Lucas 14

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wɛtɛ yesɔ *Saba ɛ Yesus nyiŋɛ kɛ tu̧ wɛtɛ kum *Ɓefarisɛ̧ yí kɛ̀ ɗyena. Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka ɗiki pɛmɔ nyɛ.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Yaka nɔ, wɛtɛ mbam te ɛ ɓa̧ kɛ kɔnɔ nɛ ŋgbelele kɔ ɓa̧ womɛte kɛ mbɔmbu Yesus.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Ɛ Yesus diyɛ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga nɛ̀ Ɓefarisɛ̧ nde: «’Yo ka kimɔte nde, mumɔ sîɗyikwɛ kɔn mumɔ kɛ yesɔ Saba?»
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Ɛ ɓo ɗiyɛ nɛ sɛm kinɛ yeŋsa yaŋa na. Ndana, ɛ Yesus sambile ɓɔ kpokɛ nɛ mbam kɔ siɗyɛ kɔn nɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, a kwâŋ.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kɛ njoka yun ɓe ɗiyɛ waka ɓaka, nda yakama ɓɛŋɛ nɛ misi nde, mɔnɔ wenɛ ho taɓɔ wenɛ ɓalma kɛ mɔy guka kɛ yesɔ Saba, a má ɗiyɔ kinɛ ɓiye nyɛ saɓɛ ɓekɛ ɓekɛ kɔ?»
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Ɓo tì yeŋsa sendi yaŋa nyɛ nyɛ kɛ diyan te yite na.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓɛŋɛ nde, ɓotu ɓete yi ɓo jeɓama nde, ɓo njâki ɗyena ɓaka kɛ sawɛ bosa mɛmbɛy. Ɛ nyɛ nyɛ ɓo kanɔ nde:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 «Ŋgɛ mumɔ kelɛ jesɔ gwaki jeɓa wɛ nde: Inja ɗiyɔ kɛte, wɛ tî ɗiy kɛ bosa mbɛy na, simande ɓo jeɓama wɛtɛ mɔ te ɛ kwaŋma wɛ kɔ.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Wɛ tî ɗiy kɛ bosa mbɛy na, kambɔ ma mɔ te ɛ jeɓama wunɛ hɛnɛ yiɓa kɔ mɛ nje lɛpɔ nyɛ wɛ nde: ‹Tɛma, nyɛ mbam te yɔkɔ mbɛy,› yite njɔn ta ɓiye wɛ komɛ wɛ ta tɛmɛ kɛ̀ ɗiyɔ kɛ mbɛy te yi njimɛ kɛ́.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Yo nde, ŋgɛ mumɔ jeɓa wɛ kɛ jesɔ, kwaŋgɔ yɔ kɛ̀ ɗiyɔ kɛ mbɛy te yi njimɛ, simande komɛ mɔ te ɛ jeɓama wɛ kɔ ta nje kɛ́, a ta lɛpɔ nyɛ wɛ nde: ‹Sɔ mbɛ, kɛn ɗiyɔ mbɔmbu,› yite ta nyɛ wɛ mɛluksa kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe wúnɛ ɓo ta ɗyena ɓaka.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Yo nde: Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓendiɗye yotu kɛnjɛ kwey, ɓo ta piɗyɛ nyɛ kɛnjɛ nji̧. Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ piɗyɛ yotu nɛ kɛnjɛ nji̧, ɓo ta ɓendiɗye nyɛ kɛnjɛ kwey.»
