Atos 13
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe teɗya mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓa̧ kɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus kɛ Aŋtiyos ɓaka. Yo ɓa̧ nɛ̀ Barnabas nɛ̀ Simeyɔŋ te yi ɓo ɗikima jeɓa nde Nijɛr kɔ. Yo ɓa̧ sendi nɛ̀ Likiyus, mɔ Sirɛn nɛ̀ Manahɛn te yi ɓo ɗɔkwa nyɛ ɓenɛ Herod kɔ nje ɓu̧ Sol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Wɛtɛ yesɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kanɔ Baba Mbokɔ kiyɔ mɛɗye kɛ́, ɛ Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ nde: «Ndana wunɛ tɔ̂ka Barnabas ɓenɛ Sol soŋɛ kɛ njoka yun, nɛ́ ɓo kel mɛsay mɛte yi mi kpoma nde, ɓo ta kelɔ kɛ́.»
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Kɛ kiyna mɛɗye nɛ̀ mɛŋgwɛta ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓo kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu Barnabas ɓenɛ Sol. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo tikɛ ɓo nde, ɓo kwâŋ.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Kimɔ Sisiŋ tomma Barnabas ɓenɛ Sol, ɛ ɓo kwa̧ kumɔ kɛ Selesi. Ɓo nja̧ tɛmɛ womɛte nyiŋɛ kuka kumɔ kɛ wɛtɛ kiriŋgira nde Siprɛ.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ Salami kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ ɓomɔ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Jaŋ te yi ɓo jeɓa nde Mark kɔ ɗikima kamɛ ɓo.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Ɓo nja̧ saɓiyɛ kiriŋgira hɛnɛ kumɔ kɛ Pafos. Kumɔ mate, ɛ ɓo dolɛ wɛtɛ mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi, a ɓa̧ mɔ Ɓeyudɛn, ɗinɔ ɗyenɛ nde Baryesus. A ɓa̧ mɔ punja mɛlɛpi mɛ ja̧.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 A ɓa̧ kɛ joŋna ɓenɛ Sɛrgus Polos te kum kiriŋgira. Sɛrgus Polos ɓa̧ nɛ ɗyanɔ. A tomma ɓomɔ kɛ̀ jeɓa nɛ Barnabas ɓenɛ Sol, kɛto a kwaɗya wokɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Yasi wɛtɛ, Elimas te mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi kɔ ɗikima petɔ Barnabas ɓenɛ Sol, ma kum kiriŋgira mɛ nje tikɔ temɔ kɛ yasi te yi ɓo ta lɛpɔ nyɛ nyɛ kɛ́. Elimas, yo ɗinɔ Baryesus kɛ numbu Grɛk.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Ndana, ɛ Kimɔ Sisiŋ tondɛ nɛ ŋgbɛŋ kɛ yotu Sol te yi ɓo jeɓa sendi nde Pol kɔ. Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ Elimas te mɔ kelna mɛyasi mɛ kifi kɔ nɛ ŋgoŋ
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 lɛpɔ nde: «Wɛ mɔ mɛseɓila nɛ̀ ɓeya mɛkele hɛnɛ! Wɛ mɔnɔ *Kum ɓeya mɛkele, wɛ kɛ lu̧ ɗyambi nɛ mɛyasi hɛnɛ te yi ɓɛ nɛ ŋgbeŋ! ’Wɛ ta ndulɔ yaŋgila yasi te yi Baba Mbokɔ si kpo kɛ́ ndenɛn?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Ɓɛŋa ndana, Baba Mbokɔ ta teɗye wɛ mɛbɔnɛ, misi mɔ ta ɗiɓina. Wɛ tí ɓɛŋɛ se mɛjasi mɛ yesɔ na kumɔ kɛ yiŋa ŋgimɔ.» Ndana ndana, ɛ misi mɛnɛ ɗiɓina nɛ kpikip, ɛ nyɛ kandɛ ɓoɓila yasi, sa̧ mɔ te ɛ ta ɓiye nyɛ kɛ ɓɔ teɗye nyɛ nje.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Kɛ kum kiriŋgira ma ɓɛŋɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́, ɛ nyɛ tikɛ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, kɛto yasi te yi ɓo lɛpima nyɛ nyɛ kɛ kasi Kumande Yesus kɛ́ loŋma nyɛ kɛ temɔ.