Lucas 10

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Kumande Yesus tɔkɛ ɓaŋa ɓejekɛ kamɔtan jɔ kaɓa tomɔ ɓo mbɔmbu yiɓa yiɓa kɛnjɛ kɛ mɛɗya hɛnɛ nɛ̀ mɛmbɛy hɛnɛ komɛ nyɛ nɛ ŋguru wenɛ kwaɗya kɛ̀ kɛ́.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ɓuɗya nyambi ma ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ, yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay ti ɓuyɔ na. Ɗete, wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ sa ŋgwaŋ nde, a kɛ̂njikwɛ ɓotu ɓe mɛsay, nɛ́ ɓo kɛ̀ wesiɗye nyambi nɛ.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 Wunɛ kwâŋ, wunɛ dûkwɛ nde, mi kɛ tomɔ wunɛ kɛnjɛ nda ɓɔnɔ ɓesam kɛ njoka ɓeŋgwɛy.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Wunɛ tî ɓoŋ ko koɓiyɛ mɔni na ko gbɛla koɓiyɛ na ko mɛnakala na. Wunɛ tî tɛma kɛ nje yí pa nyɛnɔ mumɔ na.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Tu̧ hɛnɛ te yi wunɛ ta nyiŋɛ kɛte, wunɛ kânda lɛpɔ nde: ‹Tɛte ɓɛ̂ki nɛ ɓotu ɓe tu̧.›
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Ŋgɛ wɛtɛ tɛ mumɔ ɓɛ kɛ tu̧ te, tɛte yi wunɛ lɛpima nɔ kɛ́ ta ɗiyɔ pɛlɛ nyɛ. Ŋgɛ yo ti ɓɛ ɗete na, yo má yɔkwɛ nje ndi kɛ yun.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Wunɛ ɗîy ndi kɛ tu̧ te. Wunɛ ɗyâki, nɛ̀ wunɛ hɔ̂ɓiya yasi te yi ɓo ta nyɛ wunɛ kɛ́, kɛto mɔ mɛsay yâkaŋgwɛ ɗye nduku mɛsay mɛnɛ. Wunɛ tî kɛn mɛtu̧ nɛ mɛtu̧ na.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ŋgɛ wunɛ ɗya̧ kɛ yiŋa ɗya, ŋgɛ ɓomɔ ɓu̧ wunɛ kimɔte, nɛ̀ wunɛ ɗyâki yasi te yi ɓo ta nyɛ wunɛ kɛ́.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Wunɛ sîɗyikwɛ mɛkɔn mɛ ɓotu ɓe ɗya te, nɛ̀ wunɛ lɛ̂pi nyɛ ɓo nde: ‹*Kandɔ Njambiyɛ ma wuta.›
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ɗya hɛnɛ te yi wunɛ ta kumɔ kɛte, ŋgɛ ɓomɔ ti ɓu̧ wunɛ kimɔte na, nɛ̀ wunɛ kɛ̂ndi kɛ mɛmbɛy hɛnɛ kɛ mɔy ɗya lɛpɔ nde:
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‹Wusɛ kɛ kutɔ ŋgbutu ɗya ɗyun yi ka̧ kɛ mɛkol musu kɛ́ kɛnjɛ kɛ to yun yí teɗye wunɛ nde, wunɛ kelma ɓeyate. Yasi wɛtɛ, wunɛ dûkwɛ nde, Kandɔ Njambiyɛ ma wuta.›
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Komɛ yesɔ pɛsina jɔsi ta ɗya̧ kɛ́, pɛsina jɔsi ɗya te ta laŋ ɗetɔ kwa̧ yi *Sɔdɔm.
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Wunɛ ɓotu ɓe Korasin, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to yun! Wunɛ ɓotu ɓe Betsayda, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to yun! Kɛto má ɓɛki nde, nyaŋgwɛ mɛkele mɛte yi kelnama kɛ mɛɗya mun kɛ́ ma kélnaŋgwɛ kɛ Tir nɛ̀ Sidɔn, ma ɓotu ɓete yeŋsama temɔ njombu yaŋa, lɛŋɛ mɛsanduku kutuɗye mɛsu mɛ ɗitɛ kɛ yotu.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Ɗete, kɛ yesɔ pɛsina jɔsi, pɛsina jɔsi te yun ta laŋ ɗetɔ kwa̧ yi Tir nɛ̀ Sidɔn.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 Ma wunɛ ɓotu ɓe Kapɛrnawum, ’wunɛ táka ka nde, ɓo ta ɓendiɗye wunɛ kumɔ kɛ kwey? Ɓo ta kpalɔ piɗyɛ wunɛ kumɔ kɛ ɗya ɓemuŋ!»
