João 13
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF
1 Misi pupɛ yo ɓa̧ nde, ɓo ta kelɔ jesɔ *Paska. Yesus duwa̧ nde, ŋgimɔ nɛ ma ɗya̧, ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɗuwɛ nɔ kɛ mɛnɛti maka kɛ̀ pɛ yi Da. A ɓa̧ kɛ kwaɗyɛ ɓotu ɓenɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɛnɛti maka ɓaka mɛtu hɛnɛ. A kwaɗya ɓo kumɔ kɛ njena mɛtu mɛnɛ kɛ mɛnɛti.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Yesus ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓekoko. Yinɔri *Kum ɓeya mɛkele ma nyɛ ɓeya mɛtakɛ kɛ temɔ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot nde, a ɗyâŋgwɛ Yesus.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Yesus duwa̧ nde, Da ma nyɛ nyɛ ɗeti te yi namɔ mɛyasi hɛnɛ. A duwa̧ sendi nde, a wúla kɛ yi Njambiyɛ nje nɔ, a ta yɔkwɛ kɛ̀ pɛ yenɛ.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ mbɛy mɛɗye soŋɛ nyaŋgwɛ lambɔ te yi ɓa̧ kɛ yotu nɛ kɛ̀ tikɔ nɛ naŋ. Ɛ nyɛ ɓu̧ yiŋa kum lambɔ wotɔ kɛ jon.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ndana, ɛ nyɛ ɓu̧ mɔrɔku kumbɛ kɛ wɛtɛ pan nyɛ ɓɔ kɛ weyna mɛkol mɛ ɓejekɛ ɓenɛ nje titɔ nɛ kum lambɔ te yi ɓa̧ kɛ jon nɛ kɛ́.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ɛ nyɛ nje kumɔ kɛ yi Simɔn Piyɛr. Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo gba wɛ kɛ kwaɗyɛ weyɛ mɛkol mɛmbɛ?»
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti kɛ ɓiye to yasi te yi mi kelɛ ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta nje ɓiye yo wɛtɛ yesɔ.»
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ko wɛ tí weyɛ mɛkol mɛmbɛ wɛtɛ yesɔ na.» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mi ti weyɛ mɛkol mɔ na, nam siyma sinɛ wɛ.»
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ tî weya ndi mɛkol siyɛ na, weya sendi mɛɓɔ nɛ̀ to.»
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ si weya nɛ yotu hɛnɛ, siya yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ kɔŋte, yo ndi weyna gbɛla mɛkol, kɛto yotu nɛ mɛ pupunate. Ma wunɛ mɛ yun pupunate. Yasi wɛtɛ, yeti wunɛ hɛnɛ na.»
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Yo nde, Yesus duwa̧ mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ, yori yi nyɛ lɛpima nde: ‹Wunɛ hɛnɛ yeti pupunate› kɛ́.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Ndana, kɛ Yesus ma si weyɛ mɛkol man kɛ́, ɛ nyɛ tɔkɛ lambɔ nɛ lɛŋɛ nje kwa̧ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛɗye lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ ɓiyma to yasi te yi mi kelma ndana nɛ wunɛ kɛ́?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Yi wunɛ jeɓa mi nde yekele ho nde kumande kɛ́, yo gbakasi, mi gbate yekele nɛ̀ kumande.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, mi kumande, mi yekele weyma mɛkol mun, wunɛ sendi, wunɛ yâkaŋgwɛ weyɛ mɛkol mun tandɛ yun.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Yo nde, mi teɗya wunɛ nda yi wunɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ́, nɛ́ wunɛ kel sendi nda yi mi kelma nɛ wunɛ kɛ́.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kinɛ wɛtɛ mɔ mɛsay ɛ kwaŋma masa wenɛ na. Sendi, kinɛ wɛtɛ mɔ te yi ɓo tomɛ nyɛ tomɔ kwaŋma mɔ te ɛ tomma nyɛ kɔ na.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nda wunɛ ma duwɛ ɗete kɛ́, ŋgɛ wunɛ kelɛ ɗete, wunɛ ta ɓɛ nɛ mɛsosa.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 «Mi ti lɛ́pi nɛ wunɛ hɛnɛ na, mi duwa̧ gba ɓotu ɓete ɓe mi tɔkuma ɓaka. Yasi wɛtɛ, mɛlɛpi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ yâkaŋgwɛ si tondɔ. Yo kɛtinate nde: ‹Mɔ te yi sinɛ nyɛ ɗyena ndi wɛtɛ kɔ ɓoŋma ɗyambi suŋgwɛ nɛ mi.›
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ma yokɛ yi mi kandɛ lɛpɔ ndana nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi ɓeya yasi tì pa ɗya̧ kɛ́. Simande kɛ ŋgimɔ te yi yo ta ɗya̧ kɛ́, nɛ́ wunɛ tiki temɔ nde, yo mi mɔ te yi mi ɗikima lɛpɔ nɔ kɔ.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔ te ɛ ɓu̧ mumɔ hɛnɛ te yi mi tomɛ kɔ kimɔte, mɔ te ɓóŋ mi. Sendi, mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, mɔ te ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, temɔ nɛ tì ɓɛ nɛ tɛ kɛ kɔŋte na, ɛ nyɛ lɛpɛ nɛ saŋsaŋ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun ta ɗyaŋgwɛ mi.»
