João 8

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛ Yesus kwa̧ nɛ kɛ̀ kɛ *Keki mɛoliviye.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ɓemɛŋmɛnɛ sut, ɛ nyɛ yɔkwɛ kɛ̀ sendi kɛ mbanjɔ Njambiyɛ. Ɛ ŋgil ɓomɔ hɛnɛ kɛ̀ kɛ yenɛ. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kandɛ teɗya ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ndana, ɛ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi nɛ̀ Ɓefarisɛ̧ ɓu̧ wɛtɛ nya te yi ɓo dolma nyɛ kɛ kelɔ wanja kɔ kɛ̀ nɔ kɛ yi Yesus. Ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ tɛmbiɗye kɛ mbɔmbu ɓomɔ kwa̧ lɛpɔ nyɛ Yesus nde:
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 «Yekele, wusɛ dɔŋgiɗya nya kɔ kɛ gba kelna wanja.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Kɛ mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́, a pɛsima nde, wusɛ lôŋ njɛl nyari nda yɔkɔ nɛ mɛtari wo. Ma kɛ yɔ, wɛ lɛ́pi yɔ nɛ ŋge?»
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Ɓo lɛ́pi yinɔri yí lɛɓiye nɛ nyɛ, nɛ́ ɓo lɛpi nde, a lɛpinama ɓeyate. Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus ɓutuma kɛtina kɛ ŋgbutu nɛ nyɛy ɓɔ.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Nda yi ɓo ka̧ ndi mbɔmbu yí diyɛ nyɛ mɛdiyan kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mɔ te ɛ duwa̧ kɛ njoka yun nde, a tì pa kelɔ yiŋa ɓeya yasi wɛtɛ yesɔ kɔ kânda ɓetɛ tari lu̧ nɛ nya kɔ.»
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓutuma sendi nɛ kɔkɔ kɛtina kɛ ŋgbutu.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Kɛ ɓo ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo pundɛ wɛtɛ wɛtɛ kwa̧ kandɛ nɛ ɓetomba ɓete kɛ̀ nɔ. Ɛ Yesus tika nyɛpɔ ɓenɛ nyari kɛ mbɔmbu wenɛ.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Ndana, ɛ Yesus tɛmɛ lɛpɔ nyɛ nyari nde: «Nyari, ɓotu ɓete ɓe lɛpinama nɛ wɛ ɓaka mɛ we? ’Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì teɗye wɛ mɛbɔnɛ na?»
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ko na, nyaŋgwɛ mbam.» Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Mi sendi, mi yeti kɛ teɗye wɛ mɛbɔnɛ na. Kwaŋgɔ, yasi wɛtɛ, wɛ tî ɓasiɗya kelɔ se ɓeya yasi na.»]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Ɛ Yesus nje ɓasiɗye lɛpina nyɛ ŋgil ɓomɔ lɛpɔ nde: «Mi mbɛ mɛjasi mɛte yi paniyɛ puyɛ nyɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka. Mɔ te ɛ ɓeŋgwɛ mi, mɔ te tí kɛndɔ kɛ mɔy yitil na, yasi wɛtɛ, a ta ɓɛ nɛ mɛjasi mɛte yi teɗye mumɔ nda yi nyɛ yâkaŋgwɛ joŋna nɔ kɛ́.»
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ kɛ lɛpɔ yasi te yi wɛ duwa̧ kɛ kasi yɔ kɛ́ nɛ ŋguru wɔ. Ŋgɛ ɓɛ ɗete, yasi te yi wɛ lɛpɛ kɛ́ gba ja̧.»
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ko gba mi lɛ́pi yasi te yi mi duwa̧ kɛ kasi mbɛ nɛ ŋguru wombɛ, yasi te yi mi lɛpɛ kɛ́, gbakasi, kɛto mi duwa̧ mbɛy te yi mi wulma kɛte nɛ̀ mbɛy te yi mi kɛ kɛte kɛ́. Yasi wɛtɛ, wunɛ yeti kɛ duwɛ yun mbɛy te yi mi wulma kɛte nɛ̀ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte kɛ́ na.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Wunɛ pɛ́si yun jɔsi nɛ nje te yi ɓomɔ. Yasi wɛtɛ, mi yeti kɛ pɛsɔ mbɛ jɔsi wɛtɛ mumɔ na.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Ŋgɛ ɓɛ nde, gba mi pɛ̂si jɔsi, pɛsina jɔsi mbɛ kɛ nje, kɛto mi yeti nyɛpɔ na, mi sinɛ Da, Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 ’Yo yeti kɛtinate kɛ gba mɛkana mɛ mɛmboŋga mun nde, ŋgɛ ɓomɔ yiɓa nje lɛpɔ ndi kiya yasi kɛ yasi te yi ɓo ɓɛŋma nɛ̀ yi ɓo wokuma kɛ́, lɛpi te gbakasi na?