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Mɔ wokɛ mɛn yun, a wóku mɛn mbɛ. Sendi, yɔkɔ ɛ sɛŋɛ wunɛ, a sɛ́ŋa mi. Mɔ te ɛ sɛŋɛ mi, a sɛ́ŋa Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ɓejekɛ ɓaka kamɔtan jɔ kaɓa yɔkwa̧ nɛ mɛsosa nje lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ko ɓeya mɛsisiŋ kɛ wokuna nɛ wusɛ kɛ ŋgimɔ te yi wusɛ kɛ lɛpina nyɛ ɓo nɛ ɗinɔ ɗyɔ kɛ́.»
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi ɓɛŋma *Satan kɛ wulɛ ɗyoɓɔ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda yɛsi mbiyɔ.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Wunɛ dûkwɛ nde, mi ma nyɛ wunɛ ɗeti te yi natɛ ɓenyɔŋɛ nɛ̀ ɓelel ɓu̧ ɗeti te yi laŋsa ɗeti *Mɔ pendɔ wun. Sendi, kinɛ yaŋa yakama kelɔ wunɛ na.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tî sosaŋgwɛ kɛto ɓeya mɛsisiŋ kɛ wokuna nɛ wunɛ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ sôsaŋgwɛ, kɛto mɛɗinɔ mun mɛ kɛtinate kɛ ɗyoɓɔ.»
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Kɛ kiya ŋgimɔ te ɛ Kimɔ Sisiŋ kelɛ nde, Yesus sôsaŋgwɛ ɓuɗyate. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Mi kɛ lukse wɛ Da, Kumande ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti, kɛto wɛ sɔɗya mɛyasi mɛte nɛ ɓotu ɓe ɗyanɔ, sɔɗyɛ sendi nɛ ɓotu ɓe duwa̧ yasi, kpalɔ nje punjɛ yo nyɛ gbɛla ɓɔnɔsikɛ. I̧ Da, mi kɛ lukse wɛ, kɛto wɛ kwaɗya nde, mɛyasi kwâŋnaŋgwɛ ɗete.
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 Saŋmbɛ nya mi mɛyasi hɛnɛ. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti kɛ duwɛ *Mɔnɔ na, soŋɛ ndi Da. Sendi, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti kɛ duwɛ Da na, soŋɛ ndi Mɔnɔ nɛ̀ mɔ te yi Mɔnɔ kwaɗyɛ punjɛ yo nyɛ nyɛ kɔ.»
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ɛ Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ ɓejekɛ lɛpɔ nyɛ ɓo ɓepɔ nde: «Wunɛ nɛ mɛsosa, kɛto ndana misi mun kɛ ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋɛ kɛ́.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde, ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓekumande kwaɗya ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋɛ kɛ́, ma ɓo tì ɓɛŋɛ yo na. Ɓo kwaɗya wokɔ nyaŋgwɛ mɛyasi mɛte yi wunɛ wokɛ kɛ́, ma ɓo tì wokɛ yo na.»
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Ndana, ɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ mɔ duwa̧ mɛmboŋga tɛmɛ diyɛ Yesus diyan yí ɓoɓɛ nɛ nyɛ. A diyma nyɛ nde: «Yekele, mi kêl nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo kɛtinate nɛ ŋge kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga te yi Mɔyisi kɛtima kɛ́? Wɛ tɔ́l nɛ ŋge kɛ mɔyte?»
