wɛtɛ, kwaɗyɛ mbaŋa, ho a ta wokuna nɛ wɛtɛ, yɛliyɛ mbaŋa. Wunɛ ti yaka kelɔ mɛsay mɛ Njambiyɛ, ɓeŋgwɛ sendi kasi kusuku na.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 *Ɓefarisɛ̧ ɓa̧ kɛ wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri hɛnɛ. Ɛ ɓo yisɛ Yesus, kɛto ɓo ɓa̧ nɛ kwaɗya mɔni ɓuɗyate.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ ɓu̧ yotu yun kɛ misi mɛ ɓomɔ nde, wunɛ nɛ ŋgbeŋ. Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ duwa̧ yasi te yi kɛ mɔy mɛtemɔ mun kɛ́. Wunɛ dûkwɛ nde, yasi te yi ɓomɔ lukse kɛ́, Njambiyɛ ɓɛ́ŋa yo nda ɓi̧ kɛ misi mɛnɛ.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ mɛlɛpi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́ ɗiyma kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku. Kɛ kɔŋte, kandɛ kɛ ŋgimɔ te yite, ɓo kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ. Ndana mumɔ hɛnɛ kɛ suŋna, na nyiŋ kɛte nɛ ɗeti hɛnɛ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Wunɛ dûkwɛ nde, ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti yakama yambile nɛdɔ. Yasi wɛtɛ, kinɛ mɔnɔ yaŋa nɛ mbɛt yakama ɗuwɛ kɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ na.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «Mumɔ hɛnɛ ɛ soŋɛ ɓɔ nɛ nyari ɓu̧ mbaŋa, yite nyɛ mɔ kelna wanja. Sendi, mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ nya te yi njom soŋma ɓɔ nɛ nyɛ, mɔ te mɔ kelna wanja.»
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus yekiɗye wɛtɛ kanɔ nde: «Wɛtɛ mbam ɓa̧ nɛ ɓuɗya kusuku. A ɗikima lɛŋɛ kpasa mɛlambɔ mɛte yi ɗye ɓuɗya mɔni. A ɗikima joŋna mɛtu hɛnɛ kɛ nyɛŋgwɛ, komsa ɓuɗya mɛɗye jeɓa nɛ ɓomɔ.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Yo ɓa̧ sendi nɛ wɛtɛ buka mumɔ nde Lasar. A ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛ numɛy mɔ kusuku kɔ. Yotu Lasar ɓa̧ tandɛ mɛpeŋ nɛ fata fata.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 A kwaɗya ɗye mɛmbulma mɛɗye mɛte yi ɗikima ɓalɔ wulɛ kɛ teɓel mɔ kusuku kɔ kɛ́. Ko ɓembiye ɗikima nje ɗatɔ mɛpeŋ mɛnɛ.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Ɗiyɔ kɛ́, buka mɔ kɔ nja̧ gwe, ɛ ɓejaki ɓe Njambiyɛ soɓɛ nyɛ kɛ̀ tikɔ kɛ kɛki Abaraham. Mɔ kusuku kɔ nja̧ gwe sendi, ɛ ɓo pumbɛ nyɛ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 A ɓa̧ kɛ saŋgwa nɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mate kɛ ɗya ɓemuŋ. Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi kɛ́, a ɓɛ́ŋa kɛnjɛ lɔndunate Lasar kɛ kɛki Abaraham.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ɛ nyɛ kembiɗya lɛpɔ nde: ‹Saŋsu Abaraham, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ. Tomɔ Lasar, a tɔ̂pa toŋ nyɛy nɛ kɛ mɔrɔku nje wɛɗye nɛ ɗyem ɗyembɛ, kɛto mi kɛ saŋgwa nɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kɛ lam ɗitɛ te yikɛ.›
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ɛ Abaraham yeŋsa nde: ‹Mɔnmbɛ, taka kimɔte. Wɛ ɓa̧ nɛ kusuku ɓuɗyate kɛ joŋgwɛ ɗyɔ, ɛ Lasar saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ ŋgimɔ te yite. Ndana Lasar mɛ kɛ kimɔ ɗiyɔ woŋga, ma wɛ mɛ yɔ kɛ mɛbɔnɛ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Yiŋa yasi sendi nde: Nyaŋgwɛ gboŋgo ndoŋ kɛ njoka su sinɛ wunɛ. Ɗete, ŋgɛ ɓomɔ kwaɗyɛ tɛmɛ woŋga yí kɛ̀ wɛri, ɓo ti yaka kwa̧ na. Sendi, ŋgɛ ɓomɔ kwaɗyɛ tɛmɛ wɛri nje woŋga, ɓo ti yaka saɓiyɛ na.›
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Ɛ mɔ kusuku kɔ lɛpɛ nde: ‹Saŋsu, nda yo ɗete kɛ́, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wɛ nde: Tomɔ Lasar kɛnjɛ kɛ yi saŋmbɛ,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 kɛto mi nɛ ɓemaŋ ɓembɛ yitan, na kɛ̀ lɛpi yasi te yi nyɛ ɓɛŋma nɛ misi mɛnɛ kɛ́ kimɔte nyɛ ɓo, ma ɓo nje nje sendi kɛ mbɛy nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛte yikɛ.›
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ɛ Abaraham yeŋsa nde: ‹Mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mate, ɓo ɓêŋgwɛ yo.›
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ɛ mɔ kusuku lɛpɛ nde: ‹Ko na, Abaraham, saŋsu! Yo nde, ŋgɛ wɛtɛ mumɔ tɛmɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ma gwe ɓaka kɛ̀ pɛ yan, ɓo ta yeŋsa temɔ.›
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ɛ Abaraham nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ŋgɛ ɓo ti wokɛ mɛn Mɔyisi nɛ̀ mɛn ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ na, ɓo ti yaka jayɛ yiŋa yaŋa na, ko ɓɛkɔ nde, mumɔ wômkwɛ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ ɓo.›
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.