João 4

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesus duwa̧ nde, *Ɓefarisɛ̧ wokuma nde, a ma ɓu̧ ɓomɔ ɓuɗyate kɛnjɛ kɛ kɔŋ nɛ kwa̧ Jaŋ, wokɔ sendi nde, a kɛ tɔpɛ ɓomɔ ɓuɗyate kɛ mɔrɔku kwa̧ nyɛ.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Kɛ yinɔri hɛnɛ, ko Yesus tì tɔpɛ mumɔ nɛ ɓɔ nɛ kɛ mɔrɔku na, yo ɓa̧ ɓejekɛ ɓenɛ.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Ndana, kɛ Yesus ma duwɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɗuwɛ kɛ Yuda yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Galile.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Yi yɔkwɛ kɛ̀ nɔ Galile, ɛ nyɛ pɛsɛ nde, a yâkaŋgwɛ kwa̧ nɛ Samari.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ndana, ɛ nyɛ kwa̧ kumɔ kɛ kɛki wɛtɛ ɗya nde Sikar kɛ Samari. Ɗya te ɓa̧ kɛ kɛki pɛl mɛnɛti mɛte yi Yakɔp ma nyɛ́ki mɔnɔ wenɛ Yosɛp nɛ likɔ kɛ mɛtu mɛ mbɔmbu kɛ́.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ŋgɛ̧ Yakɔp ɓa̧ womɛte. Nda yotu Yesus ɓa̧ katinate nɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki ŋgɛ̧. Yo ɓa̧ kɛ pɔku ɓembe yesɔ.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Yaka nɔ, wɛtɛ nya Samari kɛ nje tayɛ mɔrɔku. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyɛkɔ mi mɔrɔku, nɛ́ mi hɔɓiye.»
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Yinɔri ɓejekɛ ɓenɛ ma kɛ̀ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ ɓɔmɔ mɛɗye.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Ɛ nya Samari kɔ nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Gba wɛ mɔ Ɓeyudɛn njáki diyɛ mi ŋgɔndu Samari mɔrɔku nɛ nje te yin?» Nya kɔ lɛ́pi ɗete, kɛto Ɓeyudɛn ɓenɛ ɓotu ɓe Samari ɓa̧ nda nja mbo ɓenɛ ɗitɛ.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ má dukwɛ yasi te yi Njambiyɛ nyɛ kɛ́, duwɛ sendi mɔ te ɛ lɛpɛ nyɛ wɛ nde: ‹Nyɛkɔ mi mɔrɔku, nɛ́ mi hɔɓiye kɔ,› ma yo gba wɛ jɔmbɛ mɔrɔku kɛ ɓɔ nɛ. Ma nyɛ nya wɛ mɔrɔku mɛte yi kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɛ́.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ɛ nyari lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, mapi te yi wɛ ta tayɛ nɛ mɔrɔku yeti. Sendi, mbɛy tayna mɔrɔku nɛ heɓeɓe. Ma wɛ ta nje ɓu̧ ɓa mɔrɔku mɛte yi kelɛ nde, ɓomɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɛ́ we?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Saŋmbambɔ wusu Yakɔp tikima wusɛ nɛ ŋgɛ̧ kɛ. Nyɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ̀ ɓɔnɔ ɓenɛ nɛ̀ ɓetitɛr ɓenɛ hɔɓiya ndi mɔrɔku mɛ ŋgɛ̧ kɔ. Ma ndana, ’wɛ táka gba nde, wɛ kwa̧ nyɛ?»
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mumɔ hɛnɛ ɛ hɔɓiye mɔrɔku mɛte yikɛ ta kɛ̀ mbɔmbu gwe yɛsiɗyɛ.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ ta hɔɓiye mɔrɔku mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́ tí gwe se yɛsiɗyɛ wɛtɛ yesɔ na. Yo nde, mɔrɔku mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́ ta nje ɓɛ kɛ yotu nɛ nda ŋgɛ̧ te yi sokula kɛ́, kelɔ nde, a ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, nyɛkɔ mi mɔrɔku mɛte yite, ma mi nje kɛ̀ mbɔmbu gwe yesiɗyɛ yí kala nje sendi waka nje tayɛ mɔrɔku.»
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kɛn jeɓa njoŋɔ, nɔ̀ yɔ̂kwɛ nje sendi waka.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Ɛ nyari yeŋsa nde: «Mi yeti nɛ mbam na.»
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yi wɛ lɛpɛ kɛ́, gbakasi. Wɛ yeti nɛ mbam gbate na, kɛto kɛ joŋgwɛ ɗyɔ, wɛ ma ɓɛ nɛ ɓembam kumɔ yitan. Mbam te yi wúnɛ nyɛ joŋna ndana kɔ, yeti njoŋɔ na. Yasi te yi wɛ lɛpima kɛ́, yo gbakasi.»
