Lucas 10
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Kumande Yesus tɔkɛ ɓaŋa ɓejekɛ kamɔtan jɔ kaɓa tomɔ ɓo mbɔmbu yiɓa yiɓa kɛnjɛ kɛ mɛɗya hɛnɛ nɛ̀ mɛmbɛy hɛnɛ komɛ nyɛ nɛ ŋguru wenɛ kwaɗya kɛ̀ kɛ́.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ɓuɗya nyambi ma ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ, yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay ti ɓuyɔ na. Ɗete, wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ sa ŋgwaŋ nde, a kɛ̂njikwɛ ɓotu ɓe mɛsay, nɛ́ ɓo kɛ̀ wesiɗye nyambi nɛ.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Wunɛ kwâŋ, wunɛ dûkwɛ nde, mi kɛ tomɔ wunɛ kɛnjɛ nda ɓɔnɔ ɓesam kɛ njoka ɓeŋgwɛy.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Wunɛ tî ɓoŋ ko koɓiyɛ mɔni na ko gbɛla koɓiyɛ na ko mɛnakala na. Wunɛ tî tɛma kɛ nje yí pa nyɛnɔ mumɔ na.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Tu̧ hɛnɛ te yi wunɛ ta nyiŋɛ kɛte, wunɛ kânda lɛpɔ nde: ‹Tɛte ɓɛ̂ki nɛ ɓotu ɓe tu̧.›
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Ŋgɛ wɛtɛ tɛ mumɔ ɓɛ kɛ tu̧ te, tɛte yi wunɛ lɛpima nɔ kɛ́ ta ɗiyɔ pɛlɛ nyɛ. Ŋgɛ yo ti ɓɛ ɗete na, yo má yɔkwɛ nje ndi kɛ yun.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Wunɛ ɗîy ndi kɛ tu̧ te. Wunɛ ɗyâki, nɛ̀ wunɛ hɔ̂ɓiya yasi te yi ɓo ta nyɛ wunɛ kɛ́, kɛto mɔ mɛsay yâkaŋgwɛ ɗye nduku mɛsay mɛnɛ. Wunɛ tî kɛn mɛtu̧ nɛ mɛtu̧ na.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ŋgɛ wunɛ ɗya̧ kɛ yiŋa ɗya, ŋgɛ ɓomɔ ɓu̧ wunɛ kimɔte, nɛ̀ wunɛ ɗyâki yasi te yi ɓo ta nyɛ wunɛ kɛ́.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Wunɛ sîɗyikwɛ mɛkɔn mɛ ɓotu ɓe ɗya te, nɛ̀ wunɛ lɛ̂pi nyɛ ɓo nde: ‹*Kandɔ Njambiyɛ ma wuta.›
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Ɗya hɛnɛ te yi wunɛ ta kumɔ kɛte, ŋgɛ ɓomɔ ti ɓu̧ wunɛ kimɔte na, nɛ̀ wunɛ kɛ̂ndi kɛ mɛmbɛy hɛnɛ kɛ mɔy ɗya lɛpɔ nde:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‹Wusɛ kɛ kutɔ ŋgbutu ɗya ɗyun yi ka̧ kɛ mɛkol musu kɛ́ kɛnjɛ kɛ to yun yí teɗye wunɛ nde, wunɛ kelma ɓeyate. Yasi wɛtɛ, wunɛ dûkwɛ nde, Kandɔ Njambiyɛ ma wuta.›
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Komɛ yesɔ pɛsina jɔsi ta ɗya̧ kɛ́, pɛsina jɔsi ɗya te ta laŋ ɗetɔ kwa̧ yi *Sɔdɔm.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 «Wunɛ ɓotu ɓe Korasin, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to yun! Wunɛ ɓotu ɓe Betsayda, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to yun! Kɛto má ɓɛki nde, nyaŋgwɛ mɛkele mɛte yi kelnama kɛ mɛɗya mun kɛ́ ma kélnaŋgwɛ kɛ Tir nɛ̀ Sidɔn, ma ɓotu ɓete yeŋsama temɔ njombu yaŋa, lɛŋɛ mɛsanduku kutuɗye mɛsu mɛ ɗitɛ kɛ yotu.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Ɗete, kɛ yesɔ pɛsina jɔsi, pɛsina jɔsi te yun ta laŋ ɗetɔ kwa̧ yi Tir nɛ̀ Sidɔn.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Ma wunɛ ɓotu ɓe Kapɛrnawum, ’wunɛ táka ka nde, ɓo ta ɓendiɗye wunɛ kumɔ kɛ kwey? Ɓo ta kpalɔ piɗyɛ wunɛ kumɔ kɛ ɗya ɓemuŋ!»
