Atos 4

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Piŋɔ te yi Piyɛr ɓenɛ Jaŋ ɓa̧ ndi kɛ lɛpina nyɛ ɓomɔ kɛ́, ɛ ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ kum ɓesɔja te ɛ ɗiyɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓakiɗye mbanjɔ Njambiyɛ ɓaka nɛ̀ *Ɓesadusɛ̧ nje dolɔ ɓo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Ɓo ɓa̧ nɛ ŋgambi suŋgwɛ nɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ, kɛto ɓo ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde, ɓemuŋ ta womiyɛ, kɛto Yesus womiya sendi kɛ njoka ɓemuŋ.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ɛ ɓo ɓiye ɓo yaɗyɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ kumɔ misi pupɛ, kɛto ɓo ɓiya ɓo ɓekoko.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ko ɓɛkɔ ɗete, kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe wokuma mɛlɛpi mɛte yi Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpima kɛ́, ɓuɗyate tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus. Ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ ɗete ɓaka kumma nda ɓembam tomay yitan.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Kɛ kiya misi pupɛ te, ɛ ɓekum nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi wesiɗya kɛ Yerusalɛm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Hana te nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ njokate. Kayif nɛ̀ Jaŋ nɛ̀ Alɛksaŋdɛrɛ nɛ̀ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ nɛ jaɗyɛ ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓaka ɓa̧ sendi kɛte.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ɛ ɓo ɓu̧ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ tɛmbiɗye kɛ mbɔmbu yan diyɛ ɓo nde: «Yo nda nyɛ wunɛ ɗeti, ho yo kɛ ɗinɔ nda yi wunɛ siɗya nɛ kɔsu mbam kɔ kɛ́?»
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ tondunate kɛ yotu Piyɛr, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓekum nɛ̀ wunɛ ɓetomba ɓe kandɔ Isarayɛl,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 wunɛ kɛ diyɛ wusɛ mɛdiyan ndana kɛto kimɔ mɛkele mɛte yi kelnama kɛ yotu mɔ te ɛ ma kɔsɔ kɔ. Wunɛ kɛ diyɛ nde, wusɛ lɛ̂pi nda yi kɔsu nɛ siyma nɔ kɛ́.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Wunɛ hɛnɛ nɛ̀ kandɔ Isarayɛl hɛnɛ, wunɛ dûkwɛ nde, wunɛ ɓɛ́ŋa mbam kɔ ndana nɛ kimɔ yotu nɛ hɛnɛ kɛ mbɔmbu yun kɛto ɗinɔ Yesus Krist te ɛ Nasarɛt. Yo Yesus te yi wunɛ ŋgbama kɛ kroa, ɛ Njambiyɛ nje womiyɛ nyɛ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɔ, yo nyɛ kelɛ nde, wunɛ ɓɛ̂ŋa mbam kɔ ndana ɗekɛ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Yesus nyɛ Tari*f1* te yi wunɛ ɓotu ɓe sumna njumɔ sɛŋma. Yo tari te nje ɓɛ saŋgwɛ kondu ndana.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Kinɛ wɛtɛ mumɔ yakama nyɛ ɓomɔ joŋgwɛ na, kɛto kinɛ wɛtɛ ɗinɔ yi Njambiyɛ nya kɛ njoka ɓomɔ yi yakama nyɛ wusɛ joŋgwɛ na.»
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ɓo ŋgbakimama ɓuɗyate, kɛto ɓo ɓɛŋma nde, Piyɛr ɓenɛ Jaŋ kɛ nyɛ temɔ yan hɛnɛ kɛ yasi te yi ɓo lɛpɛ kɛ́, duwɛ sendi nde, ɓo tì ɓɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛkana na. Ɓo duwa̧ ɓo, kɛto Piyɛr ɓenɛ Jaŋ joŋnama ɓenɛ ɓe Yesus.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ɓomɔ ɓaka ɓɛŋma mɔ kɔsu te yi Piyɛr ɓenɛ Jaŋ joŋgwa kɔ kɛ kɛki yan. Ɗete, ɓo tì ɓɛ se nɛ yaŋa te yi lɛpɔ na.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ɓo nja̧ lɛpɔ nyɛ ɓo nde, ɓo pûndu kɛ mbanjɔ jɔsi. Ɛ ɓo nje tika nɛmbɛ lɛpɔ tandɛ yan nde:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 «Hɛ ta kelɔ nan nɛ ɓotu ɓaka? Kɛto yo yeti kɛ sɔ na, ɓomɔ hɛnɛ kɛ Yerusalɛm duwa̧ nde, ɓo kelma wɛtɛ mɛyekambiyɛ yi ɓa̧ kpekum. Sendi, wusɛ yeti nɛ ɗeti te yi ɓiye mɛso na.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ko ɓɛkɔ ɗete, yí kelɔ nde, kasi te tî nyanjaŋgwɛ kɛ mɛtɔ mɛ ɓomɔ, wusɛ kîɗyikwɛ ɓo nɛ mɛnje hɛnɛ nde, ɓo tî lɛpi kasi Yesus te nyɛ wɛtɛ mumɔ na.»
