Gálatas 3
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Wuy wunɛ ɓotu ɓe Galasi, wunɛ ka ɓelem! Yo nda ɓa seɓile wunɛ ɗekɛ? ’Mi tì kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nɛ kwɛt kwɛt nda yi ɓo ɓiyma nɛ Yesus Krist ŋgba kɛ kroa kɛ́?
1 Ó gálatas sem juízo! Quem foi que enfeitiçou vocês? Na minha pregação a vocês eu fiz uma descrição perfeita da morte de Jesus Cristo na cruz; por assim dizer, vocês viram Jesus na cruz.
2 Mi ndi nɛ yasi wɛtɛ yi mi kwaɗyɛ diyɛ wunɛ. Wunɛ yêŋsaŋgwɛ nyɛ mi. ’Yo ka kɛto wunɛ kɛ kelɔ mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́, yori yi Njambiyɛ nya nɛ wunɛ Kimɔ Sisiŋ kɛ́? ’Yo yeti kɛto wunɛ lɛŋgwa mɛtɔ tikɔ temɔ kɛ Kimɔ Tom te yi wunɛ wokuma kɛ́ na?
2 Respondam somente isto: vocês receberam o Espírito de Deus por terem feito o que a lei manda ou por terem ouvido a mensagem do evangelho e terem crido nela?
3 ’Wunɛ jekima ɓɛ ɓelem ɗete nan? Wunɛ kandima joŋgwɛ ɗyun kwey kelɔ mɛyasi nɛ ɗeti Kimɔ Sisiŋ. ’Ma wunɛ kɛ kwaɗyɛ nje siɗyɛ kelna mɛyasi ndana kɛ joŋgwɛ ɗyun nɛ ɗeti te yun nɛ ŋguru wun?
3 Como é que vocês podem ter tão pouco juízo? Vocês começaram a sua vida cristã pelo poder do Espírito de Deus e agora querem ir até o fim pelas suas próprias forças?
4 ’Mɛyasi hɛnɛ te yi wunɛ saŋgwama nɔ kɛ́ ɓa̧ gbɛlate kinɛ teɗye wunɛ yiŋa yasi na?
4 Será que as coisas pelas quais vocês passaram não serviram para nada? Não é possível!
5 Njambiyɛ kɛ nyɛ wunɛ Kimɔ Sisiŋ, kelɔ sendi nde, nyaŋgwɛ mɛkele kêlnaŋgwɛ kɛ njoka yun. ’A kél ka ɗete, kɛto wunɛ kɛ kelɔ mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́? ’A ti kél ɗete, kɛto wunɛ lɛŋgwa mɛtɔ tikɔ temɔ kɛ Kimɔ Tom te yi wunɛ wokuma kɛ́ na?
5 Será que, quando Deus dá o seu Espírito e faz milagres entre vocês, é porque vocês fazem o que a lei manda? Não será que é porque vocês ouvem a mensagem e creem nela?
6 Yo ɓa̧ sendi ɗete nɛ Abaraham. A tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ, ɛ Njambiyɛ lɛpɛ nde, a mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ nɛ nje te yite.
6 Lembrem do que as Escrituras Sagradas dizem a respeito de Abraão: “Ele creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
7 Ma ɗete, wunɛ dûkwɛ nde, yo ndi ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka ɓɛ ŋgbak ŋgbak ɓɔnɔ ɓe Abaraham.
7 Portanto, vocês devem saber que os verdadeiros descendentes de Abraão são os que têm fé.
8 Sendi, mɛkana mɛ Njambiyɛ kandima si lɛpɔ nɛ mbɔmbu nde, wɛtɛ yesɔ Njambiyɛ ta pɛsɔ nde, ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka ta ɓɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, kɛto ɓo ta yeŋsa temɔ tikɔ kɛ yenɛ. Yori yi mɛkana mɛ Njambiyɛ kandima si lɛpɔ kimɔ tom nyɛ Abaraham nde: ‹Mɛkandɔ mɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ to mɛnɛti ta ɓɛ nɛ mɛkombila kɛto yɔ.›
8 Antes que isso acontecesse, as Escrituras viram que Deus ia aceitar os não judeus por meio da fé. Por isso, antes de chegar o tempo, elas anunciaram a boa notícia a Abraão, dizendo: “Por meio de você, Deus abençoará todos os povos.”
