João 6

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kwa̧ kɛ̀ kɛ ŋginjɛ nyaŋgwɛ matɔ te yi ɓo jeɓa nde Matɔ te yi Galile ho nde Matɔ te yi Tiberiyad kɔ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓeŋgwɛ nyɛ, kɛto ɓo ɗikima ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ mɛte yi nyɛ ɗikima kelɔ kɛ yotu ɓotu ɓe kɔn kɛ́.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ɛ Yesus ɓendɛ keki kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Jesɔ *Paska Ɓeyudɛn ɓa̧ kɛ wuta.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Kɛ Yesus ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nde, nyaŋgwɛ ŋgil kɛ nje kɛ yenɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Filip nde: «Hɛ ta ɓɔmɔ ɓa mɛɗye we, nɛ́ ɓomɔ te ɓaka ɗye?»
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Yesus lɛ́pi yinɔri, na pa woku nɛ yasi te yi Filip ta yeŋsa kɛ́. Kɛto nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ma duwɛ yasi te yi nyɛ ta kelɔ kɛ́.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Ɛ Filip yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ko mɔni te yi yakama gbo mɔ mɛsay kɛ mɛyesɔ gɔmay yiɓa ti yaka ɓɔmɔ mɛɗye yi yaka nde, mumɔ hɛnɛ ɓɛ̂ki nɛ mɔnɔ mbulma yasi te yi ɗye na.»
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Ɛ wɛtɛ jekɛ Yesus nde Andere te maŋ nɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 «Wɛtɛ mɔnɔ mbam waka nɛ mɛmampa yitan ɓu̧ ɓenjanjɔ yiɓa. Ma yite yakama kelɔ ŋge kɛ nyaŋgwɛ ŋgil te yikɛ?»
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ lɛ̂pi nyɛ ɓomɔ nde, ɓo ɗîy mɛtiɗyɛ.» Pɔku te yi womɛte ɓa̧ tandɛ mɛmbunjɔ. Ɛ ɓomɔ ɗiyɛ mɛtiɗyɛ. Ɓembam nɛ ɓembam kumma nda ɓomɔ tomay yitan.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Ndana, ɛ Yesus ɓu̧ mɛmampa. Kɛ nyɛ ma si nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ yo kaɓɔ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka, ɛ nyɛ kelɛ sendi ɗete nɛ ɓenjanjɔ. Mumɔ hɛnɛ ɓoŋma nda yi nyɛ kwaɗya kɛ́.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Kɛ ɓomɔ ma si ɗyena ditɔ kɛ́, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ sîki wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte, ma yaŋa nje sambiyɛ nɛ gbɛlate.»
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Kɛ mɛmampa mɛnɔri yitan yi ɓomɔ ɗya kɛ́, ɓo nja̧ wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ kamɔ jɔ yiɓa.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Kɛ ɓomɔ ma ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ mɛte yite yi Yesus kelma kɛ́, ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Mbam kɔ gbate mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɛ ɓa̧ nde, a ta nje kɛ to mɛnɛti kɔ.»
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Kɛ Yesus ma duwɛ nde, ɓomɔ kɛ kwaɗyɛ nje ɓu̧ nyɛ kɛ̀ tɛmbiɗye kumande nɛ ɗeti kɛ́, ɛ nyɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ kɛ to keki ndi nyɛ nyɛpɔ.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Kɛ ɓekoko ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓe Yesus sɛliyɛ kɛ̀ kɛ goŋ nyaŋgwɛ matɔ.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Ɛ ɓo ɓendɛ wɛtɛ landi yí saɓiyɛ nɔ kɛ̀ nɔ pulɔ Kapɛrnawum. Yinɔri tu ma kelɔ. Sendi, Yesus tì pa yɔkwɛ nje dolɔ ɓo na.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Nyaŋgwɛ pupɔ ɓa̧ kɛ kwa̧, ɛ mɛkumbɔ kelɛ kɛ ɗuku ɓuɗyate.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ɓo ɗukuma landi kɛndɔ kumɔ nda kilomɛta yitan nɛ yitan jɔ wɛtɛ. Ɓo ɓɛ́ŋa Yesus kɛ kɛndɔ kɛ to ɗuku kɛ̀ nɔ pulɔ landi. Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo mi, wunɛ tî gwaki wɔ̧ na.»