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ndana, ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, mi kɛ ɓɛŋɛ nde, wɛ wɛtɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɗikima kanɔ Njambiyɛ kɛ gba keki te yɔkɔ. Yasi wɛtɛ, wunɛ Ɓeyudɛn kpál lɛpɔ yun nde, mumɔ hɛnɛ yâkaŋgwɛ kanɔ Njambiyɛ ndi kɛ Yerusalɛm.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyari, jaya yasi te yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́ kimɔte. Ŋgimɔ kɛ nje yi wunɛ tí kanɔ se Saŋgwɛ Njambiyɛ ko kɛ keki te yɔkɔ ko kɛ Yerusalɛm na.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Wunɛ ɓotu ɓe Samari yeti kɛ duwɛ yasi te yi wunɛ kanɛ kɛ́ na. Ma wusɛ kán su yasi te yi wusɛ kɛ duwɛ. Kɛto nje joŋgwɛ wúla kɛ yi Ɓeyudɛn nje nɔ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Yasi wɛtɛ, ŋgimɔ kɛ nje, yo ma si ɗya̧, ŋgimɔ te yi gba kpasa ɓotu ɓete ɓe kanɛ Saŋgwɛ Njambiyɛ ta kanɔ nyɛ nɛ nje te yi sisiŋ nɛ̀ gbakasi. Kɛto saŋgwɛ Njambiyɛ sáŋ kwalɔ ɓotu ɓete ɓe kanɛ nyɛ nɛ nje te yite.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Njambiyɛ, nyɛ Sisiŋ. Ɗete, ɓomɔ ɓe kanɛ nyɛ, ɓo yâkaŋgwɛ kanɔ nyɛ nɛ nje te yi sisiŋ nɛ̀ gbakasi.»
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mi duwa̧ nde, Mɛsi, yite nde *Krist ta nje. Komɛ nyɛ ta nje kɛ́, a ta nɛmbɛ to mɛyasi hɛnɛ nyɛ wusɛ.»
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Gba mi kɔ, mɔ te yi wɛ lɛpɛ kasi nɛ kɔ, gba mi ɛ lɛpina nyɛ wɛ kɔ!»
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Yaka nɔ, ɓejekɛ ɓenɛ kɛ yɔkwɛ. Ɛ ɓo ŋgbakima yi ɓɛŋɛ nde, Yesus kɛ lɛpina ɓenɛ nyari. Ko ɗete, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓutɛ numbu lɛpɔ nde: ‹Wɛ díya ɓa nyɛ ŋge?› ho nde: ‹Yo lɛpi te nda yi wúnɛ nyɛ lɛpɛ kɛ́?›
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ndana, ɛ nyari tikɛ mapi tayna mɔrɔku womɛte kwa̧ kɛ̀ kɛ mɔy ɗya lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Wunɛ njâki ɓɛŋɛ ndi wɛtɛ mbam. A lɛpima mɛyasi hɛnɛ te yi mi kelma kɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛ́ nyɛ mi. ’Mbam te yeti *Krist na?»
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ndana, ɛ ɓo pundɛ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ komɛ Yesus ɓa̧ kɛ́.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓejekɛ ɓa̧ kɛ ŋgwɛta nɛ Yesus lɛpɔ nde: «Yekele, pa ɗyena wa.»
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi nɛ mɛɗye te yi ɗye, ma wunɛ yeti kɛ duwɛ mɛɗye mɛte na.»
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ɛ ɓejekɛ lɛpɛ tandɛ yan nde: «’Yite nde, wɛtɛ mumɔ ma njesɛ nyɛ yiŋa mɛɗye?»
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mɛɗye mɛmbɛ, yo nde, mi kêl yasi te yi Mɔ te ɛ tomma mi kɔ kwaɗyɛ, tonjɛ sendi mɛsay mɛnɛ.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 ’Wunɛ ti lɛ́pi lɛpɔ nde: ‹Ɓukwa̧ ndi ŋgwɛndɛ yini, nɛ́ ɓo kandi soŋna nyambi kɛ ŋgwaŋ na?› Nɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ kâŋa misi ɓɛŋɛ nɛ mɛŋgwaŋ. Nyambi ma ɗetɔ, ŋgimɔ soŋnate ma yaka.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Mɔ te ɛ soŋɛ nyambi kɔ kɛ dolɔ nduku mɛsay mɛnɛ kɛ ɓɔ masa mɛsay. A sóŋa nyambi te yi ma ɗetɔ kɛ́, nɛ́ yo ɗiy kpo nɛ kpo. Ɗete, nɛ́ mɔ te ɛ ɓɛ ɓɛkɔ kɔ ɓɛ nɛ kiya mɛsosa ɓenɛ yɔkɔ ɛ soŋɛ soŋa kɔ.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Lɛpi te yi ɓo lɛpɛ nda kanɔ nde: ‹Mɔ te ɛ ɓɛ ɓɛkɔ kɔ dɛlɛ, ma yɔkɔ ɛ soŋɛ soŋa kɔ dɛlɛ› kɛ́, lɛpi te gbakasi.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Kɛ ɓɛ mi, mi tomma wunɛ kɛ̀ soŋɛ nyambi kinɛ pa ɓɛŋɛ bɔnɛ nɛ̀ mɛsay nɛ mbɔmbu na. Ɓaŋa ɓɛŋma bɔnɛ nɛ mɛsay, ɛ wunɛ nje kɛ̀ yun mbɔmbu nɛ mɛsay man.»