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Mɔ wokɛ mɛn yun, a wóku mɛn mbɛ. Sendi, yɔkɔ ɛ sɛŋɛ wunɛ, a sɛ́ŋa mi. Mɔ te ɛ sɛŋɛ mi, a sɛ́ŋa Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ɓejekɛ ɓaka kamɔtan jɔ kaɓa yɔkwa̧ nɛ mɛsosa nje lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ko ɓeya mɛsisiŋ kɛ wokuna nɛ wusɛ kɛ ŋgimɔ te yi wusɛ kɛ lɛpina nyɛ ɓo nɛ ɗinɔ ɗyɔ kɛ́.»
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi ɓɛŋma *Satan kɛ wulɛ ɗyoɓɔ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda yɛsi mbiyɔ.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Wunɛ dûkwɛ nde, mi ma nyɛ wunɛ ɗeti te yi natɛ ɓenyɔŋɛ nɛ̀ ɓelel ɓu̧ ɗeti te yi laŋsa ɗeti *Mɔ pendɔ wun. Sendi, kinɛ yaŋa yakama kelɔ wunɛ na.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tî sosaŋgwɛ kɛto ɓeya mɛsisiŋ kɛ wokuna nɛ wunɛ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ sôsaŋgwɛ, kɛto mɛɗinɔ mun mɛ kɛtinate kɛ ɗyoɓɔ.»
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Kɛ kiya ŋgimɔ te ɛ Kimɔ Sisiŋ kelɛ nde, Yesus sôsaŋgwɛ ɓuɗyate. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Mi kɛ lukse wɛ Da, Kumande ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti, kɛto wɛ sɔɗya mɛyasi mɛte nɛ ɓotu ɓe ɗyanɔ, sɔɗyɛ sendi nɛ ɓotu ɓe duwa̧ yasi, kpalɔ nje punjɛ yo nyɛ gbɛla ɓɔnɔsikɛ. I̧ Da, mi kɛ lukse wɛ, kɛto wɛ kwaɗya nde, mɛyasi kwâŋnaŋgwɛ ɗete.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Saŋmbɛ nya mi mɛyasi hɛnɛ. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti kɛ duwɛ *Mɔnɔ na, soŋɛ ndi Da. Sendi, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti kɛ duwɛ Da na, soŋɛ ndi Mɔnɔ nɛ̀ mɔ te yi Mɔnɔ kwaɗyɛ punjɛ yo nyɛ nyɛ kɔ.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ɛ Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ ɓejekɛ lɛpɔ nyɛ ɓo ɓepɔ nde: «Wunɛ nɛ mɛsosa, kɛto ndana misi mun kɛ ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋɛ kɛ́.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde, ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekumande kwaɗya ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋɛ kɛ́, ma ɓo tì ɓɛŋɛ yo na. Ɓo kwaɗya wokɔ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ wokɛ kɛ́, ma ɓo tì wokɛ yo na.»
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Ndana, ɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ mɔ duwa̧ mɛmboŋga tɛmɛ diyɛ Yesus diyan yí ɓoɓɛ nɛ nyɛ. A diyma nyɛ nde: «Yekele, mi kêl nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate nɛ ŋge kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga te yi Mɔyisi kɛtima kɛ́? Wɛ tɔ́l nɛ ŋge kɛ mɔyte?»
