Atos 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Sol ka̧ ndi nɛ mbɔmbu yí lu̧ ɗyambi nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist ɓaka. A kwaɗya si wo ɓo. Ɗete, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ kɛ yi nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 kɛ̀ diyɛ mɛkana kɛ ɓɔ nɛ, na nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ nɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Damas ɓaka. A kelma ɗete, ta ɓɛ, a ta dolɔ ɓaŋa ɓomɔ, ko mbam ko nyari ɓe kɛ ɓeŋgwɛ nje Kumande Yesus mate, na ɓiy ɓo wotɔ yɔkwɛ nɔ kɛ̀ nɔ Yerusalɛm.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Kɛ nyɛ ma tɛmɛ kwa̧ kɛndɔ wuta nɛ Damas kɛ́, semɔ semɔ, yiŋa nyaŋgwɛ mɛjasi wulma kwey panɔ kɛ mbɛy te yi nyɛ ɓa̧ kɛte kɛ́.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ɛ nyɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Sol, Sol, wɛ téɗya mi mɛbɔnɛ kɛto ŋge?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ɛ nyɛ diyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo wɛ nda?» Ɛ mɛn lɛpɛ nde: «Yo mi Yesus yi wɛ teɗye nyɛ mɛbɔnɛ kɔ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Yasi wɛtɛ tɛma, nyiŋa kɛ mɔy ɗya. Ɓo ta lɛpɔ yasi te yi wɛ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ́ mate.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ kɛndi ɓenɛ ɓe Sol ɓaka tɛmma numbu kɔɓɔ. Ɓo ɓa̧ kɛ wokɔ mɛn kinɛ ɓɛŋɛ mumɔ na.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ mɛnɛti. Ma ko ɓɛkɔ nde, misi mɛnɛ ɓa̧ ɓutunate, a tì ɓɛ se kɛ ɓɛŋɛ yaŋa na. Ɓo ɓiyma nyɛ ɓiya kɛ ɓɔ kɛ̀ nɔ Damas.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 A kelma mɛtu yitati kinɛ ɓɛŋna, kinɛ ɗyena, kinɛ hɔɓiye yaŋa na.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Wɛtɛ mɔ te ɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist nde Ananiyas kɔ ɓa̧ kɛ Damas. Ɛ Kumande Yesus lɛpina nyɛ nyɛ nɛ nje te yi nyɛnɔ jeɓa nyɛ nde: «Ananiyas!» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Mi kɔ, Nyaŋgwɛ Kumande!»
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Tɛma, kwaŋgɔ kɛ̀ kɛ nje te yi ɓo jeɓa nde Nje te yi nɛ ŋgbeŋ kɔ. Kɛn kɛ tu̧ Yude kɛ̀ diyɛ wɛtɛ mbam nde Sol, mɔ Tars, a ndana kɛ ŋgwɛta.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 A ɓɛŋma nda nyɛnɔ nde, wɛtɛ mbam nde Ananiyas kɛ nyiŋɛ tu̧ nje kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ, na ɓɛŋna nɛ kɔkɔ.»
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ɛ Ananiyas yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ɓomɔ ɓuɗyate kelma mɛsimɔ mɛ mbam ɛnɔru nyɛ mi. Ɓo yekiɗya ɓeya mɛkele hɛnɛ te yi nyɛ kelma nɛ ɓomɔ ɓɔ kɛ Yerusalɛm kɛ́.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Yikɛ yi nyɛ nja̧ woŋga kɛ́, ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nya nyɛ ɗeti nde, a ɓîya ɓomɔ hɛnɛ ɓe sombile ɗinɔ ɗyɔ ɓaka wotɔ ɓo.»
