Lucas 13

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ndi kɛ kiya ŋgimɔ te ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka nja̧ yekiɗye kasi ɓotu ɓe Galile nyɛ Yesus. Ɓo lɛpima nda yi Pilat woma ɓotu ɓete, ɛ mɛkiyɔ man saŋgwa nɛ mɛkiyɔ mɛ ɓenyamɔ ɓete yi ɓo woma kelɔ nɛ sadaka nyɛ Njambiyɛ kɛ́.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ táka ka nde, ɓo sáŋgwaŋgwɛ nɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛnɔri, kɛto ɓo ɓa̧ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ kwa̧ ɓomɔ hɛnɛ kɛ mɛnɛti mɛ Galile?
2 Então Jesus disse:
3 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Yeti ɗete na. Yasi wɛtɛ, ŋgɛ wunɛ ti yeŋsa temɔ na, wunɛ hɛnɛ ta yambile sendi ɗete.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Sendi, ɓomɔ kamɔ jɔ yitan jɔ yitati yi doŋgbe doŋgbe tu̧ Silɔy ɓalma si wo kɛ́, ’wunɛ táka ka nde, ɓo ɓa̧ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ kwa̧ ɓomɔ hɛnɛ kɛ Yerusalɛm?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Yeti ɗete na. Yasi wɛtɛ, ŋgɛ wunɛ ti yeŋsa temɔ na, wunɛ hɛnɛ ta yambile sendi ɗete.»
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus nyɛ wɛtɛ kanɔ nde: «Wɛtɛ mbam ɓɛma wɛtɛ jeti nde *figiye kɛ ŋgwaŋ nɛ. Ɛ nyɛ kɛ̀ ɓɛŋɛ, simande yo wumma, na nɔku. A ka̧ kinɛ dolɔ yaŋa na.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Ndana, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ ɓakiɗya ŋgwaŋ nde: ‹Ɓɛŋa, kandɛ mɛsew yitati muka, ŋgɛ mi nje ɓɛŋɛ, simande figiye kɔ wumma, nɛ́ mi nɔku tena mɛmbumɔ mɛte, mi ti dól yaŋa na. Ɗete, pɛsɔ nyɛ, a kɛ ɗye mbɛy gbɛlate.›
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Ɛ mɔ ɓakiɗya ŋgwaŋ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Masa, pa tikɔ sendi nyɛ kɛ sew kɔ. Kandɛ ndana mi ta timɔ mɛnɛti linje njuku te ɓu̧ kimɔ mɛnɛti gwaɗye kɛte,
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 simande kɛ sew te ɛ nje kɔ, a yakama wumɔ. Ŋgɛ ti ɓɛ ɗete na, wɛ ta pɛsɔ nyɛ.› »
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ wɛtɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ yesɔ *Saba.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Wɛtɛ nyari ɓa̧ womɛte nɛ kɔsu yi wɛtɛ ɓeya sisiŋ nya nyɛ kɛ́. Kɔsu te mɛ kɛ mɛsew kamɔ jɔ yitan jɔ yitati. Nya te ɓa̧ nɛ ŋgundɛŋ. A tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi tɛmbiɗye yotu na.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ nyɛ kɛ́, ɛ nyɛ jeɓa nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyari, kɔn yɔ siyma.»
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ɛ Yesus kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ, ɛ nyari tɛmbiɗye yotu ndana ndana kɛ kiya mbɛy kandɛ luksa Njambiyɛ.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Kɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɔ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ wokɛ ŋgambi ɓuɗyate, kɛto Yesus siɗya kɔn kɛ yotu mumɔ kɛ yesɔ Saba. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ŋgil ɓomɔ nde: ‹Ɓomɔ yâkaŋgwɛ kelɔ mɛsay kɛ mɛtu yitan jɔ wɛtɛ. Kɛ mɛtu te yite, wunɛ yâkaŋgwɛ nje, nɛ́ ɓo siɗyɛ mɛkɔn mun, yeti kɛ yesɔ Saba na.›
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ɛ Nyaŋgwɛ Kumande yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wunɛ ɓotu ɓe likisi, kɛ njoka yun hɛnɛ, ’nda ti wúnja nday ho tofu wenɛ, punjɛ kɛ̀ nyɛ nyɛ mɔrɔku kɛ yesɔ Saba kɔ?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Ma nya kɔ, nyɛ nday Abaraham. *Satan ma nyɛ nyɛ kɔn kɛ yotu mɛ muka mɛsew kamɔ jɔ yitan jɔ yitati. ’Ti yaka nde, mi sîɗyikwɛ kɔn nɛ kɛ yesɔ Saba na?»
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ njɔn ɓiye ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso nɛ nyɛ ɓaka. Yasi wɛtɛ, ŋgil ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ nɛ mɛsosa kɛ nyaŋgwɛ mɛkele hɛnɛ te yi Yesus ɓa̧ kɛ kelɔ kɛ́.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ nde: «*Kandɔ Njambiyɛ nda ŋge? Mi ta yekɔ yo nɛ ŋge?
18 Jesus disse:
19 Yo nda kwalɔ wɛtɛ mɔnɔ mbumɔ nde mutar yi wɛtɛ mumɔ ɓoŋma kɛ̀ ɓɛ kɛ ŋgwaŋ nɛ kɛ́. Yo loma ɗɔkɔ ɓɛ nyaŋgwɛ jeti. Ɛ ɓenɔn nje sumɔ mɛtu̧ man kɛ mɛɓɔ mɛte joŋna kɛte.»
