Atos 26

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛ Agiripa lɛpɛ nyɛ Pol nde: «Wɛ yakama lɛpina jɔse yɔ.» Ndana, ɛ Pol kaŋɛ ɓɔ jɔse yenɛ lɛpɔ nde:
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 «Kumande Agiripa, mi kɛ ɓɛŋɛ nde, mi nɛ kimɔ mbɔmbu yí nje kɛ mbɔmbu yɔ kɛ yesɔ te yɔkɔ muka nje jɔse lɛpi mbɛ kɛ mɛyasi hɛnɛ te yi Ɓeyudɛn lɛpina nɛ mi kɛte kɛ́.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Mi kɛ ɓɛŋɛ nde, mi nɛ kimɔ mbɔmbu, kɛto wɛ kɛ duwɛ mɛkele nɛ̀ mɛyasi hɛnɛ te yi Ɓeyudɛn ɗiki nyɛ mɛso kɛte kɛ́.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Ɓeyudɛn hɛnɛ duwa̧ joŋgwɛ ɗyembɛ kandɛ nɛ mɔnɔsikɛ, kɛto mi ɗɔ́ku kɛ Yerusalɛm kɛ mɔy kandɔ ɗyembɛ.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Ɓo duwa̧ mi njombu yaŋa. Kɛ ɓo kwaɗyɛ, ɓo yakama lɛpɔ gbakasi nde, mi joŋnama kɛ njɔŋ *Ɓefarisɛ̧, njɔŋ te yi jekɛ tikɔ misi kɛ mɛlɛpi mɛ misɔn su Ɓeyudɛn.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ndana ɓo kɛ ɓu̧ mi tɛmbiɗye kɛ jɔsi, kɛto mi nɛ ɓiɓina temɔ kɛ yasi te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛ́.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Ko mɛkandɔ musu kamɔ jɔ yiɓa yi kelɛ mɛsay nyɛ Njambiyɛ tu nɛ̀ yesɔ nɛ tiŋ kɛ́ nɛ ɓiɓina temɔ kɛ yasi te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛ́. Kumande, yo ɓiɓina temɔ te yi mi nɔ kɛ́ kelɛ nde, Ɓeyudɛn lɛ̂pinaŋgwɛ nɛ mi.
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Ŋge ɓa, kɛto ŋge yi wunɛ takɛ nde, mumɔ ti yaka ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nde, Njambiyɛ yakama womiyɛ ɓemuŋ kɛ́?
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Ko mi sendi, mi takima nde, mi yâkaŋgwɛ sa̧ mɛnje hɛnɛ te yi lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ ɗinɔ Yesus te ɛ Nasarɛt.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Mi kelma ɗete kɛ Yerusalɛm. Ɛ mi ɓiye ɓomɔ ɓuɗyate ɓe tikima temɔ kɛ yenɛ ɓaka, ɗiɓɔ ɓo kɛ tu̧ jɔɓɔ. Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nya mi ɗeti te yi kelɔ ɗete. Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɗikima wo nɛ ɓotu ɓete kɛ́, mi ɗikima jayɛ sendi nda ɓɛsɔ.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Mɛŋgimɔ ɓuɗyate mi ɗikima teɗye ɓo mɛbɔnɛ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn hɛnɛ jeliyɛ ɓo nde, ɓo lɛ̂pi lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ Kumande Yesus. Joŋjoŋ temɔ te yi mi ɓa̧ nɔ suŋgwɛ nɛ ɓo kɛ́ ɗikima kelɔ nde, mi kɛ̂n kɛ yiŋa mɛɗya kɛ tombɔ kɛ̀ teɗye ɓo mɛbɔnɛ mate.»
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 «Yo ɗete, wɛtɛ yesɔ ɛ mi tɛmɛ, nɛ́ mi kɛ̀ kɛ Damas yí kɛ̀ kelɔ mɛsay mɛte. Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nya mi ɗeti tomɔ mi kɛnjɛ mate.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Kumande, wusɛ ɓa̧ kɛ kɛndi kɛ pɔku ɓembe yesɔ, ɛ mi ɓɛŋɛ yiŋa mɛjasi kɛ wulɛ kwey panɔ kɛ mbɛy te yi sinɛ ɓenjɔŋ ɓe kɛndi ɓembɛ ɓa̧ kɛte kɛ́. Mɛjasi mɛte kwaŋma yi pan yesɔ.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Ɛ wusɛ hɛnɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti. Ɛ mi wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ lɛpɔ nyɛ mi nɛ numbu Hebere nde: ‹Sol, Sol, wɛ téɗya mi mɛbɔnɛ kɛto ŋge? Yo ta ɓɛ ɓeyate kɛ yɔ, ŋgɛ wɛ kelɛ ɗa̧ mɛtɔ sumɔ kol nda yaŋga te ɛ yeti kɛ kwaɗyɛ sɛɗyɛ kɔ!›
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Ɛ mi yeŋsa nde: ‹Nyaŋgwɛ Kumande, yo wɛ nda?› Ɛ Kumande Yesus yeŋsa nde: ‹Yo mi Yesus, mɔ te yi wɛ teɗye nyɛ mɛbɔnɛ kɔ!
