Atos 17
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVI
1 Pol ɓenɛ Silas kwaŋma nɛ Aŋfipolis, kwa̧ sendi nɛ Apoloni nje kumɔ kɛ Tesalonik. Ɓeyudɛn ɓa̧ nɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mate.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Ɛ Pol nyiŋɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya kɛ mɛyesɔ mɛ *Saba yitati nda yi nyɛ ɗikima kelɔ kɛ́. Ɓenɛ ɓomɔ lɛpinama kɛ mɛyasi mɛte yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́,
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 nɛmbɛ teɗye nyɛ ɓo nde, yo ɓa̧ ndi nde, *Krist yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ gwe nje womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ. Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Yesus te yi mi lɛpɛ kasi nɛ nyɛ wunɛ kɔ nyɛ Krist.»
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka te yeŋsama temɔ jayɛ yasi te yi Pol lɛpima kɛ́, ɛ ɓo nyiŋɛ kɛ njɔŋ nɛ ɓenɛ Silas. Ɓegrɛk ɓuɗyate ɓe ɗikima kanɔ Njambiyɛ ɓaka nɛ̀ ɓuɗya kpasa ɓoma kelma sendi ɗete.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Yasi wɛtɛ, ɛ Ɓeyudɛn kelɛ ɓeya temɔ, ɛ ɓo jeɓa ɓaŋa ɓotu ɓe ɓeya to ɓe ɓa̧ kɛ wowɔ kinɛ misi mɛsay ɓaka, wesiɗye ɓo kandɛ njaŋgwa yasi kɛ mɔy ɗya. Ɛ ɓo ɗya̧ nɛ tululu kɛ tu̧ Jasɔn, sa̧ Pol ɓenɛ Silas, nɛ́ ɓo ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu ɓomɔ.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Nda ɓo tì dolɛ ɓo kɛ́, ɛ ɓo nje kpatile Jasɔn ɓenɛ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu nyaŋgwɛ ɓomɔ ɓe ɗya lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Ɓotu ɓaka ma si potɔ mbokɔ kɛ hɛnɛ.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Ɓo ɗyaŋma sendi waka, ɛ Jasɔn jayɛ nde, ɓo ɗîy kɛ tu̧ ɗyenɛ. Ɓomɔ ɓaka hɛnɛ yeti kɛ ɓeŋgwɛ mɛmboŋga mɛ *Sesar na, ɓo kpál lɛpɔ yan nde, wɛtɛ kumande kɛte nde Yesus.»
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Kɛ nyaŋgwɛ ɓomɔ ɓe ɗya nɛ̀ ŋgil hɛnɛ ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓoku nyiŋɛ to yan.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Jasɔn ɓenɛ ɓotu te ɓari ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka paŋma pa nyɛ mɔni yí gbo nɛ lɛpi, ɛ ɓo nje soŋɛ ɓɔ nɛ ɓo yɛy.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Kɛ tu ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka kwaŋɗye Pol ɓenɛ Silas ɓekɛ ɓekɛ kɛnjɛ Bere. Kɛ ɓo ma kumɔ mate kɛ́, ɛ ɓo kwa̧ nyiŋɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Ɓeyudɛn te ɓe Bere ɓa̧ nɛ kimɔ temɔ kwa̧ ɓe Tesalonik. Ɓo wokuma jayɛ Kimɔ Tom nɛdɔ nɛ temɔ yan hɛnɛ. Ɓo ɗikima nɛmbɛ yasi te yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ mɛtu hɛnɛ yí ɓɛŋɛ, simande mɛlɛpi mɛte yi ɓo ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓo kɛ́ ɓa̧ nɛ ŋgbeŋ.