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Kɛ njoka ɓotu ɓe Samari, ɓuɗyate tikima temɔ kɛ yi Yesus, kɛto lɛpi te yi nyari lɛpima kɛ́. A lɛpima nyɛ ɓo nde: ‹Mbam te lɛpima mɛyasi hɛnɛ te yi mi kelma kɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛ́ nyɛ mi.›
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kɛ ɓotu ɓe Samari ma kɛ̀ dolɔ Yesus kɛ́, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kwâŋɗya mɔnɔ mɛtu ɓenɛ ɓo kɛ ɗya ɗyan. Ɛ nyɛ kwaŋɗye mɛtu yiɓa ɓenɛ ɓo.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe Samari nje tikɔ sendi temɔ kɛ yenɛ, kɛto lɛpi te yi nyɛ lɛpima kɛ́.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyari nde: «Wusɛ ti tíki temɔ ndana kɛ yenɛ, kɛto yasi te yi wɛ yekiɗya nyɛ wusɛ kɛ́ na, yo kɛto wusɛ wokuma yasi te yi nyɛ lɛpima kɛ́ nɛ mɛtɔ musu, duwɛ sendi nde, yo gba nyɛ Mɔ te ɛ joŋgwɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka.»
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kɛ kɔŋ mɛtu mɛnɔri yiɓa, ɛ Yesus tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Galile.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 A kwáŋ kɛ̀ mate, kɛto nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ɗikima lɛpɔ nde, ɓo ti jáya mɔ punja mɛlɛpi kɛ ŋgbak ŋgbak ɗya ɗyenɛ na.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Ndana, kɛ nyɛ ma ɗya̧ kɛ Galile kɛ́, ɛ ɓotu ɓe Galile ɓu̧ nyɛ kimɔte, kɛto ɓo ɓɛŋma mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kelma kɛ Yerusalɛm kɛ ŋgimɔ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn kɛ́, kɛto ɓo sendi ka̧ kɛ jesɔ.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ɛ Yesus tɛmɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Kana kɛ Galile kɛ mbɛy te yi nyɛ ma yéŋsaŋgwɛ mɔrɔku nɛ mɛnjam kɛ́. Wɛtɛ nyaŋgwɛ sɔja kumande ɗya ɓa̧ kɛ Kapɛrnawum. Mɔnɔ wenɛ, mɔnɔ mbam ɓa̧ kɛ kɔnɔ.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Kɛ nyaŋgwɛ sɔja kɔ ma wokɔ nde, Yesus wulma Yuda ɗya̧ kɛ Galile kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ ɓɛŋɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kɛ̂n kɛ̀ joŋgwɛ mɔnɔ wenɛ, kɛto a ɓa̧ nɛdɔ nɛ sɔŋ.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kɛ yun, kɛ wunɛ tì pa ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛkele na, wunɛ tí tikɔ temɔ nɛ mi na.»
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ɛ nyaŋgwɛ sɔja kɔ yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ mbam, pa kumɔ nɛdɔ kɛ tu̧ mbɛ kɛ ŋgimɔ te yi mɔnmbɛ ndi kɛ sosɔ kɛ́.»
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, mɔnɔ wɔ ma ju̧.» Mbam kɔ tikima temɔ kɛ lɛpi te yi Yesus lɛpima nyɛ nyɛ kɛ́. Ɛ nyɛ tɔkɛ nje kwa̧.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ nje kɛ ɗuwɛ kɛ́, ɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ nje saŋgwa nɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, mɔnɔ wenɛ ma ju̧.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ɛ nyɛ nje diyɛ ɓo hawa te yi mɔnɔsikɛ kandima wokuna jɛwna yotu kɛte kɛ́. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Lolna yotu síy kwey nɛ yesɔ kɛ hawa wɛtɛ.»
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ duwɛ nde, yo kɛ kiya ŋgimɔ te yite yi Yesus lɛpima nyɛ nyɛ nde: ‹Mɔnɔ wɔ ma ju̧› kɛ́. Ɛ nyɛ tikɛ temɔ kɛ yi Yesus, nyɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ̀ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Mɛyekambiyɛ yiɓate yi Yesus kelma kɛ Galile kɛ́, yo yɔkɔ yi nyɛ kelma ndana kɛ yɔkwa̧ Yuda kɛ́.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.