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Mi ta yekɔ sendi *Kandɔ Njambiyɛ nɛ ŋge?
20 Jesus continuou:
21 Yo nda mɔnɔ ŋga̧ kelna mampa yi nyari ɓu̧ saŋgwɛ nɛ su farin yaka loŋga yitati. Mɔnɔ ŋga̧ te ta kelɔ nde, mbɔrɔ farin yinɔri hɛnɛ sîki wuɗyɛ.»
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yesus ka̧ mɛɗya mɛɗya, kɛ nyaŋgwɛ mɛɗya nɛ̀ kɛ mɔnɔ mɛɗya. A ɗikima teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kwa̧ nɔ kɛ̀ nɔ Yerusalɛm.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ɛ wɛtɛ mumɔ diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’yite nde, ɓotu ɓete ɓe ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo ɓaka ti ɓuyɔ na?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 «Wunɛ nyɛ̂ki sosu yun hɛnɛ yí sa̧ nje te yi nyiŋɛ nɛ ɓolkoko numɛy. Mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ɓomɔ ɓuɗyate ta sa̧ nje te yi nyiŋɛ. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo tí nyiŋɛ na.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Komɛ sa tu̧ ta tɛmɛ ɗiɓɔ numɛy kɛ́, wunɛ ta tika kɛ sɛ̧. Wunɛ má kandɛ ɗuŋgwa numɛy lɛpɔ nde: ‹Nyaŋgwɛ Kumande, ɓuta numɛy nyɛ wusɛ.› Yasi wɛtɛ, a ta yeŋsa nyɛ wunɛ nde: ‹Mi yeti kɛ duwɛ mbɛy komɛ wunɛ wulɛ nje nɔ kɛ́ na.›
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Komɛte, wunɛ má nje kandɛ lɛpinate nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ɗyenama hɔɓiye mɛnjam sinɛ wunɛ. Ɛ wɛ teɗye sendi ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mɛsɛ̧ musu.›
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 A má nje yeŋsa nyɛ wunɛ nde: ‹Mi lɛ́pi nyɛ wunɛ nde: Mi yeti kɛ duwɛ mbɛy komɛ wunɛ wulɛ nje nɔ kɛ́ na. Wunɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe kelɛ yasi kɔtute ɓaka, wunɛ lɔ̂ndu kɛ kɛki mbɛ.›
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Komɛ ɓo ta ɓu̧ wunɛ ɓetɛ kɛ sɛ̧ kɛ́, wunɛ ta ɗiyɔ mate ɓɛŋɛ Abaraham nɛ̀ Isak nɛ̀ Yakɔp nɛ̀ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ hɛnɛ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ. Komɛte, wunɛ ta lelɔ pukile mɛsu̧.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Yasi wɛtɛ, ɓomɔ ta wulɛ pulɔ komɛ yesɔ pundɛ nɛ̀ pulɔ komɛ yesɔ ɓalɛ. Ɓo ta wulɛ ŋgari, wulɛ njɛmbɔ nje ɗiyɔ ɗyena kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Ɗete, ɓaŋa ɓotu ɓe njimɛ ta nje ɓɛ bosa ɓomɔ. Sendi, ɓaŋa bosa ɓomɔ má nje ɓɛ ɓotu ɓe njimɛ.»
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Kɛ kiya ŋgimɔ te ɛ ɓaŋa *Ɓefarisɛ̧ nje kɛ kɛki Yesus lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Jisa waka, kwaŋgɔ lɔndɔ, kɛto kumande Herod kɛ kwaɗyɛ wo wɛ.»
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Wunɛ kɛ̂n lɛpɔ nyɛ kwɛ̧ ɛnɔru nde: ‹Mi kɛ soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ, siɗyɛ mɛkɔn kandɛ muka kumɔ nɛmɛnɔ. Kɛ mɛtu yitati má nje siɗyɛ mɛsay mɛmbɛ.›
32 Jesus respondeu:
33 Ko ɓɛkɔ ɗete, mi yâkaŋgwɛ kɛ̀ nɛ kɛndi mbɛ mbɔmbu kandɛ muka kumɔ nɛmɛnɔ nje ɓu̧ kɛ kɔŋ nɛmɛnɔ, kɛto ɓo ti yaka wo mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ wɛtɛ mbɛy na, ndi kɛ Yerusalɛm.»
33 E Jesus continuou:
34 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Yerusalɛm, Yerusalɛm, wɛ ɛ ɗiki wo ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, lu̧ ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ tomɛ njesɛ kɛ yɔ ɓaka nɛ mɛtari wo! Mi kwaɗya wesiɗye ɓɔnɔ ɓɔ nda yi gway kuɓɛ gukule nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ nji̧ mɛpapɔ mɛnɛ kɛ́. Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tì kwaɗyɛ na.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Ndana wunɛ ta tika nɛ tu̧ ɗyun gboŋgote. Yasi wɛtɛ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ tí ɓɛŋɛ se mi na kumɔ komɛ wunɛ ta duwɛ lɛpɔ nde: ‹Mɛkombila nɛ yɔkɔ ɛ nje nɛ ɗinɔ Baba Mbokɔ kɔ!› »
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.