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ndana tɛma, ɗiyɔ kɛ tɛri kwey, kɛto mi punja yotu nyɛ wɛ, nɛ́ wɛ ɓɛ mɔ mɛsay wombɛ, nɛ́ wɛ lɛpi nda yi wɛ ɓɛŋma nɛ mi kɛ́, lɛpɔ sendi mɛyasi mɛte yi mi ta punjɛ nyɛ wɛ kɛ́.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Mi ta joŋgwɛ wɛ soŋɛ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓotu ɓe kandɔ Ɓeyudɛn nɛ̀ kɛ mɛɓɔ mɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka. Mi kɛ tomɔ wɛ kɛnjɛ kɛ mɛkandɔ mɛte,
17 livrando-te deste povo e
18 nɛ́ wɛ ɓuti misi man, nɛ́ ɓo ɗuwɛ kɛ yitil kɛ̀ kɛ mɛjasi, nɛ́ ɓo ɗuwɛ kɛ namna te yi *Satan kɛ̀ kɛ yi Njambiyɛ. Ɗete, ŋgɛ ɓo tikɛ temɔ nɛ mi, Njambiyɛ ta tikɔ ɓo nɛ ŋgwɛtɛ kɛ mɛɓeyɔ man, nɛ́ ɓo ɓɛ nɛ mbɛy kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ ma tɔkɛ ɓaka.› »
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Ɛ Pol kɛ̀ sendi mbɔmbu lɛpɔ nde: «Kumande Agiripa, ɗete mi tì kelɛ ɗa̧ mɛtɔ kɛ yasi te yi mi ɓɛŋma wulɛ ɗyoɓɔ kɛ́ na.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ndana, ɛ mi kandɛ pelnate nyɛ ɓotu ɓe Damas, kɛ kɔŋte, nyɛ ɓotu ɓe Yerusalɛm nɛ̀ ɓotu ɓe Yuda hɛnɛ nje kumɔ kɛ yi ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka. Mi pelma nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ yɔkwɛ nje kɛ yi Njambiyɛ kelɔ mɛkele mɛte yi teɗye nde, ɓo ma yeŋsa temɔ.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 To te yi Ɓeyudɛn ɓiyma nɛ mi kɛ mɔy mbanjɔ Njambiyɛ sa̧ nje te yi wo mi kɛ́, yori.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Yasi wɛtɛ, yo Njambiyɛ kamɛ mi nde, mi ɓɛ̂ki nɛ joŋ kumɔ kɛ yesɔ te yɔkɔ muka yí lɛpɔ mɛyasi nyɛ nyaŋgwɛ ɓomɔ, lɛpɔ sendi nyɛ gbɛla ɓomɔ. Mi yeti kɛ lɛpɔ yiŋa yasi dɛlɛ na. Mi ɓéŋgwɛ ndi mɛyasi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ Mɔyisi lɛpima nde, yo ta kelna kɛ́.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Yo nde, *Krist ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ. A ta ɓɛ bosa mɔ te ɛ ta womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ. A ta lɛpɔ Kimɔ Tom kɛ kasi mɛjasi nyɛ Ɓeyudɛn, nyɛ sendi ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka.»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Kɛ ŋgimɔ te yi Pol ɓa̧ kɛ jɔse lɛpi nɛ ɗete kɛ́, ɛ Festus lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Pol, ’wɛ kɛ kɔnɔ nɛ to? Nyaŋgwɛ duwa̧ yasi yɔ kɛ kɛ nyɛ wɛ ɓoku!»
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ɛ Pol yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ mumɔ, mi yeti kɛ kɔnɔ nɛ ɓoku na. Yasi te yi mi lɛpɛ kɛ́, yo gbakasi, yo sendi kɛ nje.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Kɛto kumande kɛ duwɛ mɛyasi mɛte hɛnɛ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ kinɛ sɔɗyɛ yaŋa na, kɛto mi duwa̧ nde, a yeti kɛ ndekima yaŋa kɛ mɔyte na. Mɛyasi mɛte tì kwaŋna sendi sɔɗyate na.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Kumande Agiripa, ’wɛ kɛ tikɔ temɔ kɛ yasi te yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́? Mi duwa̧ nde, wɛ kɛ tikɔ temɔ kɛte.»
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Ɛ Agiripa lɛpɛ nyɛ Pol nde: «Gba yikɛ tí kikɔ na, wɛ ta ɓɛ kɛ kelɔ nde, mi ɓɛ̂ki Kritɛn!»
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Ɛ Pol yeŋsa nde: «Ko yo kêlnaŋgwɛ ko yo tí kelna ndana, Njambiyɛ jâya nde, tî ɓɛki ndi wɛ nyɛpɔ na, yasi wɛtɛ, wúnɛ ɓomɔ hɛnɛ te ɓe wokɛ yasi te yi mi lɛpɛ kɛ yesɔ te yɔkɔ muka kɛ́! Njambiyɛ jâya nde, wunɛ ɓɛ̂ki nda mi kinɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ nda yi mi ɗiyɛ nɔ ndana kɛ jɔɓɔ kɛ́ na!»
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Ndana, ɛ kumande tɛmɛ. Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓenɛ Berenis ɓu̧ ɓomɔ te ɓari hɛnɛ ɓe ɓenɛ ɓo ɓa̧ ɓaka tɛmɛ sendi.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ tandɛ yan kwa̧ nɔ nde: «Mbam kɔ tì kelɛ yiŋa yaŋa yi yakama nde, a sɔ̂mbu sɔŋ ho a kɛ̂ndi jɔɓɔ kɛto te na.»
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Ɛ Agiripa lɛpɛ nyɛ Festus nde: «A má ɗiy kinɛ ɓu̧ lɛpi nɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi *Sesar na, ma wusɛ ta soŋɛ ɓɔ nɛ nyɛ.»
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.