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: « ‹Kwaɗyikwɛ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ nɛ temɔ yɔ hɛnɛ nɛ̀ sisiŋ yɔ hɛnɛ nɛ̀ ɗeti yɔ hɛnɛ nɛ̀ ɗyanɔ ɗyɔ hɛnɛ, kwaɗyɛ sendi mɔŋ nda yi wɛ kwaɗyɛ nɛ yotu yɔ kɛ́.› »
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeŋsama kimɔte, kelɔ ɗete, nɛ́ wɛ ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Yí teɗye nde, diyan nɛ nɛ ŋgbeŋ, ɛ nyɛ nje diyɛ Yesus nde: «Maŋmbɛ ɓa nda?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ɛ Yesus kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wɛtɛ mumɔ wulma Yerusalɛm yí kɛ̀ kɛ Yeriko. Kumɔ kɛ nje, ɛ nyɛ saŋgwa nɛ ɓotu ɓe guɓɔ. Ɛ ɓo si sukɔ mɛyasi mɛnɛ mɛndɛ nyɛ ɓeyate tikɔ nyɛ kɛ nje sɔŋ si kwa̧.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Kɛ kiya ŋgimɔ te yite wɛtɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ nje sendi kɛ kiya nje te. Kɛ nyɛ ma semɔ mbam ɛnɔru kɛ́, ɛ nyɛ konjɛ nyɛ kwa̧ nɛ naŋ.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Wɛtɛ mɔ kandɔ *Levi kelma sendi ɗete. Kɛ nyɛ ma kɛndɔ kumɔ womɛte semɔ mbam ɛnɔru kɛ́, ɛ nyɛ konjɛ nyɛ kwa̧ nɛ naŋ.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Wɛtɛ jɛŋgwɛ, mɔ Samari ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛndi nɛ. A kɛndima ɗya̧ kɛ kɛki mbam ɛnɔru. Kɛ nyɛ ma semɔ nyɛ kɛ́, ɛ ŋgwɛtɛ nɛ ɓiye nyɛ.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Ɛ nyɛ jisɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ ɓiye nyɛ kumbɛ mutɔ nɛ̀ mɛnjam kɛ mɛpeŋ mɛnɛ si wotɔ yo. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ nyɛ ɓendiɗye kɛ to tofu wenɛ kwa̧ nɛ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ ɓejɛŋgwɛ ɓakiɗye nyɛ.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Misi pupɛ ɛ nyɛ ɓu̧ sule yiɓa nyɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ ɓejɛŋgwɛ kɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓakiɗya mbam kɔ kimɔte. Mɔni hɛnɛ te yi wɛ ta kwaŋɗye kɛ to te yikɛ, mi ta yɔkiɗye yo nyɛ wɛ komɛ mi ta yɔkwɛ kɛ́.› »
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Ɛ Yesus nje diyɛ nyaŋgwɛ mɔ duwa̧ mɛmboŋga kɔ nde: «Kɛ njoka ɓotu ɓaka ɓetati, yo nda kelma nda nyɛ maŋ nɛ mbam te yi ɓotu ɓe guɓɔ mɛndima kɔ?»
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yo yɔkɔ ɛ kelma ŋgikwa nɛ nyɛ kɔ.» Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, nɛ̀ wɛ kêl sendi ɗete.»
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓa̧ kɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ kumɛ kɛ wɛtɛ ɗya. Ɛ wɛtɛ nyari nde Marta ɓu̧ nyɛ nɛ mɛsosa kɛ tu̧ ɗyenɛ.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Marta ɓa̧ nɛ wɛtɛ maŋ wenɛ nde Mariya. Mariya nja̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki mɛkol mɛ Kumande Yesus yí wokɔ mɛlɛpi mɛnɛ.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Yasi wɛtɛ, Marta ɓa̧ nɛ temɔ kɛ kelna ɓuɗya mɛsay. Ɛ nyɛ nje kɛ kɛki Yesus lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wɛ ɓɛ́ŋa kimɔte nde, maŋmbɛ tîki mi nyɛpɔ kɛ kelna mɛsay? Lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, a kâma mi.»
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Ɛ Kumande Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Marta, Marta, wɛ kɛ gwe kaŋ njaŋgwɛ yotu kɛto ɓuɗya mɛkele!
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Yo ndi nɛ yasi wɛtɛ yi ɓomɔ yâkaŋgwɛ kelɔ! Mariya tɔkuma kimɔ ŋgaɓiyɛ te yi mumɔ ti yaka soŋɛ kɛ ɓɔ nɛ na!»
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.