Lucas 16
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ ɓa̧ nɛ kusuku ɓuɗyate. A ɓa̧ nɛ mɔ ɓakiɗya kusuku nɛ. Ɛ ɓomɔ nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, mɔ ɓakiɗya kusuku nɛ kɛ sambɔ yo.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Ɛ nyɛ jeɓa nyɛ lɛpɔ nde: ‹Yo kwalɔ yasi te nda yi mi wokɛ ɓomɔ lɛpɛ nɛ ɗinɔ ɗyɔ kɛ́? Lɛpɔ kasi mɛsay mɛ ɓakiɗya kusuku mbɛ yi wɛ kelma kɛ́, kɛto wɛ tí kɛ̀ se mbɔmbu yí kelɔ mɛsay mɛte na.›
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku kɔ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Mi ta kelɔ nan, kɛto masa wombɛ kɛ soŋɛ mi kɛ mɛsay mɛ ɓakiɗya kusuku nɛ. Mi yeti nɛ ɗeti te yi putike mɛnɛti na. Njɔn jɔmbuna yasi kɛ ɓɔ ɓomɔ kɛ kelɔ mi.›
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Mi duwa̧ nda yi mi ta kelɔ, nɛ́ ɓomɔ ɓu̧ nɛ mi kimɔte kɛ mɛtu̧ man komɛ ɓo ta soŋɛ mi kɛ mɛsay kɛ́.›
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Ndana, ɛ nyɛ jeɓa mumɔ hɛnɛ ɛ ɓa̧ nɛ yaŋa ɓenɛ masa wenɛ kɔ. Ɛ nyɛ diyɛ bosa mumɔ nde: ‹Wúnɛ masa wombɛ nɛ niŋgɔ?›
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Ɛ mbɛte yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ mɛmbe mɛmutɔ gɔmay.› Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ mɛkana mɔ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ nɛdɔ kɛtɔ nde, yo kamɔtan.›
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ diyɛ wɛtɛ sendi nde: ‹Yɔ ɓa niŋgɔ?› Ɛ nyɛ yeŋsa nde: ‹Makɔ yombo gɔmay.› Ɛ mɔ ɓakiɗya kusuku lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ mɛkana mɔ kɛtɔ nde, yo kamɔtan jɔ kamɔtati.›
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ɛ masa ɓeya mɔ ɓakiɗya kusuku kɔ jayɛ nyɛ kɛto jɛŋ te yi nyɛ kelma kɛ́.»
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ ɓôŋ gbɛla mɛyasi mɛ mɛnɛti maka ɓiye nɛ sɔ wúnɛ ɓomɔ, yaka nɔ, komɛ mɛyasi mɛte ta ɓanɔ wunɛ kɛ́, Njambiyɛ ta ɓu̧ wunɛ tikɔ kɛ mbɛy te yi wunɛ ta ɗiyɔ kɛte kpo nɛ kpo.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Kɛto mɔ te ɛ duwɛ ɓakiɗye mɔnɔ yasi, a yakama duwɛ ɓakiɗye sendi nyaŋgwɛ yasi. Yɔkɔ ɛ seɓile mumɔ kɛ mɔnɔ yasi, a ta seɓile sendi mumɔ kɛ nyaŋgwɛ yasi.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Ɗete, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ tì duwɛ ɓakiɗya gbɛla mɛyasi mɛ mɛnɛti maka na, nda má nje kaŋɛ sulna mɛyasi nyɛ wunɛ nde, wunɛ ɓâkiɗya?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ tì duwɛ ɓakiɗya yasi mumɔ na, nda má nje nyɛ wunɛ yasi te yun kɔ?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Kiya mɔ mɛsay wɛtɛ ti yaka ɓɛ nɛ ɓemasa yiɓa na. Ho a ta ɓenɔ wɛtɛ, kwaɗyɛ mbaŋa, ho a ta wokuna nɛ wɛtɛ, yɛliyɛ mbaŋa. Wunɛ ti yaka kelɔ mɛsay mɛ Njambiyɛ, ɓeŋgwɛ sendi kasi kusuku na.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 *Ɓefarisɛ̧ ɓa̧ kɛ wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri hɛnɛ. Ɛ ɓo yisɛ Yesus, kɛto ɓo ɓa̧ nɛ kwaɗya mɔni ɓuɗyate.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ ɓu̧ yotu yun kɛ misi mɛ ɓomɔ nde, wunɛ nɛ ŋgbeŋ. Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ duwa̧ yasi te yi kɛ mɔy mɛtemɔ mun kɛ́. Wunɛ dûkwɛ nde, yasi te yi ɓomɔ lukse kɛ́, Njambiyɛ ɓɛ́ŋa yo nda ɓi̧ kɛ misi mɛnɛ.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ mɛlɛpi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́ ɗiyma kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku. Kɛ kɔŋte, kandɛ kɛ ŋgimɔ te yite, ɓo kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ. Ndana mumɔ hɛnɛ kɛ suŋna, na nyiŋ kɛte nɛ ɗeti hɛnɛ.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Wunɛ dûkwɛ nde, ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti yakama yambile nɛdɔ. Yasi wɛtɛ, kinɛ mɔnɔ yaŋa nɛ mbɛt yakama ɗuwɛ kɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ na.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 «Mumɔ hɛnɛ ɛ soŋɛ ɓɔ nɛ nyari ɓu̧ mbaŋa, yite nyɛ mɔ kelna wanja. Sendi, mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ nya te yi njom soŋma ɓɔ nɛ nyɛ, mɔ te mɔ kelna wanja.»