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Ɓomɔ ɓuɗyate kɛ njoka yan tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus. Kɛ njoka Ɓegrɛk sendi, ɓaŋa ɓuɗya kpasa ɓoma nɛ̀ ɓuɗya ɓembam kelma sendi ɗete.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Yasi wɛtɛ, kɛ Ɓeyudɛn te ɓe Tesalonik ma wokɔ nde, Pol kɛ lɛpɔ sendi mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ Bere kɛ́, ɛ ɓo nje njaŋgwɛ yasi ɗesɛ to ɓomɔ.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Ɗete, ɛ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka kwaŋɗye Pol nɛdɔ kɛnjɛ pulɔ maŋ. Silas ɓenɛ Timɔte nja̧ tika yan kɛ Bere mate.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Ɓotu ɓete ɓe ka̧ tikiɗye Pol ɓaka ɓoŋma nyɛ kumɔ nɔ kɛ Atɛn. Ɛ ɓo nje yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Bere nɛ tomun te yi Pol kɛnja Silas ɓenɛ Timɔte nde, ɓo kɛ̂n dolɔ nyɛ nɛdɔ.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Kɛ ŋgimɔ te yi Pol ɓa̧ kɛ Atɛn kɛ laɗya Silas ɓenɛ Timɔte kɛ́, temɔ nɛ tì ɓɛ nɛ tɛ na, kɛto ɗya te ɓa̧ tondunate nɛ ŋgbɛŋ nɛ ɓaŋa ɓenjambiyɛ ɓete yi ɓo tuyma kɛ́.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Ɗete, ɛ Pol ɗiki lɛpina kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya ɓenɛ Ɓeyudɛn nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kanɔ Njambiyɛ ɓaka. A ɗikima lɛpina sendi mɛtu hɛnɛ ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ ɗikima saŋgwa ɓenɛ ɓo kɛ babal ɓaka.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Ɓaŋa nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛyasi ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ ɓaŋa ɓomɔ nde Ɓepikuri nɛ̀ kɛ njɔŋ ɓaŋa nde Ɓestoyisiyɛ̧ ɓaka nja̧ lɛpina sendi ɓenɛ ɓe Pol. Ɛ ɓaŋa kɛ njoka yan lɛpɛ nde: «Ɓuɗya ndambu ndambu lɛpi te yi mbam kɔ lɛpɛ kɛ́, to te nɛ ŋge?» Kɛ ɓaŋa ma wokɔ nda Pol ɓa̧ kɛ lɛpɔ kasi Yesus, lɛpɔ sendi nde, ɓemuŋ ta womiyɛ kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Ɗekɛ nda a kɛ lɛpɔ kasi ɓaŋa ɓenjambiyɛ dɛlɛ.»
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Ndana, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ wɛtɛ mbɛy nde Aropagi kɛ mbɔmbu ɓetomba ɓe ɗya. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ kɛ kwaɗyɛ duwɛ jɔnja teɗya yasi te yi wɛ teɗye ɓomɔ ndana kɛ́.
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Kɛto mɛyasi mɛte yi wɛ lɛpɛ kɛ́, wusɛ kɛte nda tu. Wusɛ kɛ kwaɗyɛ ɓiye to te.»
