João 18
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Kɛ Yesus ma si lɛpina ɗete kɛ́, ɛ nyɛ pundɛ kwa̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ̀ kɛ ŋginjɛ mɔnɔ soy te yi Sedrɔŋ. Wɛtɛ ŋgwaŋ ɓa̧ womɛte, ɛ Yesus kwa̧ nyiŋɛ mɔy ŋgwaŋ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Yudas, mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ duwa̧ sendi mbɛy yinɔri, kɛto Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɗikima kɛ̀ wesiɗya mate.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Ɛ Yudas ɓu̧ njɔŋ ɓesɔja nɛ̀ ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ ɗya̧ nɔ. Yo ɓe ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ *Ɓefarisɛ̧ tomɛ ɓo. Ɓo ka̧ nɛ mɛlambo nɛ̀ mɛnyan nɛ̀ mɛjɔlɛ mɛ ɗyambi.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Yesus ma duwɛ yasi hɛnɛ te yi yâkaŋgwɛ ɗya̧ nyɛ kɛ́. Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ mbɔmbu yan diyɛ ɓo nde: «Wunɛ sáŋ nda?»
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ sáŋ Yesus te mɔ Nasarɛt.» Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo mi.» Yinɔri Yudas mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ ɓa̧ ɓenɛ ɓotu ɓenɔri.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Kɛ Yesus ma lɛpɔ nyɛ ɓo nde: ‹Yo mi› kɛ́, ɛ ɓo yɔkwɛ nɛ kɔŋ ɓalɔ kɛ mɛnɛti nɛ mbelele.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Ɛ Yesus ɓasiɗye diyɛ ɓo nde: «Wunɛ sáŋ nda?» Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Wusɛ sáŋ Yesus te mɔ Nasarɛt.»
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «’Mi tì si lɛpɔ nyɛ wunɛ nde, yo mi na? Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ sáŋ mi, wunɛ tîki ɓotu ɓete ɓaka, nɛ́ ɓo kwa̧.»
8 Jesus disse:
9 A lɛ́pi ɗete, nɛ́ lɛpi te yi nyɛ ma lɛ́pi kɛ́ si tondu. A ma lɛ́pi nde: ‹Kɛ njoka ɓotu ɓete yi wɛ nya mi ɓaka, mi tì kelɛ nde, wɛtɛ nɛ wɛtɛ yâmbila na.›
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Simɔn Piyɛr ɓa̧ nɛ kafa. Ɛ nyɛ sutɛ yo kɔtɔ nɛ mɔ mɛsay mɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ pɛsɔ tɔ nɛ ɛ mbam ɓɔ ɓetɛ kɛ mɛnɛti. Ɗinɔ mɔ mɛsay te ɓa̧ nde Malkus.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Piyɛr nde: «Yɔkiɗya kafa yɔ sɔmɔ kɛ ɓambi te. ’Wɛ táka ka nde, mi ɗîy kinɛ hɔɓiye pelɔ mɛbɔnɛ te yi Da nya mi nde, mi hɔ̂ɓiya kɛ́?»
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ndana, ɛ ɓesɔja nɛ̀ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja nɛ̀ Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɗikima ɓakiɗye mbanjɔ Njambiyɛ ɓaka nje ɓiye Yesus wotɔ nyɛ.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ pa kɛ̀ nɔ kɛ yi Hana te ki nɛ Kayif. A ɓa̧ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ kɛ sew te ɛte.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Yo Kayif te ɛ nya Ɓeyudɛn ŋgitɛ lɛpɔ nde: ‹Yo kimɔte nde, mumɔ wɛtɛ gwâki kɛ numbu kandɔ.›
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Simɔn Piyɛr ɓenɛ wɛtɛ jekɛ ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ Yesus. Nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ duwa̧ jekɛ te kimɔte. Ɛ jekɛ te nyiŋɛ kɛ tu̧ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓenɛ Yesus.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Yasi wɛtɛ, ɛ Piyɛr tika kɛ numɛy ndoko. Ɛ jekɛ te ɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ duwa̧ kɔ pundɛ kɛ̀ lɛpina nyɛ nya te ɛ ɓa̧ sana mate ɛ ɓa̧ kɛ ɓakiɗye numɛy kɔ. Ɛ jekɛ te nyinje Piyɛr kɛ mɔy ndoko.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Ɛ nya te nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ Piyɛr nde: «’Wɛ yeti sendi gba wɛtɛ jekɛ mbam kɔ na?» Ɛ Piyɛr lɛpɛ nde: «Ko na.»
