João 13

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Misi pupɛ yo ɓa̧ nde, ɓo ta kelɔ jesɔ *Paska. Yesus duwa̧ nde, ŋgimɔ nɛ ma ɗya̧, ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɗuwɛ nɔ kɛ mɛnɛti maka kɛ̀ pɛ yi Da. A ɓa̧ kɛ kwaɗyɛ ɓotu ɓenɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɛnɛti maka ɓaka mɛtu hɛnɛ. A kwaɗya ɓo kumɔ kɛ njena mɛtu mɛnɛ kɛ mɛnɛti.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Yesus ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓekoko. Yinɔri *Kum ɓeya mɛkele ma nyɛ ɓeya mɛtakɛ kɛ temɔ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot nde, a ɗyâŋgwɛ Yesus.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Yesus duwa̧ nde, Da ma nyɛ nyɛ ɗeti te yi namɔ mɛyasi hɛnɛ. A duwa̧ sendi nde, a wúla kɛ yi Njambiyɛ nje nɔ, a ta yɔkwɛ kɛ̀ pɛ yenɛ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ mbɛy mɛɗye soŋɛ nyaŋgwɛ lambɔ te yi ɓa̧ kɛ yotu nɛ kɛ̀ tikɔ nɛ naŋ. Ɛ nyɛ ɓu̧ yiŋa kum lambɔ wotɔ kɛ jon.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Ndana, ɛ nyɛ ɓu̧ mɔrɔku kumbɛ kɛ wɛtɛ pan nyɛ ɓɔ kɛ weyna mɛkol mɛ ɓejekɛ ɓenɛ nje titɔ nɛ kum lambɔ te yi ɓa̧ kɛ jon nɛ kɛ́.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Ɛ nyɛ nje kumɔ kɛ yi Simɔn Piyɛr. Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo gba wɛ kɛ kwaɗyɛ weyɛ mɛkol mɛmbɛ?»
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti kɛ ɓiye to yasi te yi mi kelɛ ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta nje ɓiye yo wɛtɛ yesɔ.»
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ko wɛ tí weyɛ mɛkol mɛmbɛ wɛtɛ yesɔ na.» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mi ti weyɛ mɛkol mɔ na, nam siyma sinɛ wɛ.»
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ tî weya ndi mɛkol siyɛ na, weya sendi mɛɓɔ nɛ̀ to.»
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ si weya nɛ yotu hɛnɛ, siya yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ kɔŋte, yo ndi weyna gbɛla mɛkol, kɛto yotu nɛ mɛ pupunate. Ma wunɛ mɛ yun pupunate. Yasi wɛtɛ, yeti wunɛ hɛnɛ na.»
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Yo nde, Yesus duwa̧ mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ, yori yi nyɛ lɛpima nde: ‹Wunɛ hɛnɛ yeti pupunate› kɛ́.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Ndana, kɛ Yesus ma si weyɛ mɛkol man kɛ́, ɛ nyɛ tɔkɛ lambɔ nɛ lɛŋɛ nje kwa̧ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛɗye lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ ɓiyma to yasi te yi mi kelma ndana nɛ wunɛ kɛ́?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Yi wunɛ jeɓa mi nde yekele ho nde kumande kɛ́, yo gbakasi, mi gbate yekele nɛ̀ kumande.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, mi kumande, mi yekele weyma mɛkol mun, wunɛ sendi, wunɛ yâkaŋgwɛ weyɛ mɛkol mun tandɛ yun.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Yo nde, mi teɗya wunɛ nda yi wunɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ́, nɛ́ wunɛ kel sendi nda yi mi kelma nɛ wunɛ kɛ́.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kinɛ wɛtɛ mɔ mɛsay ɛ kwaŋma masa wenɛ na. Sendi, kinɛ wɛtɛ mɔ te yi ɓo tomɛ nyɛ tomɔ kwaŋma mɔ te ɛ tomma nyɛ kɔ na.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Nda wunɛ ma duwɛ ɗete kɛ́, ŋgɛ wunɛ kelɛ ɗete, wunɛ ta ɓɛ nɛ mɛsosa.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 «Mi ti lɛ́pi nɛ wunɛ hɛnɛ na, mi duwa̧ gba ɓotu ɓete ɓe mi tɔkuma ɓaka. Yasi wɛtɛ, mɛlɛpi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ yâkaŋgwɛ si tondɔ. Yo kɛtinate nde: ‹Mɔ te yi sinɛ nyɛ ɗyena ndi wɛtɛ kɔ ɓoŋma ɗyambi suŋgwɛ nɛ mi.›
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Ma yokɛ yi mi kandɛ lɛpɔ ndana nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi ɓeya yasi tì pa ɗya̧ kɛ́. Simande kɛ ŋgimɔ te yi yo ta ɗya̧ kɛ́, nɛ́ wunɛ tiki temɔ nde, yo mi mɔ te yi mi ɗikima lɛpɔ nɔ kɔ.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔ te ɛ ɓu̧ mumɔ hɛnɛ te yi mi tomɛ kɔ kimɔte, mɔ te ɓóŋ mi. Sendi, mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, mɔ te ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, temɔ nɛ tì ɓɛ nɛ tɛ kɛ kɔŋte na, ɛ nyɛ lɛpɛ nɛ saŋsaŋ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun ta ɗyaŋgwɛ mi.»