9 Abaraham tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ, ɛ Njambiyɛ nyɛ nyɛ mɛkombila. Ɗete, ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, Njambiyɛ kɛ nyɛ sendi ɓo mɛkombila ɓenɛ ɓe Abaraham.
9 Abraão creu e foi abençoado; portanto, todos os que creem são abençoados como ele foi.
10 Ma ɓotu ɓete ɓe nyɛ sosu kɛ kelna mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ, takɛ nde, Njambiyɛ ta pɛsɔ nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kɛto te yite ɓaka, ta saŋgwa nɛ mɛkita mɛ Njambiyɛ, kɛto yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mumɔ hɛnɛ ɛ ɗiyɛ kinɛ ɓakiɗye mɛyasi hɛnɛ te yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, kelɔ yasi te yi yo lɛpɛ kɛ́, sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛkita.›
10 Os que confiam na sua obediência à lei estão debaixo da maldição de Deus. Pois as Escrituras Sagradas dizem: “Quem não obedece sempre a tudo o que está escrito no Livro da Lei está debaixo da maldição de Deus.”
11 Yo kɛ kombile ɓɛŋna nɛ saŋsaŋ nde, Njambiyɛ ti pɛ́si nde, mumɔ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, kɛto a kɛ kelɔ mɛyasi mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na. Yo gbate ɗete, kɛto mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Mɔ te yi Njambiyɛ si pɛsɔ nde, a mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kɔ ta ju̧ ndi nɛ nje tikina temɔ te yi nyɛ tikɛ kɛ yenɛ kɛ́.›
11 É claro que ninguém é aceito por Deus por meio da lei, pois as Escrituras dizem: “Viverá aquele que, por meio da fé, é aceito por Deus.”
12 Yo nde, kelna mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ ti wúla kɛ tikina temɔ kɛ yi Njambiyɛ na. Yasi wɛtɛ, yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mɔ te ɛ kelɛ mɛyasi mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ ta ju̧ nɛ nje te yite.›
12 Mas a lei não tem nada a ver com a fé. Pelo contrário, como dizem as Escrituras: “Viverá aquele que fizer o que a lei manda.”
13 Yo ɓa̧ nde, wusɛ sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛkita mɛ Njambiyɛ, kɛto wusɛ tì kelɛ mɛyasi mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na. Ma *Krist nja̧ kolɔ wusɛ saŋgwa nɛ mɛkita kɛ numbu su. Yo ɗete nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mɔ te yi ɓo kɛsɛ nyɛ kɛ jeti kɔ nɛ mɛkita.›
13 Porém Cristo, tornando-se maldição por nós, nos livrou da maldição imposta pela lei. Como dizem as Escrituras: “Maldito todo aquele que for pendurado numa cruz!”
14 Krist Yesus saŋgwama nɛ mɛkita musu, nɛ́ yiŋa mɛkandɔ ɓɛ sendi nɛ mɛkombila mɛte yi Njambiyɛ kpoma nyɛ Abaraham kɛ́, nɛ́ Njambiyɛ nyɛ sendi wusɛ Kimɔ Sisiŋ te yi nyɛ kpoma kɛ́ nɛ nje tikina temɔ te yi wusɛ tikɛ kɛ yenɛ kɛ́.
14 Cristo fez isso para que a bênção que Deus prometeu a Abraão seja dada, por meio de Cristo Jesus, aos não judeus e para que todos nós recebamos por meio da fé o Espírito que Deus prometeu.
15 Wunɛ njɔŋ, nɛ pâŋ pa ɓɛŋɛ nda yi ɓomɔ ɗiki kelɔ nɛ mɛyasi kɛ́. Ŋgɛ mumɔ si nyɛ numbu, kɛtɔ nda yi ɓo yâkaŋgwɛ kaɓɔ nɛ mɛlikɔ mɛnɛ kɛ́, ŋgɛ ɓɛ nde, yasi te yi nyɛ kɛtima kɛ́ yakama nɛ ŋgbeŋ, kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yakama nje yaŋgile sendi yo, ho dokiɗye sendi yaŋa kɛte na.
15 Meus irmãos, vou usar um exemplo da vida diária: quando duas pessoas combinam alguma coisa e assinam um contrato, ninguém pode quebrá-lo ou acrescentar qualquer coisa a ele.
