Gálatas 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Ma mi kwáɗyikwɛ lɛpɔ nde: Piŋɔ te yi mɔ te ɛ ta tika nɛ mɛlikɔ mɛ saŋgwɛ kɔ ndi mɔnɔsikɛ, ɓenɛ bala ndi wɛtɛ, a tì kwa̧ nyɛ kɛ yaŋa na, ko nde, mɛyasi hɛnɛ ta wokuna nɛ nyɛ wɛtɛ yesɔ.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Yo nde, piŋɔ te yi nyɛ ndi mɔnɔsikɛ, ɓotu ɓete ɓe ɓakiɗye nyɛ nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe pɛmɛ ɓakiɗye mɛyasi mɛnɛ ɓaka ɗiyɛ nɛ nyɛ kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi saŋgwɛ pɛsima kɛ́.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Ko wusɛ, wusɛ ɓa̧ sendi ɗete kɛ ŋgimɔ te yi wusɛ joŋnama nɔ kwey nda ɓɔnɔsikɛ kɛ́. Wusɛ ɗikima ɓeŋgwɛ mɛyasi mɛ mɛnɛti maka yi ɓo ɗikima teɗye wusɛ kɛ mɔy mɛmboŋga kɛ́ nda ɓebala.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Ma kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ pɛsima kɛ́ ma ɗya̧, ɛ nyɛ tomɛ Mɔnɔ wenɛ njesɛ. Yo wɛtɛ nyari ja nyɛ. A jaɗya kɛ njoka Ɓeyudɛn ɓeŋgwɛ mɛmboŋga man kumɔ njena,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 na nje kol nɛ wusɛ ɓotu ɓete ɓe joŋna ɓeŋgwɛ mɛmboŋga mɛte nda ɓebala ɓete ɓaka sendi, nɛ́ Njambiyɛ nje ɓu̧ wusɛ nda ɓɔnɔ ɓenɛ.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Ma ɗete, Njambiyɛ tomma Sisiŋ Mɔnɔ wenɛ njesɛ kɛ mɔy mɛtemɔ musu, kɛto wunɛ mɛ gbate ɓɔnɔ ɓenɛ. Sisiŋ te kɛ kembiɗya nde: ‹*Aba Da!›
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Yite téɗya komɛte nde, wɛ yeti se bala na, wɛ mɛ mɔnɔ. Ma nda wɛ mɛ mɔnɔ kɛ́, wɛ ta ɓɛ sendi nɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ ɓakiɗye tikɛ ɓotu ɓenɛ kɛ́. Yo hɛnɛ mɛkele mɛ Njambiyɛ.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ɗiyma kwey kinɛ kombile duwɛ Njambiyɛ kɛ́, wunɛ ɗikima nyɛ sosu yun kɛ kanna yiŋa gbɛla mɛyasi nda ɓebala ɓete, takɛ nde, yo Njambiyɛ, ase nde, mɛyasi mɛte yeti Njambiyɛ na.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Ma ndana wunɛ sima duwɛ Njambiyɛ kimɔte. Mi kwaɗya lɛpɔ nde: Yo Njambiyɛ kpalɛ duwɛ wunɛ kimɔte. Ɗete, ŋge nje kelɔ ɓa ndana nde, wunɛ yɔ̂kwɛ nɛ kɔkɔ ɓeŋgwɛ sendi sɛkɛ sɛkɛ gbɛla mɔnɔ mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo ɗikima teɗye wunɛ kɛ́? Ŋge kelɛ yi wunɛ kwaɗyɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ nje ɓeŋgwɛ sendi yo nda ɓebala ɓete kɛ́?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Wunɛ kɛ nyɛ misi kɛ mɛmboŋga mɛte yi lɛpɛ kasi jɛsina yiŋa mɛtu nɛ̀ yiŋa mɛŋgwɛndɛ nɛ̀ yiŋa mɛŋgimɔ nɛ̀ yiŋa mɛsew.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Mi nɛ kaŋ kɛte ɓuɗyate nde, mɛsay mɛte yi mi kelma wɔndɔ ɓiriki, nɛ́ mi kam nɛ wunɛ kɛ́ mɛ nje gwe mɛsɛŋgɛ.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Wunɛ njɔŋ, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wunɛ nde: Tiso, wunɛ ɓɛ̂ki nda mi, kɛto mi sendi nda wunɛ. Wunɛ tì kelɛ yiŋa yasi kɔtute suŋgwɛ nɛ mi na.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Wunɛ kɛ duwɛ nde, mi kánda lɛpɔ Kimɔ Tom nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi kɔn dindima nɛ mi kɛ ɗya ɗyun kɛ́.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Kɔn te yi mi ɓa̧ nɔ kɛ́ njaŋgwa wunɛ, yo ɓa̧ nɛ ɗeti te yi nyɛ wunɛ wɔ̧ kelɔ nde, wunɛ yɛ̂lkwɛ mi ho sa mɛsɛri mɛmbɛ. Ma wunɛ tì kelɛ ɗete na, wunɛ kpalma nje ɓu̧ mi nda wunɛ ɓóŋ wɛtɛ jaki Njambiyɛ ho Krist Yesus nɛ ŋguru wenɛ.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 ’Ma mɛsosa mɛte yi wunɛ ɓa̧ nɔ kwey kɛ́ mɛ ɓa we? Mi kɛ kombile lɛpɔ kɛ mbɔmbu yun nde, yo má ɓɛki nde, wunɛ ɗôka gba mɛmisi mun nyɛ mi, ma wunɛ jayma.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 ’Mi mɛ ka muka mɔ pendɔ wun, kɛto mi kɛ lɛpɔ gbakasi nyɛ wunɛ?