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Yasi wɛtɛ, ɛ Kumande Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kɛndɔ, kɛto mi tɔkuma gba mbam te. Mi ta ɓu̧ nyɛ nda jɔlɛ mɛsay mɛmbɛ. A ta lɛpɔ kasi mbɛ nyɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, lɛpɔ nyɛ ɓekumande, lɛpɔ sendi nyɛ kandɔ Isarayɛl.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Mi ta teɗye sendi nyɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛte kɛto ɗinɔ ɗyembɛ kɛ́.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ndana, ɛ Ananiyas kwa̧ kumɔ nyiŋɛ tu̧ dolɔ Sol kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ lɛpɔ nde: «Sol maŋmbɛ, Kumande Yesus te ɛ punja yotu nyɛ wɛ kɛ nje kɛ ŋgimɔ te yi wɛ ɓa̧ kɛ nje woŋga kɛ́ tomɛ mi njesɛ. A tomma mi njesɛ kɛ yɔ, nɔ́ ɓɛŋna nɛ kɔkɔ, nɔ́ ɓɛ sendi tondunate nɛ Kimɔ Sisiŋ.»
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ndana ndana, ɛ yiŋa yasi ɗuwɛ kɛ misi mɛ Sol ɓalɔ kɛ mɛnɛti nda mɛpay njanjɔ, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi nɛ kɔkɔ. Sol tɛmma, ɛ ɓo tɔpɛ nyɛ kɛ mɔrɔku.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɗyena, ɛ ɗeti nje nyɛ kɛ yotu. Ɛ nyɛ ya mɔnɔ mɛtu ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Damas ɓaka.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Kinɛ kikɔ kɛ́, ɛ nyɛ kandɛ kɛnate kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ Damas, pelɛ kasi Yesus nde, nyɛ Mɔnɔ Njambiyɛ.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɗikima wokɔ yasi te yi Sol ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ ɓa̧ numbu nɛ haŋ. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «’Yeti gba mbam kɔ ɛ ɗikima teɗye mɛbɔnɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe sombile ɗinɔ Yesus te kɛ Yerusalɛm kɔ na? A ti njáki woŋga, na nje ɓiy ɓo wotɔ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ na?»
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Yasi wɛtɛ, Sol ɓa̧ kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom ndana nɛ ɗeti kwa̧ yi mbɔmbu, teɗye gbate nyɛ ɓomɔ nde, Yesus nyɛ *Krist, yɔkɔ ɛ Njambiyɛ tɔkuma. Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ Damas ɓaka tì duwɛ se yasi te yi ɓo yakama lɛpɔ kɛ́ na.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Yo kwaŋnama ɗete yaka ɓuɗya mɛtu, ɛ Ɓeyudɛn sa̧ nje te yi ɓo ta wo nɛ nyɛ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Ɛ nyɛ wokɛ kasi te. Ɓo ɗikima pɛmɔ mɛnumɛy mɛ ɗya tu nɛ yesɔ yí sa̧ nje te yi wo nyɛ.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Ɗete, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓu̧ nyɛ wɛtɛ yesɔ nɛ tu nyɛ kɛ mɔy nyaŋgwɛ ndɔkɔ kwaŋɗye kɛ to nyaŋgwɛ ndoko te yi ɗikima litɔ ɗya kɛ́ piɗyɛ kɛ kɔŋte.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Kɛ nyɛ ma kwa̧ ɗya̧ kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ nyɛ kwaɗyɛ nyiŋɛ kɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist ɓaka. Ɛ ɓo hɛnɛ gwe wɔ̧, kɛto ɓo tì ɓɛ kɛ tikɔ temɔ nde, a mɛ mɔ te ɛ kɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist gbate na.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ɛ Barnabas nje ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus. Ɛ nyɛ yekiɗye nda yi Sol ɓɛŋma nɛ Kumande Yesus kɛ kɛna Damas, yekiɗye sendi nda yi Kumande Yesus lɛpinama nɔ nyɛ Sol kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ sendi nda yi Sol lɛpima Kimɔ Tom kɛ ɗinɔ Yesus kɛ misi mɛ ɓomɔ kɛ Damas kɛ́.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ndana, ɛ Sol kandɛ kɛndi ɓenɛ ɓo kɛ mɛmbɛy hɛnɛ te yi ɓo ɗikima kɛ̀ kɛte kɛ Yerusalɛm kɛ́. Ɛ nyɛ ɗiki lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ misi mɛ ɓomɔ kɛ ɗinɔ Nyaŋgwɛ Kumande kinɛ wɔ̧ na.