Atos 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Piŋɔ te yi Piyɛr ɓenɛ Jaŋ ɓa̧ ndi kɛ lɛpina nyɛ ɓomɔ kɛ́, ɛ ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ kum ɓesɔja te ɛ ɗiyɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓakiɗye mbanjɔ Njambiyɛ ɓaka nɛ̀ *Ɓesadusɛ̧ nje dolɔ ɓo.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ɓo ɓa̧ nɛ ŋgambi suŋgwɛ nɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ, kɛto ɓo ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde, ɓemuŋ ta womiyɛ, kɛto Yesus womiya sendi kɛ njoka ɓemuŋ.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Ɛ ɓo ɓiye ɓo yaɗyɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ kumɔ misi pupɛ, kɛto ɓo ɓiya ɓo ɓekoko.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ko ɓɛkɔ ɗete, kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe wokuma mɛlɛpi mɛte yi Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpima kɛ́, ɓuɗyate tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus. Ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ ɗete ɓaka kumma nda ɓembam tomay yitan.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Kɛ kiya misi pupɛ te, ɛ ɓekum nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi wesiɗya kɛ Yerusalɛm.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Hana te nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ njokate. Kayif nɛ̀ Jaŋ nɛ̀ Alɛksaŋdɛrɛ nɛ̀ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ nɛ jaɗyɛ ɓenɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓaka ɓa̧ sendi kɛte.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Ɛ ɓo ɓu̧ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ tɛmbiɗye kɛ mbɔmbu yan diyɛ ɓo nde: «Yo nda nyɛ wunɛ ɗeti, ho yo kɛ ɗinɔ nda yi wunɛ siɗya nɛ kɔsu mbam kɔ kɛ́?»
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ tondunate kɛ yotu Piyɛr, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓekum nɛ̀ wunɛ ɓetomba ɓe kandɔ Isarayɛl,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 wunɛ kɛ diyɛ wusɛ mɛdiyan ndana kɛto kimɔ mɛkele mɛte yi kelnama kɛ yotu mɔ te ɛ ma kɔsɔ kɔ. Wunɛ kɛ diyɛ nde, wusɛ lɛ̂pi nda yi kɔsu nɛ siyma nɔ kɛ́.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Wunɛ hɛnɛ nɛ̀ kandɔ Isarayɛl hɛnɛ, wunɛ dûkwɛ nde, wunɛ ɓɛ́ŋa mbam kɔ ndana nɛ kimɔ yotu nɛ hɛnɛ kɛ mbɔmbu yun kɛto ɗinɔ Yesus Krist te ɛ Nasarɛt. Yo Yesus te yi wunɛ ŋgbama kɛ kroa, ɛ Njambiyɛ nje womiyɛ nyɛ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɔ, yo nyɛ kelɛ nde, wunɛ ɓɛ̂ŋa mbam kɔ ndana ɗekɛ.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Yesus nyɛ Tari*f1* te yi wunɛ ɓotu ɓe sumna njumɔ sɛŋma. Yo tari te nje ɓɛ saŋgwɛ kondu ndana.
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Kinɛ wɛtɛ mumɔ yakama nyɛ ɓomɔ joŋgwɛ na, kɛto kinɛ wɛtɛ ɗinɔ yi Njambiyɛ nya kɛ njoka ɓomɔ yi yakama nyɛ wusɛ joŋgwɛ na.»
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ɓo ŋgbakimama ɓuɗyate, kɛto ɓo ɓɛŋma nde, Piyɛr ɓenɛ Jaŋ kɛ nyɛ temɔ yan hɛnɛ kɛ yasi te yi ɓo lɛpɛ kɛ́, duwɛ sendi nde, ɓo tì ɓɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛkana na. Ɓo duwa̧ ɓo, kɛto Piyɛr ɓenɛ Jaŋ joŋnama ɓenɛ ɓe Yesus.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Ɓomɔ ɓaka ɓɛŋma mɔ kɔsu te yi Piyɛr ɓenɛ Jaŋ joŋgwa kɔ kɛ kɛki yan. Ɗete, ɓo tì ɓɛ se nɛ yaŋa te yi lɛpɔ na.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ɓo nja̧ lɛpɔ nyɛ ɓo nde, ɓo pûndu kɛ mbanjɔ jɔsi. Ɛ ɓo nje tika nɛmbɛ lɛpɔ tandɛ yan nde:
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 «Hɛ ta kelɔ nan nɛ ɓotu ɓaka? Kɛto yo yeti kɛ sɔ na, ɓomɔ hɛnɛ kɛ Yerusalɛm duwa̧ nde, ɓo kelma wɛtɛ mɛyekambiyɛ yi ɓa̧ kpekum. Sendi, wusɛ yeti nɛ ɗeti te yi ɓiye mɛso na.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Ko ɓɛkɔ ɗete, yí kelɔ nde, kasi te tî nyanjaŋgwɛ kɛ mɛtɔ mɛ ɓomɔ, wusɛ kîɗyikwɛ ɓo nɛ mɛnje hɛnɛ nde, ɓo tî lɛpi kasi Yesus te nyɛ wɛtɛ mumɔ na.»