16 Ma Njambiyɛ kpoma mɛyasi nyɛ Abaraham ɓenɛ nday wenɛ. A tì lɛpɛ nde: ‹Ɓenɛ ɓenday ɓenɛ,› nda a lɛ́pi nɛ ɓuɗya ɓomɔ na. A lɛpima ndi kasi mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ, ɛ nde: ‹Wúnɛ nday wɔ,› yite lɛ́pi nɛ *Krist.
16 Pois Deus fez as suas promessas a Abraão e ao seu descendente. Quando as Escrituras dizem que Deus fez as suas promessas a Abraão “e à sua descendência”, elas não querem dizer que se trata de muitas pessoas, mas de uma só, isto é, Cristo.
17 Yasi te yi mi kwaɗyɛ lɛpɔ kɛ́, yo nde: Njambiyɛ kelma mbon kpo mɛyasi mɛte yi nyɛ ta kelɔ kɛ́. Yo yakama nɛ ŋgbeŋ nda yi mumɔ kɛtɛ nɛ mɛkana mɛ kaɓina mɛlikɔ mɛnɛ kɛ́. Ya mɛsew gɔmay yini jɔ kamɔtati kɛ kɔŋte, ɛ Njambiyɛ nje nyɛ yɛy kandɔ Isarayɛl mɛmboŋga mɛnɛ. Ɗete, mɛmboŋga mɛte yeti nɛ ɗeti te yi yaŋgile mbon te kelɔ nde, yasi te yi Njambiyɛ kpoma kɛ́ tî kelnaŋgwɛ se na.
17 O que eu quero dizer é o seguinte: Deus fez uma aliança com Abraão e prometeu cumpri-la. A lei , que foi dada quatrocentos e trinta anos depois, não pode quebrar aquela aliança, nem anular a promessa de Deus.
18 Má ɓɛki nde, Njambiyɛ nyɛ́ki ɓomɔ yasi te yi nyɛ ɓakiɗye tikɛ ɓotu ɓenɛ kɛ́ nɛ nje kelna mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́, ma ɓo ta lɛpɔ komɛte nde, a ti nyɛ́ki ɓomɔ yasi nɛ nje kpona yasi na. Ma kɛ ɓɛ Abaraham, ’Njambiyɛ tì nyɛ nyɛ mɛkombila nɛ nje kpona yasi na?
18 Porque, se aquilo que Deus dá depende da lei, então o que ele dá já não depende da sua promessa. Mas o que Deus deu a Abraão, ele deu porque havia prometido.
19 Ma ŋgɛ ɓɛ ɗete, Njambiyɛ njáki nje nyɛ ɓa mɛmboŋga kɛto ŋge? Yo nde, Njambiyɛ nja̧ nje nyɛ sendi mɛmboŋga kɛ kɔŋte, nɛ́ yo teɗye nɛ saŋsaŋ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo ɗíy ndi yaŋgila mɛmboŋga mɛte yi nyɛ tɛmbiɗye kɛ́. Mɛmboŋga teɗya ɗete kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi nday Abaraham yi Njambiyɛ kpoma yasi kɛ kasi nɛ kɔ nja̧ nje kɛ́. Njambiyɛ kwaŋma nɛ nje ɓejaki yí pelɛ nɛ mɛmboŋga mɛte, ɛ ɓo nje kwaŋɗye yo nyɛ ɓomɔ nɛ nje mumɔ wɛtɛ.
19 Então, por que é que foi dada a lei? Ela foi dada para mostrar as coisas que são contra a vontade de Deus. A lei devia durar até que viesse o descendente de Abraão, pois a promessa foi feita a esse descendente. A lei foi entregue por anjos, e um homem serviu de intermediário.
20 Ma mɔ te ɛ kelɛ mɛsay mɛ njuŋɔ kɛ njoka ɓomɔ yiɓa kɔ ti kél mɛsay ndi kɛto mɔ wɛtɛ na. Ma kɛ yi Njambiyɛ kpoma nɛ yasi nyɛ Abaraham kɛ́, a kelma yo nɛ ŋguru wenɛ kinɛ kwa̧ nɛ mumɔ na.
20 Porém não é preciso haver intermediário quando se está falando de uma só pessoa; e Deus é um só.
21 ’Yite téɗya ka nde, mɛmboŋga kɛ lu̧ ɗyambi nɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ si kpo kɛ́? Ma Njambiyɛ má tɛmbiɗya wɛtɛ mboŋga yi yakama nyɛ mumɔ joŋgwɛ, ma mboŋga te yakama kelɔ sendi nde, Njambiyɛ pɛ̂si nde, mumɔ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kɛto mboŋga te ɛte.
