João 4

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yesus duwa̧ nde, *Ɓefarisɛ̧ wokuma nde, a ma ɓu̧ ɓomɔ ɓuɗyate kɛnjɛ kɛ kɔŋ nɛ kwa̧ Jaŋ, wokɔ sendi nde, a kɛ tɔpɛ ɓomɔ ɓuɗyate kɛ mɔrɔku kwa̧ nyɛ.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Kɛ yinɔri hɛnɛ, ko Yesus tì tɔpɛ mumɔ nɛ ɓɔ nɛ kɛ mɔrɔku na, yo ɓa̧ ɓejekɛ ɓenɛ.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Ndana, kɛ Yesus ma duwɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɗuwɛ kɛ Yuda yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Galile.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Yi yɔkwɛ kɛ̀ nɔ Galile, ɛ nyɛ pɛsɛ nde, a yâkaŋgwɛ kwa̧ nɛ Samari.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ndana, ɛ nyɛ kwa̧ kumɔ kɛ kɛki wɛtɛ ɗya nde Sikar kɛ Samari. Ɗya te ɓa̧ kɛ kɛki pɛl mɛnɛti mɛte yi Yakɔp ma nyɛ́ki mɔnɔ wenɛ Yosɛp nɛ likɔ kɛ mɛtu mɛ mbɔmbu kɛ́.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ŋgɛ̧ Yakɔp ɓa̧ womɛte. Nda yotu Yesus ɓa̧ katinate nɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki ŋgɛ̧. Yo ɓa̧ kɛ pɔku ɓembe yesɔ.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Yaka nɔ, wɛtɛ nya Samari kɛ nje tayɛ mɔrɔku. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyɛkɔ mi mɔrɔku, nɛ́ mi hɔɓiye.»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Yinɔri ɓejekɛ ɓenɛ ma kɛ̀ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ ɓɔmɔ mɛɗye.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Ɛ nya Samari kɔ nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Gba wɛ mɔ Ɓeyudɛn njáki diyɛ mi ŋgɔndu Samari mɔrɔku nɛ nje te yin?» Nya kɔ lɛ́pi ɗete, kɛto Ɓeyudɛn ɓenɛ ɓotu ɓe Samari ɓa̧ nda nja mbo ɓenɛ ɗitɛ.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ má dukwɛ yasi te yi Njambiyɛ nyɛ kɛ́, duwɛ sendi mɔ te ɛ lɛpɛ nyɛ wɛ nde: ‹Nyɛkɔ mi mɔrɔku, nɛ́ mi hɔɓiye kɔ,› ma yo gba wɛ jɔmbɛ mɔrɔku kɛ ɓɔ nɛ. Ma nyɛ nya wɛ mɔrɔku mɛte yi kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɛ́.»
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Ɛ nyari lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, mapi te yi wɛ ta tayɛ nɛ mɔrɔku yeti. Sendi, mbɛy tayna mɔrɔku nɛ heɓeɓe. Ma wɛ ta nje ɓu̧ ɓa mɔrɔku mɛte yi kelɛ nde, ɓomɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɛ́ we?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Saŋmbambɔ wusu Yakɔp tikima wusɛ nɛ ŋgɛ̧ kɛ. Nyɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ̀ ɓɔnɔ ɓenɛ nɛ̀ ɓetitɛr ɓenɛ hɔɓiya ndi mɔrɔku mɛ ŋgɛ̧ kɔ. Ma ndana, ’wɛ táka gba nde, wɛ kwa̧ nyɛ?»
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mumɔ hɛnɛ ɛ hɔɓiye mɔrɔku mɛte yikɛ ta kɛ̀ mbɔmbu gwe yɛsiɗyɛ.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ ta hɔɓiye mɔrɔku mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́ tí gwe se yɛsiɗyɛ wɛtɛ yesɔ na. Yo nde, mɔrɔku mɛte yi mi ta nyɛ nyɛ kɛ́ ta nje ɓɛ kɛ yotu nɛ nda ŋgɛ̧ te yi sokula kɛ́, kelɔ nde, a ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, nyɛkɔ mi mɔrɔku mɛte yite, ma mi nje kɛ̀ mbɔmbu gwe yesiɗyɛ yí kala nje sendi waka nje tayɛ mɔrɔku.»
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kɛn jeɓa njoŋɔ, nɔ̀ yɔ̂kwɛ nje sendi waka.»
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Ɛ nyari yeŋsa nde: «Mi yeti nɛ mbam na.»
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yi wɛ lɛpɛ kɛ́, gbakasi. Wɛ yeti nɛ mbam gbate na, kɛto kɛ joŋgwɛ ɗyɔ, wɛ ma ɓɛ nɛ ɓembam kumɔ yitan. Mbam te yi wúnɛ nyɛ joŋna ndana kɔ, yeti njoŋɔ na. Yasi te yi wɛ lɛpima kɛ́, yo gbakasi.»