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Ɗuku ɓa̧ kɛ kwa̧, ɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ ɓotu ɓe ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ joŋgwɛ ɗitɛ nɛ mɛma mɛ ɗitɛ kwa̧ wɛtina. Ɛ Piyɛr kwa̧ sendi ɗiyɔ kɛ njoka yan wɛtina ɗitɛ ɓenɛ ɓo.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Ndana, ɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ kandɛ diyna Yesus mɛdiyan kɛ kasi ɓejekɛ ɓenɛ nɛ̀ kɛ kasi yasi te yi nyɛ ɗikima teɗye ɓomɔ kɛ́.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mi ɗikima lɛpina nɛ gbas gbas nyɛ ɓomɔ kɛ puyɛ. Mi ɗikima teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kpo nɛ kpo kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya nɛ̀ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kɛ mbɛy te yi Ɓeyudɛn hɛnɛ ɗiki wesiɗya kɛ́. Mi tì lɛpɛ yiŋa yaŋa sɔɗyate na.
20 E Jesus respondeu:
21 Kɛto ŋge yi wɛ diyɛ mi mɛdiyan kɛ́? Diya ɓotu ɓete ɓe wokuma mi kɛ lɛpina ɓaka, nɛ́ ɓo lɛpi yasi te yi mi lɛpima nyɛ ɓo kɛ́. Ɓotu ɓete duwa̧ yasi te yi mi lɛpima kɛ́ kimɔte.»
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Kɛ Yesus ma lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ wɛtɛ mɔ ɓakiɗya mbanjɔ Njambiyɛ te ɛ ɓa̧ kɛ kɛki nɛ kɔ nyɛ nyɛ ɓanji kɛ pokɔ lɛpɔ nde: «’Yo ɗete yi wɛ yeŋsa nyɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ?»
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, mi lɛpinama ɓeyate, teɗya yasi te yi mi lɛpima ɓeyate kɛ́. Ma ŋgɛ ɓɛ nde, mi lɛpinama kimɔte, wɛ njáki nyɛ mi ɓanji kɛ pokɔ kɛto ŋge?»
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Ɛ Hana nje kwaŋɗye Yesus ndi wotunate kɛnjɛ Kayif te nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Kɛ ŋgimɔ te yinɔri Simɔn Piyɛr ɓa̧ ndi womɛte kɛ wɛtina ɗitɛ. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «’Gba wɛ sendi yeti wɛtɛ jekɛ wenɛ na?» Ɛ nyɛ tonɛ lɛpɔ nde: «Ko na.»
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Ɛ wɛtɛ mɔ mɛsay mɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɛ ɓa̧ nɛ jaɗyɛ ɓenɛ mbam te ɛ Piyɛr pɛsima tɔ nɛ kɔ lɛpɛ nde: «’Mi tì ɓɛŋɛ gba wɛ wúnɛ nyɛ kɛ ŋgwaŋ na?»
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Ɛ Piyɛr tonɛ sendi, yaka nɛ mbam kuɓɛ kɛ kɔkɔ.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo ɓu̧ Yesus wulɛ nɔ kɛ̀ yi Kayif kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ Pilat te nyaŋgwɛ kum. Yinɔri yo ɓa̧ ɓemɛŋmɛnɛ nɛ sut. Ɓo nɛ ŋguru wan tì nyiŋɛ mɔy tu̧ na, kambɔ yo mɛ nje ɓɛ yasi sɛmbɔ kɛ yan, ɓo mɛ nje ɗiyɔ kinɛ ɗye mɛɗye mɛ jesɔ *Paska yan na.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Ɛ Pilat pundɛ kɛ̀ dolɔ ɓo mate lɛpɔ nde: «Yo kwalɔ ɓeya yasi te nda yi wunɛ lɛpɛ nde, mbam kɔ kelma kɛ́?»