21 Será que isso quer dizer que a lei é contra as promessas de Deus? É claro que não! Porque, se tivesse sido dada uma lei que pudesse dar vida às pessoas, então elas seriam aceitas por Deus por obedecerem a ela.
22 Ma mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ kpalɔ lɛpɔ nde, mɛɓeyɔ sima ɓiye ɓotu ɓe mɛnɛti maka hɛnɛ nda ɓebala ɓenɛ, nɛ́ Njambiyɛ nje nyɛ yasi te yi nyɛ kpoma kɛ́ nyɛ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka. Njambiyɛ ta kelɔ ɗete ndi kɛto tikina temɔ te yi ɓo tikɛ kɛ yi Yesus Krist kɛ́.
22 Porém as Escrituras Sagradas afirmam que o mundo inteiro está dominado pelo pecado, e isso para que as pessoas que creem recebam o que Deus promete aos que têm fé em Jesus Cristo.
23 Nɛ mbɔmbu, piŋɔ te yi Njambiyɛ tì pa teɗye ɓomɔ nje tikina temɔ kɛ yi Yesus Krist na, mɛmboŋga ɓiyma wusɛ nda ɓebala ɗiki pɛmɔ wusɛ nda ɓejɔɓɔ. Mɛyasi kwaŋnama ɗete kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ nja̧ teɗye nɛ wusɛ nje tikina temɔ kɛ yi *Krist kɛ́.
23 Mas, antes que chegasse o tempo da fé, nós éramos prisioneiros da lei, até que fosse revelada a fé que devia vir.
24 Ɗete, mɛmboŋga ɗiyma nda mɔ pɛmna su kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Krist nja̧ nje kɛ́, nɛ́ Njambiyɛ nje pɛsi nde, wusɛ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kɛto tikina temɔ te yi wusɛ tikɛ kɛ yi Krist kɛ́.
24 Assim, a lei ficou tomando conta de nós até que Cristo viesse para podermos ser aceitos por Deus por meio da fé.
25 Ma ŋgimɔ te yi Njambiyɛ sima si teɗye wusɛ nje tikina temɔ kɛ yi Krist kɛ́ sima ɗya̧. Ɗete ndana, mɛmboŋga yeti se mɔ pɛmna su na,
25 Agora que chegou o tempo da fé, não precisamos mais da lei para tomar conta de nós.
26 kɛto wunɛ hɛnɛ mɛ ndana ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ kɛto Krist Yesus, kɛto wunɛ kɛ tikɔ temɔ kɛ yenɛ.
26 Pois, por meio da fé em Cristo Jesus, todos vocês são filhos de Deus.
27 Yo nde, wunɛ ɓomɔ hɛnɛ te yi ɓo tɔpuma kɛ mɔrɔku ɓaka wúnɛ ɓe Krist mɛ saŋgwate. Ndana wunɛ ɓoŋma nyɛ, nyɛ kɛ yotu yun nda yi mumɔ ɓu̧ nɛ lambɔ petɔ nɛ yotu nɛ nɛ piyɛlɛ kɛ́.
27 Porque vocês foram batizados para ficarem unidos com Cristo e assim se revestiram com as qualidades do próprio Cristo.
28 Ɗete, kinɛ se nde, ɓaka Ɓeyudɛn ho ɓaka yeti Ɓeyudɛn na. Kinɛ se nde, ɓaka ɓebala ho ɓaka yeti ɓebala na. Kinɛ nde, ɓaka ɓembam, ho ɓaka ɓomari na. Wunɛ hɛnɛ mɛ ndi wɛtɛ, kɛto wúnɛ ɓe Krist Yesus saŋgwate.
28 Desse modo não existe diferença entre judeus e não judeus, entre escravos e pessoas livres, entre homens e mulheres: todos vocês são um só por estarem unidos com Cristo Jesus.
29 Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ mɛ wókuna nɛ Krist, yite wunɛ ŋgbak ŋgbak ɓenday ɓe Abaraham, komɛte, wunɛ ta ɓɛ nɛ mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ Abaraham ɓenɛ ɓenday ɓenɛ kɛ́.
29 E, já que vocês pertencem a Cristo, então são descendentes de Abraão e receberão aquilo que Deus prometeu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.