João 4

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesus duwa̧ nde, *Ɓefarisɛ̧ wokuma nde, a ma ɓu̧ ɓomɔ ɓuɗyate kɛnjɛ kɛ kɔŋ nɛ kwa̧ Jaŋ, wokɔ sendi nde, a kɛ tɔpɛ ɓomɔ ɓuɗyate kɛ mɔrɔku kwa̧ nyɛ.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Kɛ yinɔri hɛnɛ, ko Yesus tì tɔpɛ mumɔ nɛ ɓɔ nɛ kɛ mɔrɔku na, yo ɓa̧ ɓejekɛ ɓenɛ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ndana, kɛ Yesus ma duwɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɗuwɛ kɛ Yuda yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Galile.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Yi yɔkwɛ kɛ̀ nɔ Galile, ɛ nyɛ pɛsɛ nde, a yâkaŋgwɛ kwa̧ nɛ Samari.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ndana, ɛ nyɛ kwa̧ kumɔ kɛ kɛki wɛtɛ ɗya nde Sikar kɛ Samari. Ɗya te ɓa̧ kɛ kɛki pɛl mɛnɛti mɛte yi Yakɔp ma nyɛ́ki mɔnɔ wenɛ Yosɛp nɛ likɔ kɛ mɛtu mɛ mbɔmbu kɛ́.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ŋgɛ̧ Yakɔp ɓa̧ womɛte. Nda yotu Yesus ɓa̧ katinate nɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki ŋgɛ̧. Yo ɓa̧ kɛ pɔku ɓembe yesɔ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Yaka nɔ, wɛtɛ nya Samari kɛ nje tayɛ mɔrɔku. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyɛkɔ mi mɔrɔku, nɛ́ mi hɔɓiye.»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Yinɔri ɓejekɛ ɓenɛ ma kɛ̀ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ ɓɔmɔ mɛɗye.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ɛ nya Samari kɔ nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Gba wɛ mɔ Ɓeyudɛn njáki diyɛ mi ŋgɔndu Samari mɔrɔku nɛ nje te yin?» Nya kɔ lɛ́pi ɗete, kɛto Ɓeyudɛn ɓenɛ ɓotu ɓe Samari ɓa̧ nda nja mbo ɓenɛ ɗitɛ.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ má dukwɛ yasi te yi Njambiyɛ nyɛ kɛ́, duwɛ sendi mɔ te ɛ lɛpɛ nyɛ wɛ nde: ‹Nyɛkɔ mi mɔrɔku, nɛ́ mi hɔɓiye kɔ,› ma yo gba wɛ jɔmbɛ mɔrɔku kɛ ɓɔ nɛ. Ma nyɛ nya wɛ mɔrɔku mɛte yi kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɛ́.»
10 Jesus respondeu:
11 Ɛ nyari lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, mapi te yi wɛ ta tayɛ nɛ mɔrɔku yeti. Sendi, mbɛy tayna mɔrɔku nɛ heɓeɓe. Ma wɛ ta nje ɓu̧ ɓa mɔrɔku mɛte yi kelɛ nde, ɓomɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɛ́ we?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Saŋmbambɔ wusu Yakɔp tikima wusɛ nɛ ŋgɛ̧ kɛ. Nyɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ̀ ɓɔnɔ ɓenɛ nɛ̀ ɓetitɛr ɓenɛ hɔɓiya ndi mɔrɔku mɛ ŋgɛ̧ kɔ. Ma ndana, ’wɛ táka gba nde, wɛ kwa̧ nyɛ?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mumɔ hɛnɛ ɛ hɔɓiye mɔrɔku mɛte yikɛ ta kɛ̀ mbɔmbu gwe yɛsiɗyɛ.
13 Jesus respondeu:
14 Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ ta hɔɓiye mɔrɔku mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́ tí gwe se yɛsiɗyɛ wɛtɛ yesɔ na. Yo nde, mɔrɔku mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́ ta nje ɓɛ kɛ yotu nɛ nda ŋgɛ̧ te yi sokula kɛ́, kelɔ nde, a ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, nyɛkɔ mi mɔrɔku mɛte yite, ma mi nje kɛ̀ mbɔmbu gwe yesiɗyɛ yí kala nje sendi waka nje tayɛ mɔrɔku.»
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kɛn jeɓa njoŋɔ, nɔ̀ yɔ̂kwɛ nje sendi waka.»
16 Jesus disse:
17 Ɛ nyari yeŋsa nde: «Mi yeti nɛ mbam na.»
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yi wɛ lɛpɛ kɛ́, gbakasi. Wɛ yeti nɛ mbam gbate na, kɛto kɛ joŋgwɛ ɗyɔ, wɛ ma ɓɛ nɛ ɓembam kumɔ yitan. Mbam te yi wúnɛ nyɛ joŋna ndana kɔ, yeti njoŋɔ na. Yasi te yi wɛ lɛpima kɛ́, yo gbakasi.»