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «A má ɗiy kinɛ ɓɛ nyaŋgwɛ mɔ kelna ɓeya mɛkele na, ma wusɛ tì ɓu̧ nyɛ kaŋɛ nyɛ wɛ na.»
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Ɛ Pilat lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun ɓôŋ nyɛ kɛ̀ pɛsɔ lɛpi nɛ ɓeŋgwɛ mɛmboŋga mun.» Ɛ Ɓeyudɛn yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mɛmboŋga musu yeti kɛ nyɛ wusɛ ɗeti nde, wusɛ wôku mumɔ na.»
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Ɓo lɛpinama ɗete, nɛ́ lɛpi te yi Yesus lɛpima kɛ kasi kwalɔ sɔŋ te yi nyɛ yâkaŋgwɛ saŋgwa nɔ kɛ́ si tondu.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Ndana, ɛ Pilat yɔkwɛ nɛ kɔkɔ nyiŋɛ tu̧ jeɓa Yesus diyɛ nyɛ nde: «’Yo wɛ, kumande Ɓeyudɛn?»
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «’Yo wɛ nɛ ŋguru wɔ lɛpɛ ɗete, ho nde, ɓaŋa ɓomɔ lɛpɛ ɗete nyɛ wɛ kɛ kasi mbɛ?»
34 Jesus respondeu:
35 Ɛ Pilat yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ ɓɛŋma nde, mi Ɓeyudɛn? Yo ɓotu ɓe kandɔ yɔ nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓu̧ wɛ kaŋɛ nyɛ mi. Wɛ kelma yasi te nda?»
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «*Kandɔ ɗyembɛ ti wúla kɛ mɛnɛti maka na. Kandɔ ɗyembɛ má wula kɛ mɛnɛti maka, ma ɓotu ɓe mɛsay ɓembɛ loŋma ɗyambi kɛto mbɛ, kambɔ ɓomɔ mɛ nje ɓu̧ mi nyɛ kɛ mɔy mɛɓɔ mɛ Ɓeyudɛn. Yasi wɛtɛ, Kandɔ te yembɛ ti wúla kɛ mɛnɛti maka na.»
36 Jesus respondeu:
37 Ɛ Pilat diyɛ nyɛ nde: «’Wɛ gbate kumande?» Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Yo nda yi wɛ lɛpɛ kɛ́, mi kumande. Mi jaɗya, mi nja̧ kɛ mɛnɛti maka yí nje teɗye ɓomɔ mɛyasi kɛ kasi gbakasi. Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓeŋgwɛ lɛpi te yi ɓɛ gbakasi kɛ wokɔ yasi te yi mi lɛpɛ kɛ́.»
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Ɛ Pilat diyɛ nyɛ nde: «Gbakasi, yo ŋge?» Kɛ Pilat ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓasiɗye pundɔ kɛ̀ dolɔ Ɓeyudɛn lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mi tì dolɛ mbɛ yiŋa mɛjɔsɔ kɛ yotu mbam kɔ yi yakama kelɔ nde, a sɔ̂mbu mɛbɔnɛ kɛto te na.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Yasi wɛtɛ, yo mɛ kɛ mɛkiyɔ mun nde, kɛ jesɔ *Paska yun hɛnɛ, mi kɛ̂ soŋa ɓɔ nɛ wɛtɛ mɔ jɔɓɔ yɔkiɗye nyɛ nyɛ wunɛ. ’Ɗete, wunɛ kwáɗyikwɛ nde, mi sôŋa ɓɔ nɛ kumande Ɓeyudɛn yɔkiɗye nyɛ nyɛ wunɛ?»
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Ɛ ɓo kala kembiɗya lɛpɔ nde: «Ɓɛ, yeti nyɛ na! Hɛ kwáɗyikwɛ su Barabas.» Barabas ɓa̧ nyaŋgwɛ mɔ ɓeya mɛkele.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.