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Ŋgbak ŋgbak ɓomɔ ɓe Atɛn nɛ̀ ɓejɛŋgwɛ ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ kɛ Atɛn ɓaka ɗikima kwaŋɗye ndi ŋgimɔ yan kɛ lɛpina jɔnja mɛyasi nɛ̀ kɛ wokuna jɔnja mɛtom.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Ndana, ɛ Pol tɛmɛ kɛ mbɔmbu ɓetomba ɓe ɗya lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓotu ɓe Atɛn, kɛ mɛyasi hɛnɛ mi kɛ ɓɛŋɛ nde, wunɛ nya temɔ yun hɛnɛ kɛ kanna mɛyasi.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Kɛto kɛ mi ma kɛndɔ kɛ ɗya ɗyun seŋgile mɛmbɛy nɛ̀ mɛyasi mɛte yi wunɛ kanɛ kɛ́, ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ mbɛy nyɛna sadaka, ɓo kɛtima kɛte nde: ‹Mbɛy te yikɛ, yo yi njambiyɛ te yi ɓomɔ tì pa duwɛ kɔ.› Njambiyɛ te yi wunɛ kanɛ kinɛ duwɛ nyɛ kɔ, yo Njambiyɛ te ɛte yi mi lɛpɛ kasi nɛ ndana nyɛ wunɛ kɔ.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 Yo Njambiyɛ te kusɛ mbokɔ nɛ̀ mɛyasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛte kɛ́. Nyɛ Kumande te ɛ namɛ ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti. A ti jóŋnaŋgwɛ kɛ mɛmbanjɔ mɛte yi ɓomɔ sumɛ nɛ ɓɔ kɛ́ na.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Sendi, kinɛ yiŋa yaŋa te yi ɓomɔ yakama kelɔ nyɛ nyɛ na, kɛto kinɛ yiŋa yaŋa mbɛt nɛ mbɛt kɛ ɓanɔ nyɛ na. Yo nyɛ kelɛ nde, ɓomɔ hɛnɛ ɓɛ̂ki nɛ joŋ. Yo nyɛ nyɛ ɓo sosu, nyɛ ɓo mɛyasi hɛnɛ.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 A kusuma mɛkandɔ mɛ ɓomɔ hɛnɛ wulɛ ndi kɛ mumɔ wɛtɛ, nyɛ ɓo mbɛy kɛ to mɛnɛti maka hɛnɛ. A nya mɛŋgimɔ nyɛ ɓo, nyɛ sendi ɓo njena mɛ mɛnɛti mɛte yi ɓo ta ɗiyɔ kɛte.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Njambiyɛ kelma ɗete, nɛ́ ɓomɔ sa̧ nyɛ, nɛ́ ɓo ɓoɓile ɗete, ta ɓɛ yari, ɓo ta duwɛ nyɛ. Ko ɗete, a kɛ kɛki mumɔ hɛnɛ,
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 kɛto yo nyɛ kelɛ nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ joŋ, wusɛ kɛ̂ndi, ɓɛ ɓomɔ. Ɓaŋa ɓomɔ ɓe kɛtɛ mɛkana kɛ njoka yun ɓaka ɗikima lɛpɔ nde: ‹Wusɛ sendi ɓɔnɔ ɓenɛ.›
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 Ɗete, ŋgɛ wusɛ duwɛ nde, wusɛ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ, wusɛ tî taka nde, a kɛ ɓoŋna nɛ lɔr ho nɛ sumba ho nɛ tari te yi ɓomɔ kwakɛ ɓeŋgwɛ mɛtakɛ mɛte yan kɛ́ na.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Ndana Njambiyɛ yeti kɛ ɓeŋgwɛ se ŋgimɔ te yi ɓomɔ ɗiyma kinɛ duwɛ mɛyasi kɛ́ na. A kɛ pelɛ ndana nyɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ mɛmbɛy hɛnɛ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ tikɔ ɓeya mɛkele man,
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 kɛto a pɛsima yesɔ te yi mɔ te yi nyɛ tɛmbiɗya kɔ ta pɛsɔ mɛlɛpi mɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka hɛnɛ nɛ ŋgbeŋ. A teɗya gbate nyɛ ɓo hɛnɛ nde, yo mɔ te, kɛto a womiya nyɛ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ.»
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Kɛ ɓomɔ ma wokɔ kasi womiya ɓemuŋ kɛ́, ɛ ɓaŋa nyɛtɛ. Ɛ ɓaŋa lɛpɛ yan nde: «Wɛ ta nje kala lɛpɔ sendi lɛpi te nyɛ wusɛ kɛ yiŋa ŋgimɔ.»
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Ɗete, ɛ Pol kwa̧ tikɔ ɓo.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka yan nyiŋma njɔŋ nɛ, tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus. Yo ɓa̧ Denis te wɛtɛ mɔ pɛsina mɛlɛpi kɛ Aropagi ɓu̧ wɛtɛ nyari nde Damaris nɛ̀ ɓaŋa sendi.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.