Gálatas 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Ma mi kwáɗyikwɛ lɛpɔ nde: Piŋɔ te yi mɔ te ɛ ta tika nɛ mɛlikɔ mɛ saŋgwɛ kɔ ndi mɔnɔsikɛ, ɓenɛ bala ndi wɛtɛ, a tì kwa̧ nyɛ kɛ yaŋa na, ko nde, mɛyasi hɛnɛ ta wokuna nɛ nyɛ wɛtɛ yesɔ.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Yo nde, piŋɔ te yi nyɛ ndi mɔnɔsikɛ, ɓotu ɓete ɓe ɓakiɗye nyɛ nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe pɛmɛ ɓakiɗye mɛyasi mɛnɛ ɓaka ɗiyɛ nɛ nyɛ kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi saŋgwɛ pɛsima kɛ́.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Ko wusɛ, wusɛ ɓa̧ sendi ɗete kɛ ŋgimɔ te yi wusɛ joŋnama nɔ kwey nda ɓɔnɔsikɛ kɛ́. Wusɛ ɗikima ɓeŋgwɛ mɛyasi mɛ mɛnɛti maka yi ɓo ɗikima teɗye wusɛ kɛ mɔy mɛmboŋga kɛ́ nda ɓebala.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Ma kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ pɛsima kɛ́ ma ɗya̧, ɛ nyɛ tomɛ Mɔnɔ wenɛ njesɛ. Yo wɛtɛ nyari ja nyɛ. A jaɗya kɛ njoka Ɓeyudɛn ɓeŋgwɛ mɛmboŋga man kumɔ njena,
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 na nje kol nɛ wusɛ ɓotu ɓete ɓe joŋna ɓeŋgwɛ mɛmboŋga mɛte nda ɓebala ɓete ɓaka sendi, nɛ́ Njambiyɛ nje ɓu̧ wusɛ nda ɓɔnɔ ɓenɛ.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Ma ɗete, Njambiyɛ tomma Sisiŋ Mɔnɔ wenɛ njesɛ kɛ mɔy mɛtemɔ musu, kɛto wunɛ mɛ gbate ɓɔnɔ ɓenɛ. Sisiŋ te kɛ kembiɗya nde: ‹*Aba Da!›
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Yite téɗya komɛte nde, wɛ yeti se bala na, wɛ mɛ mɔnɔ. Ma nda wɛ mɛ mɔnɔ kɛ́, wɛ ta ɓɛ sendi nɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ ɓakiɗye tikɛ ɓotu ɓenɛ kɛ́. Yo hɛnɛ mɛkele mɛ Njambiyɛ.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ɗiyma kwey kinɛ kombile duwɛ Njambiyɛ kɛ́, wunɛ ɗikima nyɛ sosu yun kɛ kanna yiŋa gbɛla mɛyasi nda ɓebala ɓete, takɛ nde, yo Njambiyɛ, ase nde, mɛyasi mɛte yeti Njambiyɛ na.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Ma ndana wunɛ sima duwɛ Njambiyɛ kimɔte. Mi kwaɗya lɛpɔ nde: Yo Njambiyɛ kpalɛ duwɛ wunɛ kimɔte. Ɗete, ŋge nje kelɔ ɓa ndana nde, wunɛ yɔ̂kwɛ nɛ kɔkɔ ɓeŋgwɛ sendi sɛkɛ sɛkɛ gbɛla mɔnɔ mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo ɗikima teɗye wunɛ kɛ́? Ŋge kelɛ yi wunɛ kwaɗyɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ nje ɓeŋgwɛ sendi yo nda ɓebala ɓete kɛ́?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Wunɛ kɛ nyɛ misi kɛ mɛmboŋga mɛte yi lɛpɛ kasi jɛsina yiŋa mɛtu nɛ̀ yiŋa mɛŋgwɛndɛ nɛ̀ yiŋa mɛŋgimɔ nɛ̀ yiŋa mɛsew.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Mi nɛ kaŋ kɛte ɓuɗyate nde, mɛsay mɛte yi mi kelma wɔndɔ ɓiriki, nɛ́ mi kam nɛ wunɛ kɛ́ mɛ nje gwe mɛsɛŋgɛ.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Wunɛ njɔŋ, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wunɛ nde: Tiso, wunɛ ɓɛ̂ki nda mi, kɛto mi sendi nda wunɛ. Wunɛ tì kelɛ yiŋa yasi kɔtute suŋgwɛ nɛ mi na.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Wunɛ kɛ duwɛ nde, mi kánda lɛpɔ Kimɔ Tom nyɛ wunɛ kɛ ŋgimɔ te yi kɔn dindima nɛ mi kɛ ɗya ɗyun kɛ́.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Kɔn te yi mi ɓa̧ nɔ kɛ́ njaŋgwa wunɛ, yo ɓa̧ nɛ ɗeti te yi nyɛ wunɛ wɔ̧ kelɔ nde, wunɛ yɛ̂lkwɛ mi ho sa mɛsɛri mɛmbɛ. Ma wunɛ tì kelɛ ɗete na, wunɛ kpalma nje ɓu̧ mi nda wunɛ ɓóŋ wɛtɛ jaki Njambiyɛ ho Krist Yesus nɛ ŋguru wenɛ.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 ’Ma mɛsosa mɛte yi wunɛ ɓa̧ nɔ kwey kɛ́ mɛ ɓa we? Mi kɛ kombile lɛpɔ kɛ mbɔmbu yun nde, yo má ɓɛki nde, wunɛ ɗôka gba mɛmisi mun nyɛ mi, ma wunɛ jayma.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 ’Mi mɛ ka muka mɔ pendɔ wun, kɛto mi kɛ lɛpɔ gbakasi nyɛ wunɛ?