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ɓotu ɓete ɓe kwaɗyɛ kɔŋgite Kimɔ Tom ɓaka kɛ nyɛ sosu te yi gbamɔ kol wúnɛ ɓo. Yasi te yi ɓo sa̧ kɛ mɔyte kɛ́ yeti kimɔte na. Ma ɓo kél ɗete yí sa̧ nɛ nje te yi ɓakɛ njoka mbɛ sinɛ wunɛ, nɛ́ wunɛ nje nyɛ sosu gbamɔ kol wúnɛ ɓo.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Yo kimɔ yaŋa nde, wunɛ nyɛ̂ki sosu kɛ kelna kimɔ yasi mɛŋgimɔ hɛnɛ, yeti ndi kɛ ŋgimɔ te yi mi ɓɛ kɛ njoka yun kɛ́ na.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Wunɛ ɓɔnɔ, mi ndana nɛ kɔkɔ nda nya te ɛ kɛ wa nɛ mi̧. Mi kɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ mɔy temɔ mbɛ kɛto yun kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ ta ɓɛŋɛ nde, joŋgwɛ ɗyun ma ɓoŋna gbate nɛ yi *Krist.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Mi nɛ nyaŋgwɛ hɛl te yi ɗiyɔ ndana kɛ njoka yun yí duwɛ nda yi mi yakama lɛpina nɔ nyɛ wunɛ kɛ́, kɛto yasi kwaŋma mi, mi yeti kɛ duwɛ yasi te yi mi yakama kelɔ kɛ kasi yun kɛ́ na.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Ma wunɛ ɓotu ɓete ɓe kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ mɛmboŋga nda ɓebala ɓaka, wunɛ lɛ̂pi yasi kɛ nyɛ mi. ’Yite nde, wunɛ yeti kɛ wokɔ yasi te yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Yo nde, yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Abaraham jama ɓɔnɔ ɓembam yiɓa. Nyaŋgwɛ te ɛ mbaŋa ɓa̧ bala, ma nyaŋgwɛ te ɛ wɛtɛ tì ɓɛ bala na.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Yasi wɛtɛ, mɔnɔ te yi nyaŋgwɛ wenɛ ɓa̧ bala kɔ jaɗya nda yi nyari hɛnɛ tɔkɛ nɛ mɔy yí ja nɛ mɔnɔsikɛ kɛ́. Ma yɔru yi nyaŋgwɛ tì ɓɛ bala kɔ jaɗya ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kandima si kpo kɛ́.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Yasi te yi kwaŋnama ɗete kɛ́ kɛ teɗye wusɛ yiŋa ɗimna mɛyasi. Ɓoma ɓaka yiɓa kɛ teɗye wusɛ kwalɔ mɛmbon yiɓa yi Njambiyɛ kelma kɛ́. Wɛtɛ mbon te, yo yɔkɔ yi Njambiyɛ kelma ɓenɛ Mɔyisi kɛ keki Sinayi kɔ. Mbon te mbɛte kél nde, mumɔ ɓɛ̂ki bala. Agar, nya te ɛ ɓa̧ bala kɔ téɗya mbon te mbɛte.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Agar kɔ téɗya sendi keki Sinayi te yi kɛ mɛnɛti mɛ Arabi kɛ́. Nyɛ nda Yerusalɛm te yi ɓomɔ ɗiyɛ kɛte ndana kɛ́, kɛto Yerusalɛm sendi kɛ ɗiyɔ bala ɓenɛ ɓɔnɔ ɓenɛ.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Ma Yerusalɛm te ɛ pɛ ɗyoɓɔ kɔ yeti kɛ ɗiyɔ bala na. Yo Yerusalɛm te mbɛte ɓɛ nyaŋgwɛ wusu.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Yo ɗete nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Wɛ kundu, wɛ nya te ɛ yeti kɛ ja kɔ, sôsaŋgwɛ! Wɛ nya te ɛ tì gwenjila nɛ mi̧ wɛtɛ yesɔ kɔ, sôsaŋgwɛ kpɛsa, kɛto ɓɔnɔ ɓe nya te yi njom paŋma pa kinɔ nyɛ kɔ ta laŋ ɓuyɔ kwa̧ ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ paŋma pa tika nɛ mbam kɔ!›
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Ma wunɛ njɔŋ, kɛ ɓɛ wunɛ, wunɛ gba ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ, kɛto a kpoma ɗete nda yi nyɛ kpoma sendi nɔ kwey kɛ kasi Isak kɛ́.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ma mɔnɔ te yi ɓo jama nyɛ kwey nda yi nyari hɛnɛ tɔkɛ nɛ mɔy yí ja nɛ mɔnɔsikɛ kɔ ɗikima teɗye mɛbɔnɛ nyɛ mɔnɔ te yi ɓo jama nɛ ɗeti te yi Sisiŋ Njambiyɛ kɔ. Yo ndi kɛ kwaŋna sendi muka ɗete.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 ’Njambiyɛ lɛpima nde ŋge kɛ mɔy mɛkana mɛnɛ? A lɛpima nde: ‹Ɗuɗya bala nya kɔ ɓenɛ mɔnɔ wenɛ kwaŋɗye, kɛto mɔnɔ te tí kpokɛ kaɓiɗya mɛlikɔ mɛ saŋgwɛ wɛtɛ yesɔ ɓenɛ mɔnɔ nya te ɛ yeti bala kɔ na.›
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Wunɛ njɔŋ, yo ɗete sendi nde, wusɛ yeti ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ ɓa̧ bala kɔ na. Yasi wɛtɛ, wusɛ ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ yeti bala kɔ.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.