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pol ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ nyiŋma kuka kɛ Pafos kwa̧ kumɔ kɛ Pɛrgɛ kɛ Pamfili. Kumɔ mate, ɛ Jaŋ li̧ ɓo yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ Yerusalɛm.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Pol ɓenɛ Barnabas nja̧ tɛmɛ kɛ Pɛrgɛ kumɔ kɛ Aŋtiyos kɛ Pisidi. Kɛ yesɔ *Saba ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓo nyiŋɛ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Kɛ tɔlna mɛkana mɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ nɛ̀ tɔlna mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ nɛ mbanjɔ mɛwesiɗya ɓaka tomɛ ɓomɔ kɛnjɛ kɛ yi Pol ɓenɛ Barnabas kɛ̀ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ njɔŋ, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ nɛ yiŋa yasi te yi wunɛ kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ nyɛ ɓomɔ yí nyɛ nɛ ɓo mɛŋgitɛ, wunɛ lɛ̂pi.»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Ndana, ɛ Pol tɛmɛ kaŋɛ ɓɔ nyɛ ɓomɔ lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nɛ̀ wunɛ ɓotu ɓete ɓe kambɛ sendi Njambiyɛ ɓaka, wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Njambiyɛ te ɛ kandɔ Isarayɛl tɔkuma ɓesaŋmbambɔ ɓusu. Ɛ nyɛ kelɛ nde, ɓo nyɛ̂ɓi ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ mɛnɛti mɛ Ejipt kɛ́. Ɛ nyɛ soŋɛ ɓo kɛ Ejipt nɛ nyaŋgwɛ ɗeti nɛ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 A disimama ɓo kɛ mɛsew nda kamɔni kɛ mɔy koŋgor.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Ɛ nyɛ girise mɛkandɔ yitan jɔ yiɓa kɛ mɛnɛti mɛ Kanan nje ɓu̧ mɛnɛti man nyɛ kandɔ ɗyenɛ Isarayɛl nde, ɓo nâm. Mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kwaŋnama kɛ mɛsew gɔmay yini jɔ kamɔtan.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tɛmbiɗye ɓotu ɓe pɛsina jɔsi kɛ njoka yan nyɛ ɓo kumɔ kɛ ŋgimɔ Samiyɛl te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Ɗiyɔ kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kwaɗyɛ ɓɛ nɛ kumande te ɛ ta ɗiyɔ nɛ ɓo. Ɛ Njambiyɛ tɛmbiɗye Sayul te mɔnɔ Kis, mɔ kandɔ Bɛŋjamɛ̧ nyɛ ɓo. Ɛ nyɛ ɗiyɛ nɛ ɓo yaka mɛsew kamɔni.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Kɛ Njambiyɛ ma soŋɛ Sayul kɛ́, ɛ nyɛ nje tɛmbiɗye Davit nde, a ɓɛ̂ki kumande wan. Njambiyɛ lɛpima kɛ kasi Davit nde: ‹Mi Njambiyɛ tɔkuma Davit te mɔnɔ Isay, temɔ mbɛ ɓiyma nyɛ. A ta kelɔ mɛyasi hɛnɛ te yi mi kwaɗyɛ kɛ́.›
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Yo kɛ kandɔ Davit yi Njambiyɛ nya Isarayɛl Mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓo nda yi nyɛ kpoma kɛ́. Mɔ te, yo Yesus.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Piŋɔ te yi Yesus tì pa nje na, Jaŋ ɗikima pelɛ kasi tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nyɛ kandɔ Isarayɛl hɛnɛ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ, nɛ́ ɓo tɔpi ɓo kɛ mɔrɔku.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Kɛ ŋgimɔ te yi mɛsay mɛ Jaŋ ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ siynate kɛ́, a ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: ‹Wunɛ táka nde, mi nda? Mi yeti mɔ te yi wunɛ laɗye kɔ na. Wunɛ dûkwɛ nde, a ta nje kɛ kɔŋ mbɛ. Mi tí yaka wunjɛ kɔl mɛnakala kɛ kol nɛ na.›
