Hebreus 3
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Wunɛ njɔŋ, Njambiyɛ jeɓama sendi wunɛ nde, wunɛ ɓɛ̂ki ɓotu ɓenɛ. Ɗete, wunɛ kâŋa misi yí ɓɛŋɛ ndi nɛ Yesus. Nyɛ mɔ te yi Njambiyɛ tomma kɔ. Nyɛ sendi nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka te yi wusɛ tikɛ temɔ kɛ yenɛ kɛ mbɔmbu ɓomɔ kɔ.
1 Por isso, santos irmãos, que participais da vocação celestial, considerai atentamente o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 A tonja mɛsay hɛnɛ kimɔte ndi nda yi mɔ te ɛ tɛmbiɗya nyɛ nya nyɛ nde, a kêl kɛ́. A tonja yo ndi nda yi Mɔyisi kelma kwey kɛ njoka kandɔ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ kɛ́.
2 o qual é fiel àquele que o constituiu, como também o era Moisés em toda a casa de Deus.
3 Yo nde, kɛ njoka tu̧ nɛ̀ mɔ te ɛ sumɛ yo kɔ, ɓo lúksa mɔ te ɛ sumɛ kɔ, yeti tu̧ na. Kɛ njoka Yesus nɛ̀ Mɔyisi, yo ɗete sendi, yo yakama nde, ɓo lûksa Yesus kwa̧ Mɔyisi.
3 Jesus, todavia, tem sido considerado digno de tanto maior glória do que Moisés, quanto maior honra do que a casa tem aquele que a estabeleceu.
4 Tu̧ hɛnɛ, yo mumɔ sumɛ yo, ma ko ɓɛkɔ ɗete, yo Njambiyɛ kelɛ mɛyasi hɛnɛ.
4 Pois toda casa é estabelecida por alguém, mas aquele que estabeleceu todas as coisas é Deus.
5 Ŋgɛ ɓɛ Mɔyisi, a tonja mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kimɔte kɛ njoka kandɔ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ nda mɔ mɛsay. Mɛsay mɛnɛ ɓa̧ nde, a kânda lɛpɔ yasi te yi Njambiyɛ ta nje lɛpɔ kɛ mɛtu te yi nje kɛ́.
5 E Moisés era fiel, em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que haviam de ser anunciadas;
6 Ma kɛ ɓɛ *Krist, a tónjukwɛ nɛ mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kimɔte nda Mɔnɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ saŋgwɛ kɔ. Ma ŋgɛ wusɛ kɛ̀ mbɔmbu ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim, ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ te yi nyɛ wusɛ mɛsosa kɛ́ kumɔ kɛ siynate, yite wusɛ tu̧ te.
6 Cristo, porém, como Filho, em sua casa; a qual casa somos nós, se guardarmos firme, até ao fim, a ousadia e a exultação da esperança.
7 Yori yi Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ,
7 Assim, pois, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 wunɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun kelma ɗetina to suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ kɛ koŋgor ɓoɓɛ nɛ nyɛ kɛ́ na.
8 não endureçais o vosso coração como foi na provocação, no dia da tentação no deserto,
9 Njambiyɛ nde: Ko ɓɛkɔ nde, ɓo ɓɛŋma mɛkele mɛte yi mi ɗikima kelɔ kɛ mɛsew kamɔni kɛ́, ɓo ɓoɓuma mi yí ɓɛŋɛ nɛ yasi te yi mi ta kelɔ kɛ́.
9 onde os vossos pais me tentaram, pondo-me à prova, e viram as minhas obras por quarenta anos.
10 Yo kelma nde, mi wôku ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓo, ɛ mi lɛpɛ nde: Mɛŋgimɔ hɛnɛ, mɛtakɛ man lɔndunate nɛ mi. Ko, ɓo tì kwaɗyɛ duwɛ mɛnje mɛmbɛ na.
10 Por isso, me indignei contra essa geração e disse: Estes sempre erram no coração; eles também não conheceram os meus caminhos.
11 Ɗete, mi wokuma ŋgambi, ɛ mi kinja nde, ko ɓo tí nyiŋɛ gba kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛmbɛ na.›
11 Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso.
12 Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma ɓaŋa kɛ njoka yun mɛ nje ɗiyɔ kinɛ tikɔ temɔ se kɛ yi Njambiyɛ na. Yo yakama kelɔ nde, ɓo tûm kɔŋ nɛ Njambiyɛ te ɛ nɛ joŋ kɔ.
12 Tende cuidado, irmãos, jamais aconteça haver em qualquer de vós perverso coração de incredulidade que vos afaste do Deus vivo;
13 Ma ɓaka kîta ɓɛsɔ mɛtu hɛnɛ piŋɔ te yi muka te yi wusɛ lɛpɛ nɔ kɛ́ ndi kɛte, kambɔ mɛɓeyɔ mɛ nje seɓile wunɛ yí ɗesɛ nɛ mɛtemɔ mun.
13 pelo contrário, exortai-vos mutuamente cada dia, durante o tempo que se chama Hoje, a fim de que nenhum de vós seja endurecido pelo engano do pecado.
14 Yo nde, ŋgɛ wusɛ kɛ̀ mbɔmbu ɗiyɔ nɛ ŋgbiŋgim, ɓɛ sendi nɛ ɓiɓina temɔ te yi wusɛ ɓa̧ nɔ nɛ mbɔmbu kɛ́ kumɔ kɛ siynate, komɛte, sinɛ ɓe *Krist ta ɓɛ nɛ ŋgaɓiyɛ kɛ mɛyasi hɛnɛ.
14 Porque nos temos tornado participantes de Cristo, se, de fato, guardarmos firme, até ao fim, a confiança que, desde o princípio, tivemos.
15 Yo ɗete yi mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ, wunɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun kelma ɗetina to suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ kɛ́ na.›
15 Enquanto se diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração, como foi na provocação.
16 Ma ɓe nda si wokɔ mɛn Njambiyɛ nje kpalɔ kelɔ yasi te yi kwaɗya temɔ nɛ kɛ́? Yeti ndi kiya ɓotu ɓaka ɓe Mɔyisi punja soŋɛ ɓo hɛnɛ kɛ Ejipt ɓaka kelɛ ɗete na?
16 Ora, quais os que, tendo ouvido, se rebelaram? Não foram, de fato, todos os que saíram do Egito por intermédio de Moisés?
17 ’Ma Njambiyɛ ma wóku ŋgambi suŋgwɛ nɛ ɓe nda kɛ mɛsew kamɔni? ’A ti ma wóku ŋgambi suŋgwɛ ndi nɛ kiya ɓotu ɓaka ɓe kelma ɓeya yasi, ɛ ɓo saŋgwa nɛ sɔŋ kɛ mɔy koŋgor ɓaka na?
17 E contra quem se indignou por quarenta anos? Não foi contra os que pecaram, cujos cadáveres caíram no deserto?
18 ’Ma Njambiyɛ ma kínjaŋgwɛ nde, ɓe nda tí nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛnɛ? ’Yo ti ma ɓɛ́ŋa ndi kiya ɓotu ɓaka ɓe kelma ɗa mɛtɔ suŋgwɛ nɛ nyɛ ɓaka na?
18 E contra quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão contra os que foram desobedientes?
19 Ɗete, hɛ kɛ ɓɛŋɛ nde, Njambiyɛ tì jayɛ nde, ɓo nyîŋa kɛ mbɛy te na, kɛto ɓo tì tikɛ temɔ kɛ yenɛ na.
19 Vemos, pois, que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.