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Ndana, ɛ ɓo ɓɛ nɛ mɛsosa yí nyinje nyɛ kɛ landi, yaka nɛ landi kɛ tɛmɛ kɛ mbɛy te yi ɓo kwaɗya kɛ̀ kɛte kɛ́.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Misi pupɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe tikama kɛ ŋginjɛ ɗuku ɓaka nja̧ takɛ duwɛ nde, landi ɓa̧ ndi wɛtɛ kwey mate. Ɓo duwa̧ sendi nde, Yesus tì nyiŋɛ landi ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ na. Yo nde, ɓejekɛ kwaŋma ndi ɓo ɓepɔ.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Yasi wɛtɛ, ndana yiŋa mɛlandi nja̧ ɗya̧ wulɛ kɛ Tiberiyad kɛ kɛki mbɛy te yi ɓo ma ɗyáki mampa, yite Kumande Yesus paŋma pa nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Kɛ ŋgil ma ɓɛŋɛ nde, ko Yesus ko ɓejekɛ ɓenɛ tì ɓɛ womɛte kɛ́, ɛ ɓo ɓendɛ mɛlandi mɛnɔri kwa̧ kɛ̀ kɛ Kapɛrnawum kɛ̀ sa̧ nyɛ mate.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Kɛ ɓo ma dolɔ nyɛ mate kɛ ŋginjɛ ɗuku kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, ɔ njáki ɓa woŋga ndenɛn?»
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gba gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Wunɛ ti sáŋ mi, kɛto mɛyekambiyɛ mɛte yi wunɛ ɓɛŋma kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ sáŋ mi, kɛto wunɛ ɗya mampa ditɔ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Wunɛ tî kel mɛsay kɛto mɛɗye mɛte yi ta ɓeyɔ gwe nɛ ŋgbɔt kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ kêl mɛsay kɛto mɛɗye mɛte yi ta ɗiyɔ kelɔ nde, wunɛ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Mɛɗye mɛte, yo *Mɔnɔ mumɔ ta nyɛ wunɛ yo, kɛto yo ndi gba nyɛ yi Njambiyɛ tɔkuma.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ndana, ɛ ɓo nje diyɛ nyɛ nde: «Yo yasi te nda yi wusɛ yâkaŋgwɛ kelɔ, nɛ́ wusɛ kel mɛkele mɛte yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́?»
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ nde, wunɛ kêl kɛ́, yo nde, wunɛ tîki temɔ kɛ yi mɔ te yi nyɛ tomma kɔ.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kwalɔ mɛyekambiyɛ te nda yi wɛ kelɛ yi wusɛ ta ɓɛŋɛ tikɔ nɛ temɔ kɛ yɔ kɛ́? Yo mɛsay te nda wɛ kelɛ kɛ́?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɗya *man kɛ koŋgor nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹A nya ɓo mɛɗye mɛte yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́ nde, ɓo ɗyâki.› »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔyisi tì nyɛ wunɛ mɛɗye mɛte yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, yo Saŋmbɛ kɛ nyɛ wunɛ gba mɛɗye mɛte yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Kɛto mɛɗye mɛte yi Njambiyɛ nyɛ kɛ́, yo yɔkɔ ɛ piyɛ wulɛ ɗyoɓɔ nje nyɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo kɔ.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, nyɛkɔ wusɛ mɛɗye mɛte yite mɛtu hɛnɛ.»
