Lucas 10

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Kumande Yesus tɔkɛ ɓaŋa ɓejekɛ kamɔtan jɔ kaɓa tomɔ ɓo mbɔmbu yiɓa yiɓa kɛnjɛ kɛ mɛɗya hɛnɛ nɛ̀ mɛmbɛy hɛnɛ komɛ nyɛ nɛ ŋguru wenɛ kwaɗya kɛ̀ kɛ́.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ɓuɗya nyambi ma ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ, yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay ti ɓuyɔ na. Ɗete, wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ sa ŋgwaŋ nde, a kɛ̂njikwɛ ɓotu ɓe mɛsay, nɛ́ ɓo kɛ̀ wesiɗye nyambi nɛ.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Wunɛ kwâŋ, wunɛ dûkwɛ nde, mi kɛ tomɔ wunɛ kɛnjɛ nda ɓɔnɔ ɓesam kɛ njoka ɓeŋgwɛy.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Wunɛ tî ɓoŋ ko koɓiyɛ mɔni na ko gbɛla koɓiyɛ na ko mɛnakala na. Wunɛ tî tɛma kɛ nje yí pa nyɛnɔ mumɔ na.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Tu̧ hɛnɛ te yi wunɛ ta nyiŋɛ kɛte, wunɛ kânda lɛpɔ nde: ‹Tɛte ɓɛ̂ki nɛ ɓotu ɓe tu̧.›
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Ŋgɛ wɛtɛ tɛ mumɔ ɓɛ kɛ tu̧ te, tɛte yi wunɛ lɛpima nɔ kɛ́ ta ɗiyɔ pɛlɛ nyɛ. Ŋgɛ yo ti ɓɛ ɗete na, yo má yɔkwɛ nje ndi kɛ yun.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Wunɛ ɗîy ndi kɛ tu̧ te. Wunɛ ɗyâki, nɛ̀ wunɛ hɔ̂ɓiya yasi te yi ɓo ta nyɛ wunɛ kɛ́, kɛto mɔ mɛsay yâkaŋgwɛ ɗye nduku mɛsay mɛnɛ. Wunɛ tî kɛn mɛtu̧ nɛ mɛtu̧ na.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ŋgɛ wunɛ ɗya̧ kɛ yiŋa ɗya, ŋgɛ ɓomɔ ɓu̧ wunɛ kimɔte, nɛ̀ wunɛ ɗyâki yasi te yi ɓo ta nyɛ wunɛ kɛ́.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Wunɛ sîɗyikwɛ mɛkɔn mɛ ɓotu ɓe ɗya te, nɛ̀ wunɛ lɛ̂pi nyɛ ɓo nde: ‹*Kandɔ Njambiyɛ ma wuta.›
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ɗya hɛnɛ te yi wunɛ ta kumɔ kɛte, ŋgɛ ɓomɔ ti ɓu̧ wunɛ kimɔte na, nɛ̀ wunɛ kɛ̂ndi kɛ mɛmbɛy hɛnɛ kɛ mɔy ɗya lɛpɔ nde:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‹Wusɛ kɛ kutɔ ŋgbutu ɗya ɗyun yi ka̧ kɛ mɛkol musu kɛ́ kɛnjɛ kɛ to yun yí teɗye wunɛ nde, wunɛ kelma ɓeyate. Yasi wɛtɛ, wunɛ dûkwɛ nde, Kandɔ Njambiyɛ ma wuta.›
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Komɛ yesɔ pɛsina jɔsi ta ɗya̧ kɛ́, pɛsina jɔsi ɗya te ta laŋ ɗetɔ kwa̧ yi *Sɔdɔm.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Wunɛ ɓotu ɓe Korasin, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to yun! Wunɛ ɓotu ɓe Betsayda, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to yun! Kɛto má ɓɛki nde, nyaŋgwɛ mɛkele mɛte yi kelnama kɛ mɛɗya mun kɛ́ ma kélnaŋgwɛ kɛ Tir nɛ̀ Sidɔn, ma ɓotu ɓete yeŋsama temɔ njombu yaŋa, lɛŋɛ mɛsanduku kutuɗye mɛsu mɛ ɗitɛ kɛ yotu.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Ɗete, kɛ yesɔ pɛsina jɔsi, pɛsina jɔsi te yun ta laŋ ɗetɔ kwa̧ yi Tir nɛ̀ Sidɔn.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Ma wunɛ ɓotu ɓe Kapɛrnawum, ’wunɛ táka ka nde, ɓo ta ɓendiɗye wunɛ kumɔ kɛ kwey? Ɓo ta kpalɔ piɗyɛ wunɛ kumɔ kɛ ɗya ɓemuŋ!»
