Atos 9

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sol ka̧ ndi nɛ mbɔmbu yí lu̧ ɗyambi nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist ɓaka. A kwaɗya si wo ɓo. Ɗete, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ kɛ yi nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 kɛ̀ diyɛ mɛkana kɛ ɓɔ nɛ, na nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ nɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Damas ɓaka. A kelma ɗete, ta ɓɛ, a ta dolɔ ɓaŋa ɓomɔ, ko mbam ko nyari ɓe kɛ ɓeŋgwɛ nje Kumande Yesus mate, na ɓiy ɓo wotɔ yɔkwɛ nɔ kɛ̀ nɔ Yerusalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Kɛ nyɛ ma tɛmɛ kwa̧ kɛndɔ wuta nɛ Damas kɛ́, semɔ semɔ, yiŋa nyaŋgwɛ mɛjasi wulma kwey panɔ kɛ mbɛy te yi nyɛ ɓa̧ kɛte kɛ́.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ɛ nyɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Sol, Sol, wɛ téɗya mi mɛbɔnɛ kɛto ŋge?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ɛ nyɛ diyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo wɛ nda?» Ɛ mɛn lɛpɛ nde: «Yo mi Yesus yi wɛ teɗye nyɛ mɛbɔnɛ kɔ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Yasi wɛtɛ tɛma, nyiŋa kɛ mɔy ɗya. Ɓo ta lɛpɔ yasi te yi wɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ́ mate.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ kɛndi ɓenɛ ɓe Sol ɓaka tɛmma numbu kɔɓɔ. Ɓo ɓa̧ kɛ wokɔ mɛn kinɛ ɓɛŋɛ mumɔ na.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ mɛnɛti. Ma ko ɓɛkɔ nde, misi mɛnɛ ɓa̧ ɓutunate, a tì ɓɛ se kɛ ɓɛŋɛ yaŋa na. Ɓo ɓiyma nyɛ ɓiya kɛ ɓɔ kɛ̀ nɔ Damas.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 A kelma mɛtu yitati kinɛ ɓɛŋna, kinɛ ɗyena, kinɛ hɔɓiye yaŋa na.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Wɛtɛ mɔ te ɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist nde Ananiyas kɔ ɓa̧ kɛ Damas. Ɛ Kumande Yesus lɛpina nyɛ nyɛ nɛ nje te yi nyɛnɔ jeɓa nyɛ nde: «Ananiyas!» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Mi kɔ, Nyaŋgwɛ Kumande!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Tɛma, kwaŋgɔ kɛ̀ kɛ nje te yi ɓo jeɓa nde Nje te yi nɛ ŋgbeŋ kɔ. Kɛn kɛ tu̧ Yude kɛ̀ diyɛ wɛtɛ mbam nde Sol, mɔ Tars, a ndana kɛ ŋgwɛta.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 A ɓɛŋma nda nyɛnɔ nde, wɛtɛ mbam nde Ananiyas kɛ nyiŋɛ tu̧ nje kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ, na ɓɛŋna nɛ kɔkɔ.»
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ɛ Ananiyas yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ɓomɔ ɓuɗyate kelma mɛsimɔ mɛ mbam ɛnɔru nyɛ mi. Ɓo yekiɗya ɓeya mɛkele hɛnɛ te yi nyɛ kelma nɛ ɓomɔ ɓɔ kɛ Yerusalɛm kɛ́.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Yikɛ yi nyɛ nja̧ woŋga kɛ́, ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nya nyɛ ɗeti nde, a ɓîya ɓomɔ hɛnɛ ɓe sombile ɗinɔ ɗyɔ ɓaka wotɔ ɓo.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Yasi wɛtɛ, ɛ Kumande Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kɛndɔ, kɛto mi tɔkuma gba mbam te. Mi ta ɓu̧ nyɛ nda jɔlɛ mɛsay mɛmbɛ. A ta lɛpɔ kasi mbɛ nyɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, lɛpɔ nyɛ ɓekumande, lɛpɔ sendi nyɛ kandɔ Isarayɛl.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Mi ta teɗye sendi nyɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛte kɛto ɗinɔ ɗyembɛ kɛ́.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ndana, ɛ Ananiyas kwa̧ kumɔ nyiŋɛ tu̧ dolɔ Sol kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ lɛpɔ nde: «Sol maŋmbɛ, Kumande Yesus te ɛ punja yotu nyɛ wɛ kɛ nje kɛ ŋgimɔ te yi wɛ ɓa̧ kɛ nje woŋga kɛ́ tomɛ mi njesɛ. A tomma mi njesɛ kɛ yɔ, nɔ́ ɓɛŋna nɛ kɔkɔ, nɔ́ ɓɛ sendi tondunate nɛ Kimɔ Sisiŋ.»
