João 13

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Misi pupɛ yo ɓa̧ nde, ɓo ta kelɔ jesɔ *Paska. Yesus duwa̧ nde, ŋgimɔ nɛ ma ɗya̧, ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɗuwɛ nɔ kɛ mɛnɛti maka kɛ̀ pɛ yi Da. A ɓa̧ kɛ kwaɗyɛ ɓotu ɓenɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɛnɛti maka ɓaka mɛtu hɛnɛ. A kwaɗya ɓo kumɔ kɛ njena mɛtu mɛnɛ kɛ mɛnɛti.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Yesus ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓekoko. Yinɔri *Kum ɓeya mɛkele ma nyɛ ɓeya mɛtakɛ kɛ temɔ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot nde, a ɗyâŋgwɛ Yesus.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Yesus duwa̧ nde, Da ma nyɛ nyɛ ɗeti te yi namɔ mɛyasi hɛnɛ. A duwa̧ sendi nde, a wúla kɛ yi Njambiyɛ nje nɔ, a ta yɔkwɛ kɛ̀ pɛ yenɛ.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ mbɛy mɛɗye soŋɛ nyaŋgwɛ lambɔ te yi ɓa̧ kɛ yotu nɛ kɛ̀ tikɔ nɛ naŋ. Ɛ nyɛ ɓu̧ yiŋa kum lambɔ wotɔ kɛ jon.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ndana, ɛ nyɛ ɓu̧ mɔrɔku kumbɛ kɛ wɛtɛ pan nyɛ ɓɔ kɛ weyna mɛkol mɛ ɓejekɛ ɓenɛ nje titɔ nɛ kum lambɔ te yi ɓa̧ kɛ jon nɛ kɛ́.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ɛ nyɛ nje kumɔ kɛ yi Simɔn Piyɛr. Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo gba wɛ kɛ kwaɗyɛ weyɛ mɛkol mɛmbɛ?»
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti kɛ ɓiye to yasi te yi mi kelɛ ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta nje ɓiye yo wɛtɛ yesɔ.»
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ko wɛ tí weyɛ mɛkol mɛmbɛ wɛtɛ yesɔ na.» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mi ti weyɛ mɛkol mɔ na, nam siyma sinɛ wɛ.»
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ tî weya ndi mɛkol siyɛ na, weya sendi mɛɓɔ nɛ̀ to.»
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ si weya nɛ yotu hɛnɛ, siya yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ kɔŋte, yo ndi weyna gbɛla mɛkol, kɛto yotu nɛ mɛ pupunate. Ma wunɛ mɛ yun pupunate. Yasi wɛtɛ, yeti wunɛ hɛnɛ na.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Yo nde, Yesus duwa̧ mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ, yori yi nyɛ lɛpima nde: ‹Wunɛ hɛnɛ yeti pupunate› kɛ́.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Ndana, kɛ Yesus ma si weyɛ mɛkol man kɛ́, ɛ nyɛ tɔkɛ lambɔ nɛ lɛŋɛ nje kwa̧ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛɗye lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ ɓiyma to yasi te yi mi kelma ndana nɛ wunɛ kɛ́?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Yi wunɛ jeɓa mi nde yekele ho nde kumande kɛ́, yo gbakasi, mi gbate yekele nɛ̀ kumande.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, mi kumande, mi yekele weyma mɛkol mun, wunɛ sendi, wunɛ yâkaŋgwɛ weyɛ mɛkol mun tandɛ yun.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Yo nde, mi teɗya wunɛ nda yi wunɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ́, nɛ́ wunɛ kel sendi nda yi mi kelma nɛ wunɛ kɛ́.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kinɛ wɛtɛ mɔ mɛsay ɛ kwaŋma masa wenɛ na. Sendi, kinɛ wɛtɛ mɔ te yi ɓo tomɛ nyɛ tomɔ kwaŋma mɔ te ɛ tomma nyɛ kɔ na.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nda wunɛ ma duwɛ ɗete kɛ́, ŋgɛ wunɛ kelɛ ɗete, wunɛ ta ɓɛ nɛ mɛsosa.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 «Mi ti lɛ́pi nɛ wunɛ hɛnɛ na, mi duwa̧ gba ɓotu ɓete ɓe mi tɔkuma ɓaka. Yasi wɛtɛ, mɛlɛpi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ yâkaŋgwɛ si tondɔ. Yo kɛtinate nde: ‹Mɔ te yi sinɛ nyɛ ɗyena ndi wɛtɛ kɔ ɓoŋma ɗyambi suŋgwɛ nɛ mi.›
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ma yokɛ yi mi kandɛ lɛpɔ ndana nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi ɓeya yasi tì pa ɗya̧ kɛ́. Simande kɛ ŋgimɔ te yi yo ta ɗya̧ kɛ́, nɛ́ wunɛ tiki temɔ nde, yo mi mɔ te yi mi ɗikima lɛpɔ nɔ kɔ.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɔ te ɛ ɓu̧ mumɔ hɛnɛ te yi mi tomɛ kɔ kimɔte, mɔ te ɓóŋ mi. Sendi, mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, mɔ te ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, temɔ nɛ tì ɓɛ nɛ tɛ kɛ kɔŋte na, ɛ nyɛ lɛpɛ nɛ saŋsaŋ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun ta ɗyaŋgwɛ mi.»