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus yekiɗye wɛtɛ kanɔ nde: «Wɛtɛ mbam ɓa̧ nɛ ɓuɗya kusuku. A ɗikima lɛŋɛ kpasa mɛlambɔ mɛte yi ɗye ɓuɗya mɔni. A ɗikima joŋna mɛtu hɛnɛ kɛ nyɛŋgwɛ, komsa ɓuɗya mɛɗye jeɓa nɛ ɓomɔ.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Yo ɓa̧ sendi nɛ wɛtɛ buka mumɔ nde Lasar. A ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛ numɛy mɔ kusuku kɔ. Yotu Lasar ɓa̧ tandɛ mɛpeŋ nɛ fata fata.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 A kwaɗya ɗye mɛmbulma mɛɗye mɛte yi ɗikima ɓalɔ wulɛ kɛ teɓel mɔ kusuku kɔ kɛ́. Ko ɓembiye ɗikima nje ɗatɔ mɛpeŋ mɛnɛ.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ɗiyɔ kɛ́, buka mɔ kɔ nja̧ gwe, ɛ ɓejaki ɓe Njambiyɛ soɓɛ nyɛ kɛ̀ tikɔ kɛ kɛki Abaraham. Mɔ kusuku kɔ nja̧ gwe sendi, ɛ ɓo pumbɛ nyɛ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 A ɓa̧ kɛ saŋgwa nɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mate kɛ ɗya ɓemuŋ. Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi kɛ́, a ɓɛ́ŋa kɛnjɛ lɔndunate Lasar kɛ kɛki Abaraham.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Ɛ nyɛ kembiɗya lɛpɔ nde: ‹Saŋsu Abaraham, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ. Tomɔ Lasar, a tɔ̂pa toŋ nyɛy nɛ kɛ mɔrɔku nje wɛɗye nɛ ɗyem ɗyembɛ, kɛto mi kɛ saŋgwa nɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kɛ lam ɗitɛ te yikɛ.›
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Ɛ Abaraham yeŋsa nde: ‹Mɔnmbɛ, taka kimɔte. Wɛ ɓa̧ nɛ kusuku ɓuɗyate kɛ joŋgwɛ ɗyɔ, ɛ Lasar saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ ŋgimɔ te yite. Ndana Lasar mɛ kɛ kimɔ ɗiyɔ woŋga, ma wɛ mɛ yɔ kɛ mɛbɔnɛ.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Yiŋa yasi sendi nde: Nyaŋgwɛ gboŋgo ndoŋ kɛ njoka su sinɛ wunɛ. Ɗete, ŋgɛ ɓomɔ kwaɗyɛ tɛmɛ woŋga yí kɛ̀ wɛri, ɓo ti yaka kwa̧ na. Sendi, ŋgɛ ɓomɔ kwaɗyɛ tɛmɛ wɛri nje woŋga, ɓo ti yaka saɓiyɛ na.›
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Ɛ mɔ kusuku kɔ lɛpɛ nde: ‹Saŋsu, nda yo ɗete kɛ́, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wɛ nde: Tomɔ Lasar kɛnjɛ kɛ yi saŋmbɛ,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 kɛto mi nɛ ɓemaŋ ɓembɛ yitan, na kɛ̀ lɛpi yasi te yi nyɛ ɓɛŋma nɛ misi mɛnɛ kɛ́ kimɔte nyɛ ɓo, ma ɓo nje nje sendi kɛ mbɛy nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛte yikɛ.›
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ɛ Abaraham yeŋsa nde: ‹Mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mate, ɓo ɓêŋgwɛ yo.›
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Ɛ mɔ kusuku lɛpɛ nde: ‹Ko na, Abaraham, saŋsu! Yo nde, ŋgɛ wɛtɛ mumɔ tɛmɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ma gwe ɓaka kɛ̀ pɛ yan, ɓo ta yeŋsa temɔ.›
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ɛ Abaraham nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ŋgɛ ɓo ti wokɛ mɛn Mɔyisi nɛ̀ mɛn ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ na, ɓo ti yaka jayɛ yiŋa yaŋa na, ko ɓɛkɔ nde, mumɔ wômkwɛ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ ɓo.›
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.