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ndana, ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, mi kɛ ɓɛŋɛ nde, wɛ wɛtɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɗikima kanɔ Njambiyɛ kɛ gba keki te yɔkɔ. Yasi wɛtɛ, wunɛ Ɓeyudɛn kpál lɛpɔ yun nde, mumɔ hɛnɛ yâkaŋgwɛ kanɔ Njambiyɛ ndi kɛ Yerusalɛm.»
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyari, jaya yasi te yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́ kimɔte. Ŋgimɔ kɛ nje yi wunɛ tí kanɔ se Saŋgwɛ Njambiyɛ ko kɛ keki te yɔkɔ ko kɛ Yerusalɛm na.
21 Jesus respondeu:
22 Wunɛ ɓotu ɓe Samari yeti kɛ duwɛ yasi te yi wunɛ kanɛ kɛ́ na. Ma wusɛ kán su yasi te yi wusɛ kɛ duwɛ. Kɛto nje joŋgwɛ wúla kɛ yi Ɓeyudɛn nje nɔ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Yasi wɛtɛ, ŋgimɔ kɛ nje, yo ma si ɗya̧, ŋgimɔ te yi gba kpasa ɓotu ɓete ɓe kanɛ Saŋgwɛ Njambiyɛ ta kanɔ nyɛ nɛ nje te yi sisiŋ nɛ̀ gbakasi. Kɛto saŋgwɛ Njambiyɛ sáŋ kwalɔ ɓotu ɓete ɓe kanɛ nyɛ nɛ nje te yite.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Njambiyɛ, nyɛ Sisiŋ. Ɗete, ɓomɔ ɓe kanɛ nyɛ, ɓo yâkaŋgwɛ kanɔ nyɛ nɛ nje te yi sisiŋ nɛ̀ gbakasi.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mi duwa̧ nde, Mɛsi, yite nde *Krist ta nje. Komɛ nyɛ ta nje kɛ́, a ta nɛmbɛ to mɛyasi hɛnɛ nyɛ wusɛ.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Gba mi kɔ, mɔ te yi wɛ lɛpɛ kasi nɛ kɔ, gba mi ɛ lɛpina nyɛ wɛ kɔ!»
26 Então Jesus disse:
27 Yaka nɔ, ɓejekɛ ɓenɛ kɛ yɔkwɛ. Ɛ ɓo ŋgbakima yi ɓɛŋɛ nde, Yesus kɛ lɛpina ɓenɛ nyari. Ko ɗete, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓutɛ numbu lɛpɔ nde: ‹Wɛ díya ɓa nyɛ ŋge?› ho nde: ‹Yo lɛpi te nda yi wúnɛ nyɛ lɛpɛ kɛ́?›
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ndana, ɛ nyari tikɛ mapi tayna mɔrɔku womɛte kwa̧ kɛ̀ kɛ mɔy ɗya lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «Wunɛ njâki ɓɛŋɛ ndi wɛtɛ mbam. A lɛpima mɛyasi hɛnɛ te yi mi kelma kɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛ́ nyɛ mi. ’Mbam te yeti *Krist na?»
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ndana, ɛ ɓo pundɛ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ komɛ Yesus ɓa̧ kɛ́.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓejekɛ ɓa̧ kɛ ŋgwɛta nɛ Yesus lɛpɔ nde: «Yekele, pa ɗyena wa.»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi nɛ mɛɗye te yi ɗye, ma wunɛ yeti kɛ duwɛ mɛɗye mɛte na.»
32 Mas ele lhes disse:
33 Ɛ ɓejekɛ lɛpɛ tandɛ yan nde: «’Yite nde, wɛtɛ mumɔ ma njesɛ nyɛ yiŋa mɛɗye?»
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mɛɗye mɛmbɛ, yo nde, mi kêl yasi te yi Mɔ te ɛ tomma mi kɔ kwaɗyɛ, tonjɛ sendi mɛsay mɛnɛ.
34 Jesus lhes declarou:
35 ’Wunɛ ti lɛ́pi lɛpɔ nde: ‹Ɓukwa̧ ndi ŋgwɛndɛ yini, nɛ́ ɓo kandi soŋna nyambi kɛ ŋgwaŋ na?› Nɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ kâŋa misi ɓɛŋɛ nɛ mɛŋgwaŋ. Nyambi ma ɗetɔ, ŋgimɔ soŋnate ma yaka.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Mɔ te ɛ soŋɛ nyambi kɔ kɛ dolɔ nduku mɛsay mɛnɛ kɛ ɓɔ masa mɛsay. A sóŋa nyambi te yi ma ɗetɔ kɛ́, nɛ́ yo ɗiy kpo nɛ kpo. Ɗete, nɛ́ mɔ te ɛ ɓɛ ɓɛkɔ kɔ ɓɛ nɛ kiya mɛsosa ɓenɛ yɔkɔ ɛ soŋɛ soŋa kɔ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Lɛpi te yi ɓo lɛpɛ nda kanɔ nde: ‹Mɔ te ɛ ɓɛ ɓɛkɔ kɔ dɛlɛ, ma yɔkɔ ɛ soŋɛ soŋa kɔ dɛlɛ› kɛ́, lɛpi te gbakasi.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Kɛ ɓɛ mi, mi tomma wunɛ kɛ̀ soŋɛ nyambi kinɛ pa ɓɛŋɛ bɔnɛ nɛ̀ mɛsay nɛ mbɔmbu na. Ɓaŋa ɓɛŋma bɔnɛ nɛ mɛsay, ɛ wunɛ nje kɛ̀ yun mbɔmbu nɛ mɛsay man.»