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Ndana, ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, mi kɛ ɓɛŋɛ nde, wɛ wɛtɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɗikima kanɔ Njambiyɛ kɛ gba keki te yɔkɔ. Yasi wɛtɛ, wunɛ Ɓeyudɛn kpál lɛpɔ yun nde, mumɔ hɛnɛ yâkaŋgwɛ kanɔ Njambiyɛ ndi kɛ Yerusalɛm.»
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyari, jaya yasi te yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́ kimɔte. Ŋgimɔ kɛ nje yi wunɛ tí kanɔ se Saŋgwɛ Njambiyɛ ko kɛ keki te yɔkɔ ko kɛ Yerusalɛm na.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Wunɛ ɓotu ɓe Samari yeti kɛ duwɛ yasi te yi wunɛ kanɛ kɛ́ na. Ma wusɛ kán su yasi te yi wusɛ kɛ duwɛ. Kɛto nje joŋgwɛ wúla kɛ yi Ɓeyudɛn nje nɔ.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Yasi wɛtɛ, ŋgimɔ kɛ nje, yo ma si ɗya̧, ŋgimɔ te yi gba kpasa ɓotu ɓete ɓe kanɛ Saŋgwɛ Njambiyɛ ta kanɔ nyɛ nɛ nje te yi sisiŋ nɛ̀ gbakasi. Kɛto saŋgwɛ Njambiyɛ sáŋ kwalɔ ɓotu ɓete ɓe kanɛ nyɛ nɛ nje te yite.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Njambiyɛ, nyɛ Sisiŋ. Ɗete, ɓomɔ ɓe kanɛ nyɛ, ɓo yâkaŋgwɛ kanɔ nyɛ nɛ nje te yi sisiŋ nɛ̀ gbakasi.»
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Ɛ nyari yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mi duwa̧ nde, Mɛsi, yite nde *Krist ta nje. Komɛ nyɛ ta nje kɛ́, a ta nɛmbɛ to mɛyasi hɛnɛ nyɛ wusɛ.»
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Gba mi kɔ, mɔ te yi wɛ lɛpɛ kasi nɛ kɔ, gba mi ɛ lɛpina nyɛ wɛ kɔ!»
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Yaka nɔ, ɓejekɛ ɓenɛ kɛ yɔkwɛ. Ɛ ɓo ŋgbakima yi ɓɛŋɛ nde, Yesus kɛ lɛpina ɓenɛ nyari. Ko ɗete, mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓutɛ numbu lɛpɔ nde: ‹Wɛ díya ɓa nyɛ ŋge?› ho nde: ‹Yo lɛpi te nda yi wúnɛ nyɛ lɛpɛ kɛ́?›
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Ndana, ɛ nyari tikɛ mapi tayna mɔrɔku womɛte kwa̧ kɛ̀ kɛ mɔy ɗya lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 «Wunɛ njâki ɓɛŋɛ ndi wɛtɛ mbam. A lɛpima mɛyasi hɛnɛ te yi mi kelma kɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛ́ nyɛ mi. ’Mbam te yeti *Krist na?»
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Ndana, ɛ ɓo pundɛ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ komɛ Yesus ɓa̧ kɛ́.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓejekɛ ɓa̧ kɛ ŋgwɛta nɛ Yesus lɛpɔ nde: «Yekele, pa ɗyena wa.»
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi nɛ mɛɗye te yi ɗye, ma wunɛ yeti kɛ duwɛ mɛɗye mɛte na.»
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Ɛ ɓejekɛ lɛpɛ tandɛ yan nde: «’Yite nde, wɛtɛ mumɔ ma njesɛ nyɛ yiŋa mɛɗye?»
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mɛɗye mɛmbɛ, yo nde, mi kêl yasi te yi Mɔ te ɛ tomma mi kɔ kwaɗyɛ, tonjɛ sendi mɛsay mɛnɛ.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 ’Wunɛ ti lɛ́pi lɛpɔ nde: ‹Ɓukwa̧ ndi ŋgwɛndɛ yini, nɛ́ ɓo kandi soŋna nyambi kɛ ŋgwaŋ na?› Nɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ kâŋa misi ɓɛŋɛ nɛ mɛŋgwaŋ. Nyambi ma ɗetɔ, ŋgimɔ soŋnate ma yaka.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Mɔ te ɛ soŋɛ nyambi kɔ kɛ dolɔ nduku mɛsay mɛnɛ kɛ ɓɔ masa mɛsay. A sóŋa nyambi te yi ma ɗetɔ kɛ́, nɛ́ yo ɗiy kpo nɛ kpo. Ɗete, nɛ́ mɔ te ɛ ɓɛ ɓɛkɔ kɔ ɓɛ nɛ kiya mɛsosa ɓenɛ yɔkɔ ɛ soŋɛ soŋa kɔ.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Lɛpi te yi ɓo lɛpɛ nda kanɔ nde: ‹Mɔ te ɛ ɓɛ ɓɛkɔ kɔ dɛlɛ, ma yɔkɔ ɛ soŋɛ soŋa kɔ dɛlɛ› kɛ́, lɛpi te gbakasi.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Kɛ ɓɛ mi, mi tomma wunɛ kɛ̀ soŋɛ nyambi kinɛ pa ɓɛŋɛ bɔnɛ nɛ̀ mɛsay nɛ mbɔmbu na. Ɓaŋa ɓɛŋma bɔnɛ nɛ mɛsay, ɛ wunɛ nje kɛ̀ yun mbɔmbu nɛ mɛsay man.»
