Gálatas 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT
1 Ma mi kwáɗyikwɛ lɛpɔ nde: Piŋɔ te yi mɔ te ɛ ta tika nɛ mɛlikɔ mɛ saŋgwɛ kɔ ndi mɔnɔsikɛ, ɓenɛ bala ndi wɛtɛ, a tì kwa̧ nyɛ kɛ yaŋa na, ko nde, mɛyasi hɛnɛ ta wokuna nɛ nyɛ wɛtɛ yesɔ.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Yo nde, piŋɔ te yi nyɛ ndi mɔnɔsikɛ, ɓotu ɓete ɓe ɓakiɗye nyɛ nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe pɛmɛ ɓakiɗye mɛyasi mɛnɛ ɓaka ɗiyɛ nɛ nyɛ kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi saŋgwɛ pɛsima kɛ́.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Ko wusɛ, wusɛ ɓa̧ sendi ɗete kɛ ŋgimɔ te yi wusɛ joŋnama nɔ kwey nda ɓɔnɔsikɛ kɛ́. Wusɛ ɗikima ɓeŋgwɛ mɛyasi mɛ mɛnɛti maka yi ɓo ɗikima teɗye wusɛ kɛ mɔy mɛmboŋga kɛ́ nda ɓebala.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Ma kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ pɛsima kɛ́ ma ɗya̧, ɛ nyɛ tomɛ Mɔnɔ wenɛ njesɛ. Yo wɛtɛ nyari ja nyɛ. A jaɗya kɛ njoka Ɓeyudɛn ɓeŋgwɛ mɛmboŋga man kumɔ njena,
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 na nje kol nɛ wusɛ ɓotu ɓete ɓe joŋna ɓeŋgwɛ mɛmboŋga mɛte nda ɓebala ɓete ɓaka sendi, nɛ́ Njambiyɛ nje ɓu̧ wusɛ nda ɓɔnɔ ɓenɛ.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Ma ɗete, Njambiyɛ tomma Sisiŋ Mɔnɔ wenɛ njesɛ kɛ mɔy mɛtemɔ musu, kɛto wunɛ mɛ gbate ɓɔnɔ ɓenɛ. Sisiŋ te kɛ kembiɗya nde: ‹*Aba Da!›
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Yite téɗya komɛte nde, wɛ yeti se bala na, wɛ mɛ mɔnɔ. Ma nda wɛ mɛ mɔnɔ kɛ́, wɛ ta ɓɛ sendi nɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ ɓakiɗye tikɛ ɓotu ɓenɛ kɛ́. Yo hɛnɛ mɛkele mɛ Njambiyɛ.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ɗiyma kwey kinɛ kombile duwɛ Njambiyɛ kɛ́, wunɛ ɗikima nyɛ sosu yun kɛ kanna yiŋa gbɛla mɛyasi nda ɓebala ɓete, takɛ nde, yo Njambiyɛ, ase nde, mɛyasi mɛte yeti Njambiyɛ na.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Ma ndana wunɛ sima duwɛ Njambiyɛ kimɔte. Mi kwaɗya lɛpɔ nde: Yo Njambiyɛ kpalɛ duwɛ wunɛ kimɔte. Ɗete, ŋge nje kelɔ ɓa ndana nde, wunɛ yɔ̂kwɛ nɛ kɔkɔ ɓeŋgwɛ sendi sɛkɛ sɛkɛ gbɛla mɔnɔ mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo ɗikima teɗye wunɛ kɛ́? Ŋge kelɛ yi wunɛ kwaɗyɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ nje ɓeŋgwɛ sendi yo nda ɓebala ɓete kɛ́?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Wunɛ kɛ nyɛ misi kɛ mɛmboŋga mɛte yi lɛpɛ kasi jɛsina yiŋa mɛtu nɛ̀ yiŋa mɛŋgwɛndɛ nɛ̀ yiŋa mɛŋgimɔ nɛ̀ yiŋa mɛsew.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Mi nɛ kaŋ kɛte ɓuɗyate nde, mɛsay mɛte yi mi kelma wɔndɔ ɓiriki, nɛ́ mi kam nɛ wunɛ kɛ́ mɛ nje gwe mɛsɛŋgɛ.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Wunɛ njɔŋ, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wunɛ nde: Tiso, wunɛ ɓɛ̂ki nda mi, kɛto mi sendi nda wunɛ. Wunɛ tì kelɛ yiŋa yasi kɔtute suŋgwɛ nɛ mi na.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Wunɛ kɛ duwɛ nde, mi kánda lɛpɔ Kimɔ Tom nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi kɔn dindima nɛ mi kɛ ɗya ɗyun kɛ́.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Kɔn te yi mi ɓa̧ nɔ kɛ́ njaŋgwa wunɛ, yo ɓa̧ nɛ ɗeti te yi nyɛ wunɛ wɔ̧ kelɔ nde, wunɛ yɛ̂lkwɛ mi ho sa mɛsɛri mɛmbɛ. Ma wunɛ tì kelɛ ɗete na, wunɛ kpalma nje ɓu̧ mi nda wunɛ ɓóŋ wɛtɛ jaki Njambiyɛ ho Krist Yesus nɛ ŋguru wenɛ.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 ’Ma mɛsosa mɛte yi wunɛ ɓa̧ nɔ kwey kɛ́ mɛ ɓa we? Mi kɛ kombile lɛpɔ kɛ mbɔmbu yun nde, yo má ɓɛki nde, wunɛ ɗôka gba mɛmisi mun nyɛ mi, ma wunɛ jayma.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 ’Mi mɛ ka muka mɔ pendɔ wun, kɛto mi kɛ lɛpɔ gbakasi nyɛ wunɛ?