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 «Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi nyɛ mumɔ joŋgwɛ. Mɔ te ɛ nje kɛ yembɛ, mɔ te tí gwe nja wɛtɛ yesɔ na. Sendi, yɔkɔ ɛ tikɛ temɔ nɛ mi, mɔ te tí gwe yɛsiɗyɛ wɛtɛ yesɔ na.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Yasi wɛtɛ, mi ma lɛpɔ nyɛ wunɛ, ma ko ɓɛkɔ nde, wunɛ ɓɛŋma mi, wunɛ yeti kɛ tikɔ temɔ nɛ mi na.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe Da nyɛ mi, ɓo ta nje kɛ yembɛ. Ko mi tí sɛŋɛ mɔ te ɛ nje kɛ yembɛ kɔ na,
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 kɛto mi ti píkwɛ wulɛ ɗyoɓɔ, nɛ́ mi nje kel yasi te yi mi kwaɗyɛ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, mi njáki nje kelɔ yasi te yi Mɔ te ɛ tomma mi kɔ kwaɗyɛ kɛ́.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Yo nde, Mɔ te ɛ tomma mi njesɛ kɔ kwáɗyikwɛ nde, kɛ njoka ɓomɔ hɛnɛ te yi nyɛ nya mi ɓaka, mi tî ɗimbiɗya mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na. Yasi wɛtɛ, mi wômkwɛ ɓo hɛnɛ kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Kɛto yasi te yi Saŋmbɛ kwaɗyɛ kɛ́, yo nde, mumɔ hɛnɛ ɛ kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ mi Mɔnɔ tikɔ temɔ nɛ mi, mɔ te ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Ma mi ta womiyɛ mbɛ nyɛ kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ɗete, ɛ Ɓeyudɛn nyiŋgila nɛ nyɛ, kɛto a lɛpima nde: ‹Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi piya wulɛ ɗyoɓɔ.›
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «’Yɔkɔ yeti gba Yesus te mɔnɔ Yosɛp na? ’Wusɛ yeti kɛ duwɛ saŋgwɛ ɓenɛ nyaŋgwɛ na? Ma ŋge ɓa yi nyɛ nje lɛpɔ nde, a píkwɛ wulɛ ɗyoɓɔ nje nɔ kɛ́?»
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Ɛ Yesus nje yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tîki mɛnyiŋgila.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mumɔ ti yaka nje kɛ yembɛ kinɛ nde, Da, Mɔ te ɛ tomma mi kɔ ɗûla nyɛ na. Ma mi ta womiyɛ mbɛ mɔ te kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nde: ‹Njambiyɛ ta teɗye ɓo hɛnɛ mɛyasi.› Mumɔ hɛnɛ ɛ lɛŋgwa mɛtɔ kɛ yasi te yi Da lɛpima ɓakiɗye yo, mɔ te kɛ nje kɛ yembɛ.
45 Está escrito nos profetas:
46 Yeti nde, wɛtɛ mumɔ ɓɛŋma Da wɛtɛ yesɔ na, soŋɛ ndi yɔkɔ ɛ wulma pɛ yi Njambiyɛ nje nɔ kɔ. Yo ndi nyɛ ɓɛŋma Da.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔ te ɛ tikɛ temɔ nɛ mi, mɔ te nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi nyɛ mumɔ joŋgwɛ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ɓesaŋmbambɔ ɓun ɗya *man kɛ koŋgor. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo gwa̧.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Mɛɗye mɛte yi piya wulɛ ɗyoɓɔ kɛ́ kél nde, mɔ te ɛ ɗye yo, a tí gwe na.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Mi mbɛ mɛɗye mɛte yi kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ yi piya wulɛ ɗyoɓɔ kɛ́. Ŋgɛ mumɔ ɗye mɛɗye mɛte, a ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ kpo nɛ kpo. Yo nde, mɛɗye mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́, yo mɛmbundɔ mɛmbɛ. Mi ta nyɛ yo, nɛ́ ɓotu ɓe mɛnɛti maka ɓɛ nɛ joŋgwɛ.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ɗete, ɛ Ɓeyudɛn kandɛ nyɛna mɛso tandɛ yan lɛpɔ nde: «Mbam kɔ yakama nyɛ wusɛ mɛmbundɔ mɛnɛ nde, wusɛ ɗyâki nɛ nje te yin?»
