Atos 28
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF
1 Kɛ wusɛ ma si ɓendɔ ŋgindi nɛ tɛ kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ wusɛ nde, ɗinɔ kiriŋgira te nde Malta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Ɓotu ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ kiriŋgira te ɓaka teɗya nde, ɓo kɛ kwaɗyɛ wusɛ, ɛ ɓo ɓu̧ wusɛ kimɔte ɓuɗyate. Ɓo joŋgwa ɗitɛ kwa̧ jeɓa wusɛ hɛnɛ nde, wusɛ kɛ̂n wɛtina, kɛto mbiyɔ ɓa̧ kɛ nɔ. Sendi, ɗuku ɓa̧ kɛ kwa̧ ɓuɗyate.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pol kɛnja ɓɔ wukɛ nɛ mɛkaki nyɛ kɛ ɗitɛ, ɛ yeri pundɛ kɛte kɛto joŋ ɗitɛ, kwetɛ nyɛ kɛ ɓɔ nda te.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Kɛ ɓotu ɓe kiriŋgira ɓaka ma ɓɛŋɛ nyɔŋɛ nɛ kɛpɛlɛŋ kɛ ɓɔ nɛ kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ tandɛ yan nde: «Mbam kɔ gbakasi mɔ wona ɓomɔ, kɛto ko ɓɛkɔ nde, a joŋma kɛ ɗuku, Njambiyɛ te yi ɓo jeɓa nde Njambiyɛ mɛ kundɔkɔ kɔ tì jayɛ nde, a kɛ̂n nɛ joŋgwɛ ɗyenɛ mbɔmbu na.»
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ɛ Pol ŋgbanjɛ nyɔŋɛ ɓetɛ kɛ ɗitɛ kinɛ wokɔ mɔnɔ kwana yaŋa na.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Ɓotu ɓaka takima nde, ɓo ta ɓɛŋɛ nyɛ kɛ ŋgalɔ ho ɓalɔ gwe nɛ kutukulu. Ko ɗete, ɓo laɗya kɛ kɔŋte deŋgɔ kinɛ ɓɛŋɛ yiŋa ɓeya yasi kɛ ɗya̧ kɛ yotu nɛ na. Ɛ ɓo sɛnjɛ mɛn lɛpɔ nde, Pol wɛtɛ njambiyɛ.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Ɗinɔ nyaŋgwɛ mumɔ te ɛ ɓa̧ ɗiyɔ nɛ kiriŋgira te kɔ ɓa̧ nde Publiyus, mɛnɛti mɛnɛ ɓa̧ kɛ kɛkite womɛte. A teɗya nde, a kɛ kwaɗyɛ wusɛ, kwa̧ ɓu̧ wusɛ kimɔte nyɛ wusɛ mbɛy jakɔ kɛ mɛtu yitati ɓakiɗye wusɛ kimɔte ɓuɗyate.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Saŋgwɛ wenɛ ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛ kɔnɔ. Yotu nɛ ɓa̧ kɛ lolɔ ɓuɗyate. Sendi, a ɓa̧ kɛ wɛndɛ nɛ mɛlɔku. Ɛ Pol kɛ̀ kɛ ɓɛŋɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu nɛ, ɛ kɔn nɛ siyɛ.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Kɛ kɔŋte yinɔri, ɛ ɓotu ɓe kɔn hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ kiriŋgira ɓaka nje sendi kɛ yi Pol. Ɛ nyɛ siɗyɛ mɛkɔn man.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Ɓo ɓa̧ nɛ jɛsɛ ɓuɗyate suŋgwɛ nɛ wusɛ. Ɛ ɓo nyɛ wusɛ mɛyasi mɛte yi yakama kamɛ wusɛ kɛ́ kɛ ŋgimɔ kwaŋge su.