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Ɛ ɓo jeɓa Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpɔ kimɔte nyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî ɓuta se numbu lɛpɔ ho teɗye yiŋa yasi nyɛ ɓomɔ kɛ kasi Yesus na.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun pɛ̂si, ŋgɛ ɓɛ nde, yo nɛ ŋgbeŋ kɛ misi mɛ Njambiyɛ nde, ɓomɔ wôkunaŋgwɛ nɛ wunɛ ho ɓo wôkunaŋgwɛ nɛ Njambiyɛ.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Yasi wɛtɛ, wusɛ tí yaka ɗiyɔ kinɛ lɛpɔ yasi te yi wusɛ ɓɛŋma nɛ̀ yi wusɛ wokuma kɛ́ na.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ɛ ɓo ɓasiɗye ŋgaliyɛ misi nyɛ Piyɛr ɓenɛ Jaŋ. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo nje soŋɛ ɓɔ nɛ ɓo. Ɓo tì ɓɛ nɛ nje te yi pɔnse ɓo na, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ɓomɔ, kɛto ɓomɔ ɓa̧ kɛ lukse Njambiyɛ kɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Mɛsew mɛ mbam te yi Njambiyɛ kelma mɛyekambiyɛ te yinɔri kɛ yotu nɛ siɗyɛ kɔsu nɛ kɔ kwaŋma mɛsew kamɔni.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Kɛ ɓo ma soŋɛ ɓɔ nɛ ɓo kɛ́, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ yasi ɓenjɔŋ ɓan. Ɛ ɓo yekiɗye yasi te yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya lɛpima nyɛ ɓo kɛ́.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Kɛ ɓenjɔŋ ɓan ma wokɔ yasi te yi ɓe Piyɛr yekiɗya nyɛ ɓo kɛ́, ɛ ɓo hɛnɛ kaŋɛ mɛn ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Sa Mbokɔ, yo wɛ kusɛ ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti nɛ̀ maŋ nɛ̀ mɛyasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛte kɛ́.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Yo wɛ lɛpɛ nɛ nje Kimɔ Sisiŋ kɛ numbu saŋmbambɔ wusu, mɔ mɛsay wɔ Davit nde: ‹Ŋge kelɛ yi ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ kelɛ yasi ndana nda ŋgoŋgo njomɔ kɛ́? Ŋge kelɛ nde, mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka ɓɛ̂ki nɛ ɓeya mɛtakɛ ɗekɛ?
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ɓekumande ɓete ɓe namɛ mɛnɛti ɓaka ma komsa ɗyambi. Ɓekum sendi ma saŋgwɛ ŋgiŋ suŋgwɛ nɛ Baba Mbokɔ ɓenɛ *Krist wenɛ.›
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Kɛto nɛ̀ Herod nɛ̀ Pɔnsi Pilat nɛ̀ yiŋa mɛkandɔ ɓu̧ sendi mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓe Isarayɛl ma saŋgwɛ ŋgiŋ kɛ ɗyari kɛ suŋgwɛ nɛ kimɔ mɔ mɛsay wɔ Yesus te yi wɛ tɔkuma kɔ.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Ɓo kelma ɗete yí tonjɛ nɛ mɛyasi hɛnɛ te yi wɛ kikima si kpo nɛ ɗeti yɔ nda yi wɛ kwaɗya nde, yo kêlnaŋgwɛ ɗete kɛ́.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Yori Baba Mbokɔ, ɓɛŋa nda yi ɓo ɓeliyɛ misi suŋgwɛ nɛ wusɛ kɛ́. Kelɔ nde, wusɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓɔ lɛ̂pi mɛlɛpi mɔ kinɛ wɔ̧ na.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Ɗete, ɓuta ɓɔ yɔ, nɛ́ mɛkɔn mɛ ɓomɔ siy, nɛ́ mɛyekambiyɛ nɛ nyaŋgwɛ mɛyasi kelna nɛ ɗinɔ kimɔ mɔ mɛsay wɔ Yesus.»
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Kɛ ɓo ma siɗyɛ mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́, ɛ mbɛy te yi ɓo wesiɗyama kɛte kɛ́ ŋgwaŋgwa. Ɛ Kimɔ Sisiŋ tondɛ kɛ yotu yan. Ɛ ɓo kandɛ lɛpina mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kinɛ wɔ̧ na.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus Krist ɓaka ɓa̧ ndi temɔ wɛtɛ nɛ mɛtakɛ wɛtɛ. Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì lɛpɛ nde, mɛyasi mɛnɛ wókunaŋgwɛ ndi nɛ nyɛ na. Yasi wɛtɛ, yasi hɛnɛ ɓa̧ yi ɓomɔ hɛnɛ kɛ njoka yan.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus ɗikima lɛpɔ kasi womiya Kumande Yesus nɛ nyaŋgwɛ ɗeti. Njambiyɛ nya ɓo hɛnɛ nyaŋgwɛ mɛkombila.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓɛ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ njoka yan na. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ mɛŋgwaŋ ho nɛ mɛtu̧ ɓaka ɗikima ɗyaŋgwɛ yo, ɓu̧ mɔni te
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 nje jokwɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus. Ɛ ɓo ɗiki nje kaɓɔ nyɛ ɓomɔ hɛnɛ. Ɓo nya mumɔ hɛnɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi ɓanɛ nyɛ kɛ́.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Yo ɓa̧ nɛ wɛtɛ mbam nde Yosɛp, mɔ kandɔ *Levi, ɓo jáki nyɛ kɛ Siprɛ. Ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus loma nyɛ nde Barnabas, yite nde Mɔ nyɛna mɛŋgitɛ.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 A ɓa̧ nɛ ŋgwaŋ, ɛ nyɛ ɗyaŋgwɛ yo ɓu̧ mɔni te nje jokwɛ kɛ mɛkol mɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.