Hebreus 3
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Wunɛ njɔŋ, Njambiyɛ jeɓama sendi wunɛ nde, wunɛ ɓɛ̂ki ɓotu ɓenɛ. Ɗete, wunɛ kâŋa misi yí ɓɛŋɛ ndi nɛ Yesus. Nyɛ mɔ te yi Njambiyɛ tomma kɔ. Nyɛ sendi nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka te yi wusɛ tikɛ temɔ kɛ yenɛ kɛ mbɔmbu ɓomɔ kɔ.
1 Pelo que, santos irmãos, participantes da vocação celestial, considerai o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 A tonja mɛsay hɛnɛ kimɔte ndi nda yi mɔ te ɛ tɛmbiɗya nyɛ nya nyɛ nde, a kêl kɛ́. A tonja yo ndi nda yi Mɔyisi kelma kwey kɛ njoka kandɔ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ kɛ́.
2 como ele foi fiel ao que o constituiu, assim como também o foi Moisés em toda a casa de Deus.
3 Yo nde, kɛ njoka tu̧ nɛ̀ mɔ te ɛ sumɛ yo kɔ, ɓo lúksa mɔ te ɛ sumɛ kɔ, yeti tu̧ na. Kɛ njoka Yesus nɛ̀ Mɔyisi, yo ɗete sendi, yo yakama nde, ɓo lûksa Yesus kwa̧ Mɔyisi.
3 Pois ele é tido por digno de tanto maior glória do que Moisés, quanto maior honra do que a casa tem aquele que a edificou.
4 Tu̧ hɛnɛ, yo mumɔ sumɛ yo, ma ko ɓɛkɔ ɗete, yo Njambiyɛ kelɛ mɛyasi hɛnɛ.
4 Porque toda casa é edificada por alguém, mas quem edificou todas as coisas é Deus.
5 Ŋgɛ ɓɛ Mɔyisi, a tonja mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kimɔte kɛ njoka kandɔ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ nda mɔ mɛsay. Mɛsay mɛnɛ ɓa̧ nde, a kânda lɛpɔ yasi te yi Njambiyɛ ta nje lɛpɔ kɛ mɛtu te yi nje kɛ́.
5 Moisés, na verdade, foi fiel em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que se haviam de anunciar;
6 Ma kɛ ɓɛ *Krist, a tónjukwɛ nɛ mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kimɔte nda Mɔnɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ saŋgwɛ kɔ. Ma ŋgɛ wusɛ kɛ̀ mbɔmbu ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim, ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ te yi nyɛ wusɛ mɛsosa kɛ́ kumɔ kɛ siynate, yite wusɛ tu̧ te.
6 mas Cristo o é como Filho sobre a casa de Deus; a qual casa somos nós, se tão-somente conservarmos firmes até o fim a nossa confiança e a glória da esperança.
7 Yori yi Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ,
7 Pelo que, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 wunɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun kelma ɗetina to suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ kɛ koŋgor ɓoɓɛ nɛ nyɛ kɛ́ na.
8 não endureçais os vossos corações, como na provocação, no dia da tentação no deserto,
9 Njambiyɛ nde: Ko ɓɛkɔ nde, ɓo ɓɛŋma mɛkele mɛte yi mi ɗikima kelɔ kɛ mɛsew kamɔni kɛ́, ɓo ɓoɓuma mi yí ɓɛŋɛ nɛ yasi te yi mi ta kelɔ kɛ́.
9 onde vossos pais me tentaram, pondo-me à prova, e viram por quarenta anos as minhas obras.
10 Yo kelma nde, mi wôku ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓo, ɛ mi lɛpɛ nde: Mɛŋgimɔ hɛnɛ, mɛtakɛ man lɔndunate nɛ mi. Ko, ɓo tì kwaɗyɛ duwɛ mɛnje mɛmbɛ na.
10 Por isto me indignei contra essa geração, e disse: Estes sempre erram em seu coração, e não chegaram a conhecer os meus caminhos.
11 Ɗete, mi wokuma ŋgambi, ɛ mi kinja nde, ko ɓo tí nyiŋɛ gba kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛmbɛ na.›
11 Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso.
12 Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma ɓaŋa kɛ njoka yun mɛ nje ɗiyɔ kinɛ tikɔ temɔ se kɛ yi Njambiyɛ na. Yo yakama kelɔ nde, ɓo tûm kɔŋ nɛ Njambiyɛ te ɛ nɛ joŋ kɔ.
12 Vede, irmãos, que nunca se ache em qualquer de vós um perverso coração de incredulidade, para se apartar do Deus vivo;
13 Ma ɓaka kîta ɓɛsɔ mɛtu hɛnɛ piŋɔ te yi muka te yi wusɛ lɛpɛ nɔ kɛ́ ndi kɛte, kambɔ mɛɓeyɔ mɛ nje seɓile wunɛ yí ɗesɛ nɛ mɛtemɔ mun.
13 antes exortai-vos uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama Hoje, para que nenhum de vós se endureça pelo engano do pecado;
14 Yo nde, ŋgɛ wusɛ kɛ̀ mbɔmbu ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim, ɓɛ sendi nɛ ɓiɓina temɔ te yi wusɛ ɓa̧ nɔ nɛ mbɔmbu kɛ́ kumɔ kɛ siynate, komɛte, sinɛ ɓe *Krist ta ɓɛ nɛ ŋgaɓiyɛ kɛ mɛyasi hɛnɛ.
14 porque nos temos tornado participantes de Cristo, se é que guardamos firme até o fim a nossa confiança inicial;
15 Yo ɗete yi mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ, wunɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun kelma ɗetina to suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ kɛ́ na.›
15 enquanto se diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como na provocação;
16 Ma ɓe nda si wokɔ mɛn Njambiyɛ nje kpalɔ kelɔ yasi te yi kwaɗya temɔ nɛ kɛ́? Yeti ndi kiya ɓotu ɓaka ɓe Mɔyisi punja soŋɛ ɓo hɛnɛ kɛ Ejipt ɓaka kelɛ ɗete na?
16 pois quais os que, tendo-a ouvido, o provocaram? Não foram, porventura, todos os que saíram do Egito por meio de Moisés?
17 ’Ma Njambiyɛ ma wóku ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓe nda kɛ mɛsew kamɔni? ’A ti ma wóku ŋgambi suŋgwɛ ndi nɛ kiya ɓotu ɓaka ɓe kelma ɓeya yasi, ɛ ɓo saŋgwa nɛ sɔŋ kɛ mɔy koŋgor ɓaka na?
17 E contra quem se indignou por quarenta anos? Não foi porventura contra os que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
18 ’Ma Njambiyɛ ma kínjaŋgwɛ nde, ɓe nda tí nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛnɛ? ’Yo ti ma ɓɛ́ŋa ndi kiya ɓotu ɓaka ɓe kelma ɗa mɛtɔ suŋgwɛ nɛ nyɛ ɓaka na?
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão aos que foram desobedientes?
19 Ɗete, hɛ kɛ ɓɛŋɛ nde, Njambiyɛ tì jayɛ nde, ɓo nyîŋa kɛ mbɛy te na, kɛto ɓo tì tikɛ temɔ kɛ yenɛ na.
19 E vemos que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.