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: « ‹Kwaɗyikwɛ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ nɛ temɔ yɔ hɛnɛ nɛ̀ sisiŋ yɔ hɛnɛ nɛ̀ ɗeti yɔ hɛnɛ nɛ̀ ɗyanɔ ɗyɔ hɛnɛ, kwaɗyɛ sendi mɔŋ nda yi wɛ kwaɗyɛ nɛ yotu yɔ kɛ́.› »
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeŋsama kimɔte, kelɔ ɗete, nɛ́ wɛ ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Yí teɗye nde, diyan nɛ nɛ ŋgbeŋ, ɛ nyɛ nje diyɛ Yesus nde: «Maŋmbɛ ɓa nda?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ɛ Yesus kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wɛtɛ mumɔ wulma Yerusalɛm yí kɛ̀ kɛ Yeriko. Kumɔ kɛ nje, ɛ nyɛ saŋgwa nɛ ɓotu ɓe guɓɔ. Ɛ ɓo si sukɔ mɛyasi mɛnɛ mɛndɛ nyɛ ɓeyate tikɔ nyɛ kɛ nje sɔŋ si kwa̧.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Kɛ kiya ŋgimɔ te yite wɛtɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ nje sendi kɛ kiya nje te. Kɛ nyɛ ma semɔ mbam ɛnɔru kɛ́, ɛ nyɛ konjɛ nyɛ kwa̧ nɛ naŋ.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Wɛtɛ mɔ kandɔ *Levi kelma sendi ɗete. Kɛ nyɛ ma kɛndɔ kumɔ womɛte semɔ mbam ɛnɔru kɛ́, ɛ nyɛ konjɛ nyɛ kwa̧ nɛ naŋ.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 Wɛtɛ jɛŋgwɛ, mɔ Samari ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛndi nɛ. A kɛndima ɗya̧ kɛ kɛki mbam ɛnɔru. Kɛ nyɛ ma semɔ nyɛ kɛ́, ɛ ŋgwɛtɛ nɛ ɓiye nyɛ.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 Ɛ nyɛ jisɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ ɓiye nyɛ kumbɛ mutɔ nɛ̀ mɛnjam kɛ mɛpeŋ mɛnɛ si wotɔ yo. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ nyɛ ɓendiɗye kɛ to tofu wenɛ kwa̧ nɛ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ ɓejɛŋgwɛ ɓakiɗye nyɛ.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 Misi pupɛ ɛ nyɛ ɓu̧ sule yiɓa nyɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ ɓejɛŋgwɛ kɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓakiɗya mbam kɔ kimɔte. Mɔni hɛnɛ te yi wɛ ta kwaŋɗye kɛ to te yikɛ, mi ta yɔkiɗye yo nyɛ wɛ komɛ mi ta yɔkwɛ kɛ́.› »
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 Ɛ Yesus nje diyɛ nyaŋgwɛ mɔ duwa̧ mɛmboŋga kɔ nde: «Kɛ njoka ɓotu ɓaka ɓetati, yo nda kelma nda nyɛ maŋ nɛ mbam te yi ɓotu ɓe guɓɔ mɛndima kɔ?»
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yo yɔkɔ ɛ kelma ŋgikwa nɛ nyɛ kɔ.» Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, nɛ̀ wɛ kêl sendi ɗete.»
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓa̧ kɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ kumɛ kɛ wɛtɛ ɗya. Ɛ wɛtɛ nyari nde Marta ɓu̧ nyɛ nɛ mɛsosa kɛ tu̧ ɗyenɛ.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Marta ɓa̧ nɛ wɛtɛ maŋ wenɛ nde Mariya. Mariya nja̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki mɛkol mɛ Kumande Yesus yí wokɔ mɛlɛpi mɛnɛ.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Yasi wɛtɛ, Marta ɓa̧ nɛ temɔ kɛ kelna ɓuɗya mɛsay. Ɛ nyɛ nje kɛ kɛki Yesus lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wɛ ɓɛ́ŋa kimɔte nde, maŋmbɛ tîki mi nyɛpɔ kɛ kelna mɛsay? Lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, a kâma mi.»
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Ɛ Kumande Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Marta, Marta, wɛ kɛ gwe kaŋ njaŋgwɛ yotu kɛto ɓuɗya mɛkele!
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 Yo ndi nɛ yasi wɛtɛ yi ɓomɔ yâkaŋgwɛ kelɔ! Mariya tɔkuma kimɔ ŋgaɓiyɛ te yi mumɔ ti yaka soŋɛ kɛ ɓɔ nɛ na!»
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.