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ te ɛ jeɓama nyɛ kɔ nde: «Ŋgɛ wɛ kelɛ mɛɗye yí jeɓa nɛ ɓomɔ kɛ ɓembe yesɔ ho ɓekoko, wɛ tî jeɓaŋgwɛ ɓesɔ ɓɔ ho ɓemɔŋ ho ɓejaɗyɛ ɓɔ ho ɓotu ɓe kusuku ɓe ɗiyɛ kɛ kɛki yɔ ɓaka na, kambɔ ɓo mɛ nje jeɓa sendi wɛ wɛtɛ yesɔ yí yɔkiɗye kiya yasi te yi wɛ kelma nyɛ ɓo kɛ́ nyɛ wɛ.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ wɛ kelɛ jesɔ yí jeɓa nɛ ɓomɔ nɛ mɛɗye, jeɓaŋgwɛ buka ɓomɔ, jeɓa ɓotu ɓe kɔsu nɛ̀ ɓotu ɓe ndɛmbil nɛ̀ ɓotu ɓe ɗiɓina misi.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Ŋgɛ wɛ kelɛ ɗete, wɛ ta ɓɛ nɛ mɛsosa, kɛto ɓo tí ɓɛ nɛ yasi te yi ɓo ta yɔkiɗye nɔ nyɛ wɛ na. Yo ndi nde, Njambiyɛ ta yɔkiɗye yo nyɛ wɛ kɛ yesɔ te yi ŋgbeŋ ɓomɔ ta womiyɛ nɔ kɛ́.»
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Kɛ wɛtɛ mɔ te yi ɓenɛ ɓe Yesus ɓa̧ kɛ ɗyena kɔ ma wokɔ mɛlɛpi mɛte yi Yesus lɛpima kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Mɔ te ɛ ta ɗyena kɛ *Kandɔ Njambiyɛ kɔ nɛ mɛsosa.»
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛtɛ mbam komsama ɓuɗya mɛɗye yí jeɓa nɛ ɓuɗya ɓomɔ.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Kɛ ŋgimɔ mɛɗye ma ɗya̧ kɛ́, ɛ nyɛ tomɛ mɔ mɛsay wenɛ kɛ̀ jeɓa nɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ jeɓama ɓaka yí lɛpɔ nyɛ ɓo nde: ‹Wunɛ njâki, kɛto mɛyasi hɛnɛ mɛgweya̧ kombilate.›
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ kɛ njoka yan lɛpima ndi nda jakɔsɔ nde, ɓo ɓɛ̂ŋa nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ, kɛto a ti yaka kɛ̀ na. Bosa mumɔ lɛpima nyɛ mɔ mɛsay nde: ‹Mi ɓɔmma yiŋa pɛl mɛnɛti, yo kɛ diyɛ nde, mi kɛ̂n kɛ̀ ɓɛŋɛ yo, ɗete ɓɛŋa mi nɛ ŋgwɛtɛ.›
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Ɛ wɛtɛ lɛpɛ nɛ nde: ‹Mi ɓɔmma ɓenday kamɔ yi mɛsay, mi kɛ kɛ̀ ɓoɓɛ ɗeti yan, ɗete ɓɛŋa mi nɛ ŋgwɛtɛ.›
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Mbaŋa nja̧ lɛpɔ nɛ nde: ‹Mi ɓóŋ nyari ndi kwey kwey, ɗete mi ti yaka kɛ̀ na.›
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Ɛ mɔ mɛsay kɔ yɔkwɛ kɛ̀ yekiɗye mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ masa wenɛ. Ndana, ɛ masa wokɛ ŋgambi ɓuɗyate. Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ mɛsay wenɛ nde: ‹Kɛn nɛdɔ kɛ nyaŋgwɛ sɛ̧ nɛ̀ kɛ ɓoku mɛnje kɛ mɔy ɗya, nɛ̀ wɛ ɓôŋ buka ɓomɔ nɛ̀ ɓotu ɓe kɔsu nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka nɛ̀ ɓotu ɓe ndɛmbil nje nɔ.›
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Mɔ mɛsay ka̧ yɔkwɛ nje lɛpɔ nyɛ masa wenɛ nde: ‹Mi ma kelɔ nda yi wɛ lɛpima nyɛ mi kɛ́, yasi wɛtɛ, mɛmbɛy ndi kɛte.›
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Ndana, ɛ masa lɛpɛ nyɛ mɔ mɛsay te nde: ‹Kɛn kɛ ɓoku mɛnje, nɔ̀ gôŋgilaŋgwɛ nɛ mɛndoko, nɔ̀ kêl nde, ɓomɔ njâki, nɛ́ tu̧ ɗyembɛ tondu.›
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Yasi wɛtɛ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Kɛ ɓɛ bosa ɓotu ɓete ɓe mi jeɓama ɓaka, wɛtɛ nɛ wɛtɛ tí kpokɛ mɛɗye mɛmbɛ na.»
