Gálatas 2

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yo kwaŋma mɛsew kamɔ jɔ yini kɛ kɔŋte, ɛ mi nje ɓasiɗye tɔkɛ nje ɓendɔ kɛ̀ Yerusalɛm sinɛ Barnabas. Ɛ mi ɓu̧ sendi Tit kɛ̀ nɔ.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Mi ka̧ kɛto Njambiyɛ teɗya mi nde, mi kɛ̂n. Kumɔ Yerusalɛm, ɛ mi lɛpɛ kasi Kimɔ Tom te yi mi pelɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka nyɛ ɓenjɔŋ ɓusu ɓe mate. Ɛ sinɛ nyaŋgwɛ ɓotu ɓete ɓe kɛndɛ nɛ njɔŋ ɓotu ɓe Njambiyɛ mate ɓaka wesiɗya bɛ ndi mi, bɛ ndi ɓo, ɛ mi lɛpɛ kasi te sendi ɗete nyɛ ɓo. Mi kelma ɗete, kambɔ say te yi mi kelma kwey nɛ̀ yi mi kelɛ ndana kɛ̀ nɔ mbɔmbu kɛ́ mɛ nje gwe mɛsɛŋgɛ.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Ma mɔ njɔŋ wombɛ Tit ɓa̧ Ɓegrɛk. Ko ɗete, ɓo tì bandɛ nyɛ nde, ɓo pɛ̂si yotu nɛ yi ɓembam nda Ɓeyudɛn na.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Ɓaŋa ɓotu ɓe ja̧ kɛ lɛpɔ nde, ɓo ɓemaŋ ɓusu. Ɓo mbɔmbilama nyiŋɛ kɛ njoka su, nɛ́ ɓo pɛm yí ɓɛŋɛ nda yi wusɛ sima ɗuwɛ kɛ ɗiyɔ bala kelna mɛyasi mɛte yi mɛmboŋga mɛ Ɓeyudɛn lɛpɛ kɛ́. Wusɛ sima ɗuwɛ kɛ ɗiyɔ te yite, kɛto sinɛ ɓe Krist Yesus mɛ saŋgwate. Ɓotu ɓete kél ɗete, nɛ́ ɓo yɔkiɗye wusɛ tikɔ nɛ kɔkɔ kɛ ɗiyɔ bala te yite.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Wusɛ summa gba kol, ko kinɛ jayɛ gbɛla mɔnɔ lɛpi yan nɛ mbɛt na, nɛ́ Kimɔ Tom te yi lɛpɛ gbakasi kɛ́ tika nɛ jɛm kɛ njoka yun.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Ma kɛ kasi nyaŋgwɛ ɓotu ɓete, ko ɓo ɓɛ̂ki ɓe nyaŋgwɛ ɓete ko ɓo ɓɛ̂ki nan, yeti kasi mbɛ na, kɛto ɓomɔ hɛnɛ ndi wɛtɛ kɛ misi mɛ Njambiyɛ. Ma ndi nde, kɛ yembɛ, ɓotu ɓaka tì nje dokiɗye sendi yiŋa yasi kɛ Kimɔ Tom te yi mi pelɛ kɛ́ na.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Ɓo kpalma ɓɛŋɛ nde, Njambiyɛ kaŋma say pelna Kimɔ Tom nyɛ mi, nɛ́ mi kɛ̀ pel nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka nda yi nyɛ kaŋma nɔ sendi nyɛ Piyɛr, na kɛ̀ pel nyɛ Ɓeyudɛn kɛ́.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Yo nde, kiya mɔ te ɛ kelma mɛsay kɛ temɔ Piyɛr, na nje ɓɛ mɔ tomun wenɛ kɛ njoka Ɓeyudɛn kɔ kelma sendi ɗete nɛ mi, nɛ́ mi nje ɓɛ mɔ tomun wenɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ Yesus Krist ɓaka ɗikima ɓu̧ Jak nɛ̀ Piyɛr nɛ̀ Jaŋ nda kpasa mɛkondu mɛte yi sukɛ tu̧. Ɓotu ɓaka yitati ɓɛŋma gbate nde, Njambiyɛ nyɛ mi kpasa mɛsay mɛte nɛ ŋgikwa. Ɛ ɓo nje sambile mbam ɓɔ nyɛnɔ nɛ mi sinɛ Barnabas yí teɗye nde, sinɛ ɓo mɛ saŋgwate. Ɗete, wusɛ hɛnɛ pɛsima nde, sinɛ Barnabas ta kɛ̀ pelɛ su Kimɔ Tom nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka. Ɓo ta kɛ̀ pelɛ yan nyɛ Ɓeyudɛn.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Siya yasi te yi ɓo lɛpima nyɛ wusɛ, yo nde, wusɛ tâka buka ɓomɔ. Yo gbate yasi te yi mi ɓa̧ kɛ kwaɗyɛ kelɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Ma komɛ Piyɛr nja̧ kɛ̀ Aŋtiyos kɛ́, ɛ mi lɛpina ndeyɛ nyɛ misi nɛ misi, kɛto a jɔsiɗya kɛ yasi te yi nyɛ kelma kɛ́.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Yo nde, a ɗikima ɗyena ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓusu ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka. Ma ndana, kɛ ɓotu ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ ɓenɛ ɓe Jak ɓaka ma ɗya̧ kɛ́, ɛ nyɛ ɓaka nɛ ɓenjɔŋ ɓusu ɓɛte kinɛ wuta se kɛ kɛki yan na, kɛto a ɓa̧ kɛ kambɔ ɓotu ɓete ɓe lɛpɛ nde, ɓo pɛ̂si ɓembam ɓaka.