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Mɔ wokɛ mɛn yun, a wóku mɛn mbɛ. Sendi, yɔkɔ ɛ sɛŋɛ wunɛ, a sɛ́ŋa mi. Mɔ te ɛ sɛŋɛ mi, a sɛ́ŋa Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Ɓejekɛ ɓaka kamɔtan jɔ kaɓa yɔkwa̧ nɛ mɛsosa nje lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ko ɓeya mɛsisiŋ kɛ wokuna nɛ wusɛ kɛ ŋgimɔ te yi wusɛ kɛ lɛpina nyɛ ɓo nɛ ɗinɔ ɗyɔ kɛ́.»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi ɓɛŋma *Satan kɛ wulɛ ɗyoɓɔ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda yɛsi mbiyɔ.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Wunɛ dûkwɛ nde, mi ma nyɛ wunɛ ɗeti te yi natɛ ɓenyɔŋɛ nɛ̀ ɓelel ɓu̧ ɗeti te yi laŋsa ɗeti *Mɔ pendɔ wun. Sendi, kinɛ yaŋa yakama kelɔ wunɛ na.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tî sosaŋgwɛ kɛto ɓeya mɛsisiŋ kɛ wokuna nɛ wunɛ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ sôsaŋgwɛ, kɛto mɛɗinɔ mun mɛ kɛtinate kɛ ɗyoɓɔ.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Kɛ kiya ŋgimɔ te ɛ Kimɔ Sisiŋ kelɛ nde, Yesus sôsaŋgwɛ ɓuɗyate. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Mi kɛ lukse wɛ Da, Kumande ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti, kɛto wɛ sɔɗya mɛyasi mɛte nɛ ɓotu ɓe ɗyanɔ, sɔɗyɛ sendi nɛ ɓotu ɓe duwa̧ yasi, kpalɔ nje punjɛ yo nyɛ gbɛla ɓɔnɔsikɛ. I̧ Da, mi kɛ lukse wɛ, kɛto wɛ kwaɗya nde, mɛyasi kwâŋnaŋgwɛ ɗete.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Saŋmbɛ nya mi mɛyasi hɛnɛ. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti kɛ duwɛ *Mɔnɔ na, soŋɛ ndi Da. Sendi, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti kɛ duwɛ Da na, soŋɛ ndi Mɔnɔ nɛ̀ mɔ te yi Mɔnɔ kwaɗyɛ punjɛ yo nyɛ nyɛ kɔ.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ɛ Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ ɓejekɛ lɛpɔ nyɛ ɓo ɓepɔ nde: «Wunɛ nɛ mɛsosa, kɛto ndana misi mun kɛ ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋɛ kɛ́.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde, ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekumande kwaɗya ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋɛ kɛ́, ma ɓo tì ɓɛŋɛ yo na. Ɓo kwaɗya wokɔ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ wokɛ kɛ́, ma ɓo tì wokɛ yo na.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ndana, ɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ mɔ duwa̧ mɛmboŋga tɛmɛ diyɛ Yesus diyan yí ɓoɓɛ nɛ nyɛ. A diyma nyɛ nde: «Yekele, mi kêl nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate nɛ ŋge kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga te yi Mɔyisi kɛtima kɛ́? Wɛ tɔ́l nɛ ŋge kɛ mɔyte?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: « ‹Kwaɗyikwɛ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ nɛ temɔ yɔ hɛnɛ nɛ̀ sisiŋ yɔ hɛnɛ nɛ̀ ɗeti yɔ hɛnɛ nɛ̀ ɗyanɔ ɗyɔ hɛnɛ, kwaɗyɛ sendi mɔŋ nda yi wɛ kwaɗyɛ nɛ yotu yɔ kɛ́.› »