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Kɛ njoka ɓotu ɓe Samari, ɓuɗyate tikima temɔ kɛ yi Yesus, kɛto lɛpi te yi nyari lɛpima kɛ́. A lɛpima nyɛ ɓo nde: ‹Mbam te lɛpima mɛyasi hɛnɛ te yi mi kelma kɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛ́ nyɛ mi.›
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Kɛ ɓotu ɓe Samari ma kɛ̀ dolɔ Yesus kɛ́, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kwâŋɗya mɔnɔ mɛtu ɓenɛ ɓo kɛ ɗya ɗyan. Ɛ nyɛ kwaŋɗye mɛtu yiɓa ɓenɛ ɓo.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Ɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe Samari nje tikɔ sendi temɔ kɛ yenɛ, kɛto lɛpi te yi nyɛ lɛpima kɛ́.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyari nde: «Wusɛ ti tíki temɔ ndana kɛ yenɛ, kɛto yasi te yi wɛ yekiɗya nyɛ wusɛ kɛ́ na, yo kɛto wusɛ wokuma yasi te yi nyɛ lɛpima kɛ́ nɛ mɛtɔ musu, duwɛ sendi nde, yo gba nyɛ Mɔ te ɛ joŋgwɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka.»
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Kɛ kɔŋ mɛtu mɛnɔri yiɓa, ɛ Yesus tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ Galile.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 A kwáŋ kɛ̀ mate, kɛto nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ɗikima lɛpɔ nde, ɓo ti jáya mɔ punja mɛlɛpi kɛ ŋgbak ŋgbak ɗya ɗyenɛ na.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Ndana, kɛ nyɛ ma ɗya̧ kɛ Galile kɛ́, ɛ ɓotu ɓe Galile ɓu̧ nyɛ kimɔte, kɛto ɓo ɓɛŋma mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kelma kɛ Yerusalɛm kɛ ŋgimɔ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn kɛ́, kɛto ɓo sendi ka̧ kɛ jesɔ.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Ɛ Yesus tɛmɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Kana kɛ Galile kɛ mbɛy te yi nyɛ ma yéŋsaŋgwɛ mɔrɔku nɛ mɛnjam kɛ́. Wɛtɛ nyaŋgwɛ sɔja kumande ɗya ɓa̧ kɛ Kapɛrnawum. Mɔnɔ wenɛ, mɔnɔ mbam ɓa̧ kɛ kɔnɔ.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kɛ nyaŋgwɛ sɔja kɔ ma wokɔ nde, Yesus wulma Yuda ɗya̧ kɛ Galile kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ ɓɛŋɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kɛ̂n kɛ̀ joŋgwɛ mɔnɔ wenɛ, kɛto a ɓa̧ nɛdɔ nɛ sɔŋ.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kɛ yun, kɛ wunɛ tì pa ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛkele na, wunɛ tí tikɔ temɔ nɛ mi na.»
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Ɛ nyaŋgwɛ sɔja kɔ yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ mbam, pa kumɔ nɛdɔ kɛ tu̧ mbɛ kɛ ŋgimɔ te yi mɔnmbɛ ndi kɛ sosɔ kɛ́.»
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, mɔnɔ wɔ ma ju̧.» Mbam kɔ tikima temɔ kɛ lɛpi te yi Yesus lɛpima nyɛ nyɛ kɛ́. Ɛ nyɛ tɔkɛ nje kwa̧.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ nje kɛ ɗuwɛ kɛ́, ɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ nje saŋgwa nɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde, mɔnɔ wenɛ ma ju̧.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Ɛ nyɛ nje diyɛ ɓo hawa te yi mɔnɔsikɛ kandima wokuna jɛwna yotu kɛte kɛ́. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Lolna yotu síy kwey nɛ yesɔ kɛ hawa wɛtɛ.»
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Ɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ duwɛ nde, yo kɛ kiya ŋgimɔ te yite yi Yesus lɛpima nyɛ nyɛ nde: ‹Mɔnɔ wɔ ma ju̧› kɛ́. Ɛ nyɛ tikɛ temɔ kɛ yi Yesus, nyɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ̀ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Mɛyekambiyɛ yiɓate yi Yesus kelma kɛ Galile kɛ́, yo yɔkɔ yi nyɛ kelma ndana kɛ yɔkwa̧ Yuda kɛ́.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.