João 6
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kwa̧ kɛ̀ kɛ ŋginjɛ nyaŋgwɛ matɔ te yi ɓo jeɓa nde Matɔ te yi Galile ho nde Matɔ te yi Tiberiyad kɔ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Ɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓeŋgwɛ nyɛ, kɛto ɓo ɗikima ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ mɛte yi nyɛ ɗikima kelɔ kɛ yotu ɓotu ɓe kɔn kɛ́.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Ɛ Yesus ɓendɛ keki kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Jesɔ *Paska Ɓeyudɛn ɓa̧ kɛ wuta.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Kɛ Yesus ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nde, nyaŋgwɛ ŋgil kɛ nje kɛ yenɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Filip nde: «Hɛ ta ɓɔmɔ ɓa mɛɗye we, nɛ́ ɓomɔ te ɓaka ɗye?»
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Yesus lɛ́pi yinɔri, na pa woku nɛ yasi te yi Filip ta yeŋsa kɛ́. Kɛto nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ma duwɛ yasi te yi nyɛ ta kelɔ kɛ́.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Ɛ Filip yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ko mɔni te yi yakama gbo mɔ mɛsay kɛ mɛyesɔ gɔmay yiɓa ti yaka ɓɔmɔ mɛɗye yi yaka nde, mumɔ hɛnɛ ɓɛ̂ki nɛ mɔnɔ mbulma yasi te yi ɗye na.»
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Ɛ wɛtɛ jekɛ Yesus nde Andere te maŋ nɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 «Wɛtɛ mɔnɔ mbam waka nɛ mɛmampa yitan ɓu̧ ɓenjanjɔ yiɓa. Ma yite yakama kelɔ ŋge kɛ nyaŋgwɛ ŋgil te yikɛ?»
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ lɛ̂pi nyɛ ɓomɔ nde, ɓo ɗîy mɛtiɗyɛ.» Pɔku te yi womɛte ɓa̧ tandɛ mɛmbunjɔ. Ɛ ɓomɔ ɗiyɛ mɛtiɗyɛ. Ɓembam nɛ ɓembam kumma nda ɓomɔ tomay yitan.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Ndana, ɛ Yesus ɓu̧ mɛmampa. Kɛ nyɛ ma si nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ yo kaɓɔ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka, ɛ nyɛ kelɛ sendi ɗete nɛ ɓenjanjɔ. Mumɔ hɛnɛ ɓoŋma nda yi nyɛ kwaɗya kɛ́.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Kɛ ɓomɔ ma si ɗyena ditɔ kɛ́, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ sîki wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte, ma yaŋa nje sambiyɛ nɛ gbɛlate.»
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Kɛ mɛmampa mɛnɔri yitan yi ɓomɔ ɗya kɛ́, ɓo nja̧ wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ kamɔ jɔ yiɓa.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Kɛ ɓomɔ ma ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ mɛte yite yi Yesus kelma kɛ́, ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Mbam kɔ gbate mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɛ ɓa̧ nde, a ta nje kɛ to mɛnɛti kɔ.»
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Kɛ Yesus ma duwɛ nde, ɓomɔ kɛ kwaɗyɛ nje ɓu̧ nyɛ kɛ̀ tɛmbiɗye kumande nɛ ɗeti kɛ́, ɛ nyɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ kɛ to keki ndi nyɛ nyɛpɔ.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Kɛ ɓekoko ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓe Yesus sɛliyɛ kɛ̀ kɛ goŋ nyaŋgwɛ matɔ.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Ɛ ɓo ɓendɛ wɛtɛ landi yí saɓiyɛ nɔ kɛ̀ nɔ pulɔ Kapɛrnawum. Yinɔri tu ma kelɔ. Sendi, Yesus tì pa yɔkwɛ nje dolɔ ɓo na.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Nyaŋgwɛ pupɔ ɓa̧ kɛ kwa̧, ɛ mɛkumbɔ kelɛ kɛ ɗuku ɓuɗyate.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Ɓo ɗukuma landi kɛndɔ kumɔ nda kilomɛta yitan nɛ yitan jɔ wɛtɛ. Ɓo ɓɛ́ŋa Yesus kɛ kɛndɔ kɛ to ɗuku kɛ̀ nɔ pulɔ landi. Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo mi, wunɛ tî gwaki wɔ̧ na.»
