Atos 9

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sol ka̧ ndi nɛ mbɔmbu yí lu̧ ɗyambi nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist ɓaka. A kwaɗya si wo ɓo. Ɗete, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ kɛ yi nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 kɛ̀ diyɛ mɛkana kɛ ɓɔ nɛ, na nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ nɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Damas ɓaka. A kelma ɗete, ta ɓɛ, a ta dolɔ ɓaŋa ɓomɔ, ko mbam ko nyari ɓe kɛ ɓeŋgwɛ nje Kumande Yesus mate, na ɓiy ɓo wotɔ yɔkwɛ nɔ kɛ̀ nɔ Yerusalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Kɛ nyɛ ma tɛmɛ kwa̧ kɛndɔ wuta nɛ Damas kɛ́, semɔ semɔ, yiŋa nyaŋgwɛ mɛjasi wulma kwey panɔ kɛ mbɛy te yi nyɛ ɓa̧ kɛte kɛ́.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ɛ nyɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Sol, Sol, wɛ téɗya mi mɛbɔnɛ kɛto ŋge?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ɛ nyɛ diyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo wɛ nda?» Ɛ mɛn lɛpɛ nde: «Yo mi Yesus yi wɛ teɗye nyɛ mɛbɔnɛ kɔ.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Yasi wɛtɛ tɛma, nyiŋa kɛ mɔy ɗya. Ɓo ta lɛpɔ yasi te yi wɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ́ mate.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ kɛndi ɓenɛ ɓe Sol ɓaka tɛmma numbu kɔɓɔ. Ɓo ɓa̧ kɛ wokɔ mɛn kinɛ ɓɛŋɛ mumɔ na.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ mɛnɛti. Ma ko ɓɛkɔ nde, misi mɛnɛ ɓa̧ ɓutunate, a tì ɓɛ se kɛ ɓɛŋɛ yaŋa na. Ɓo ɓiyma nyɛ ɓiya kɛ ɓɔ kɛ̀ nɔ Damas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 A kelma mɛtu yitati kinɛ ɓɛŋna, kinɛ ɗyena, kinɛ hɔɓiye yaŋa na.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Wɛtɛ mɔ te ɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist nde Ananiyas kɔ ɓa̧ kɛ Damas. Ɛ Kumande Yesus lɛpina nyɛ nyɛ nɛ nje te yi nyɛnɔ jeɓa nyɛ nde: «Ananiyas!» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Mi kɔ, Nyaŋgwɛ Kumande!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Tɛma, kwaŋgɔ kɛ̀ kɛ nje te yi ɓo jeɓa nde Nje te yi nɛ ŋgbeŋ kɔ. Kɛn kɛ tu̧ Yude kɛ̀ diyɛ wɛtɛ mbam nde Sol, mɔ Tars, a ndana kɛ ŋgwɛta.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 A ɓɛŋma nda nyɛnɔ nde, wɛtɛ mbam nde Ananiyas kɛ nyiŋɛ tu̧ nje kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ, na ɓɛŋna nɛ kɔkɔ.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ɛ Ananiyas yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ɓomɔ ɓuɗyate kelma mɛsimɔ mɛ mbam ɛnɔru nyɛ mi. Ɓo yekiɗya ɓeya mɛkele hɛnɛ te yi nyɛ kelma nɛ ɓomɔ ɓɔ kɛ Yerusalɛm kɛ́.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Yikɛ yi nyɛ nja̧ woŋga kɛ́, ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nya nyɛ ɗeti nde, a ɓîya ɓomɔ hɛnɛ ɓe sombile ɗinɔ ɗyɔ ɓaka wotɔ ɓo.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Yasi wɛtɛ, ɛ Kumande Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kɛndɔ, kɛto mi tɔkuma gba mbam te. Mi ta ɓu̧ nyɛ nda jɔlɛ mɛsay mɛmbɛ. A ta lɛpɔ kasi mbɛ nyɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, lɛpɔ nyɛ ɓekumande, lɛpɔ sendi nyɛ kandɔ Isarayɛl.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mi ta teɗye sendi nyɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛte kɛto ɗinɔ ɗyembɛ kɛ́.