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ɛ lɛpi ɓanɛ ɓejekɛ, ɛ ɓo ɓɛŋna tandɛ yan nɛ hɛlɛ hɛlɛ hɛlɛ kinɛ duwɛ mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ na.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Yinɔri wɛtɛ jekɛ te yi Yesus ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ mbɛy mɛɗye kɛ kɛki Yesus.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Ɛ Simɔn Piyɛr yɛsiɗyɛ misi nyɛ nyɛ nde, a dîya Yesus, na lɛpi mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ.
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Ɛ jekɛ te lɛŋgwɛ yotu kɛnjɛ pulɔ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ lɛ́pi yasi kɛ nɛ nda?»
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Mɔ te yi mi ta ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ nyɛ kɔ, mɔ te ru.» Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Kɛ Yesus ma kaŋɛ ndi yo nyɛ nyɛ ɗekɛ kɛ́, ɛ *Satan nyiŋɛ temɔ Yudas. Ɛ Yesus nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yasi te yi wɛ takɛ kelɔ kɛ́, kelɔ yo nɛdɔ.»
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mbɛy mɛɗye ɓaka tì ɓiye to lɛpi te yi nyɛ lɛpima nyɛ Yudas kɛ́ na.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Yo nde, ɓaŋa takima nde, nda yo Yudas ɓakiɗye kpoŋgi mɔni kɛ́, Yesus lɛ́pi yari nyɛ nyɛ nde, a ɓɔ̂m mɛyasi mɛte yi yo ta kamɛ ɓo kɛ jesɔ kɛ́, ho nde, a nyɛ̂ki yiŋa yasi nyɛ ɓotu ɓe ŋgwɛtɛ.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Kɛ Yudas ma kɛnjɛ ndi ɓɔ ɓiye nɛ mampa yinɔri kɛ́, ɛ nyɛ pundɛ nɛ put kwa̧. Yo ɓa̧ nɛ tu.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Kɛ Yudas ma si pundɔ kwa̧ kɛ́, ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Ndana Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛ *Mɔnɔ mumɔ. Sendi, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ, a ta punjɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ yotu nɛ, Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ. Ŋgimɔ te yi nyɛ ta punjɛ nɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ́ ɓukwa̧ nɛ mbɛt.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Wunɛ ɓɔnɔ, mi ndi nɛ mɔnɔ ŋgimɔ nɛ mbɛt yí kwaŋɗye sinɛ wunɛ. Wunɛ ta sa̧ mi. Mi lɛpima nyɛ Ɓeyudɛn nde, wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi kɛ̀ kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte kɛ́ na. Yo ndi kiya mɛlɛpi mɛte yi mi lɛpɛ sendi ndana nyɛ gba wunɛ kɛ́.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Mi kɛ nyɛ wunɛ jɔnja mboŋga, yo nde: Wunɛ kwâɗyaŋgwɛ tandɛ yun nda yi mi kwaɗya nɛ wunɛ kɛ́. Wunɛ sendi, wunɛ kwâɗyaŋgwɛ ɗete.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Ŋgɛ wunɛ kwaɗya tandɛ yun, ɓomɔ ta duwɛ nde, wunɛ ɓejekɛ ɓembɛ.»
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yite nde, wɛ kɛ́n we?» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti nɛ ɗeti te yi ɓeŋgwɛ mi kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta disɔ ɓeŋgwɛ mi kɛ yiŋa mɛŋgimɔ.»
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋge ta suŋɔ nde, mi tí ɓeŋgwɛ wɛ ndana kɛ́? Mi nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛto yɔ.»
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wɛ lɛ́pi gba nde, wɛ nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyɔ kɛto mbɛ nde? Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́: Wɛ ta tonɔ kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ njimɛ.»
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.