20 Mas Jesus disse:
21 Ndana, ɛ ɓo ɓɛ nɛ mɛsosa yí nyinje nyɛ kɛ landi, yaka nɛ landi kɛ tɛmɛ kɛ mbɛy te yi ɓo kwaɗya kɛ̀ kɛte kɛ́.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Misi pupɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe tikama kɛ ŋginjɛ ɗuku ɓaka nja̧ takɛ duwɛ nde, landi ɓa̧ ndi wɛtɛ kwey mate. Ɓo duwa̧ sendi nde, Yesus tì nyiŋɛ landi ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ na. Yo nde, ɓejekɛ kwaŋma ndi ɓo ɓepɔ.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Yasi wɛtɛ, ndana yiŋa mɛlandi nja̧ ɗya̧ wulɛ kɛ Tiberiyad kɛ kɛki mbɛy te yi ɓo ma ɗyáki mampa, yite Kumande Yesus paŋma pa nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Kɛ ŋgil ma ɓɛŋɛ nde, ko Yesus ko ɓejekɛ ɓenɛ tì ɓɛ womɛte kɛ́, ɛ ɓo ɓendɛ mɛlandi mɛnɔri kwa̧ kɛ̀ kɛ Kapɛrnawum kɛ̀ sa̧ nyɛ mate.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Kɛ ɓo ma dolɔ nyɛ mate kɛ ŋginjɛ ɗuku kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, ɔ njáki ɓa woŋga ndenɛn?»
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gba gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Wunɛ ti sáŋ mi, kɛto mɛyekambiyɛ mɛte yi wunɛ ɓɛŋma kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ sáŋ mi, kɛto wunɛ ɗya mampa ditɔ.
26 Jesus respondeu:
27 Wunɛ tî kel mɛsay kɛto mɛɗye mɛte yi ta ɓeyɔ gwe nɛ ŋgbɔt kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ kêl mɛsay kɛto mɛɗye mɛte yi ta ɗiyɔ kelɔ nde, wunɛ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Mɛɗye mɛte, yo *Mɔnɔ mumɔ ta nyɛ wunɛ yo, kɛto yo ndi gba nyɛ yi Njambiyɛ tɔkuma.»
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Ndana, ɛ ɓo nje diyɛ nyɛ nde: «Yo yasi te nda yi wusɛ yâkaŋgwɛ kelɔ, nɛ́ wusɛ kel mɛkele mɛte yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́?»
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ nde, wunɛ kêl kɛ́, yo nde, wunɛ tîki temɔ kɛ yi mɔ te yi nyɛ tomma kɔ.»
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kwalɔ mɛyekambiyɛ te nda yi wɛ kelɛ yi wusɛ ta ɓɛŋɛ tikɔ nɛ temɔ kɛ yɔ kɛ́? Yo mɛsay te nda wɛ kelɛ kɛ́?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɗya *man kɛ koŋgor nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹A nya ɓo mɛɗye mɛte yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́ nde, ɓo ɗyâki.› »
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔyisi tì nyɛ wunɛ mɛɗye mɛte yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, yo Saŋmbɛ kɛ nyɛ wunɛ gba mɛɗye mɛte yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́.
32 Jesus disse:
33 Kɛto mɛɗye mɛte yi Njambiyɛ nyɛ kɛ́, yo yɔkɔ ɛ piyɛ wulɛ ɗyoɓɔ nje nyɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo kɔ.»
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, nyɛkɔ wusɛ mɛɗye mɛte yite mɛtu hɛnɛ.»
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 «Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi nyɛ mumɔ joŋgwɛ. Mɔ te ɛ nje kɛ yembɛ, mɔ te tí gwe nja wɛtɛ yesɔ na. Sendi, yɔkɔ ɛ tikɛ temɔ nɛ mi, mɔ te tí gwe yɛsiɗyɛ wɛtɛ yesɔ na.