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Ɛ lɛpi ɓanɛ ɓejekɛ, ɛ ɓo ɓɛŋna tandɛ yan nɛ hɛlɛ hɛlɛ hɛlɛ kinɛ duwɛ mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ na.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Yinɔri wɛtɛ jekɛ te yi Yesus ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ mbɛy mɛɗye kɛ kɛki Yesus.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Ɛ Simɔn Piyɛr yɛsiɗyɛ misi nyɛ nyɛ nde, a dîya Yesus, na lɛpi mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ɛ jekɛ te lɛŋgwɛ yotu kɛnjɛ pulɔ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ lɛ́pi yasi kɛ nɛ nda?»
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Mɔ te yi mi ta ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ nyɛ kɔ, mɔ te ru.» Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kɛ Yesus ma kaŋɛ ndi yo nyɛ nyɛ ɗekɛ kɛ́, ɛ *Satan nyiŋɛ temɔ Yudas. Ɛ Yesus nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yasi te yi wɛ takɛ kelɔ kɛ́, kelɔ yo nɛdɔ.»
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mbɛy mɛɗye ɓaka tì ɓiye to lɛpi te yi nyɛ lɛpima nyɛ Yudas kɛ́ na.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Yo nde, ɓaŋa takima nde, nda yo Yudas ɓakiɗye kpoŋgi mɔni kɛ́, Yesus lɛ́pi yari nyɛ nyɛ nde, a ɓɔ̂m mɛyasi mɛte yi yo ta kamɛ ɓo kɛ jesɔ kɛ́, ho nde, a nyɛ̂ki yiŋa yasi nyɛ ɓotu ɓe ŋgwɛtɛ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Kɛ Yudas ma kɛnjɛ ndi ɓɔ ɓiye nɛ mampa yinɔri kɛ́, ɛ nyɛ pundɛ nɛ put kwa̧. Yo ɓa̧ nɛ tu.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Kɛ Yudas ma si pundɔ kwa̧ kɛ́, ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Ndana Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛ *Mɔnɔ mumɔ. Sendi, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ, a ta punjɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ yotu nɛ, Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ. Ŋgimɔ te yi nyɛ ta punjɛ nɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ́ ɓukwa̧ nɛ mbɛt.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Wunɛ ɓɔnɔ, mi ndi nɛ mɔnɔ ŋgimɔ nɛ mbɛt yí kwaŋɗye sinɛ wunɛ. Wunɛ ta sa̧ mi. Mi lɛpima nyɛ Ɓeyudɛn nde, wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi kɛ̀ kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte kɛ́ na. Yo ndi kiya mɛlɛpi mɛte yi mi lɛpɛ sendi ndana nyɛ gba wunɛ kɛ́.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Mi kɛ nyɛ wunɛ jɔnja mboŋga, yo nde: Wunɛ kwâɗyaŋgwɛ tandɛ yun nda yi mi kwaɗya nɛ wunɛ kɛ́. Wunɛ sendi, wunɛ kwâɗyaŋgwɛ ɗete.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ŋgɛ wunɛ kwaɗya tandɛ yun, ɓomɔ ta duwɛ nde, wunɛ ɓejekɛ ɓembɛ.»
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yite nde, wɛ kɛ́n we?» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti nɛ ɗeti te yi ɓeŋgwɛ mi kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta disɔ ɓeŋgwɛ mi kɛ yiŋa mɛŋgimɔ.»
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋge ta suŋɔ nde, mi tí ɓeŋgwɛ wɛ ndana kɛ́? Mi nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛto yɔ.»
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wɛ lɛ́pi gba nde, wɛ nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyɔ kɛto mbɛ nde? Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́: Wɛ ta tonɔ kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ njimɛ.»
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.