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ndana, ɛ Ananiyas kwa̧ kumɔ nyiŋɛ tu̧ dolɔ Sol kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ lɛpɔ nde: «Sol maŋmbɛ, Kumande Yesus te ɛ punja yotu nyɛ wɛ kɛ nje kɛ ŋgimɔ te yi wɛ ɓa̧ kɛ nje woŋga kɛ́ tomɛ mi njesɛ. A tomma mi njesɛ kɛ yɔ, nɔ́ ɓɛŋna nɛ kɔkɔ, nɔ́ ɓɛ sendi tondunate nɛ Kimɔ Sisiŋ.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ndana ndana, ɛ yiŋa yasi ɗuwɛ kɛ misi mɛ Sol ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda mɛpay njanjɔ, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi nɛ kɔkɔ. Sol tɛmma, ɛ ɓo tɔpɛ nyɛ kɛ mɔrɔku.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɗyena, ɛ ɗeti nje nyɛ kɛ yotu. Ɛ nyɛ ya mɔnɔ mɛtu ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Damas ɓaka.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Kinɛ kikɔ kɛ́, ɛ nyɛ kandɛ kɛnate kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Damas, pelɛ kasi Yesus nde, nyɛ Mɔnɔ Njambiyɛ.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɗikima wokɔ yasi te yi Sol ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ ɓa̧ numbu nɛ haŋ. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «’Yeti gba mbam kɔ ɛ ɗikima teɗye mɛbɔnɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe sombile ɗinɔ Yesus te kɛ Yerusalɛm kɔ na? A ti njáki woŋga, na nje ɓiy ɓo wotɔ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ na?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Yasi wɛtɛ, Sol ɓa̧ kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom ndana nɛ ɗeti kwa̧ yi mbɔmbu, teɗye gbate nyɛ ɓomɔ nde, Yesus nyɛ *Krist, yɔkɔ ɛ Njambiyɛ tɔkuma. Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ Damas ɓaka tì duwɛ se yasi te yi ɓo yakama lɛpɔ kɛ́ na.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Yo kwaŋnama ɗete yaka ɓuɗya mɛtu, ɛ Ɓeyudɛn sa̧ nje te yi ɓo ta wo nɛ nyɛ.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ɛ nyɛ wokɛ kasi te. Ɓo ɗikima pɛmɔ mɛnumɛy mɛ ɗya tu nɛ yesɔ yí sa̧ nje te yi wo nyɛ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ɗete, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓu̧ nyɛ wɛtɛ yesɔ nɛ tu nyɛ kɛ mɔy nyaŋgwɛ ndɔkɔ kwaŋɗye kɛ to nyaŋgwɛ ndoko te yi ɗikima litɔ ɗya kɛ́ piɗyɛ kɛ kɔŋte.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Kɛ nyɛ ma kwa̧ ɗya̧ kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ nyɛ kwaɗyɛ nyiŋɛ kɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist ɓaka. Ɛ ɓo hɛnɛ gwe wɔ̧, kɛto ɓo tì ɓɛ kɛ tikɔ temɔ nde, a mɛ mɔ te ɛ kɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist gbate na.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ɛ Barnabas nje ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus. Ɛ nyɛ yekiɗye nda yi Sol ɓɛŋma nɛ Kumande Yesus kɛ kɛna Damas, yekiɗye sendi nda yi Kumande Yesus lɛpinama nɔ nyɛ Sol kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ sendi nda yi Sol lɛpima Kimɔ Tom kɛ ɗinɔ Yesus kɛ misi mɛ ɓomɔ kɛ Damas kɛ́.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Ndana, ɛ Sol kandɛ kɛndi ɓenɛ ɓo kɛ mɛmbɛy hɛnɛ te yi ɓo ɗikima kɛ̀ kɛte kɛ Yerusalɛm kɛ́. Ɛ nyɛ ɗiki lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ misi mɛ ɓomɔ kɛ ɗinɔ Nyaŋgwɛ Kumande kinɛ wɔ̧ na.