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ kɛndɔ ɓenɛ ɓe Yesus. Ɛ nyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ ɓo lɛpɔ nde:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 «Ŋgɛ mumɔ nje kɛ yembɛ, na ɓɛ jekɛ wombɛ, a sôŋa temɔ kɛ yotu saŋgwɛ ɓenɛ nyaŋgwɛ, soŋɛ temɔ kɛ yotu nyari ɓenɛ ɓɔnɔ nɛ̀ kɛ yotu ɓemaŋ ɓe ɓembam nɛ̀ ɓeɗyɔmbu, soŋɛ sendi temɔ kɛ joŋgwɛ ɗyenɛ nɛ ŋguru wenɛ.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Sendi, ŋgɛ mumɔ ti soɓɛ kroa nɛ ɓeŋgwɛ mi na, mɔ te ti yaka ɓɛ jekɛ wombɛ na, kɛto
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 nda kɛ njoka yun, ŋgɛ nyɛ kwaɗyɛ sumɔ doŋgbe doŋgbe tu̧, a má ɗiyɔ kinɛ pa nɛmbɛ yí duwɛ yasi te yi nyɛ yakama kwaŋɗye, yí ɓɛŋɛ, simande a nɛ ɓuyɔ sumba yí siɗyɛ nɛ mɛsay mɛte kɔ?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 A ta pa kelɔ ɗete, ma nje ɓɛ nde, a kânda mɛsay kinɛ nje ɓɛ se nɛ ɗeti te yi siɗyɛ na. Ŋgɛ nyɛ kelɛ ɗete, ɓomɔ hɛnɛ ɓe ta ɓɛŋɛ ɓaka ta nyɛtɔ nyɛ lɛpɔ nde:
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 ‹Mbam te yɔkɔ kandima njumɔ nje suɗyɛ.›
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Ɗete sendi, yo kumande te nda, ŋgɛ nyɛ kɛ̀ kɛ lu̧ ɗyambi nɛ wɛtɛ kumande, a má ɗiyɔ kinɛ pa nɛmbɛ yí ɓɛŋɛ, simande a yakama ɓu̧ ɓesɔja tomay kamɔ kɛ̀ lu̧ ɗyambi nɛ yɔkɔ ɛ nɛ ɓesɔja tomay kaɓa kɔ?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ŋgɛ nyɛ ɓɛŋɛ nde, yo ti yaka na, a má tomɔ ɓomɔ kɛ ŋgimɔ te yi yɔru ndi lɔndunate kɛ́ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, ɓo kêl mbon, nɛ́ ɓo ɗiy nɛ tɛ.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Ɗete sendi, ŋgɛ mumɔ hɛnɛ kɛ njoka yun ti soŋɛ temɔ kɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ nɔ kɛ́, mɔ te ti yaka ɓɛ jekɛ wombɛ na.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 «Yo gbate nde, kwa kimɔ yasi. Ko ɓɛkɔ ɗete, ŋgɛ kwa si lenjɔ, ɓo ta kelɔ nan nje yɔkiɗye nɛ somte?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Yo tí kelɔ se nde, mɛnɛti ho kundu jôŋgwɛ mbɛki na. Ɓo ɓóŋ yo li̧ kɛ sɛ̧. Mɔ te ɛ nɛ mɛtɔ te yí wokɔ nɛ pɛ̧, a wôku!»
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.