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Ɓotu ɓete ɓe kwaɗyɛ kɔŋgite Kimɔ Tom ɓaka kɛ nyɛ sosu te yi gbamɔ kol wúnɛ ɓo. Yasi te yi ɓo sa̧ kɛ mɔyte kɛ́ yeti kimɔte na. Ma ɓo kél ɗete yí sa̧ nɛ nje te yi ɓakɛ njoka mbɛ sinɛ wunɛ, nɛ́ wunɛ nje nyɛ sosu gbamɔ kol wúnɛ ɓo.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Yo kimɔ yaŋa nde, wunɛ nyɛ̂ki sosu kɛ kelna kimɔ yasi mɛŋgimɔ hɛnɛ, yeti ndi kɛ ŋgimɔ te yi mi ɓɛ kɛ njoka yun kɛ́ na.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Wunɛ ɓɔnɔ, mi ndana nɛ kɔkɔ nda nya te ɛ kɛ wa nɛ mi̧. Mi kɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ mɔy temɔ mbɛ kɛto yun kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ ta ɓɛŋɛ nde, joŋgwɛ ɗyun ma ɓoŋna gbate nɛ yi *Krist.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Mi nɛ nyaŋgwɛ hɛl te yi ɗiyɔ ndana kɛ njoka yun yí duwɛ nda yi mi yakama lɛpina nɔ nyɛ wunɛ kɛ́, kɛto yasi kwaŋma mi, mi yeti kɛ duwɛ yasi te yi mi yakama kelɔ kɛ kasi yun kɛ́ na.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Ma wunɛ ɓotu ɓete ɓe kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ mɛmboŋga nda ɓebala ɓaka, wunɛ lɛ̂pi yasi kɛ nyɛ mi. ’Yite nde, wunɛ yeti kɛ wokɔ yasi te yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Yo nde, yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Abaraham jama ɓɔnɔ ɓembam yiɓa. Nyaŋgwɛ te ɛ mbaŋa ɓa̧ bala, ma nyaŋgwɛ te ɛ wɛtɛ tì ɓɛ bala na.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Yasi wɛtɛ, mɔnɔ te yi nyaŋgwɛ wenɛ ɓa̧ bala kɔ jaɗya nda yi nyari hɛnɛ tɔkɛ nɛ mɔy yí ja nɛ mɔnɔsikɛ kɛ́. Ma yɔru yi nyaŋgwɛ tì ɓɛ bala kɔ jaɗya ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kandima si kpo kɛ́.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Yasi te yi kwaŋnama ɗete kɛ́ kɛ teɗye wusɛ yiŋa ɗimna mɛyasi. Ɓoma ɓaka yiɓa kɛ teɗye wusɛ kwalɔ mɛmbon yiɓa yi Njambiyɛ kelma kɛ́. Wɛtɛ mbon te, yo yɔkɔ yi Njambiyɛ kelma ɓenɛ Mɔyisi kɛ keki Sinayi kɔ. Mbon te mbɛte kél nde, mumɔ ɓɛ̂ki bala. Agar, nya te ɛ ɓa̧ bala kɔ téɗya mbon te mbɛte.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Agar kɔ téɗya sendi keki Sinayi te yi kɛ mɛnɛti mɛ Arabi kɛ́. Nyɛ nda Yerusalɛm te yi ɓomɔ ɗiyɛ kɛte ndana kɛ́, kɛto Yerusalɛm sendi kɛ ɗiyɔ bala ɓenɛ ɓɔnɔ ɓenɛ.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Ma Yerusalɛm te ɛ pɛ ɗyoɓɔ kɔ yeti kɛ ɗiyɔ bala na. Yo Yerusalɛm te mbɛte ɓɛ nyaŋgwɛ wusu.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Yo ɗete nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Wɛ kundu, wɛ nya te ɛ yeti kɛ ja kɔ, sôsaŋgwɛ! Wɛ nya te ɛ tì gwenjila nɛ mi̧ wɛtɛ yesɔ kɔ, sôsaŋgwɛ kpɛsa, kɛto ɓɔnɔ ɓe nya te yi njom paŋma pa kinɔ nyɛ kɔ ta laŋ ɓuyɔ kwa̧ ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ paŋma pa tika nɛ mbam kɔ!›
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Ma wunɛ njɔŋ, kɛ ɓɛ wunɛ, wunɛ gba ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ, kɛto a kpoma ɗete nda yi nyɛ kpoma sendi nɔ kwey kɛ kasi Isak kɛ́.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Ma mɔnɔ te yi ɓo jama nyɛ kwey nda yi nyari hɛnɛ tɔkɛ nɛ mɔy yí ja nɛ mɔnɔsikɛ kɔ ɗikima teɗye mɛbɔnɛ nyɛ mɔnɔ te yi ɓo jama nɛ ɗeti te yi Sisiŋ Njambiyɛ kɔ. Yo ndi kɛ kwaŋna sendi muka ɗete.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 ’Njambiyɛ lɛpima nde ŋge kɛ mɔy mɛkana mɛnɛ? A lɛpima nde: ‹Ɗuɗya bala nya kɔ ɓenɛ mɔnɔ wenɛ kwaŋɗye, kɛto mɔnɔ te tí kpokɛ kaɓiɗya mɛlikɔ mɛ saŋgwɛ wɛtɛ yesɔ ɓenɛ mɔnɔ nya te ɛ yeti bala kɔ na.›
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Wunɛ njɔŋ, yo ɗete sendi nde, wusɛ yeti ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ ɓa̧ bala kɔ na. Yasi wɛtɛ, wusɛ ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ yeti bala kɔ.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.