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɓenday ɓe Abaraham nɛ̀ wunɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, Kimɔ Tom te yi Njambiyɛ njesa nde, a ta joŋgwɛ ɓomɔ kɛ́, a njésikwɛ tom te kɛto su.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Kɛto, ɓotu ɓe Yerusalɛm nɛ̀ ɓekum ɓan tì duwɛ nde, Yesus ɓa̧ mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓo na. Ɓo tì ɓɛ sendi kɛ wokɔ to mɛlɛpi mɛte yi ɓomɔ ɗikima tɔlɔ kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mɛtu hɛnɛ kɛ yesɔ *Saba kɛ́ na. Ɓo pɛsima nde, Yesus sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ. Ɗete, ɓo kelma yasi te yi mɛlɛpi mɛte lɛpima kɛ́.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ko ɓɛkɔ nde, ɓo tì ɓɛ nɛ to lɛpi te yi wo nɛ nyɛ, ɓo lɛpima nyɛ Pilat nde, a wôku nyɛ.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Kɛ ɓo ma si kelɔ yasi hɛnɛ te yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ kasi nɛ kɛ́, ɛ ɓo piɗyɛ muŋ nɛ kɛ kroa ɓu̧ kɛ̀ pumbɔ.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Ko ɗete, Njambiyɛ womiya nyɛ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Ɓotu ɓete ɓe wulma Galile ɓenɛ ɓe Yesus nje kɛ Yerusalɛm ɓaka ɓɛŋma nyɛ mɛtu ɓuɗyate kɛ kɔŋ womiya nɛ. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛte ɓɛŋɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ kɛ lɛpɔ yo ndana nɛ ŋgbak ŋgbak nyɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Wusɛ nɛ ŋguru wusu kɛ nje lɛpɔ Kimɔ Tom te nyɛ wunɛ nde, yasi te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛ́,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 a ma si tonjɛ yo nyɛ wusɛ ɓenday ɓan kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ womiya nɛ Yesus nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ Ɓesom yiɓa nde: ‹Wɛ mɔnmbɛ, kandɛ ndana mi mɛ sɔŋgwɛ.›
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Njambiyɛ kandima si lɛpɔ nde, a ta womiyɛ Yesus soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ, ɗete ko a tí ɓɔ na. Njambiyɛ lɛpima kasi te nde: ‹Mi ta nyɛ wunɛ kpasa mɛkombila mɛte yi mi kpoma nyɛ Davit kɛ́. Ɓomɔ ɓɛ̂ki nɛ ɓiɓina temɔ nde, mɛkombila mɛte ta ɓɛŋna gbate.›
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Njambiyɛ kɛ lɛpɔ sendi kɛ wɛtɛ mbɛy kɛ mɔy mɛkana mɛnɛ nde: ‹Wɛ tí jayɛ nde, muŋ kimɔ mɔ mɛsay wɔ ɓɔ̂ku kɛ mɔy mɛnɛti na.›
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Yasi wɛtɛ, kɛ Davit ma si kelɔ mɛsay kɛ ŋgimɔ te yenɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kombila kɛ́, ɛ nyɛ nje gwe. Ɛ ɓo pumbɛ nyɛ nda yi ɓo pumbuma sendi nɛ ɓesaŋmbambɔ kɛ́. Ɛ muŋ nɛ ɓɔ kɛ mɔy mɛnɛti.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Ndi nde, yɔkɔ yi Njambiyɛ womiya nyɛ kɔ tì ɓɔ nɛ na.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Ɗete, wunɛ njɔŋ, wunɛ dûkwɛ nde, yo kɛ ɗinɔ ɗyenɛ yi ɓo lɛpɛ nyɛ wunɛ nde, Njambiyɛ ta tikɔ mɛɓeyɔ mun nɛ ŋgwɛtɛ.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Yo sendi kɛ ɗinɔ ɗyenɛ, mumɔ te ɛ tikɛ temɔ nɛ nyɛ, Njambiyɛ kɛ pɛsɔ nde, mɔ te mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ. Yo yasi te yi mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ na.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Ɗete, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma wunɛ mɛ nje saŋgwa nɛ mɛyasi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́. Ɓo lɛpima nde:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‹Wunɛ ɓotu ɓe yɛliya, wunɛ ɓɛ̂ŋa, wunɛ ŋgbâkimaŋgwɛ ɓuɗyate kwa̧ yambile, kɛto mi ta kelɔ yiŋa mɛkele kɛ ŋgimɔ te yun, ko ɓo lɛ̂pi yo nyɛ wunɛ, wunɛ tí jayɛ na.› »
