João 13
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Misi pupɛ yo ɓa̧ nde, ɓo ta kelɔ jesɔ *Paska. Yesus duwa̧ nde, ŋgimɔ nɛ ma ɗya̧, ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɗuwɛ nɔ kɛ mɛnɛti maka kɛ̀ pɛ yi Da. A ɓa̧ kɛ kwaɗyɛ ɓotu ɓenɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɛnɛti maka ɓaka mɛtu hɛnɛ. A kwaɗya ɓo kumɔ kɛ njena mɛtu mɛnɛ kɛ mɛnɛti.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yesus ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓekoko. Yinɔri *Kum ɓeya mɛkele ma nyɛ ɓeya mɛtakɛ kɛ temɔ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot nde, a ɗyâŋgwɛ Yesus.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesus duwa̧ nde, Da ma nyɛ nyɛ ɗeti te yi namɔ mɛyasi hɛnɛ. A duwa̧ sendi nde, a wúla kɛ yi Njambiyɛ nje nɔ, a ta yɔkwɛ kɛ̀ pɛ yenɛ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ mbɛy mɛɗye soŋɛ nyaŋgwɛ lambɔ te yi ɓa̧ kɛ yotu nɛ kɛ̀ tikɔ nɛ naŋ. Ɛ nyɛ ɓu̧ yiŋa kum lambɔ wotɔ kɛ jon.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Ndana, ɛ nyɛ ɓu̧ mɔrɔku kumbɛ kɛ wɛtɛ pan nyɛ ɓɔ kɛ weyna mɛkol mɛ ɓejekɛ ɓenɛ nje titɔ nɛ kum lambɔ te yi ɓa̧ kɛ jon nɛ kɛ́.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ɛ nyɛ nje kumɔ kɛ yi Simɔn Piyɛr. Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo gba wɛ kɛ kwaɗyɛ weyɛ mɛkol mɛmbɛ?»
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti kɛ ɓiye to yasi te yi mi kelɛ ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta nje ɓiye yo wɛtɛ yesɔ.»
7 Jesus respondeu:
8 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ko wɛ tí weyɛ mɛkol mɛmbɛ wɛtɛ yesɔ na.» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mi ti weyɛ mɛkol mɔ na, nam siyma sinɛ wɛ.»
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ tî weya ndi mɛkol siyɛ na, weya sendi mɛɓɔ nɛ̀ to.»
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ si weya nɛ yotu hɛnɛ, siya yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ kɔŋte, yo ndi weyna gbɛla mɛkol, kɛto yotu nɛ mɛ pupunate. Ma wunɛ mɛ yun pupunate. Yasi wɛtɛ, yeti wunɛ hɛnɛ na.»
10 Aí Jesus disse:
11 Yo nde, Yesus duwa̧ mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ, yori yi nyɛ lɛpima nde: ‹Wunɛ hɛnɛ yeti pupunate› kɛ́.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ndana, kɛ Yesus ma si weyɛ mɛkol man kɛ́, ɛ nyɛ tɔkɛ lambɔ nɛ lɛŋɛ nje kwa̧ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛɗye lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ ɓiyma to yasi te yi mi kelma ndana nɛ wunɛ kɛ́?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Yi wunɛ jeɓa mi nde yekele ho nde kumande kɛ́, yo gbakasi, mi gbate yekele nɛ̀ kumande.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, mi kumande, mi yekele weyma mɛkol mun, wunɛ sendi, wunɛ yâkaŋgwɛ weyɛ mɛkol mun tandɛ yun.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Yo nde, mi teɗya wunɛ nda yi wunɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ́, nɛ́ wunɛ kel sendi nda yi mi kelma nɛ wunɛ kɛ́.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kinɛ wɛtɛ mɔ mɛsay ɛ kwaŋma masa wenɛ na. Sendi, kinɛ wɛtɛ mɔ te yi ɓo tomɛ nyɛ tomɔ kwaŋma mɔ te ɛ tomma nyɛ kɔ na.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Nda wunɛ ma duwɛ ɗete kɛ́, ŋgɛ wunɛ kelɛ ɗete, wunɛ ta ɓɛ nɛ mɛsosa.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 «Mi ti lɛ́pi nɛ wunɛ hɛnɛ na, mi duwa̧ gba ɓotu ɓete ɓe mi tɔkuma ɓaka. Yasi wɛtɛ, mɛlɛpi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ yâkaŋgwɛ si tondɔ. Yo kɛtinate nde: ‹Mɔ te yi sinɛ nyɛ ɗyena ndi wɛtɛ kɔ ɓoŋma ɗyambi suŋgwɛ nɛ mi.›
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ma yokɛ yi mi kandɛ lɛpɔ ndana nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi ɓeya yasi tì pa ɗya̧ kɛ́. Simande kɛ ŋgimɔ te yi yo ta ɗya̧ kɛ́, nɛ́ wunɛ tiki temɔ nde, yo mi mɔ te yi mi ɗikima lɛpɔ nɔ kɔ.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔ te ɛ ɓu̧ mumɔ hɛnɛ te yi mi tomɛ kɔ kimɔte, mɔ te ɓóŋ mi. Sendi, mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, mɔ te ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, temɔ nɛ tì ɓɛ nɛ tɛ kɛ kɔŋte na, ɛ nyɛ lɛpɛ nɛ saŋsaŋ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun ta ɗyaŋgwɛ mi.»