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Gba mi nɛ ŋguru wombɛ kɛ lɛpɔ yasi te yi mi duwa̧ kɛ kasi mbɛ. Sendi, Da, Mɔ te ɛ tomma mi kɔ kɛ lɛpɔ yasi te yi nyɛ duwa̧ kɛ kasi mbɛ kɛ́.»
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Ɛ ɓo nje diyɛ nyɛ nde: «Sɔŋgwɛ we?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ko mi ko Saŋmbɛ, wunɛ yeti kɛ duwɛ mbaŋa na. Wunɛ má dukwɛ mi gbate, ma wunɛ duwa̧ sendi Saŋmbɛ.»
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 A lɛ́pi mɛyasi mɛnɔri kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mbɛy te yi ɓomɔ ɗiki nyɛ mɛyasi nɛ sadaka nyɛ Njambiyɛ kɛ́. Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì nyɛ ɓɔ kɛ yotu nɛ na, kɛto ŋgimɔ nɛ tì pa ɗya̧ na.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde: «Mi kɛ kwa̧ mbɛ, wunɛ ta sa̧ mi, wunɛ ta gwe ndi kɛ mɔy mɛɓeyɔ mun. Kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ mbɛ kɛte kɛ́, wunɛ ti yaka kɛ̀ yun mate na.»
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ɛ Ɓeyudɛn ɗiki lɛpɔ tandɛ yan nde: «Yiŋa nde: ‹Kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ mbɛ kɛte kɛ́, wunɛ ti yaka kɛ̀ yun mate na,› ’yite nde, a ta wo yotu nɛ nɛ ŋguru wenɛ?»
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Wunɛ wúla yun kɛ mɛnɛti waka, ma mi mbɛ mɔ kwey. Wunɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka, mi yeti mbɛ mɔ mɛnɛti maka na.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Yori yi mi lɛpima nyɛ wunɛ nde, wunɛ ta gwe ndi kɛ mɔy mɛɓeyɔ mun kɛ́. Kɛto ŋgɛ wunɛ ti tikɛ temɔ nde, yo gba mi mɔ te yi mi lɛpɛ nɔ kɔ na, wunɛ ta gwe ndi kɛ mɔy mɛɓeyɔ mun.»
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Ɛ ɓo nje diyɛ nyɛ nde: «Wɛ yɔ ɓa nda?» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ma mi lɛ̂pi sendi nde ŋge, ’yo yeti yasi te yi mi ɗiki lɛpɔ nyɛ wunɛ mɛtu hɛnɛ kɛ́ na?
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Mi nɛ ɓuɗya mɛyasi mɛte yi mi yakama lɛpɔ kɛ kasi yun, pɛsɔ sendi mɛlɛpi mɛte yi ɓɛŋɛ wunɛ. Yasi wɛtɛ, Mɔ te ɛ tomma mi njesɛ kɔ, yo Mɔ te ɛ lɛpɛ ndi gbakasi. Mɛyasi mɛte yi mi wokuma kɛ numbu nɛ kɛ́, yo ndi yite yi mi lɛpɛ mbɛ nyɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka.»
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Ɓomɔ tì ɓɛ kɛ duwɛ nde, a lɛ́pi kasi Da nyɛ ɓo na.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Ɗete, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Komɛ wunɛ ta si ŋgba *Mɔnɔ mumɔ kɛ jeti tɛmbiɗye kɛ kwey kɛ́, yo komɛte yi wunɛ ta nje duwɛ sendi nde, yo gba mi mɔ te yi mi lɛpɛ nɔ kɔ. Wunɛ má nje duwɛ yɛy nde, mi ti kél yaŋa nɛ ɗyanɔ te yembɛ na, yasi wɛtɛ, mi lɛ́pi mɛyasi mɛte yi Da teɗya mi kɛ́.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Mi sinɛ mɔ te ɛ njesa mi kɔ. A tì tikɛ mi nyɛpɔ na, kɛto mi kɛ kelɔ yasi te yi nyɛ nyɛ mɛsosa kɛ́ mɛtu hɛnɛ.»