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Kɛ Pol ɓenɛ Barnabas ma pundɔ kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya kɛ́, ɛ ɓomɔ ŋgwɛta nɛ ɓo nde, ɓo kâlaŋgwɛ nje kɛ yesɔ *Saba te ɛ kɔŋte, nje lɛpina sendi kɛ kiya to lɛpi te.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Kɛ mɛwesiɗya ma siyɔ kɛ́, ɛ ɓuɗya Ɓeyudɛn nɛ̀ ɓaŋa gbɛla ɓomɔ ɓuɗyate ɓe nja̧ nyiŋɛ misɔn Ɓeyudɛn ɓaka ɓeŋgwɛ Pol ɓenɛ Barnabas. Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓo kitɛ ɓo nde, ɓo kɛ̂n mbɔmbu tikɔ temɔ nde, Njambiyɛ nɛ ŋgikwa.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Kɛ yesɔ Saba te ɛ kɔŋte ma ɗya̧ kɛ́, ɛ sulɔ ɓotu ɓe Aŋtiyos wesiɗya nje wokɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Kɛ Ɓeyudɛn ma ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɗete kɛ́, ɛ ɓo kelɛ ɓeya temɔ, ɓiye mɛso nɛ Pol kɛ yasi te yi nyɛ ɗikima lɛpɔ kɛ́ toyɛ sendi nyɛ.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas lɛpɛ misi nɛ misi nyɛ ɓo nde: «Yo ɓa̧ nde, wusɛ kânda lɛpɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ wunɛ. Yasi wɛtɛ, nda yi wunɛ sɛŋma yo, pɛsɔ sendi jɔsi yun nɛ ŋguru wun nde, wunɛ ti yaka ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo na, ndana wusɛ kɛ tumɔ kɔŋ nɛ wunɛ kɛ̀ kɛ yi ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka,
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 kɛto Baba Mbokɔ lɛpima nyɛ wusɛ nde: ‹Mi tɛmbiɗya wɛ nda mɛjasi kɛ mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka, nɛ́ wɛ joŋgwɛ ɓomɔ kumɔ kɛ njena mɛnɛti.› »
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Kɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka ma wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri kɛ́, ɛ ɓo ɓɛ nɛ mɛsosa lɛpɔ nde, mɛlɛpi mɛ Baba Mbokɔ kimɔte ɓuɗyate. Ɓomɔ hɛnɛ te yi Njambiyɛ kpoma nde, ɓo ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo ɓaka yeŋsama temɔ tikɔ kɛ yi Kumande Yesus.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Kimɔ Tom Kumande Yesus ka̧ kɛndɔ mbɔmbu kɛ mɛnɛti mɛte hɛnɛ.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Yasi wɛtɛ, ɛ Ɓeyudɛn ɗesɛ to ɓoma ɓete ɓe ɓa̧ nɛ kusuku ɓe ɗikima ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓaka nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe ɗya suŋgwɛ nɛ Pol ɓenɛ Barnabas. Ɛ ɓo teɗye ɓo mɛbɔnɛ ɗuɗye ɓo kɛ ɗya ɗyan.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas kutɛ mɛkol man soŋɛ ŋgbutu ɗya te yi teɗye ɓo nde, ɓo yeti nɛ mɛsosa nɛ ɓo na. Ɛ ɓo nje kwa̧ kɛ̀ kɛ Ikɔn.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Yasi wɛtɛ, jɔnja ɓotu ɓete ɓe nja̧ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɛ Aŋtiyos ɓaka ɓa̧ yan nɛ nyaŋgwɛ mɛsosa. Sendi, Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ tondunate kɛ yotu yan.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.