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ndana ndana, ɛ yiŋa yasi ɗuwɛ kɛ misi mɛ Sol ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda mɛpay njanjɔ, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi nɛ kɔkɔ. Sol tɛmma, ɛ ɓo tɔpɛ nyɛ kɛ mɔrɔku.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɗyena, ɛ ɗeti nje nyɛ kɛ yotu. Ɛ nyɛ ya mɔnɔ mɛtu ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Damas ɓaka.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Kinɛ kikɔ kɛ́, ɛ nyɛ kandɛ kɛnate kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Damas, pelɛ kasi Yesus nde, nyɛ Mɔnɔ Njambiyɛ.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɗikima wokɔ yasi te yi Sol ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ ɓa̧ numbu nɛ haŋ. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «’Yeti gba mbam kɔ ɛ ɗikima teɗye mɛbɔnɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe sombile ɗinɔ Yesus te kɛ Yerusalɛm kɔ na? A ti njáki woŋga, na nje ɓiy ɓo wotɔ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ na?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Yasi wɛtɛ, Sol ɓa̧ kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom ndana nɛ ɗeti kwa̧ yi mbɔmbu, teɗye gbate nyɛ ɓomɔ nde, Yesus nyɛ *Krist, yɔkɔ ɛ Njambiyɛ tɔkuma. Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ Damas ɓaka tì duwɛ se yasi te yi ɓo yakama lɛpɔ kɛ́ na.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Yo kwaŋnama ɗete yaka ɓuɗya mɛtu, ɛ Ɓeyudɛn sa̧ nje te yi ɓo ta wo nɛ nyɛ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Ɛ nyɛ wokɛ kasi te. Ɓo ɗikima pɛmɔ mɛnumɛy mɛ ɗya tu nɛ yesɔ yí sa̧ nje te yi wo nyɛ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Ɗete, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓu̧ nyɛ wɛtɛ yesɔ nɛ tu nyɛ kɛ mɔy nyaŋgwɛ ndɔkɔ kwaŋɗye kɛ to nyaŋgwɛ ndoko te yi ɗikima litɔ ɗya kɛ́ piɗyɛ kɛ kɔŋte.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Kɛ nyɛ ma kwa̧ ɗya̧ kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ nyɛ kwaɗyɛ nyiŋɛ kɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist ɓaka. Ɛ ɓo hɛnɛ gwe wɔ̧, kɛto ɓo tì ɓɛ kɛ tikɔ temɔ nde, a mɛ mɔ te ɛ kɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist gbate na.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ɛ Barnabas nje ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus. Ɛ nyɛ yekiɗye nda yi Sol ɓɛŋma nɛ Kumande Yesus kɛ kɛna Damas, yekiɗye sendi nda yi Kumande Yesus lɛpinama nɔ nyɛ Sol kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ sendi nda yi Sol lɛpima Kimɔ Tom kɛ ɗinɔ Yesus kɛ misi mɛ ɓomɔ kɛ Damas kɛ́.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ndana, ɛ Sol kandɛ kɛndi ɓenɛ ɓo kɛ mɛmbɛy hɛnɛ te yi ɓo ɗikima kɛ̀ kɛte kɛ Yerusalɛm kɛ́. Ɛ nyɛ ɗiki lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ misi mɛ ɓomɔ kɛ ɗinɔ Nyaŋgwɛ Kumande kinɛ wɔ̧ na.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 A ɗikima lɛpina sendi nyɛ Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɗikima lɛpɔ yan numbu Grɛk ɓaka. Ɓenɛ ɓo ɗikima nyɛ mɛso, ɛ ɓo sa̧ nje te yi wo nyɛ.