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Kɛ Yesus ma lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓomɔ ɓuɗyate tikɛ temɔ nɛ nyɛ.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Ndana, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Ɓeyudɛn ɓete ɓe tikima temɔ nɛ nyɛ ɓaka nde: «Ŋgɛ wunɛ kɛ̀ mbɔmbu tikɔ temɔ kɛ mɛlɛpi mɛmbɛ mɛtu hɛnɛ, yite wunɛ gba ɓejekɛ ɓembɛ.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Ɗete, wunɛ ta duwɛ lɛpi te yi lɛpɛ gbakasi. Lɛpi te má kelɔ nde, wunɛ ɗûkwɛ kɛ ɗiyɔ bala.»
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ ɓenday ɓe Abaraham, ko wusɛ tì pa ɗiyɔ bala mumɔ wɛtɛ yesɔ na. Kɛto nan yi wɛ nje lɛpɔ nde, wusɛ ta ɗuwɛ kɛ gba ɗiyɔ bala nje ɗiyɔ nɛ yotu su nɛ ŋguru wusu kɛ́?»
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mumɔ hɛnɛ ɛ joŋna kɛ mɛɓeyɔ, nyɛ bala mɛɓeyɔ.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Yo nde, bala ti ɗíy kpo nɛ kpo kɛ mɔy kandɔ na, yasi wɛtɛ, yo mɔnɔ kandɔ ɗiyɛ kpo nɛ kpo kɛ mɔy kandɔ.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Ŋgɛ ɓɛ nde, mi *Mɔnɔ mumɔ sôŋa wunɛ kɛ ɗiyɔ bala, yite wunɛ ta ɗuwɛ gbate kɛ ɗiyɔ bala nje ɗiyɔ nɛ yotu yun nɛ ŋguru wun.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Mi duwa̧ nde, wunɛ ɓenday ɓe Abaraham, ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ kɛ sa̧ nje te yi wo mi, kɛto mɛlɛpi mɛmbɛ yeti kɛ nyiŋɛ kɛ mɔy mɛtemɔ mun na.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Mi lɛ́pi mbɛ yasi te yi mi ɓɛŋma kɛ yi Saŋmbɛ kɛ́. Wunɛ kél ndi sendi yun mɛyasi mɛte yi wunɛ wokuma nɛ saŋgwɛ te wun kɛ́.»
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Ɛ ɓo yeŋsa lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Abaraham saŋmbambɔ wusu.» Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ má ɓɛki ɓenday ɓe Abaraham, ma wunɛ kɛ kelɔ mɛyasi nda nyɛ.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ma ndana, gba mi mɔ te ɛ lɛpima gbakasi nyɛ wunɛ kɛ mɛyasi mɛte yi mi wokuma kɛ numbu Njambiyɛ kɛ́, wunɛ kɛ sa̧ nje te yi wo mi. Yinɔri Abaraham tì kelɛ ɗete na.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Wunɛ kɛ kelɔ mɛkele mɛ saŋgwɛ wun.» Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ yeti ɓɔnɔ ɓe wanja na. Wusɛ ndi nɛ saŋgwɛ wɛtɛ, yo Njambiyɛ.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Njambiyɛ má ɓɛki saŋgwɛ wun, ma wunɛ kɛ kwaɗyɛ mi, kɛto mi wúla kɛ yenɛ nje nɔ, mi nja̧ jakimɛ nyɛ, mi tì nje nɛ ɗeti te yembɛ na, yo nde, yo nyɛ tomɛ mi.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Ŋge ɓa nje kelɔ yi wunɛ ti wóku yun lɛpi te yi mi lɛpɛ kɛ́? Yo kɛto wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi lɛŋgwɛ mɛtɔ wokɔ na.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Gba saŋgwɛ wun *Kum ɓeya mɛkele. Ma wunɛ kɛ kwaɗyɛ kelɔ mɛyasi mɛte yi saŋgwɛ wun ɓɛ nɛ mɛsosa kɛte kɛ́. Nyɛ mɔ wona ɓomɔ kandɛ njombu yaŋa. A yeti nɛ kasi nɛ gbakasi na, kɛto gbakasi yeti kɛ nyɛ na. Komɛ nyɛ kelɛ ja̧ kɛ́, a lɛ́pi ndi yasi te yi pundɛ ndi kɛ mɔy temɔ nɛ, kɛto nyɛ mɔ ja̧, yo nyɛ bosa mɔ ja̧.