35 Jesus respondeu:
36 Yasi wɛtɛ, mi ma lɛpɔ nyɛ wunɛ, ma ko ɓɛkɔ nde, wunɛ ɓɛŋma mi, wunɛ yeti kɛ tikɔ temɔ nɛ mi na.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe Da nyɛ mi, ɓo ta nje kɛ yembɛ. Ko mi tí sɛŋɛ mɔ te ɛ nje kɛ yembɛ kɔ na,
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 kɛto mi ti píkwɛ wulɛ ɗyoɓɔ, nɛ́ mi nje kel yasi te yi mi kwaɗyɛ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, mi njáki nje kelɔ yasi te yi Mɔ te ɛ tomma mi kɔ kwaɗyɛ kɛ́.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Yo nde, Mɔ te ɛ tomma mi njesɛ kɔ kwáɗyikwɛ nde, kɛ njoka ɓomɔ hɛnɛ te yi nyɛ nya mi ɓaka, mi tî ɗimbiɗya mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na. Yasi wɛtɛ, mi wômkwɛ ɓo hɛnɛ kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Kɛto yasi te yi Saŋmbɛ kwaɗyɛ kɛ́, yo nde, mumɔ hɛnɛ ɛ kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ mi Mɔnɔ tikɔ temɔ nɛ mi, mɔ te ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Ma mi ta womiyɛ mbɛ nyɛ kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.»
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Ɗete, ɛ Ɓeyudɛn nyiŋgila nɛ nyɛ, kɛto a lɛpima nde: ‹Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi piya wulɛ ɗyoɓɔ.›
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «’Yɔkɔ yeti gba Yesus te mɔnɔ Yosɛp na? ’Wusɛ yeti kɛ duwɛ saŋgwɛ ɓenɛ nyaŋgwɛ na? Ma ŋge ɓa yi nyɛ nje lɛpɔ nde, a píkwɛ wulɛ ɗyoɓɔ nje nɔ kɛ́?»
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Ɛ Yesus nje yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tîki mɛnyiŋgila.
43 Jesus respondeu:
44 Mumɔ ti yaka nje kɛ yembɛ kinɛ nde, Da, Mɔ te ɛ tomma mi kɔ ɗûla nyɛ na. Ma mi ta womiyɛ mbɛ mɔ te kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nde: ‹Njambiyɛ ta teɗye ɓo hɛnɛ mɛyasi.› Mumɔ hɛnɛ ɛ lɛŋgwa mɛtɔ kɛ yasi te yi Da lɛpima ɓakiɗye yo, mɔ te kɛ nje kɛ yembɛ.
45 Nos
46 Yeti nde, wɛtɛ mumɔ ɓɛŋma Da wɛtɛ yesɔ na, soŋɛ ndi yɔkɔ ɛ wulma pɛ yi Njambiyɛ nje nɔ kɔ. Yo ndi nyɛ ɓɛŋma Da.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔ te ɛ tikɛ temɔ nɛ mi, mɔ te nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi nyɛ mumɔ joŋgwɛ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ɓesaŋmbambɔ ɓun ɗya *man kɛ koŋgor. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo gwa̧.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Mɛɗye mɛte yi piya wulɛ ɗyoɓɔ kɛ́ kél nde, mɔ te ɛ ɗye yo, a tí gwe na.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ yi piya wulɛ ɗyoɓɔ kɛ́. Ŋgɛ mumɔ ɗye mɛɗye mɛte, a ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ kpo nɛ kpo. Yo nde, mɛɗye mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́, yo mɛmbundɔ mɛmbɛ. Mi ta nyɛ yo, nɛ́ ɓotu ɓe mɛnɛti maka ɓɛ nɛ joŋgwɛ.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Ɗete, ɛ Ɓeyudɛn kandɛ nyɛna mɛso tandɛ yan lɛpɔ nde: «Mbam kɔ yakama nyɛ wusɛ mɛmbundɔ mɛnɛ nde, wusɛ ɗyâki nɛ nje te yin?»
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ wunɛ ti ɗye mɛmbundɔ mɛ *Mɔnɔ mumɔ, hɔɓiye sendi mɛkiyɔ mɛnɛ na, wunɛ yeti nɛ joŋgwɛ kɛ yotu yun na.
