Atos 23

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛ Pol kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ ɓotu ɓe nyaŋgwɛ jɔsi Ɓeyudɛn nɛ ŋgoŋ lɛpɔ nde: «Wunɛ njɔŋ, kumɔ ndana, kɛ joŋgwɛ ɗyembɛ temɔ mbɛ nɛ tɛ kinɛ yaŋa kɛ njaŋgwɛ mi kɛ njoka mbɛ sinɛ Njambiyɛ na.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ɛ Ananiyas te nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ lɛpɛ nde, ɓo mɛ̂nda Pol kɛ numbu.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ɛ Pol lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Njambiyɛ ta mɛndɛ sendi wɛ. Wɛ nda guŋgu te yi ɓo nya konɔ kɛte kɛ́. Wɛ womɛri kɛ ɗiyɔ nde, nɛ́ wɛ jɔse mi ɓeŋgwɛ mɛmboŋga. Yasi wɛtɛ, wɛ kɛ yaŋgile mɛmboŋga. Wɛ kɛ lɛpɔ nde, ɓo mɛ̂nda mi.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka lɛpɛ nyɛ Pol nde: «Wɛ kɛ toyɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, mɔ te ɛ Njambiyɛ tɛmbiɗya kɔ.»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Wunɛ njɔŋ, mi tì duwɛ nde, yo nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ na. Kɛto yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Wɛ tî lɛpinaŋgwɛ ɓeyate nɛ kum ɗya ɗyɔ na.› »
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Nda Pol duwa̧ nde, kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka yo ɓa̧ nɛ mɛnjɔŋ yiɓa, *Ɓesadusɛ̧ nɛ̀ *Ɓefarisɛ̧, ɛ nyɛ lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey kɛ nyaŋgwɛ jɔsi Ɓeyudɛn nde: «Wunɛ njɔŋ, mi kɛ njɔŋ Ɓefarisɛ̧. Ɓotu ɓete ɓe jama mi ɓaka kɛ njɔŋ Ɓefarisɛ̧. Mi ndana kɛ jɔsi kɛto lɛpi te yi ɓomɔ ɓe nɛ ɓiɓina temɔ kɛte nde, ɓomɔ ta womiyɛ kɛ́.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Kɛ nyɛ ma lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ mɛtandɔ ɗya̧ kɛ njoka Ɓefarisɛ̧ ɓenɛ Ɓesadusɛ̧, ɛ ɓo ɓaka.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ɓesadusɛ̧ lɛ́pi yan nde, ɓemuŋ tí womiyɛ na, sendi, kinɛ ɓejaki na kinɛ yiŋa nde sisiŋ na. Ɓefarisɛ̧ kɛ jayɛ yan nde, ɓemuŋ ta womiyɛ, ɓejaki kɛte, sendi sisiŋ kɛte.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ɛ nyaŋgwɛ mɛtandɔ ɓɛ kɛte. Ɛ ɓaŋa ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ Ɓefarisɛ̧ ɓaka tɛmɛ sɛŋɛ kutuɗya nde: «Wusɛ yeti kɛ ɓɛŋɛ yiŋa mɛjɔsɔ kɛ yotu mbam kɔ na, simande yiŋa sisiŋ ho wɛtɛ jaki Njambiyɛ lɛpinama nyɛ nyɛ ɓa.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Mɛtandɔ nja̧ ɗɔkɔ kwa̧ to te. Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja gwe wɔ̧ nde, ɓo ta nyalɔ Pol ndana. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓesɔja nde, ɓo kɛ̂n kɛ̀ ɓu̧ Pol soŋɛ kɛ njoka ɓomɔ kɛ̀ nɛ nyɛ kɛ nyaŋgwɛ tu̧ ɓesɔja.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Nɛ tu ɛ Kumande Yesus pundɛ kɛ to Pol lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî kambi yaŋa na, nda wɛ lɛpima yasi te yi wɛ duwa̧ gbate kɛ kasi mbɛ kɛ Yerusalɛm kɛ́, wɛ yâkaŋgwɛ lɛpɔ sendi ɗete kɛ Rom.