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Wusɛ kwaŋɗya ŋgwɛndɛ yitati womɛte, ɛ wusɛ nje kwa̧ nɛ wɛtɛ kuka te yi wokuna nɛ Alɛksaŋdiri kɛ́. Ɓo kwakima ɗyɔy kuka te nɛ yekambiyɛ wɛtɛ njambiyɛ nde Diyoskur. Kuka te kwaŋɗya ŋgimɔ abekata womɛte.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Wusɛ kwaŋma kumɔ kɛ Sirakus, ɛ wusɛ ya mɛtu yitati womɛte.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Wusɛ tɛmma womɛte kwa̧ nɛ ɗuku goŋ nɛ goŋ kumɔ kɛ Regiyɔŋ. Misi pupɛ ɛ pupɔ wulɛ pulɔ nje njɛmbɔ kwa̧. Ɛ wusɛ kelɛ ndi mɛtu yiɓa kɛ nje kumɔ kɛ Pusolɛs.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Kɛ wusɛ ma kumɔ womɛte kɛ́, ɛ wusɛ dolɛ ɓaŋa ɓenjɔŋ ɓusu. Ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ wusɛ nde, wusɛ yâki mɛtu yitan jɔ yiɓa sinɛ ɓo. Yo ɗete yi wusɛ ka̧ nɔ Rom.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ɓenjɔŋ ɓusu ɓe ɗiyɛ kɛ Rom ɓaka wokuma nde, wusɛ kɛ nje. Ɛ ɓo tɛmɛ nje saŋgwa nɛ wusɛ kɛ mbɛy lumɔ te yi ɓo jeɓa nde Apiyus kɛ́ nɛ̀ kɛ mbɛy te yi ɓo jeɓa nde Mɛtu̧ yitati yi ɓejɛŋgwɛ kɛ́. Kɛ Pol ma ɓɛŋɛ ɓo kɛ́, ɛ nyɛ nyɛ Njambiyɛ wosoko, ɛ nyɛ ɓu̧ ɗeti.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Kɛ wusɛ ma ɗya̧ kɛ Rom kɛ́, ɛ ɓo tikɛ Pol nde, a yâki kɛ mbɛy te yenɛ nyɛpɔ, tikɔ wɛtɛ sɔja nde, a kɛ̂ pɛmɔ nyɛ.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ya mɛtu yitati, ɛ Pol jeɓa ɓetomba Ɓeyudɛn. Kɛ ɓo ma si wesiɗya kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nde: «Wunɛ njɔŋ, gba mi tì kelɛ yiŋa yaŋa suŋgwɛ nɛ kandɔ ɗyusu ho lɛpina ɓeyate nɛ mɛkele mɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu na. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo ɓoŋma mi nyɛ kɛ jɔɓɔ kɛ Yerusalɛm nje kaŋɛ mi nyɛ ɓotu ɓe Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Kɛ ɓotu ɓe Rom ma si diyɛ mi mɛdiyan kɛ́, ɛ ɓo diy soŋɛ ɓo nɛ mi, kɛto ɓo tì dolɛ yiŋa mɛjɔsɔ kɛ pulɔ mbɛ yi yakama kelɔ nde, mi sɔ̂mbu sɔŋ kɛto te na.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Ko ɓɛkɔ ɗete, Ɓeyudɛn sɛŋma, ɛ mi ɓɛŋɛ nde, mi yâkaŋgwɛ ɓu̧ lɛpi te kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu *Sesar. Mi yeti nɛ mɛtakɛ te yi lɛpina ɓeyate nɛ kandɔ ɗyembɛ na.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Yo kɛto lɛpi kɛ yi mi kwaɗya ɓɛŋɛ wunɛ, nɛ́ mi lɛpi nyɛ wunɛ. Mi wotunate ndana nɛ kɔl sumba te yikɛ jakimɛ ndi kiya yasi te yi kandɔ Isarayɛl ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ kɛte kɛ́.»