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ mi, wunɛ yeti kɛ tikɔ temɔ nɛ mi na, kɛto mi lɛ́pi yasi te yi ɓɛ gbakasi.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Nda kɛ njoka yun yakama teɗye nde, mi kelma yiŋa ɓeya yasi kɔ? Ma ŋgɛ ɓɛ nde, yasi te yi mi lɛpɛ kɛ́ gbakasi, kɛto ŋge yi wunɛ ti tíki temɔ nɛ mi kɛ́?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Mɔ te ɛ ɓɛ mɔ Njambiyɛ, mɔ te kɛ ɓiye to mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, yo nde, yi wunɛ ti ɓíya yun to te kɛ́, kɛto wunɛ yeti yun ɓotu ɓe Njambiyɛ na.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Ɛ Ɓeyudɛn yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yi wusɛ lɛpima nde, wɛ gba *Mɔ Samari, wɛ sendi nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu kɛ́, ’wusɛ kelma ja̧?»
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ko mi yeti mbɛ nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu na, yo nde, mi lúksa Saŋmbɛ, ma wunɛ kɛ kpalɔ nje yɛliyɛ yun mi.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ mi, mi ti sáŋ nde, ɓomɔ lûksa mi na. Yo nɛ wɛtɛ mumɔ te ɛ sa̧ nde, ɓomɔ lûksa mi, yo nyɛ kɛ pɛsɔ jɔsi ɓomɔ.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ mumɔ ɓakiɗye mɛlɛpi mɛmbɛ, ko a tí gwe na.»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Ɛ Ɓeyudɛn nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Hɛ duwa̧ ndana yɛy nde, wɛ nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu. Abaraham gwa̧, ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ma gwe sendi, ma ŋge nje kelɔ yi wɛ lɛpɛ nde: ‹Ŋgɛ mumɔ ɓakiɗye mɛlɛpi mɛmbɛ, ko a tí gwe› kɛ́?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Wɛ táka nde, wɛ kwa̧ saŋmbambɔ wusu Abaraham ɛ gwa̧ kɔ nde? Ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ma gwe sendi, wɛ táka yɔ nde, wɛ ɓa nda?»
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ŋgɛ gba mi nɛ ŋguru wombɛ lukse yotu mbɛ, luksa yotu te yite gbɛlate. Yo Saŋmbɛ te yi wunɛ lɛpɛ nde, nyɛ Njambiyɛ wun kɔ, yo nyɛ kɛ lukse mi.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Yasi wɛtɛ, wunɛ yeti kɛ duwɛ nyɛ na. Kɛ ɓɛ mi, mi kɛ duwɛ nyɛ. Ŋgɛ mi lɛpɛ nde, mi yeti kɛ duwɛ nyɛ na, yite mi mɛ mɔ ja̧ nda wunɛ. Yo nde, mi duwa̧ nyɛ, ɓakiɗye sendi mɛlɛpi mɛnɛ.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Saŋmbambɔ wun Abaraham ɗikima takɛ nde, a ta ɓɛŋɛ ŋgimɔ te yi mi ta nje kɛte kɛ́, ɛ nyɛ wokɛ mɛsosa ɓuɗyate. Kumɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɓɛŋɛ ŋgimɔ te gbate, ɛ nyɛ sosa.»
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Ɛ Ɓeyudɛn lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tì pa kumɔ gbɛla mɛsew kamɔtan na, ’wɛ nde, wɛ ɓɛŋma Abaraham nde?»
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Piŋɔ te yi ɓo tì pa ja Abaraham na, mi mɛ mbɛ kɛte.»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Ndana, ɛ ɓo tɔkɛ mɛtari, nɛ́ ɓo lu̧ nɛ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ sɔma kwa̧ pundɔ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.