Hebreus 3
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT
1 Wunɛ njɔŋ, Njambiyɛ jeɓama sendi wunɛ nde, wunɛ ɓɛ̂ki ɓotu ɓenɛ. Ɗete, wunɛ kâŋa misi yí ɓɛŋɛ ndi nɛ Yesus. Nyɛ mɔ te yi Njambiyɛ tomma kɔ. Nyɛ sendi nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka te yi wusɛ tikɛ temɔ kɛ yenɛ kɛ mbɔmbu ɓomɔ kɔ.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 A tonja mɛsay hɛnɛ kimɔte ndi nda yi mɔ te ɛ tɛmbiɗya nyɛ nya nyɛ nde, a kêl kɛ́. A tonja yo ndi nda yi Mɔyisi kelma kwey kɛ njoka kandɔ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ kɛ́.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Yo nde, kɛ njoka tu̧ nɛ̀ mɔ te ɛ sumɛ yo kɔ, ɓo lúksa mɔ te ɛ sumɛ kɔ, yeti tu̧ na. Kɛ njoka Yesus nɛ̀ Mɔyisi, yo ɗete sendi, yo yakama nde, ɓo lûksa Yesus kwa̧ Mɔyisi.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Tu̧ hɛnɛ, yo mumɔ sumɛ yo, ma ko ɓɛkɔ ɗete, yo Njambiyɛ kelɛ mɛyasi hɛnɛ.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Ŋgɛ ɓɛ Mɔyisi, a tonja mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kimɔte kɛ njoka kandɔ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ nda mɔ mɛsay. Mɛsay mɛnɛ ɓa̧ nde, a kânda lɛpɔ yasi te yi Njambiyɛ ta nje lɛpɔ kɛ mɛtu te yi nje kɛ́.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Ma kɛ ɓɛ *Krist, a tónjukwɛ nɛ mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kimɔte nda Mɔnɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ saŋgwɛ kɔ. Ma ŋgɛ wusɛ kɛ̀ mbɔmbu ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim, ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ te yi nyɛ wusɛ mɛsosa kɛ́ kumɔ kɛ siynate, yite wusɛ tu̧ te.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Yori yi Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 wunɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun kelma ɗetina to suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ kɛ koŋgor ɓoɓɛ nɛ nyɛ kɛ́ na.
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Njambiyɛ nde: Ko ɓɛkɔ nde, ɓo ɓɛŋma mɛkele mɛte yi mi ɗikima kelɔ kɛ mɛsew kamɔni kɛ́, ɓo ɓoɓuma mi yí ɓɛŋɛ nɛ yasi te yi mi ta kelɔ kɛ́.
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Yo kelma nde, mi wôku ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓo, ɛ mi lɛpɛ nde: Mɛŋgimɔ hɛnɛ, mɛtakɛ man lɔndunate nɛ mi. Ko, ɓo tì kwaɗyɛ duwɛ mɛnje mɛmbɛ na.
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Ɗete, mi wokuma ŋgambi, ɛ mi kinja nde, ko ɓo tí nyiŋɛ gba kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛmbɛ na.›
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma ɓaŋa kɛ njoka yun mɛ nje ɗiyɔ kinɛ tikɔ temɔ se kɛ yi Njambiyɛ na. Yo yakama kelɔ nde, ɓo tûm kɔŋ nɛ Njambiyɛ te ɛ nɛ joŋ kɔ.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Ma ɓaka kîta ɓɛsɔ mɛtu hɛnɛ piŋɔ te yi muka te yi wusɛ lɛpɛ nɔ kɛ́ ndi kɛte, kambɔ mɛɓeyɔ mɛ nje seɓile wunɛ yí ɗesɛ nɛ mɛtemɔ mun.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Yo nde, ŋgɛ wusɛ kɛ̀ mbɔmbu ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim, ɓɛ sendi nɛ ɓiɓina temɔ te yi wusɛ ɓa̧ nɔ nɛ mbɔmbu kɛ́ kumɔ kɛ siynate, komɛte, sinɛ ɓe *Krist ta ɓɛ nɛ ŋgaɓiyɛ kɛ mɛyasi hɛnɛ.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Yo ɗete yi mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ, wunɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun kelma ɗetina to suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ kɛ́ na.›
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Ma ɓe nda si wokɔ mɛn Njambiyɛ nje kpalɔ kelɔ yasi te yi kwaɗya temɔ nɛ kɛ́? Yeti ndi kiya ɓotu ɓaka ɓe Mɔyisi punja soŋɛ ɓo hɛnɛ kɛ Ejipt ɓaka kelɛ ɗete na?
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 ’Ma Njambiyɛ ma wóku ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓe nda kɛ mɛsew kamɔni? ’A ti ma wóku ŋgambi suŋgwɛ ndi nɛ kiya ɓotu ɓaka ɓe kelma ɓeya yasi, ɛ ɓo saŋgwa nɛ sɔŋ kɛ mɔy koŋgor ɓaka na?
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 ’Ma Njambiyɛ ma kínjaŋgwɛ nde, ɓe nda tí nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛnɛ? ’Yo ti ma ɓɛ́ŋa ndi kiya ɓotu ɓaka ɓe kelma ɗa mɛtɔ suŋgwɛ nɛ nyɛ ɓaka na?
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Ɗete, hɛ kɛ ɓɛŋɛ nde, Njambiyɛ tì jayɛ nde, ɓo nyîŋa kɛ mbɛy te na, kɛto ɓo tì tikɛ temɔ kɛ yenɛ na.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.