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 A ɗikima lɛpina sendi nyɛ Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɗikima lɛpɔ yan numbu Grɛk ɓaka. Ɓenɛ ɓo ɗikima nyɛ mɛso, ɛ ɓo sa̧ nje te yi wo nyɛ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Kɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ ma wokɔ kasi te kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ tikiɗye kɛ Sesare. Ɛ ɓo kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ Tars.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus kɛ Yuda, kɛ Galile nɛ̀ kɛ Samari ɓaka ɓa̧ hɛnɛ nɛ tɛ. Ɓo ɓa̧ kɛ ɓu̧ ɗyanɔ kɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ̀ nɔ mbɔmbu, ɓakiɗye sendi mɛlɛpi mɛ Kumande Yesus. Kimɔ Sisiŋ ɗikima kelɔ nde, ɓo ɓûy ɓuyɔ kɛ̀ nɔ mbɔmbu.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Piyɛr ɗikima kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ kɛ mɛmbɛy hɛnɛ. Ɛ nyɛ kɛ̀ sendi kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓaka ɓe ɓa̧ kɛ Lida ɓaka.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ɛ nyɛ dolɛ wɛtɛ mbam nde Ene mate. Mbam te ma kelɔ mɛsew yitan jɔ yitati mɛtinɛŋgwɛ kɛ taŋ, kɛto a ma kɔsɔ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ene, Yesus Krist kɛ siɗyɛ kɔsu yɔ. Tɛma, kombila taŋ yɔ.» Ndana ndana, ɛ nyɛ tɛmɛ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ Lida nɛ̀ kɛ Sarɔn ɓaka ɓɛŋma mbam kɔ, ɛ ɓo yeŋsa temɔ tikɔ kɛ yi Kumande Yesus.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Yo ɓa̧ nɛ wɛtɛ nyari ɛ ɗikima ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Yope. Ɗinɔ ɗyenɛ nde Tabita, kɛ numbu Grɛk nde Dɔrkas, yite nde mburu. Nya te ɓa̧ nɛ ŋgikwa ɓuɗyate. A ɗikima nyɛ buka ɓomɔ mɛyasi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Kɛ ŋgimɔ te yinɔri, ɛ nyɛ ɓalɛ nɛ kɔn kwa̧ gwe. Kɛ ɓo ma si weyɛ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo ŋgɛɓɛ nyɛ kɛ tikɔ kɛ wɛtɛ toŋgari kɛ tu̧ kwey kɛ njenate.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Lida ɓa̧ kɛ kɛki Yope. Ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Yope ɓaka wokuma nde, Piyɛr kɛ Lida, ɛ ɓo tomɛ ɓomɔ yiɓa kɛnjɛ kɛ yenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde: ‹Tiso, pa nje nɛdɔ kɛ yusu.›
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ɛ nyɛ tɛmɛ kwa̧ ɓenɛ ɓo. Kɛ nyɛ ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ toŋgari te kɛ kwey. Ɛ ɓekusɔ ɓomari hɛnɛ nje litɔ nyɛ nɛ ɗukwe kɛ numbu, teɗye sendi nyɛ ɓuɗya sɛkɛ sɛkɛ mɛlambɔ nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛlambɔ mɛte yi Dɔrkas ɗikima kelɔ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɛ joŋ kɛ́.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Kɛ kɔŋte, ɛ Piyɛr punjɛ ɓomɔ hɛnɛ. Ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ muŋ lɛpɔ nde: «Tabita, tɛma.» Ɛ muŋ ɓutɛ misi. Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ Piyɛr kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ɛ Piyɛr kɛnjɛ ɓɔ ɓiye nɛ nyɛ tɛmbiɗye. Ɛ Piyɛr jeɓa ɓotu ɓe Njambiyɛ nɛ̀ ɓekusɔ ɓomari ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njoka yan ɓaka, kaŋɛ nyɛ ndana nɛ joŋ nyɛ ɓo.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ɓomɔ ɓe Yope hɛnɛ wokuma kasi te, ɛ ɓuɗya ɓomɔ tikɛ temɔ kɛ yi Kumande Yesus.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piyɛr nja̧ ya ɓuɗya mɛtu kɛ Yope kɛ yi wɛtɛ mbam nde Simɔn, mɔ kombila mɛkotu.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.