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 A ɗikima lɛpina sendi nyɛ Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɗikima lɛpɔ yan numbu Grɛk ɓaka. Ɓenɛ ɓo ɗikima nyɛ mɛso, ɛ ɓo sa̧ nje te yi wo nyɛ.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Kɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ ma wokɔ kasi te kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ tikiɗye kɛ Sesare. Ɛ ɓo kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ Tars.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus kɛ Yuda, kɛ Galile nɛ̀ kɛ Samari ɓaka ɓa̧ hɛnɛ nɛ tɛ. Ɓo ɓa̧ kɛ ɓu̧ ɗyanɔ kɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ̀ nɔ mbɔmbu, ɓakiɗye sendi mɛlɛpi mɛ Kumande Yesus. Kimɔ Sisiŋ ɗikima kelɔ nde, ɓo ɓûy ɓuyɔ kɛ̀ nɔ mbɔmbu.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piyɛr ɗikima kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ kɛ mɛmbɛy hɛnɛ. Ɛ nyɛ kɛ̀ sendi kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓaka ɓe ɓa̧ kɛ Lida ɓaka.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ɛ nyɛ dolɛ wɛtɛ mbam nde Ene mate. Mbam te ma kelɔ mɛsew yitan jɔ yitati mɛtinɛŋgwɛ kɛ taŋ, kɛto a ma kɔsɔ.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ene, Yesus Krist kɛ siɗyɛ kɔsu yɔ. Tɛma, kombila taŋ yɔ.» Ndana ndana, ɛ nyɛ tɛmɛ.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ Lida nɛ̀ kɛ Sarɔn ɓaka ɓɛŋma mbam kɔ, ɛ ɓo yeŋsa temɔ tikɔ kɛ yi Kumande Yesus.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Yo ɓa̧ nɛ wɛtɛ nyari ɛ ɗikima ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Yope. Ɗinɔ ɗyenɛ nde Tabita, kɛ numbu Grɛk nde Dɔrkas, yite nde mburu. Nya te ɓa̧ nɛ ŋgikwa ɓuɗyate. A ɗikima nyɛ buka ɓomɔ mɛyasi.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Kɛ ŋgimɔ te yinɔri, ɛ nyɛ ɓalɛ nɛ kɔn kwa̧ gwe. Kɛ ɓo ma si weyɛ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo ŋgɛɓɛ nyɛ kɛ tikɔ kɛ wɛtɛ toŋgari kɛ tu̧ kwey kɛ njenate.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lida ɓa̧ kɛ kɛki Yope. Ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Yope ɓaka wokuma nde, Piyɛr kɛ Lida, ɛ ɓo tomɛ ɓomɔ yiɓa kɛnjɛ kɛ yenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde: ‹Tiso, pa nje nɛdɔ kɛ yusu.›
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Ɛ nyɛ tɛmɛ kwa̧ ɓenɛ ɓo. Kɛ nyɛ ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ toŋgari te kɛ kwey. Ɛ ɓekusɔ ɓomari hɛnɛ nje litɔ nyɛ nɛ ɗukwe kɛ numbu, teɗye sendi nyɛ ɓuɗya sɛkɛ sɛkɛ mɛlambɔ nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛlambɔ mɛte yi Dɔrkas ɗikima kelɔ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɛ joŋ kɛ́.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Kɛ kɔŋte, ɛ Piyɛr punjɛ ɓomɔ hɛnɛ. Ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ muŋ lɛpɔ nde: «Tabita, tɛma.» Ɛ muŋ ɓutɛ misi. Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ Piyɛr kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ɛ Piyɛr kɛnjɛ ɓɔ ɓiye nɛ nyɛ tɛmbiɗye. Ɛ Piyɛr jeɓa ɓotu ɓe Njambiyɛ nɛ̀ ɓekusɔ ɓomari ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njoka yan ɓaka, kaŋɛ nyɛ ndana nɛ joŋ nyɛ ɓo.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ɓomɔ ɓe Yope hɛnɛ wokuma kasi te, ɛ ɓuɗya ɓomɔ tikɛ temɔ kɛ yi Kumande Yesus.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyɛr nja̧ ya ɓuɗya mɛtu kɛ Yope kɛ yi wɛtɛ mbam nde Simɔn, mɔ kombila mɛkotu.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.