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Misi pupɛ ɓemɛŋmɛnɛ ɛ ɓaŋa Ɓeyudɛn saŋgwɛ ŋgiŋ pɛsɔ kinja lɛpɔ nde, ɓo dîsɔ ɗyena hɔɓiye yaŋa komɛ ɓo wo Pol.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ɓuyɔ ɓotu ɓete ɓe nya kutu te ɓaka kwaŋma ɓomɔ kamɔni.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ɓo kwaŋma kɛ̀ dolɔ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wusɛ pɛsima kinja ɗumna gbate gbate nde, wusɛ disɔ ɗyena komɛ wusɛ wo Pol.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ndana, nɛ̀ wunɛ nɛ̀ ɓotu ɓe nyaŋgwɛ jɔsi Ɓeyudɛn, wunɛ kɛ̂n kɛ̀ lɛpɔ nyɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja nde, a kwâŋɗya Pol njesɛ wunɛ. Wunɛ kêl nda wunɛ kɛ kwaɗyɛ nɛmbɛ lɛpi nɛ kimɔte. Ɗete, wusɛ ta komsa yí wo nyɛ, yite a tì pa wuta nɛ wunɛ na.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ta nɛ Pol ɛ mbam wokuma kasi kutu te. Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ nyaŋgwɛ tu̧ ɓesɔja kɛ̀ lɛpɔ nyɛ Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ɛ Pol jeɓa wɛtɛ kum ɓesɔja ɛ ɗikima ɗiyɔ nɛ ɓesɔja gɔmay kɔ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ɓoŋgɔ mɔnɔ gwanjɔ kɔ kɛ̀ nɔ kɛ yi nyaŋgwɛ kum wun, kɛto a nɛ yiŋa yasi te yi nyɛ kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ɛ kum ɓesɔja kɔ ɓu̧ mɔnɔ gwanjɔ kɔ kɛ̀ nɔ kɛ yi nyaŋgwɛ kum wan lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Pol te ɛ ɗiyɛ kɛ jɔɓɔ kɔ jeɓama mi, ŋgwɛta nɛ mi nde, mi ɓôŋ mɔnɔ gwanjɔ kɔ nje nɔ kɛ yɔ nde, a nɛ yiŋa yasi te yi nyɛ ta lɛpɔ nyɛ wɛ.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja ɓiye mɔnɔ gwanjɔ kɛ ɓɔ kɛ̀ nɔ nɛ naŋ diyɛ nyɛ nde: «Yo yasi te nda yi wɛ kwaɗyɛ lɛpɔ nyɛ mi kɛ́?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ɓeyudɛn ma saŋgwɛ ŋgiŋ nde, ɓo ta nje ŋgwɛta nɛ wɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ Pol nɛmɛnɔ kɛ̀ nɔ kɛ nyaŋgwɛ jɔsi.› Ɗete, ɓo kelma likisi nde, ɓo ta lɛpɔ nyɛ wɛ nde: ‹Ɓoŋgɔ nyɛ kɛ̀ nɔ›, nɛ́ ɓo kɛ̀ nɛmbi lɛpi nɛ kimɔte.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Wɛ tî woku yasi te yi ɓo ta lɛpɔ kɛ́ na, kɛto ɓotu ɓete ɓe ma lɛɓiye nyɛ ɓaka kwaŋma ɓomɔ kamɔni. Ɓo ma pɛsɔ kinja ɗumna nde, ɓo disɔ ɗyena ho hɔɓiye yaŋa komɛ ɓo wo Pol. Ndana ɓo ma komsa, ɓo láɗya ndi nde, jaya.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja nje lɛpɔ nyɛ mɔnɔ gwanjɔ kɔ nde, a ɗûkwɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde, kpɛ, a tî yekiɗya nyɛ wɛtɛ mumɔ nde, a nja̧ lɛpɔ yiŋa yaŋa ɗete nyɛ nyɛ na.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Kɛ kɔŋte, ɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja jeɓa ɓekum ɓesɔja yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ jêɓaŋgwɛ ɓesɔja gɔmay yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde, ɓo kômsaŋgwɛ. Wunɛ jêɓaŋgwɛ sendi ɓomɔ kamɔtan jɔ kaɓa ɓe kɛndɛ kɛ to ɓeyaŋga, ɓu̧ sendi ɓomɔ gɔmay yiɓa ɓe ɓiye mɛkɔ̧ ɓaka. Kɛ ŋgimɔ yitan jɔ yini te yi tu, wunɛ hɛnɛ kɛ kwa̧ kɛ̀ Sesare.»