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Ɓotu ɓete ɓe kwaɗyɛ kɔŋgite Kimɔ Tom ɓaka kɛ nyɛ sosu te yi gbamɔ kol wúnɛ ɓo. Yasi te yi ɓo sa̧ kɛ mɔyte kɛ́ yeti kimɔte na. Ma ɓo kél ɗete yí sa̧ nɛ nje te yi ɓakɛ njoka mbɛ sinɛ wunɛ, nɛ́ wunɛ nje nyɛ sosu gbamɔ kol wúnɛ ɓo.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Yo kimɔ yaŋa nde, wunɛ nyɛ̂ki sosu kɛ kelna kimɔ yasi mɛŋgimɔ hɛnɛ, yeti ndi kɛ ŋgimɔ te yi mi ɓɛ kɛ njoka yun kɛ́ na.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Wunɛ ɓɔnɔ, mi ndana nɛ kɔkɔ nda nya te ɛ kɛ wa nɛ mi̧. Mi kɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ mɔy temɔ mbɛ kɛto yun kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ ta ɓɛŋɛ nde, joŋgwɛ ɗyun ma ɓoŋna gbate nɛ yi *Krist.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Mi nɛ nyaŋgwɛ hɛl te yi ɗiyɔ ndana kɛ njoka yun yí duwɛ nda yi mi yakama lɛpina nɔ nyɛ wunɛ kɛ́, kɛto yasi kwaŋma mi, mi yeti kɛ duwɛ yasi te yi mi yakama kelɔ kɛ kasi yun kɛ́ na.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Ma wunɛ ɓotu ɓete ɓe kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ mɛmboŋga nda ɓebala ɓaka, wunɛ lɛ̂pi yasi kɛ nyɛ mi. ’Yite nde, wunɛ yeti kɛ wokɔ yasi te yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Yo nde, yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Abaraham jama ɓɔnɔ ɓembam yiɓa. Nyaŋgwɛ te ɛ mbaŋa ɓa̧ bala, ma nyaŋgwɛ te ɛ wɛtɛ tì ɓɛ bala na.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Yasi wɛtɛ, mɔnɔ te yi nyaŋgwɛ wenɛ ɓa̧ bala kɔ jaɗya nda yi nyari hɛnɛ tɔkɛ nɛ mɔy yí ja nɛ mɔnɔsikɛ kɛ́. Ma yɔru yi nyaŋgwɛ tì ɓɛ bala kɔ jaɗya ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kandima si kpo kɛ́.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Yasi te yi kwaŋnama ɗete kɛ́ kɛ teɗye wusɛ yiŋa ɗimna mɛyasi. Ɓoma ɓaka yiɓa kɛ teɗye wusɛ kwalɔ mɛmbon yiɓa yi Njambiyɛ kelma kɛ́. Wɛtɛ mbon te, yo yɔkɔ yi Njambiyɛ kelma ɓenɛ Mɔyisi kɛ keki Sinayi kɔ. Mbon te mbɛte kél nde, mumɔ ɓɛ̂ki bala. Agar, nya te ɛ ɓa̧ bala kɔ téɗya mbon te mbɛte.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Agar kɔ téɗya sendi keki Sinayi te yi kɛ mɛnɛti mɛ Arabi kɛ́. Nyɛ nda Yerusalɛm te yi ɓomɔ ɗiyɛ kɛte ndana kɛ́, kɛto Yerusalɛm sendi kɛ ɗiyɔ bala ɓenɛ ɓɔnɔ ɓenɛ.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Ma Yerusalɛm te ɛ pɛ ɗyoɓɔ kɔ yeti kɛ ɗiyɔ bala na. Yo Yerusalɛm te mbɛte ɓɛ nyaŋgwɛ wusu.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Yo ɗete nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Wɛ kundu, wɛ nya te ɛ yeti kɛ ja kɔ, sôsaŋgwɛ! Wɛ nya te ɛ tì gwenjila nɛ mi̧ wɛtɛ yesɔ kɔ, sôsaŋgwɛ kpɛsa, kɛto ɓɔnɔ ɓe nya te yi njom paŋma pa kinɔ nyɛ kɔ ta laŋ ɓuyɔ kwa̧ ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ paŋma pa tika nɛ mbam kɔ!›
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Ma wunɛ njɔŋ, kɛ ɓɛ wunɛ, wunɛ gba ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ, kɛto a kpoma ɗete nda yi nyɛ kpoma sendi nɔ kwey kɛ kasi Isak kɛ́.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Ma mɔnɔ te yi ɓo jama nyɛ kwey nda yi nyari hɛnɛ tɔkɛ nɛ mɔy yí ja nɛ mɔnɔsikɛ kɔ ɗikima teɗye mɛbɔnɛ nyɛ mɔnɔ te yi ɓo jama nɛ ɗeti te yi Sisiŋ Njambiyɛ kɔ. Yo ndi kɛ kwaŋna sendi muka ɗete.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 ’Njambiyɛ lɛpima nde ŋge kɛ mɔy mɛkana mɛnɛ? A lɛpima nde: ‹Ɗuɗya bala nya kɔ ɓenɛ mɔnɔ wenɛ kwaŋɗye, kɛto mɔnɔ te tí kpokɛ kaɓiɗya mɛlikɔ mɛ saŋgwɛ wɛtɛ yesɔ ɓenɛ mɔnɔ nya te ɛ yeti bala kɔ na.›
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Wunɛ njɔŋ, yo ɗete sendi nde, wusɛ yeti ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ ɓa̧ bala kɔ na. Yasi wɛtɛ, wusɛ ɓɔnɔ ɓe nya te ɛ yeti bala kɔ.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.