53 Então Jesus disse:
54 Mɔ te ɛ ɗye mɛmbundɔ mɛmbɛ, hɔɓiye sendi mɛkiyɔ mɛmbɛ, mɔ te nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Mi ta womiyɛ nyɛ kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yo nde, mɛmbundɔ mɛmbɛ gbate kpasa mɛɗye. Mɛkiyɔ mɛmbɛ sendi gbate kpasa yasi te yi siɗyɛ yɛsiɗyɛ.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Mɔ te ɛ ɗye mɛmbundɔ mɛmbɛ, hɔɓiye sendi mɛkiyɔ mɛmbɛ, mɔ te kɛ temɔ mbɛ, mi sendi kɛ temɔ nɛ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Da te ɛ kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɔ tomma mi. Mi jóŋnaŋgwɛ jakimɛ nyɛ. Ɗete sendi, mɔ te ɛ ɗye mi, mɔ te ta joŋna sendi jakimɛ mi.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Mɛɗye mɛte yi piya wulɛ ɗyoɓɔ kɛ́, yori. Yo yeti nda *man te yi ɓesaŋmbambɔ ɓun ɗya, ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ ɓo ɗe ndi gwe kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ ta ɗye mɛɗye te yikɛ kɔ ta ɗiyɔ kpo nɛ kpo.»
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Yesus lɛ́pi mɛlɛpi maka kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Kapɛrnawum kɛ́.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Kɛ ɓo ma si wokɔ mɛlɛpi mɛte yi nyɛ lɛpima kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓejekɛ ɓenɛ ɓuɗyate lɛpɛ kɛ kɔŋte nde: «Lɛpi te yikɛ nɛ ɗitɔ ɓuɗyate. Nda yakama ɓiye to te kɔ?»
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Yesus duwa̧ kɛ mɔy temɔ nɛ nde, ɓejekɛ ɓenɛ kɛ nyiŋgila kɛto lɛpi te yi nyɛ lɛpima kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «’Lɛpi kɛ kɛ njaŋgwɛ wunɛ?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Ma yo ta nje ɓɛ ɓa nan, ŋgɛ wunɛ ɓɛŋɛ *Mɔnɔ mumɔ kɛ ɓendɔ yɔkwɛ kɛ̀ kɛ mbɛy te yi nyɛ paŋma ɗiyɔ kɛte kɛ́?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Yo Kimɔ Sisiŋ nyɛ mumɔ joŋgwɛ. Mɛmbundɔ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ yiŋa kimɔ yasi na. Mɛlɛpi mɛte yi mi lɛpima mbɛ nyɛ wunɛ kɛ́, yo mɛlɛpi mɛte yi nyɛ mumɔ Sisiŋ Njambiyɛ, nyɛ sendi nyɛ joŋgwɛ.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Yasi wɛtɛ, ɓaŋa waka kɛ njoka yun yeti kɛ tikɔ temɔ nɛ mi na.» Yesus lɛ́pi ɗete, kɛto a ma duwɛ ɓotu ɓete ɓe tì tikɛ temɔ nɛ nyɛ ɓaka njombu yaŋa, duwɛ sendi mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Yori yi mi lɛpima nyɛ wunɛ nde, mumɔ ti yaka nje kɛ yembɛ, ŋgɛ Da ti nyɛ nyɛ ɗeti na.»
65 Jesus continuou:
66 Kandɛ kɛ ŋgimɔ te yite ɛ ɓaŋa ɓejekɛ ɓenɛ ɓuɗyate ɗuwɛ kɛ njɔŋ nɛ kinɛ kɛndɔ se ɓenɛ ɓo na.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Ɛ Yesus nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ te ɓari kamɔ jɔ yiɓa nde: «’Wunɛ sendi, wunɛ kɛ kwaɗyɛ kwa̧?»
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Ɛ Simɔn Piyɛr yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, hɛ ta nje kwa̧ kɛ̀ pɛ yi nda? Yo wɛ ɓɛ nɛ mɛlɛpi mɛte yi nyɛ mumɔ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Ma wusɛ kɛ tikɔ su temɔ kɛ yɔ, duwɛ sendi nde, wɛ pupuna mɔ te yi Njambiyɛ tɔkuma njesɛ.»
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ ɓaka kamɔ jɔ yiɓa, yeti gba mi tɔkɛ wunɛ na? Ma wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun nɛ *Satan.»
70 Jesus disse:
71 Yasi yinɔri, a lɛ́pi nɛ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot, kɛto yo gba nyɛ mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ. A ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.