João 2
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Ya mɛtu yiɓa kɛ kɔŋte, ɛ yo ɓɛ nɛ yiŋa jesɔ gwaki kɛ Kana kɛ Galile. Nyaŋgwɛ nɛ Yesus ɓa̧ kɛte.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Ɓo jeɓama sendi Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ jesɔ gwaki te.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ mɛnjam siyɛ kɛ mbɛy jesɔ. Ɛ nyaŋgwɛ nɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Mɛnjam siyma.»
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyari, sinɛ wɛ nɛ lɛpi te nda? Ŋgimɔ te yembɛ tì pa ɗya̧ na.»
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 Ɛ nyaŋgwɛ lɛpɛ nyɛ ɓotu ɓe mɛsay nde: «Yasi hɛnɛ te yi nyɛ ta lɛpɔ nyɛ wunɛ, nɛ̀ wunɛ kêl yo.»
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Yinɔri nyaŋgwɛ mɛmbe yitan jɔ wɛtɛ yi ɓo kelma nɛ tari kɛ́ ɓa̧ womɛte. Mɛmbe mɛte ɗikima ɓɛ nɛ mɔrɔku te yi Ɓeyudɛn ɗikima kitɔ nɛ yotu nda yi mɛmboŋga mɛ misɔn yan ɗikima teɗye kɛ. Mbe te wɛtɛ yakama ɓu̧ mɛndaki nda gɔmay wɛtɛ nɛ numbu te.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Ndana, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓotu ɓe mɛsay nde: «Wunɛ tâya mɔrɔku tonjɛ mɛmbe mɛnɔri.» Ɛ ɓo tayɛ mɔrɔku tonjɛ mɛmbe nɛ lɛtɛtɛ.
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tâya yo ndana nɛ mbɛt kɛ̀ nyɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ kaɓina mɛɗye kɔ.» Ɛ ɓo tayɛ kɛ̀ nyɛ nyɛ.
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Ɛ nyɛ ɓoɓɛ mɔrɔku mɛnɔri yi ma liŋgwɛ mɛnjam kɛ́, ma a tì duwɛ nɛ mbɛy te yi mɛnjam mɛte wulma nje nɔ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay, ɓo ɓotu ɓete ɓe tayma mɔrɔku ɓaka duwa̧ to te kimɔte. Ndana, ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ jeɓa mbam te ɛ kelma gwaki kɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde:
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 «Kɛ kaɓina mɛnjam hɛnɛ, ɓo kánda kaɓɔ kimɔ mɛnjam nyɛ ɓomɔ. Kɛ kɔŋte, ɓo má nje nyɛ ɓo yikɛ yi ti kumɔ nyɔŋɔ kɛ́ njimɛ, kɛ misi man mɛ kɛ linja. Ma yasi wɛtɛ, wɛ ɓakiɗya yɔ kimɔ mɛnjam yí laɗye nɛ ŋgimɔ te yɔkɔ.»