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ɛ lɛpi ɓanɛ ɓejekɛ, ɛ ɓo ɓɛŋna tandɛ yan nɛ hɛlɛ hɛlɛ hɛlɛ kinɛ duwɛ mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ na.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Yinɔri wɛtɛ jekɛ te yi Yesus ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ mbɛy mɛɗye kɛ kɛki Yesus.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Ɛ Simɔn Piyɛr yɛsiɗyɛ misi nyɛ nyɛ nde, a dîya Yesus, na lɛpi mɔ te yi nyɛ lɛpɛ nɔ kɔ.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Ɛ jekɛ te lɛŋgwɛ yotu kɛnjɛ pulɔ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ lɛ́pi yasi kɛ nɛ nda?»
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Mɔ te yi mi ta ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ nyɛ kɔ, mɔ te ru.» Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa tɔpɛ kɛ mbe njay kaŋɛ nyɛ Yudas te mɔnɔ Simɔn Iskariyot.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kɛ Yesus ma kaŋɛ ndi yo nyɛ nyɛ ɗekɛ kɛ́, ɛ *Satan nyiŋɛ temɔ Yudas. Ɛ Yesus nje ɗiyɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yasi te yi wɛ takɛ kelɔ kɛ́, kelɔ yo nɛdɔ.»
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mbɛy mɛɗye ɓaka tì ɓiye to lɛpi te yi nyɛ lɛpima nyɛ Yudas kɛ́ na.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Yo nde, ɓaŋa takima nde, nda yo Yudas ɓakiɗye kpoŋgi mɔni kɛ́, Yesus lɛ́pi yari nyɛ nyɛ nde, a ɓɔ̂m mɛyasi mɛte yi yo ta kamɛ ɓo kɛ jesɔ kɛ́, ho nde, a nyɛ̂ki yiŋa yasi nyɛ ɓotu ɓe ŋgwɛtɛ.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Kɛ Yudas ma kɛnjɛ ndi ɓɔ ɓiye nɛ mampa yinɔri kɛ́, ɛ nyɛ pundɛ nɛ put kwa̧. Yo ɓa̧ nɛ tu.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Kɛ Yudas ma si pundɔ kwa̧ kɛ́, ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Ndana Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛ *Mɔnɔ mumɔ. Sendi, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ ma punjɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ nje Mɔnɔ, a ta punjɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ yotu nɛ, Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ. Ŋgimɔ te yi nyɛ ta punjɛ nɛ mɛluksa mɛ Mɔnɔ kɛ́ ɓukwa̧ nɛ mbɛt.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Wunɛ ɓɔnɔ, mi ndi nɛ mɔnɔ ŋgimɔ nɛ mbɛt yí kwaŋɗye sinɛ wunɛ. Wunɛ ta sa̧ mi. Mi lɛpima nyɛ Ɓeyudɛn nde, wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi kɛ̀ kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte kɛ́ na. Yo ndi kiya mɛlɛpi mɛte yi mi lɛpɛ sendi ndana nyɛ gba wunɛ kɛ́.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Mi kɛ nyɛ wunɛ jɔnja mboŋga, yo nde: Wunɛ kwâɗyaŋgwɛ tandɛ yun nda yi mi kwaɗya nɛ wunɛ kɛ́. Wunɛ sendi, wunɛ kwâɗyaŋgwɛ ɗete.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Ŋgɛ wunɛ kwaɗya tandɛ yun, ɓomɔ ta duwɛ nde, wunɛ ɓejekɛ ɓembɛ.»
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Ɛ Simɔn Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yite nde, wɛ kɛ́n we?» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti nɛ ɗeti te yi ɓeŋgwɛ mi kɛ mbɛy te yi mi kɛ̀ kɛte ndana kɛ́ na, yasi wɛtɛ, wɛ ta disɔ ɓeŋgwɛ mi kɛ yiŋa mɛŋgimɔ.»
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋge ta suŋɔ nde, mi tí ɓeŋgwɛ wɛ ndana kɛ́? Mi nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛto yɔ.»
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wɛ lɛ́pi gba nde, wɛ nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyɔ kɛto mbɛ nde? Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́: Wɛ ta tonɔ kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na, mbam kuɓɛ má nje kɔkɔ njimɛ.»
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.