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ɛ lɛpi ɓanɛ ɓejekɛ, ɛ ɓo ɓɛŋna tandɛ yan nɛ hɛlɛ hɛlɛ hɛlɛ kinɛ duwɛ mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ na.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Yinɔri wɛtɛ jekɛ te yi Yesus ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ mbɛy mɛɗye kɛ kɛki Yesus.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ɛ Simɔn Piyɛr yɛsiɗyɛ misi nyɛ nyɛ nde, a dîya Yesus, na lɛpi mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ɛ jekɛ te lɛŋgwɛ yotu kɛnjɛ pulɔ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ lɛ́pi yasi kɛ nɛ nda?»
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Mɔ te yi mi ta ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ nyɛ kɔ, mɔ te ru.» Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kɛ Yesus ma kaŋɛ ndi yo nyɛ nyɛ ɗekɛ kɛ́, ɛ *Satan nyiŋɛ temɔ Yudas. Ɛ Yesus nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yasi te yi wɛ takɛ kelɔ kɛ́, kelɔ yo nɛdɔ.»
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mbɛy mɛɗye ɓaka tì ɓiye to lɛpi te yi nyɛ lɛpima nyɛ Yudas kɛ́ na.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Yo nde, ɓaŋa takima nde, nda yo Yudas ɓakiɗye kpoŋgi mɔni kɛ́, Yesus lɛ́pi yari nyɛ nyɛ nde, a ɓɔ̂m mɛyasi mɛte yi yo ta kamɛ ɓo kɛ jesɔ kɛ́, ho nde, a nyɛ̂ki yiŋa yasi nyɛ ɓotu ɓe ŋgwɛtɛ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Kɛ Yudas ma kɛnjɛ ndi ɓɔ ɓiye nɛ mampa yinɔri kɛ́, ɛ nyɛ pundɛ nɛ put kwa̧. Yo ɓa̧ nɛ tu.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Kɛ Yudas ma si pundɔ kwa̧ kɛ́, ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Ndana Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛ *Mɔnɔ mumɔ. Sendi, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ, a ta punjɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ yotu nɛ, Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ. Ŋgimɔ te yi nyɛ ta punjɛ nɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ́ ɓukwa̧ nɛ mbɛt.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Wunɛ ɓɔnɔ, mi ndi nɛ mɔnɔ ŋgimɔ nɛ mbɛt yí kwaŋɗye sinɛ wunɛ. Wunɛ ta sa̧ mi. Mi lɛpima nyɛ Ɓeyudɛn nde, wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi kɛ̀ kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte kɛ́ na. Yo ndi kiya mɛlɛpi mɛte yi mi lɛpɛ sendi ndana nyɛ gba wunɛ kɛ́.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mi kɛ nyɛ wunɛ jɔnja mboŋga, yo nde: Wunɛ kwâɗyaŋgwɛ tandɛ yun nda yi mi kwaɗya nɛ wunɛ kɛ́. Wunɛ sendi, wunɛ kwâɗyaŋgwɛ ɗete.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ŋgɛ wunɛ kwaɗya tandɛ yun, ɓomɔ ta duwɛ nde, wunɛ ɓejekɛ ɓembɛ.»
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yite nde, wɛ kɛ́n we?» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti nɛ ɗeti te yi ɓeŋgwɛ mi kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta disɔ ɓeŋgwɛ mi kɛ yiŋa mɛŋgimɔ.»
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋge ta suŋɔ nde, mi tí ɓeŋgwɛ wɛ ndana kɛ́? Mi nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛto yɔ.»
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wɛ lɛ́pi gba nde, wɛ nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyɔ kɛto mbɛ nde? Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́: Wɛ ta tonɔ kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ njimɛ.»
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.