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Kɛ njoka mɛyekambiyɛ hɛnɛ te yi Yesus kelma kɛ́, a kánda nɛ yɔkɔ yi nyɛ kelma ndana kɛ Kana kɛ Galile kɔ. Ɗete, a teɗya nyaŋgwɛ ɗeti nɛ, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ tikɛ temɔ kɛ yenɛ.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus sɛliyɛ kɛ̀ kɛ Kapɛrnawum ɓenɛ nyaŋgwɛ nɛ̀ ɓemaŋ nɛ̀ ɓejekɛ ɓenɛ. Ɓo kwaŋɗya ndi mɔnɔ mɛtu nɛ mbɛt mate.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Kɛ ŋgimɔ te yite jesɔ *Paska Ɓeyudɛn ɓa̧ kɛ wuta. Ɛ Yesus kwa̧ kɛ̀ kɛ Yerusalɛm.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Kɛ nyɛ ma ɗya̧ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kɛ́, a dól ɓomɔ kɛ ɗyaŋgwɛ mɛyasi, ɓe ɗyaŋgwɛ ɓenday, ɓe ɗyaŋgwɛ ɓesam nɛ̀ ɓe ɗyaŋgwɛ ɓepepɔ. A dolma sendi ɓotu ɓe sɛnjina mɔni kɛ ɗiyɔ.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Ndana, ɛ nyɛ ɓu̧ mɛkɔl ɓɔyɛ kelɔ nɛ njambala ɗuɗye ɓo hɛnɛ punjɛ womɛte ɓenɛ ɓesam ɓan nɛ̀ ɓenday ɓan. Ɛ nyɛ si wanjɔ mɔni mɛ ɓotu ɓe sɛnjina mɔni tindɔ mɛteɓel ɓetɛ kɛ mɛnɛti.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓotu ɓe ɗyaŋgwa ɓepepɔ nde: «Wunɛ lɔ̂ndu nɛ mɛyasi mɛte yikɛ waka. Wunɛ tî yeŋsaŋgwɛ tu̧ Saŋmbɛ nɛ tu̧ mɛjɛŋ na.»
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Ndana, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ nje takɛ lɛpi te yi yo kɛtinate kɛ mɔy mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo kɛtinate nde: ‹Mi kwaɗya tu̧ ɗyɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ. Yo ta kelɔ nde, mi sɔ̂mbu sɔŋ kɛto te.›
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Kɛ ɓaŋa ɓekum Ɓeyudɛn ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Yo kwalɔ mɛyekambiyɛ te nda yi wɛ ta kelɔ yí teɗye nɛ wusɛ nde, ɓo nya wɛ ɗeti te yi kelɔ mɛyasi mɛte yi wɛ kelɛ kɛ́?»
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Wunɛ yâŋgila mbanjɔ Njambiyɛ te yikɛ, ndi kɛ mɛtu yitati mi ta si sumɔ yo nɛ kɔkɔ.»
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Ɛ ɓekum Ɓeyudɛn nje lɛpɔ nde: «Sumna mbanjɔ Njambiyɛ te yikɛ ɓoŋma wusɛ pɔkɛ mɛsew kamɔni jɔ yitan jɔ wɛtɛ. ’Wɛ lɛ́pi gba nde, wɛ ta nje sumɔ yo ndi kɛ mɛtu yitati nde?»
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Yasi wɛtɛ, Yesus ti lɛ́pi kasi mbanjɔ Njambiyɛ na, a lɛ́pi nɛ yotu nɛ nɛ ŋguru wenɛ.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ma nje womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ takɛ lɛpi kɛ yi nyɛ ɗikima lɛpɔ kɛ́. Ɛ ɓo tikɛ temɔ kɛ mɛyasi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́, tikɔ temɔ sendi kɛ lɛpi te yikɛ yi Yesus lɛpima kɛ́.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Kɛ ŋgimɔ te yinɔri yi Yesus ɓa̧ kɛ Yerusalɛm kɛ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn kɛ́, ɛ ɓuɗya ɓomɔ tikɛ temɔ nɛ nyɛ, kɛto ɓo ɓɛŋma mɛyekambiyɛ mɛte yi nyɛ ɗikima kelɔ kɛ́.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 Yasi wɛtɛ, Yesus tì tikɛ temɔ kɛ yan na, kɛto a ɓa̧ kɛ duwɛ ɓo hɛnɛ kandɛ nyiŋɔ to kumɔ nyɛy kol.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Kɛ yenɛ, yo tì ɓɛ nde, wɛtɛ mumɔ pâŋ pa lɛpɔ yiŋa yaŋa te yi mɔ te duwa̧ kɛ kasi wɛtɛ mumɔ nyɛ nyɛ na. Kɛto nyɛ nɛ ŋguru wenɛ duwa̧ yasi te yi ɗiyɛ kɛ mɔy temɔ mumɔ kɛ́.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.