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Ɓaŋa Ɓeyudɛn ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka kelma sendi nda Piyɛr, kol wɛtɛ kɛ ŋgindi, kol wɛtɛ kɛ sombu. Ko mumɔ nda Barnabas, ɓo kelma nde, a nyɛ̂ki sendi kol kɛ mɛkele mɛ likisi te.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Ndana, kɛ mi ma ɓɛŋɛ nde, ɓo yeti kɛ kɛndɔ se ɓeŋgwɛ Kimɔ Tom te yi lɛpɛ gbakasi kɛ́, ɛ mi lɛpɛ nyɛ Piyɛr kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ nde: ‹Wɛ Ɓeyudɛn, ma wɛ kɛ kpalɔ joŋna nda ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka. Wɛ yeti kɛ joŋna nda mɔnɔ Ɓeyudɛn na. ’Ma, wɛ ta nje jeliyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka nde, ɓo ɓêŋgwɛ misɔn Ɓeyudɛn nan?›
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Wusɛ su ɓɔnɔ ɓe kandɔ, ŋgbak ŋgbak ɓɔnɔ Ɓeyudɛn. Ɓesaŋmbambɔ ɓusu tì ɓɛ nɛ pitik kɛ mɔy mɛɓeyɔ nda ɓotu ɓe mɛkandɔ ɓete ɓe ti dúkwɛ Njambiyɛ na.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Ma ko ɗete, wusɛ kɛ duwɛ ndana nde, Njambiyɛ ti pɛ́si nde, mumɔ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kɛto kelna mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na. Yo ndi nɛ nje tikina temɔ te yi mumɔ tikɛ kɛ yi Yesus Krist kɛ́. Yori, wusɛ sendi, wusɛ tikima temɔ kɛ yi Krist Yesus, nɛ́ Njambiyɛ pɛsi nde, wusɛ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kɛto tikina temɔ te yi wusɛ tikɛ kɛ yi Krist kɛ́, yeti kɛto kelna mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na. Yo nde, Njambiyɛ tí pɛsɔ nde, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, kɛto mɔ te kɛ kelɔ mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, wusɛ Ɓeyudɛn kɛ sa̧ nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu Njambiyɛ ndi nɛ nje tikina temɔ kɛ yi Krist, yite téɗya nde, wusɛ sendi, wusɛ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ ndi nda ɓari ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka. ’Ma, yite lɛ́pi ka nde, *Krist sáŋ nde, mɛɓeyɔ ɗɔ̂ku ɗɔkɔ kɛ̀ nɔ mbɔmbu? Ko na.
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Yo nde, ŋgɛ mi nje yɔkwɛ nɛ kɔkɔ ɓeŋgwɛ sendi mɛmboŋga mɛte yi mi sima li̧ kwey kɛ́, yite mi nɛ ŋguru wombɛ mɛ mɔ yaŋgila yasi te yi Njambiyɛ lɛpɛ kɛ́.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Kɛ pay te yi mɛmboŋga, mi ma gwe wulɛ kɛ ɗeti te yi mɛmboŋga nɛ ŋguru wenɛ, nɛ́ mi nje joŋna ndana kelɔ yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ. Ɓo ŋgbama mi sinɛ Krist kɛ kroa.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Mi nɛ joŋ, ma yeti se mi nɛ ŋguru wombɛ ɓɛ nɛ joŋ na, yo Krist ɓɛ nɛ joŋ kɛ yotu mbɛ. Mi kɛ joŋna ndana kɛ mɛnɛti, yasi wɛtɛ, mi jóŋnaŋgwɛ ɗete nɛ nje tikina temɔ kɛ yi Mɔnɔ Njambiyɛ. A kwaɗya mi, nyɛ yotu nɛ nɛ ŋguru wenɛ gwe kɛto mbɛ.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ko mi ti yaka payɛ ŋgikwa te yi Njambiyɛ kelma nɛ mi kɛ́ na. Yo nde, má ɓɛki nde, Njambiyɛ pɛ́si nde, mumɔ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, kɛto kelna mɛkele mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́, ma Krist gwa̧ nɛ gbɛlate.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.