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ tì ɓiye yiŋa mɛkana wulɛ Yuda kɛ kasi yɔ na. Sendi, kɛ njoka ɓemaŋ ɓusu, wɛtɛ mumɔ tì pa nje yekiɗye ho lɛpɔ yiŋa ɓeya yasi nɛ ɗinɔ ɗyɔ na.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Yasi wɛtɛ, wusɛ kɛ kwaɗyɛ wokɔ yasi te yi wɛ takɛ kɛ́ kɛ numbu yɔ nɛ ŋguru wɔ, kɛto wusɛ kɛ duwɛ nde, ɓomɔ kɛ lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ njɔŋ ɓotu ɓete kɛ mɛmbɛy hɛnɛ.»
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Ndana, ɛ ɓo pɛsɛ yesɔ te yi ɓo ta saŋgwa kɛte kɛ́ nyɛ Pol. Kɛ yesɔ te ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓomɔ ɓuɗyate nje dolɔ nyɛ kɛ tu̧ te yi nyɛ ɗikima ya kɛte kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpina kɛ yasi te yi nyɛ duwa̧ kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ kɛ́ nyɛ ɓo, nɛmbɛ sendi to te. Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpina nyɛ ɓo, sa̧ nje nde, ɓo jâya mɛyasi mɛte yi ɓo wokɛ kɛ kasi Yesus kɛ́. A lɛpinama ɓeŋgwɛ mɛyasi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kandɛ ɓemɛŋmɛnɛ kumɔ ɓekoko.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Ɓaŋa jayma mɛlɛpi mɛte yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́, ma ɓaŋa tì jayɛ na.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Ɓo tì nje ɓɛ ŋgiŋ wɛtɛ na, ɗete ɛ ɓo si wanja, yite Pol ma lɛpɔ ndi lɛpi wɛtɛ nyɛ ɓo nde: «Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ nɛ kalɛ yí lɛpina kwaŋɗye kɛ numbu Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓun nde:
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‹Kɛn kɛ yi ɓotu ɓaka lɛpɔ nde: Wunɛ ta wokɔ wokɔ nɛ mɛtɔ mun, ma ko wunɛ tí ɓiye to te na. Nɛ ta ɓɛŋɛ ɓɛŋa nɛ misi mun, ma ko wunɛ tí duwɛ yasi te yi wunɛ ɓɛŋɛ kɛ́ na,
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 kɛto mɛtemɔ mɛ ɓotu ɓaka mɛ nɛ ɓiŋɓili. Ɓo nɛ ŋguru wan ma ɗiɓɔ mɛtɔ man nɛ̀ misi man. Ɓo kelma ɗete, ma misi man nje ɓɛŋɛ yasi, ma mɛtɔ man nje wokɔ pɛ̧, ma temɔ yan nje nɛmbɛ mɛyasi, ma ɓo nje yeŋsa temɔ, ma mi nje siɗyɛ kɔn yan.›
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Ɗete, wunɛ dûkwɛ nde, kasi joŋgwɛ te yikɛ yi Njambiyɛ nyɛ ndana kɛ́, a njêsikwɛ yo kɛto ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, yo ɓo ta ɓiye to te.» [
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Kɛ Pol ma lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ Ɓeyudɛn nyɛ ɓeya mɛso tandɛ yan kwa̧ nɔ.]
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pol kwaŋɗya sew yiɓa nɛ yim kɛ wɛtɛ tu̧ te yi nyɛ ɗikima gbo gbokɔ ɗiyɔ te kɛ́. A ɗikima ɓu̧ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɗikima nje ɓɛŋɛ nyɛ ɓaka nɛ mɛsosa,
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 pelɛ mɛyasi nyɛ ɓo kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ, teɗye sendi ɓo mɛyasi kɛ kasi Kumande Yesus Krist kinɛ mɔnɔ wɔ̧, kinɛ mɔnɔ mɛnjaŋgwɛ na.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.