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Kɛ njoka ɓotu ɓe Samari, ɓuɗyate tikima temɔ kɛ yi Yesus, kɛto lɛpi te yi nyari lɛpima kɛ́. A lɛpima nyɛ ɓo nde: ‹Mbam te lɛpima mɛyasi hɛnɛ te yi mi kelma kɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛ́ nyɛ mi.›
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kɛ ɓotu ɓe Samari ma kɛ̀ dolɔ Yesus kɛ́, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kwâŋɗya mɔnɔ mɛtu ɓenɛ ɓo kɛ ɗya ɗyan. Ɛ nyɛ kwaŋɗye mɛtu yiɓa ɓenɛ ɓo.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe Samari nje tikɔ sendi temɔ kɛ yenɛ, kɛto lɛpi te yi nyɛ lɛpima kɛ́.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyari nde: «Wusɛ ti tíki temɔ ndana kɛ yenɛ, kɛto yasi te yi wɛ yekiɗya nyɛ wusɛ kɛ́ na, yo kɛto wusɛ wokuma yasi te yi nyɛ lɛpima kɛ́ nɛ mɛtɔ musu, duwɛ sendi nde, yo gba nyɛ Mɔ te ɛ joŋgwɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka.»
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kɛ kɔŋ mɛtu mɛnɔri yiɓa, ɛ Yesus tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Galile.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 A kwáŋ kɛ̀ mate, kɛto nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ɗikima lɛpɔ nde, ɓo ti jáya mɔ punja mɛlɛpi kɛ ŋgbak ŋgbak ɗya ɗyenɛ na.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ndana, kɛ nyɛ ma ɗya̧ kɛ Galile kɛ́, ɛ ɓotu ɓe Galile ɓu̧ nyɛ kimɔte, kɛto ɓo ɓɛŋma mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kelma kɛ Yerusalɛm kɛ ŋgimɔ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn kɛ́, kɛto ɓo sendi ka̧ kɛ jesɔ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ɛ Yesus tɛmɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Kana kɛ Galile kɛ mbɛy te yi nyɛ ma yéŋsaŋgwɛ mɔrɔku nɛ mɛnjam kɛ́. Wɛtɛ nyaŋgwɛ sɔja kumande ɗya ɓa̧ kɛ Kapɛrnawum. Mɔnɔ wenɛ, mɔnɔ mbam ɓa̧ kɛ kɔnɔ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kɛ nyaŋgwɛ sɔja kɔ ma wokɔ nde, Yesus wulma Yuda ɗya̧ kɛ Galile kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ ɓɛŋɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kɛ̂n kɛ̀ joŋgwɛ mɔnɔ wenɛ, kɛto a ɓa̧ nɛdɔ nɛ sɔŋ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kɛ yun, kɛ wunɛ tì pa ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛkele na, wunɛ tí tikɔ temɔ nɛ mi na.»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ɛ nyaŋgwɛ sɔja kɔ yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ mbam, pa kumɔ nɛdɔ kɛ tu̧ mbɛ kɛ ŋgimɔ te yi mɔnmbɛ ndi kɛ sosɔ kɛ́.»
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, mɔnɔ wɔ ma ju̧.» Mbam kɔ tikima temɔ kɛ lɛpi te yi Yesus lɛpima nyɛ nyɛ kɛ́. Ɛ nyɛ tɔkɛ nje kwa̧.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ nje kɛ ɗuwɛ kɛ́, ɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ nje saŋgwa nɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, mɔnɔ wenɛ ma ju̧.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ɛ nyɛ nje diyɛ ɓo hawa te yi mɔnɔsikɛ kandima wokuna jɛwna yotu kɛte kɛ́. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Lolna yotu síy kwey nɛ yesɔ kɛ hawa wɛtɛ.»
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ duwɛ nde, yo kɛ kiya ŋgimɔ te yite yi Yesus lɛpima nyɛ nyɛ nde: ‹Mɔnɔ wɔ ma ju̧› kɛ́. Ɛ nyɛ tikɛ temɔ kɛ yi Yesus, nyɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ̀ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Mɛyekambiyɛ yiɓate yi Yesus kelma kɛ Galile kɛ́, yo yɔkɔ yi nyɛ kelma ndana kɛ yɔkwa̧ Yuda kɛ́.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.