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Ɛ ɓo jeɓa Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpɔ kimɔte nyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî ɓuta se numbu lɛpɔ ho teɗye yiŋa yasi nyɛ ɓomɔ kɛ kasi Yesus na.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun pɛ̂si, ŋgɛ ɓɛ nde, yo nɛ ŋgbeŋ kɛ misi mɛ Njambiyɛ nde, ɓomɔ wôkunaŋgwɛ nɛ wunɛ ho ɓo wôkunaŋgwɛ nɛ Njambiyɛ.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Yasi wɛtɛ, wusɛ tí yaka ɗiyɔ kinɛ lɛpɔ yasi te yi wusɛ ɓɛŋma nɛ̀ yi wusɛ wokuma kɛ́ na.»
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ɛ ɓo ɓasiɗye ŋgaliyɛ misi nyɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo nje soŋɛ ɓɔ nɛ ɓo. Ɓo tì ɓɛ nɛ nje te yi pɔnse ɓo na, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ɓomɔ, kɛto ɓomɔ ɓa̧ kɛ lukse Njambiyɛ kɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Mɛsew mɛ mbam te yi Njambiyɛ kelma mɛyekambiyɛ te yinɔri kɛ yotu nɛ siɗyɛ kɔsu nɛ kɔ kwaŋma mɛsew kamɔni.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Kɛ ɓo ma soŋɛ ɓɔ nɛ ɓo kɛ́, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ yasi ɓenjɔŋ ɓan. Ɛ ɓo yekiɗye yasi te yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya lɛpima nyɛ ɓo kɛ́.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Kɛ ɓenjɔŋ ɓan ma wokɔ yasi te yi ɓe Piyɛr yekiɗya nyɛ ɓo kɛ́, ɛ ɓo hɛnɛ kaŋɛ mɛn ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Sa Mbokɔ, yo wɛ kusɛ ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti nɛ̀ maŋ nɛ̀ mɛyasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛte kɛ́.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Yo wɛ lɛpɛ nɛ nje Kimɔ Sisiŋ kɛ numbu saŋmbambɔ wusu, mɔ mɛsay wɔ Davit nde: ‹Ŋge kelɛ yi ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ kelɛ yasi ndana nda ŋgoŋgo njomɔ kɛ́? Ŋge kelɛ nde, mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka ɓɛ̂ki nɛ ɓeya mɛtakɛ ɗekɛ?
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Ɓekumande ɓete ɓe namɛ mɛnɛti ɓaka ma komsa ɗyambi. Ɓekum sendi ma saŋgwɛ ŋgiŋ suŋgwɛ nɛ Baba Mbokɔ ɓenɛ *Krist wenɛ.›
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Kɛto nɛ̀ Herod nɛ̀ Pɔnsi Pilat nɛ̀ yiŋa mɛkandɔ ɓu̧ sendi mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓe Isarayɛl ma saŋgwɛ ŋgiŋ kɛ ɗyari kɛ suŋgwɛ nɛ kimɔ mɔ mɛsay wɔ Yesus te yi wɛ tɔkuma kɔ.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Ɓo kelma ɗete yí tonjɛ nɛ mɛyasi hɛnɛ te yi wɛ kikima si kpo nɛ ɗeti yɔ nda yi wɛ kwaɗya nde, yo kêlnaŋgwɛ ɗete kɛ́.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Yori Baba Mbokɔ, ɓɛŋa nda yi ɓo ɓeliyɛ misi suŋgwɛ nɛ wusɛ kɛ́. Kelɔ nde, wusɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓɔ lɛ̂pi mɛlɛpi mɔ kinɛ wɔ̧ na.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Ɗete, ɓuta ɓɔ yɔ, nɛ́ mɛkɔn mɛ ɓomɔ siy, nɛ́ mɛyekambiyɛ nɛ nyaŋgwɛ mɛyasi kelna nɛ ɗinɔ kimɔ mɔ mɛsay wɔ Yesus.»
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Kɛ ɓo ma siɗyɛ mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́, ɛ mbɛy te yi ɓo wesiɗyama kɛte kɛ́ ŋgwaŋgwa. Ɛ Kimɔ Sisiŋ tondɛ kɛ yotu yan. Ɛ ɓo kandɛ lɛpina mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kinɛ wɔ̧ na.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus Krist ɓaka ɓa̧ ndi temɔ wɛtɛ nɛ mɛtakɛ wɛtɛ. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì lɛpɛ nde, mɛyasi mɛnɛ wókunaŋgwɛ ndi nɛ nyɛ na. Yasi wɛtɛ, yasi hɛnɛ ɓa̧ yi ɓomɔ hɛnɛ kɛ njoka yan.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus ɗikima lɛpɔ kasi womiya Kumande Yesus nɛ nyaŋgwɛ ɗeti. Njambiyɛ nya ɓo hɛnɛ nyaŋgwɛ mɛkombila.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓɛ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ njoka yan na. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ mɛŋgwaŋ ho nɛ mɛtu̧ ɓaka ɗikima ɗyaŋgwɛ yo, ɓu̧ mɔni te
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 nje jokwɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus. Ɛ ɓo ɗiki nje kaɓɔ nyɛ ɓomɔ hɛnɛ. Ɓo nya mumɔ hɛnɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi ɓanɛ nyɛ kɛ́.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Yo ɓa̧ nɛ wɛtɛ mbam nde Yosɛp, mɔ kandɔ *Levi, ɓo jáki nyɛ kɛ Siprɛ. Ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus loma nyɛ nde Barnabas, yite nde Mɔ nyɛna mɛŋgitɛ.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 A ɓa̧ nɛ ŋgwaŋ, ɛ nyɛ ɗyaŋgwɛ yo ɓu̧ mɔni te nje jokwɛ kɛ mɛkol mɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.