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ wunɛ ti ɗye mɛmbundɔ mɛ *Mɔnɔ mumɔ, hɔɓiye sendi mɛkiyɔ mɛnɛ na, wunɛ yeti nɛ joŋgwɛ kɛ yotu yun na.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Mɔ te ɛ ɗye mɛmbundɔ mɛmbɛ, hɔɓiye sendi mɛkiyɔ mɛmbɛ, mɔ te nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Mi ta womiyɛ nyɛ kɛ njena yesɔ siyna mbokɔ.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yo nde, mɛmbundɔ mɛmbɛ gbate kpasa mɛɗye. Mɛkiyɔ mɛmbɛ sendi gbate kpasa yasi te yi siɗyɛ yɛsiɗyɛ.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Mɔ te ɛ ɗye mɛmbundɔ mɛmbɛ, hɔɓiye sendi mɛkiyɔ mɛmbɛ, mɔ te kɛ temɔ mbɛ, mi sendi kɛ temɔ nɛ.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Da te ɛ kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɔ tomma mi. Mi jóŋnaŋgwɛ jakimɛ nyɛ. Ɗete sendi, mɔ te ɛ ɗye mi, mɔ te ta joŋna sendi jakimɛ mi.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Mɛɗye mɛte yi piya wulɛ ɗyoɓɔ kɛ́, yori. Yo yeti nda *man te yi ɓesaŋmbambɔ ɓun ɗya, ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ ɓo ɗe ndi gwe kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ ta ɗye mɛɗye te yikɛ kɔ ta ɗiyɔ kpo nɛ kpo.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesus lɛ́pi mɛlɛpi maka kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Kapɛrnawum kɛ́.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Kɛ ɓo ma si wokɔ mɛlɛpi mɛte yi nyɛ lɛpima kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓejekɛ ɓenɛ ɓuɗyate lɛpɛ kɛ kɔŋte nde: «Lɛpi te yikɛ nɛ ɗitɔ ɓuɗyate. Nda yakama ɓiye to te kɔ?»
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesus duwa̧ kɛ mɔy temɔ nɛ nde, ɓejekɛ ɓenɛ kɛ nyiŋgila kɛto lɛpi te yi nyɛ lɛpima kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «’Lɛpi kɛ kɛ njaŋgwɛ wunɛ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ma yo ta nje ɓɛ ɓa nan, ŋgɛ wunɛ ɓɛŋɛ *Mɔnɔ mumɔ kɛ ɓendɔ yɔkwɛ kɛ̀ kɛ mbɛy te yi nyɛ paŋma ɗiyɔ kɛte kɛ́?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Yo Kimɔ Sisiŋ nyɛ mumɔ joŋgwɛ. Mɛmbundɔ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ yiŋa kimɔ yasi na. Mɛlɛpi mɛte yi mi lɛpima mbɛ nyɛ wunɛ kɛ́, yo mɛlɛpi mɛte yi nyɛ mumɔ Sisiŋ Njambiyɛ, nyɛ sendi nyɛ joŋgwɛ.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Yasi wɛtɛ, ɓaŋa waka kɛ njoka yun yeti kɛ tikɔ temɔ nɛ mi na.» Yesus lɛ́pi ɗete, kɛto a ma duwɛ ɓotu ɓete ɓe tì tikɛ temɔ nɛ nyɛ ɓaka njombu yaŋa, duwɛ sendi mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Yori yi mi lɛpima nyɛ wunɛ nde, mumɔ ti yaka nje kɛ yembɛ, ŋgɛ Da ti nyɛ nyɛ ɗeti na.»
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Kandɛ kɛ ŋgimɔ te yite ɛ ɓaŋa ɓejekɛ ɓenɛ ɓuɗyate ɗuwɛ kɛ njɔŋ nɛ kinɛ kɛndɔ se ɓenɛ ɓo na.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ɛ Yesus nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ te ɓari kamɔ jɔ yiɓa nde: «’Wunɛ sendi, wunɛ kɛ kwaɗyɛ kwa̧?»
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Ɛ Simɔn Piyɛr yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, hɛ ta nje kwa̧ kɛ̀ pɛ yi nda? Yo wɛ ɓɛ nɛ mɛlɛpi mɛte yi nyɛ mumɔ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ma wusɛ kɛ tikɔ su temɔ kɛ yɔ, duwɛ sendi nde, wɛ pupuna mɔ te yi Njambiyɛ tɔkuma njesɛ.»
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ ɓaka kamɔ jɔ yiɓa, yeti gba mi tɔkɛ wunɛ na? Ma wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun nɛ *Satan.»
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Yasi yinɔri, a lɛ́pi nɛ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot, kɛto yo gba nyɛ mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ. A ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.