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ɛ nyɛ lɛpɛ sendi nde, ɓo ɓôŋ ɓenyamɔ ɓete ɓe ta soɓɛ Pol ɓaka, nɛ́ ɓo ɓoŋ nyɛ nɛ tɛ kumɔ nɔ kɛ yi Felis te nyaŋgwɛ kum.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɛtɛ mɛkana kɛnjɛ nyaŋgwɛ kum Felis nde:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 ‹Mi kɛ lukse nyaŋgwɛ kum Felis. Yo mi Kolod Lisiyas nyɛnɛ wɛ.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ɓeyudɛn ɓiyma mbam kɔ, nɛ́ ɓo wo nyɛ, ɛ mi kɛ̀ nɛ ɓesɔja kɛ̀ joŋgwɛ nyɛ soŋɛ kɛ mɛɓɔ man. Mi wokuma nde, a nɛ ɗiyɔ mɔ Rom.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Mi kwaɗya duwɛ to lɛpi te yi ɓo lɛpina ɓeyate nɛ nyɛ kɛte kɛ́. Ɗete, ɛ mi ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ nyaŋgwɛ jɔsi yan.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Mi ɓɛŋma nde, ɓo lɛ́pinaŋgwɛ nɛ nyɛ kɛ kasi mɛyasi mɛte yi ɓɛŋɛ mɛmboŋga man. Ko ɓɛkɔ ɗete, a tì kelɛ yiŋa nyaŋgwɛ ɓeya yasi te yi yakama nde, a sɔ̂mbu sɔŋ ho a nyîŋa jɔɓɔ kɛte na.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Mi wokuma nde, Ɓeyudɛn kɛ kwaɗyɛ kelɔ ɓeya yasi nɛ nyɛ. Ɗete, mi kɛ kwaŋɗye nyɛ nɛdɔ kɛnjɛ wɛ. Mi lɛpima nyɛ ɓotu ɓete ɓe lɛpina nɛ nyɛ ɓaka nde, ɓo ɓôŋ lɛpi te kɛ̀ nɔ kɛ yɔ. Hɛ saŋgwa!›
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ndana, ɛ ɓesɔja ɓu̧ Pol nɛ tu kwa̧ nɔ kumɔ nɔ kɛ̀ Antipatris nda yi ɓo lɛpima nyɛ ɓo kɛ́.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Misi pupɛ ɛ ɓesɔja ɓete ɓe ɓa̧ kɛndɔ nɛ mɛkol ɓaka yɔkwɛ suŋgwɛ nyaŋgwɛ tu̧ ɓesɔja. Ɛ ɓari ɓe ɓa̧ kɛ to ɓeyaŋga ɓaka toŋgiɗya nɛ Pol.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Kɛ ɓo ma ɗya̧ kɛ Sesare kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ mɛkana nyɛ nyaŋgwɛ kum, kaŋɛ sendi Pol nyɛ nyɛ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Kɛ nyɛ ma si tɔlɔ mɛkana kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ nde, Pol mɔ ɗya te yɛn? Kɛ nyɛ ma si duwɛ nde, nyɛ mɔ Silisi kɛ́,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Mi ta wokɔ mɛn yɔ kumɔ njena komɛ ɓotu ɓete ɓe lɛpina nɛ wɛ ɓaka ta ɗya̧ kɛ́.» Ɛ nyɛ lɛpɛ nde, ɓo ɓôŋ Pol kɛ̀ ɓakiɗye kɛ tu̧ kumande Herod.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.