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeŋsama kimɔte, kelɔ ɗete, nɛ́ wɛ ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Yí teɗye nde, diyan nɛ nɛ ŋgbeŋ, ɛ nyɛ nje diyɛ Yesus nde: «Maŋmbɛ ɓa nda?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ɛ Yesus kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wɛtɛ mumɔ wulma Yerusalɛm yí kɛ̀ kɛ Yeriko. Kumɔ kɛ nje, ɛ nyɛ saŋgwa nɛ ɓotu ɓe guɓɔ. Ɛ ɓo si sukɔ mɛyasi mɛnɛ mɛndɛ nyɛ ɓeyate tikɔ nyɛ kɛ nje sɔŋ si kwa̧.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Kɛ kiya ŋgimɔ te yite wɛtɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ nje sendi kɛ kiya nje te. Kɛ nyɛ ma semɔ mbam ɛnɔru kɛ́, ɛ nyɛ konjɛ nyɛ kwa̧ nɛ naŋ.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Wɛtɛ mɔ kandɔ *Levi kelma sendi ɗete. Kɛ nyɛ ma kɛndɔ kumɔ womɛte semɔ mbam ɛnɔru kɛ́, ɛ nyɛ konjɛ nyɛ kwa̧ nɛ naŋ.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Wɛtɛ jɛŋgwɛ, mɔ Samari ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛndi nɛ. A kɛndima ɗya̧ kɛ kɛki mbam ɛnɔru. Kɛ nyɛ ma semɔ nyɛ kɛ́, ɛ ŋgwɛtɛ nɛ ɓiye nyɛ.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Ɛ nyɛ jisɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ ɓiye nyɛ kumbɛ mutɔ nɛ̀ mɛnjam kɛ mɛpeŋ mɛnɛ si wotɔ yo. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ nyɛ ɓendiɗye kɛ to tofu wenɛ kwa̧ nɛ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ ɓejɛŋgwɛ ɓakiɗye nyɛ.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Misi pupɛ ɛ nyɛ ɓu̧ sule yiɓa nyɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ ɓejɛŋgwɛ kɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓakiɗya mbam kɔ kimɔte. Mɔni hɛnɛ te yi wɛ ta kwaŋɗye kɛ to te yikɛ, mi ta yɔkiɗye yo nyɛ wɛ komɛ mi ta yɔkwɛ kɛ́.› »
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Ɛ Yesus nje diyɛ nyaŋgwɛ mɔ duwa̧ mɛmboŋga kɔ nde: «Kɛ njoka ɓotu ɓaka ɓetati, yo nda kelma nda nyɛ maŋ nɛ mbam te yi ɓotu ɓe guɓɔ mɛndima kɔ?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yo yɔkɔ ɛ kelma ŋgikwa nɛ nyɛ kɔ.» Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, nɛ̀ wɛ kêl sendi ɗete.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓa̧ kɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ kumɛ kɛ wɛtɛ ɗya. Ɛ wɛtɛ nyari nde Marta ɓu̧ nyɛ nɛ mɛsosa kɛ tu̧ ɗyenɛ.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Marta ɓa̧ nɛ wɛtɛ maŋ wenɛ nde Mariya. Mariya nja̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki mɛkol mɛ Kumande Yesus yí wokɔ mɛlɛpi mɛnɛ.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Yasi wɛtɛ, Marta ɓa̧ nɛ temɔ kɛ kelna ɓuɗya mɛsay. Ɛ nyɛ nje kɛ kɛki Yesus lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wɛ ɓɛ́ŋa kimɔte nde, maŋmbɛ tîki mi nyɛpɔ kɛ kelna mɛsay? Lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, a kâma mi.»
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Ɛ Kumande Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Marta, Marta, wɛ kɛ gwe kaŋ njaŋgwɛ yotu kɛto ɓuɗya mɛkele!
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Yo ndi nɛ yasi wɛtɛ yi ɓomɔ yâkaŋgwɛ kelɔ! Mariya tɔkuma kimɔ ŋgaɓiyɛ te yi mumɔ ti yaka soŋɛ kɛ ɓɔ nɛ na!»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.