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Kɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ ma wokɔ kasi te kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ tikiɗye kɛ Sesare. Ɛ ɓo kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ Tars.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus kɛ Yuda, kɛ Galile nɛ̀ kɛ Samari ɓaka ɓa̧ hɛnɛ nɛ tɛ. Ɓo ɓa̧ kɛ ɓu̧ ɗyanɔ kɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ̀ nɔ mbɔmbu, ɓakiɗye sendi mɛlɛpi mɛ Kumande Yesus. Kimɔ Sisiŋ ɗikima kelɔ nde, ɓo ɓûy ɓuyɔ kɛ̀ nɔ mbɔmbu.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Piyɛr ɗikima kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ kɛ mɛmbɛy hɛnɛ. Ɛ nyɛ kɛ̀ sendi kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓaka ɓe ɓa̧ kɛ Lida ɓaka.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ɛ nyɛ dolɛ wɛtɛ mbam nde Ene mate. Mbam te ma kelɔ mɛsew yitan jɔ yitati mɛtinɛŋgwɛ kɛ taŋ, kɛto a ma kɔsɔ.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ene, Yesus Krist kɛ siɗyɛ kɔsu yɔ. Tɛma, kombila taŋ yɔ.» Ndana ndana, ɛ nyɛ tɛmɛ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ Lida nɛ̀ kɛ Sarɔn ɓaka ɓɛŋma mbam kɔ, ɛ ɓo yeŋsa temɔ tikɔ kɛ yi Kumande Yesus.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Yo ɓa̧ nɛ wɛtɛ nyari ɛ ɗikima ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Yope. Ɗinɔ ɗyenɛ nde Tabita, kɛ numbu Grɛk nde Dɔrkas, yite nde mburu. Nya te ɓa̧ nɛ ŋgikwa ɓuɗyate. A ɗikima nyɛ buka ɓomɔ mɛyasi.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Kɛ ŋgimɔ te yinɔri, ɛ nyɛ ɓalɛ nɛ kɔn kwa̧ gwe. Kɛ ɓo ma si weyɛ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo ŋgɛɓɛ nyɛ kɛ tikɔ kɛ wɛtɛ toŋgari kɛ tu̧ kwey kɛ njenate.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Lida ɓa̧ kɛ kɛki Yope. Ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Yope ɓaka wokuma nde, Piyɛr kɛ Lida, ɛ ɓo tomɛ ɓomɔ yiɓa kɛnjɛ kɛ yenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde: ‹Tiso, pa nje nɛdɔ kɛ yusu.›
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ɛ nyɛ tɛmɛ kwa̧ ɓenɛ ɓo. Kɛ nyɛ ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ toŋgari te kɛ kwey. Ɛ ɓekusɔ ɓomari hɛnɛ nje litɔ nyɛ nɛ ɗukwe kɛ numbu, teɗye sendi nyɛ ɓuɗya sɛkɛ sɛkɛ mɛlambɔ nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛlambɔ mɛte yi Dɔrkas ɗikima kelɔ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɛ joŋ kɛ́.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Kɛ kɔŋte, ɛ Piyɛr punjɛ ɓomɔ hɛnɛ. Ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ muŋ lɛpɔ nde: «Tabita, tɛma.» Ɛ muŋ ɓutɛ misi. Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ Piyɛr kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ɛ Piyɛr kɛnjɛ ɓɔ ɓiye nɛ nyɛ tɛmbiɗye. Ɛ Piyɛr jeɓa ɓotu ɓe Njambiyɛ nɛ̀ ɓekusɔ ɓomari ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njoka yan ɓaka, kaŋɛ nyɛ ndana nɛ joŋ nyɛ ɓo.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ɓomɔ ɓe Yope hɛnɛ wokuma kasi te, ɛ ɓuɗya ɓomɔ tikɛ temɔ kɛ yi Kumande Yesus.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyɛr nja̧ ya ɓuɗya mɛtu kɛ Yope kɛ yi wɛtɛ mbam nde Simɔn, mɔ kombila mɛkotu.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.